Atos 7

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ juúh⁴ fii² diáh⁴ jmii³dsa³ ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴ Esteban ja̱³, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―¿Xɨ² he̱é̱yh³ ba² liáh³xɨ³ dah²féh³ diáh⁴ dsa³ la³?
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Esteban ja̱³: ―Du³ñuúh²á⁴, baáy⁴ ñuyh⁴, niuu³ah³ ruh³ hi³ hi²fayh¹ la³. Dios hi³ jey¹ yuuh¹ güii³ nɨ³ cá⁴lɨ́⁴jnieey³² rúh⁴ñi² ñú⁴uuh²a² Abraham ja̱³ liáh³ca̱á̱h³ rúh⁴ jey¹ vó⁴ Mesopotamia. Há⁴hé³ ma³tɨ́³ ma³ŋaa³² ma³dxa³güe³ Abraham ja̱³ vó⁴ Harán mɨ²ja̱³.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Hi³ja̱³ liáh³ca̱á̱h³ cá⁴lɨ́⁴jnieey³² Dios ja̱³ rúh⁴ñi² ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Tiú² vó⁴ chiú̱h²u³ nɨ³ baáy⁴ tiúy⁴ diáh⁴ ja̱á̱y¹ hi³ chiú̱h²u³, baáy⁴ duh³ má⁴dxií⁴ vó⁴ xi² hi²hoó⁴á⁴ niu³.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Mɨ²ja̱³ cá⁴bí⁴hɨɨ́y⁴ Abraham ja̱³ Mesopotamia xi² dɨ³nieeyh⁴² diáh⁴ caldeos, duh³ ŋaá² cá⁴dxá⁴güe³ vó⁴ Harán. Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ ma³ju̱y⁴ jmii³ ja̱³, mɨ²ja̱³ Dios nɨ³ bi²jay⁴ la³ xi² niaah⁴²a² jnia² la³ ja̱³nɨ́⁴.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Gu³xɨ³ ca³liuh² vó⁴ ja̱³ há⁴hé³ gá⁴cuó³ Dios ja̱³ hi³ hí⁴cá̱² chiáh² cáh³ti³². Joó⁴ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ hi³ mɨ² ma³ju̱y⁴ ñaá² ja̱³, mɨ²ja̱³ hí⁴lí³ chiáh² diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴² vó⁴ ja̱³, gu³xɨ³ ba² há⁴hé³ mɨ³xe̱y³ ja̱á̱² Abraham ja̱³ mɨ²ja̱³.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Ba² liáh³la³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Hí⁴dah²güe³ diáh⁴ ja̱a̱y³ dxeéy³ vó⁴ xi² vɨ̱ɨ̱́³ cáh³ti³², liáh³xɨ³ diáh⁴ dsa³ xiaáh³ ba², baáy⁴ nɨɨ́⁴ hí⁴táyh² diáh⁴ hí⁴dah²jmeé⁴ ta². Chiú̱³ ñá⁴laá³ ji̱i̱³ bih³ hi²xiáh³ hí⁴chi̱í̱yh² hí⁴beéyh² diáh⁴ vih²chiaah¹ diáh⁴ dsa³ xi² hí⁴dsá⁴güe³ ja̱³.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Joó⁴ jniá³ hi²bi³chií⁴á⁴ diáh⁴ hi³ hí⁴dah²jmeéh⁴ liáh³nɨ³ diáh⁴ ja̱a̱y³ dxeéy³ nɨ³, duh³ hí⁴jooy³ hí⁴voóy⁴ diáh⁴ ca̱á̱h³ duh³ la³ ba² hí⁴dah²jmeéh⁴ jniá³ hu̱u̱¹rá².”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Ba² gá⁴jmeé³ Dios ja̱³ dxaáh² fáh⁴dxa⁴² dxú⁴ chie̱é̱yh¹ Abraham ja̱³, gá⁴sɨɨ́h⁴ hi³ ga³jmee⁴ hí⁴reéy² ca³liuh² la³he² diáh⁴ mɨ¹xɨ́⁴ñuu². Hi³ja̱³ liáh³ gá⁴sa̱y³ Isaac ja̱á̱² Abraham ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴reéy² la³he² liáh³ mɨ³xe̱y³ ca̱³dxiaa³. Ba² liáh³ja̱³ gá⁴jmeé³ Isaac ja̱³ gá⁴jmeéh⁴ Jacob ja̱á̱² ja̱³, ba² liáh³ja̱³ gá⁴jmeé³ Jacob ja̱³ chie̱é̱yh¹ liú⁴u³ dxié⁴tiú̱y³ diáh⁴ ja̱á̱² ja̱³. Diáh⁴ hi³hí̱³ gá⁴lɨ́y⁴ liú⁴u³ dxié⁴tiú̱y³ diáh⁴ ñú⁴uuh²a².
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Diáh⁴ ñú⁴uuh²a² ja̱³, cá⁴lɨ́⁴cɨ̱ɨ̱y³² cá⁴dah²joóy² José ja̱á̱¹ diáh⁴ ja̱³, hi³ja̱³ cá⁴dah²nɨɨ́y⁴ cá⁴dah²cuóy² diáh⁴ dsa³ hi³ gá⁴dxí̱⁴ vó⁴ Egipto. Joó⁴ na³cu̱yh⁴ ba² Dios chie̱é̱yh¹ José ja̱³.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Hi³ja̱³ há⁴hé³ gá⁴cuó³ je² gá⁴cɨ̱ɨ̱́yh² gá⁴beéyh² fáh⁴yeey¹ lɨ́⁴. Baáy⁴ hi²xiáh³ cá⁴bí⁴jmɨɨh⁴ cá⁴bí⁴dsaay⁴ José ja̱³, hi³ja̱³ hi²xiáh³ niaá² Faraón rey chié̱y² diáh⁴ dsa³ Egipto ja̱³ nieéy² José. Hi³ja̱³ gá⁴tie̱e̱y³ José ja̱³ hi³ hí⁴lí³ gobernador chié̱y² diáh⁴ dsa³ Egipto ja̱³, baáy⁴ ca̱a̱³ chiáh² ba² gá⁴tiéyh² guaa³ na³ca̱á̱y⁴ lɨ́⁴ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² ñaá².
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Mɨ²ja̱³ gá⁴lɨ́⁴ haa² hi³ja̱³ baáy⁴ hi²xiáh³ gá⁴cɨ̱ɨ̱́yh² gá⁴beéyh² diáh⁴ dsa³ vó⁴ Egipto, baáy⁴ liáh³ja̱³ diáh⁴ dsa³ vó⁴ Canaán. Hi³ja̱³ ba² há⁴hé³ máh⁴ xiáh³ hí⁴tɨ̱́y⁴ diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² ja̱³ hí⁴dah²eéh² gá⁴lɨ́⁴.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Joó⁴ liáh³ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² Jacob ja̱³ hi³ xa³ cuɨɨ³ ya³dsɨ² Egipto ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴xɨ́y⁴ nɨɨ́⁴ diáh⁴ ja̱á̱², dɨ́h¹ feh²a² diáh⁴ ñú⁴uuh²a² ja̱³. Hi³nɨ³ gá⁴lɨ́⁴ hi³dxá³ ca̱á̱h³ tiaah² dah²ya²dxí̱⁴.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Hi³dxá³ tú̱h⁴ tiaah² dah²ya²dxí̱⁴ ba² ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ José ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ ja̱á̱¹ ja̱³, hi³hí̱³ ba² ja̱á̱¹ diáh⁴ ja̱³ ñaá², chiaah¹ há⁴hé³ máh⁴ cui̱i̱⁴ diáh⁴ cáh³ti³². Hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² faraón ja̱³ hi³ familia chié̱y² José ja̱³ diáh⁴ hi³hí̱³.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Mɨ²ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² José ja̱³ lɨ́⁴jey⁴² Jacob jmii³ ja̱³, baáy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ ja̱á̱¹ hi³chie̱y³². Xe̱y³ ca̱³liáh³ tú̱⁴ná⁴dxiéy³ dsɨ³² dxiéy⁴ñéy³ diáh⁴.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Liáh³ja̱³ gá⁴lɨ́⁴ hi³ja̱³ ŋaá² Jacob ja̱³ cá⁴dxá⁴güe³ Egipto. Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ nɨɨ́⁴ bɨh¹ jú̱y⁴. Baáy⁴ ja̱³ba² vó⁴ nɨɨ́⁴ jú̱y⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² ja̱³.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³, cá⁴lɨ́⁴chia̱a̱⁴² diáh⁴ na¹mee⁴ chiáh² diáh⁴, duh³ ŋáh² Siquem, duh³ cá⁴lɨ́⁴haa¹ ñuúh⁴ na¹cu̱ú̱¹, he̱e̱³ hi³ gá⁴lá⁴ Abraham ja̱³, hi³chiaah³² diáh⁴ ja̱á̱² Hamor hi³ nieeyh⁴² fɨɨ³ Siquem ja̱³.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Joó⁴ liáh³ mɨ³ya³chie̱y¹ hi³ hí⁴cuó⁴ Dios ja̱³ vó⁴, liáh³xɨ³ gá⁴dxá³ dxú⁴ chie̱é̱yh¹ ñaá² Abraham ja̱³, mɨ²ja̱³ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ mɨ³fɨɨ́y⁴ diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴² Abraham ja̱³.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Dxa² mɨ²ja̱³ gá⁴laá⁴ mɨ³chiuuh³² hiíh⁴ Egipto ja̱³ ja̱y³ rey hi³ há⁴hé³ cá⁴lɨ́⁴cui̱i̱⁴ José ja̱³ chiaah¹ dsa³jéy⁴ lɨ́⁴ ba² jú̱y⁴ José ja̱³.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Gá⁴juú² rey ja̱³ gá⁴juúy² diáh⁴ dsa³ oóh²a², hi²xiáh³ mɨ³hee³² gá⁴jmeéh⁴ diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a². Cá⁴dxá⁴tie̱e̱y³ diáh⁴ hi³ hí⁴dah²tiúy² diáh⁴ mɨ¹xɨ³yu̱u̱y³ chié̱y² diáh⁴ hi³ ja̱a̱h¹ ma³sa̱y³, duh³ hí⁴jú̱y³ diáh⁴.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Dxa² mɨ²ja̱³ gá⁴sa̱y³ Moisés, baáy⁴ hi²xiáh³ niaá² Dios ja̱³ nieéy². Diáh⁴ xaá¹jmii³ ja̱³ cá⁴dah²bi³gaáy³ aay³ sɨh³ nɨɨh¹ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² diáh⁴.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Liáh³ca̱á̱h³ há⁴hé³ máh⁴ hí⁴jooy³ hí⁴dah²méy² gɨh¹ voó³ ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²tiúy². Joó⁴ hí̱³ba² ja̱á̱²mɨɨ¹ rey chié̱y² diáh⁴ dsa³ Egipto ja̱³ gá⁴tee³ duh³ cá⁴bí⁴gaáy³ liáh³xɨ³ jmɨ́yh³ mɨ¹ja̱á̱² ba².
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Hi³ja̱³ yáh¹, cá⁴lɨ́⁴heéy¹ Moisés ja̱³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ dɨ³ñi³² diáh⁴ dsa³ Egipto ja̱³, hi²xiáh³ jmɨɨh⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² gá⁴lɨ́⁴ baáy⁴ hi²xiáh³ tɨɨy³² ga³taayh³ fi¹.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Liáh³ca̱á̱h³ mɨ³xa³ tú̱⁴laá³ ji̱i̱yh⁴, mɨ²ja̱³ gá⁴lɨ́⁴ dsɨ́² Moisés ja̱³ dsá⁴ñi³ diáh⁴ dsa³ oóyh², diáh⁴ israelitas ja̱³.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Nɨɨ́⁴ gá⁴joóy² ja̱y³ dsa³ Egipto jmeéh⁴ mɨ³hee³² ja̱y³ dsa³ oóyh². Mɨ²ja̱³ gá⁴tia̱a̱² Moisés ja̱³ chiáh² dsa³ oóyh² ja̱³. Baáy⁴ duh³ hí⁴jooy³ hí⁴ca̱a̱⁴ chiáh² mɨ²ja̱³ na³fáyh⁴ gá⁴jɨ̱́yh⁴ cáh³ti³² dsa³ Egipto ja̱³.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ta³hɨ³ Moisés ja̱³ hi³ hí⁴dah²cá̱² cua̱a̱y¹ná² diáh⁴ oóyh² ja̱³, hi³ hí⁴voó² Dios ja̱³ hí⁴voóy² diáh⁴ xi² cɨ̱yh³beeyh³² diáh⁴ ja̱³ dxɨ́⁴lieey³² ñaá² ja̱³, joó⁴ há⁴hé³ cá⁴dah²cá̱⁴ cua̱a̱y¹ná².
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³, gá⁴ji̱i̱h⁴ Moisés ja̱³ aáy⁴ diáh⁴ israelitas hi³ dah²tɨ̱y³², mɨ²ja̱³ gá⁴laá⁴ mɨ³hí⁴dxeéy² diáh⁴, hi³ja̱³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: “Hí̱³ba² liáh³du³ca̱a̱⁴ah³ ba² nɨ³. ¿He²chiaah¹ hi³ ga³jmeeh³²ah³ oóh²ah³ mɨ³hee³² nɨ³?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Mɨ²ja̱³ gá⁴liaáh² gá⁴liéyh² Moisés ja̱³, dsa³ hi³ jmeéh⁴ mɨ³hee³² oóyh² ja̱³, baáy⁴ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ Moisés ja̱³: “¿Hi̱² nɨy³² ma³tie̱e̱y³ niu³ hi³ hí⁴lí³u³ fii³²ah¹ baáy⁴ chiu³fáh⁴ chia̱a̱⁴²ah¹?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Xɨ² hi²jɨ̱́h⁴u³ ji̱í̱⁴ jniá³ liáh³xɨ³ gá⁴jɨ̱́h⁴u³ dsa³ Egipto nɨ³ ja̱³dxaá³?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Liáh³ca̱á̱h³ gá⁴nuú³ hi³ja̱³ Moisés ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴cui̱í̱³ ŋaá² vó⁴ Madián. Nɨɨ́⁴ gá⁴guá³ liáh³xɨ³ dsa³ xiaáh³ vó⁴ ba², baáy⁴ liáh³ca̱á̱h³ jey¹ nɨɨ́⁴ gá⁴sa̱y³ aáy⁴ ja̱á̱².
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ hi³ tú̱⁴laá³ ji̱i̱³ liáh³ja̱³ ba² ja̱³, jmee⁴ ta² Moisés ja̱³ xi² há⁴hé³ xa³fáh³ cáh³ti³², yeey⁴ cua̱h³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Sinaí. Mɨ²ja̱³ cá⁴lɨ́⁴jnieey³² ja̱y³ ángel rúh⁴ñi² jee⁴² xi³ xi² dsa³caa³ ca̱a̱³ xaah¹ ta̱á̱².
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ dsaay³² dsɨ́² Moisés ja̱³ liáh³ gá⁴joó² hi³ja̱³. Liáh³ca̱á̱h³ cá⁴dxá⁴jé̱yh⁴ yeey⁴ duh³ hí⁴joó² gɨh¹ dxú⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴nuú³ hi³ gá⁴liú³ Dios liáh³la³ gá⁴féh³:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Jniá³ nɨ³ Dios chié̱y² diáh⁴ xa²yeéy¹ ñú⁴uúyh¹, Dios chié̱y² Abraham, Dios chié̱y² Isaac, baáy⁴ hi³chie̱y³² Jacob.” Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ mɨ³jlieey⁴ Moisés ja̱³ chiaah¹ hi²xiáh³ mɨ³foyh⁴, baáy⁴ há⁴hé³ máh⁴ tiá³ dsɨ́² hí⁴joó² xi² dsa³caa³ ja̱³.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Dios ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: “Voo² laa³ chiú̱h²u³ nɨ³, chiaah¹ hi²xiáh³ na³xɨ³ na³ŋɨɨ́³ vó⁴ xi² hií⁴u³ la³.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Hi²xiáh³ dxú⁴ ma³joóy² hi³ dah²ca̱³² vɨɨ³² diáh⁴ dsa³ chia̱á̱²á⁴ nɨ³, vó⁴ Egipto xi² nieeyh⁴² diáh⁴ nɨ³, baáy⁴ ga³nuuy⁴ hi³ dah²cɨɨh⁴ dah²haah³² diáh⁴. Hi³ja̱³ nɨ³ ma³ya³guɨ̱ɨ̱́y² la³ duh³ hi²voo⁴²á² diáh⁴ xi² cɨ̱yh³beeyh³² diáh⁴ nɨ³. Hi³ja̱³ má⁴dxií⁴ Egipto nɨ³, jniá³ ga³sɨ́⁴á⁴ niu³.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Mɨ² dsa³jéy⁴ lɨ́⁴ diáh⁴ oóyh² Moisés ja̱³ cá⁴dah²féh³ hi³ há⁴hé³ xiáh³ niaáh² liáh³ca̱á̱h³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴: “¿Hi̱² nɨy³² ma³tie̱e̱y³ niu³ hi³ hí⁴lí³u³ fii³²ah¹ baáy⁴ chiu³fáh⁴ chia̱a̱⁴²ah¹ nɨ³?” Joó⁴ hí̱³ba² Moisés ja̱³ba² gá⁴xɨ́y⁴ Dios ja̱³ duh³ hí⁴lí³ liáh³xɨ³ fii² diáh⁴ dsa³ ja̱³, baáy⁴ duh³ hí⁴lieéy² diáh⁴ xi² cɨ̱yh³beeyh³² diáh⁴ ja̱³ dxɨ́⁴lieey³² ángel hi³ cá⁴lɨ́⁴jnieey³² xaah¹ ta̱á̱² ja̱³.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Hi³ja̱³ Moisés ja̱³ gá⁴voóy² diáh⁴ baáy⁴ hi²xiáh³ ñuú³ fáh⁴lí³ gá⁴jmeé³ liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴voóy² diáh⁴ Egipto ja̱³, ba² gá⁴jmeé³ fáh⁴lí³ liáh³ gá⁴ŋɨ́y³ diáh⁴ jmɨ́⁴ñih¹ yu̱ú̱³. Ba² gá⁴hɨɨ́² jmee⁴ chiáh² liáh³ja̱³ fáh⁴lí³, liú⁴u³ tú̱⁴laá³ ji̱i̱³ liáh³nɨɨh¹ cá⁴dah²chié³ cá⁴dah²ji̱í̱³ vó⁴ xi² cueh³chiu̱u̱³ ja̱³.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Hí̱³ba² Moisés hi³ ga³hoó⁴á⁴ la³, hi³nɨy³² ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ israelitas ja̱³: “Hí⁴dxɨy³ Dios nɨ³ ja̱y³ profeta ja̱³ba² jee⁴² chia̱á̱²ah³ liáh³xɨ³ gá⁴dxɨy³ jniá³ la³. Hi³jmee³ah³ he̱é̱yh³ liáh⁴jɨ³ hi³ hí⁴sɨɨ́h⁴ niaá⁴ah³ nɨ³.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Ba² hí̱³ba² Moisés hí̱³ na³cu̱yh⁴ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² vó⁴ xi² cueh³chiu̱u̱³ ja̱³ liáh³ca̱á̱h³ na³ŋɨɨyh⁴ diáh⁴ cua̱h³ Sinaí ja̱³. Baáy⁴ liáh³ca̱á̱h³ gá⁴liú³ ángel ja̱³ yuuh¹ cua̱h³ Sinaí ja̱³, mɨ²ja̱³ hí̱³ba² Moisés ja̱³ gá⁴ŋɨ́y² chiaa⁴²a² juúh⁴ chiáh² ángel ja̱³, fáh⁴liu⁴ hi³ ga³cuo⁴ fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiaa⁴²a² nɨ³.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Joó⁴ há⁴hé³ cá⁴dah²nuú³ dsaá² diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² ja̱³ chiáh² Moisés, xiáh³ hi³ cá⁴dah²féh³ hi³ há⁴hé³ xiáh³ niaáh² ba², baáy⁴ dɨ³niaá⁴ hi³ dsá⁴dxi̱i̱³² ca̱á̱h³ Egipto ja̱³ ba².
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Hi³ja̱³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ Aarón ja̱³: “Niaa³²ah¹ hi³ hi²jme¹u³ diáh⁴ mɨ¹dios chia̱a̱⁴²ah¹ duh³ hí⁴dsá⁴jaáy³ diáh⁴ jniaah¹ ca̱á̱h³. Chiaah¹ Moisés hi³ gá⁴voóy² jniaah¹ vó⁴ Egipto nɨ³, há⁴hé³ nia⁴²ah¹ he² ma³cɨ̱ɨ̱́yh² hi³ bií⁴ dse³hɨɨyh⁴² nɨ³.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²jméy² ja̱y³ mɨ¹ja̱á̱² cue²yah³ baáy⁴ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ gú⁴nuú¹ duh³ hí⁴dah²cuóy² foo³ hi̱h⁴ ja̱á̱² cue²yah³ ja̱³. Hi²xiáh³ dɨ³jé⁴ dsɨ́² diáh⁴ chie̱é̱yh¹ hi̱h⁴ hi³ cá⁴dah²jméy² mii⁴ diáh⁴ ja̱³.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Mɨ²ja̱³ gá⁴tiuú² Dios ja̱³ gá⁴tiúy² diáh⁴, duh³ cua²dah²jmeéh⁴ ba² chiáh² hu̱u̱¹rá² liáh⁴jɨy³ hi³ jniéy³ ga³joo³²a² yuuh¹ güii³ nɨ³. Chiaah¹ liáh³ja̱³ gá⁴xɨɨ́³ profeta Amós liáh³xɨ³ gá⁴féh³ ñaá² Dios:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 — ausente —
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Gá⁴hɨɨ́² gɨh¹ liu⁴ liáh³ja̱³ Esteban ja̱³, liáh³la³ gá⁴féh³: ―Vó⁴ xi² há⁴hé³ xa³fáh³ ja̱³ cá⁴dah²jmeéh⁴ ta² ñú² láh¹laa³ diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² ja̱³. Xɨ¹ñúh⁴ ja̱³ cá⁴dah²jniaa³ mɨ¹guaá² hi³ bií⁴ ná⁴ŋɨy¹ ja̱³. Cá⁴dah²jmeéh² ñú² liuh² ja̱³ liáh³xɨ³ gá⁴taáh⁴ ta² Dios, chiaah¹ gá⁴hé³ Dios ja̱³ gá⁴heé⁴ Moisés liáh³xɨ³ jmɨ́yh³ ga³jmee⁴ hí⁴lí³.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ ma³ju̱y⁴ diáh⁴ hi³hí̱³, mɨ²ja̱³ diáh⁴ ja̱á̱²dxaa⁴² diáh⁴ gá⁴hɨɨ́² dɨ³hee⁴ chiáh² liáh³ja̱³ ñú² liuh² ja̱³. Baáy⁴ dɨ³chia̱³ liáh³ja̱³ tiempo chiáh² Josué liáh³ca̱á̱h³ gá⁴taáyh¹ diáh⁴ vó⁴ hi³ ma³cuó³ Dios ja̱³ ma³cuoó⁴ diáh⁴. Dxeeyh⁴ dsa³ ba² dɨ³nieeyh⁴² vó⁴ ja̱³, joó⁴ gá⁴voó² Dios ja̱³ gá⁴voóy² diáh⁴ duh³ja̱³ hí⁴jooy³ hí⁴lí³ chiáh² diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² ja̱³. Cá⁴dah²jmeéh⁴ ta² ñú² liuh² ja̱³ cá⁴dxá⁴héy³ lɨ́⁴ tiempo chiáh² David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Hi²xiáh³ niaá² Dios ja̱³ nieéy² David, hi³ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ jú¹hiíh⁴ David ja̱³ hi³ hu̱² hí⁴jooy³ hí⁴jmeéh² ca̱a̱³ guah³ gaáy³ xi² hí⁴güe³ Dios chié̱y² Jacob ja̱³.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Joó⁴ Salomón ja̱á̱² David ja̱³ ba² gá⁴jmeéh² ñu² Dios ja̱³.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 ’Joó⁴ há⁴hé³ jey¹ jmɨ́yh³ Dios nɨ³, diáh⁴ ñuúh⁴guah³ hi³ ca³dah²jmee⁴ diáh⁴ dsa³ nɨ³, chiaah¹ liáh³la³ gá⁴féh³ profeta:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Gá⁴hɨɨ́² liu⁴ liáh³ja̱³ Esteban ja̱³, liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ dsa³ ja̱³: ―Hi²xiáh³ ba³ túh²há²ah³ ga³jmee³ah³. Há⁴hé³ dɨ²nuu³ah³ dsaá² cáh³ti³². Jmáyh² hi³ na³chi⁴ah³ ba² chia̱á̱h¹ah³ Espíritu Santo nɨ³. Ree³ ba² niaá⁴ah³ chia̱á̱h¹ah³ diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² ja̱³.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Jmɨ́yh³ hií² lɨ́⁴ ñi² diáh⁴ profeta cá⁴dah²jmeéh⁴ mɨ³hee³² diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² ja̱³. Cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ diáh⁴ hi³ cá⁴dah²liú³ ca³jaa¹ chiáh² hi³ bií⁴ dxúy⁴ hi³ ja̱a̱h¹ hí⁴güéy³ ja̱³. Baáy⁴ liáh³ güéy⁴ ja̱³ yáh¹, mɨ²ja̱³ niaá⁴ah³ cá⁴güeeh⁴²ah³ baáy⁴ duh³ gá⁴jɨ̱́h⁴ah³.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Xiáh³ niaá⁴ah³ gá⁴tɨ̱́³ah³ ley chiáh² Dios dxɨ́⁴lieey³² diáh⁴ ángeles nɨ³ ba² há⁴hé³ ga³nuu³ah³ dsaá².
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Liáh³ca̱á̱h³ cá⁴dah²nuú³ hi³ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²jñúy² oóyh² na¹ja̱² diáh⁴ cá⁴dah²jmeéh⁴ Esteban ja̱³.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Joó⁴ hi²xiáh³ chie̱é̱yh¹ Espíritu Santo Esteban ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴joó² yuuh¹ güii³ baáy⁴ gá⁴joóy² Dios hi³ bií⁴ hee⁴ fáh⁴lí³ nɨ³, ba² gá⁴joóy² Jesús ja̱³ hi³ hiíy⁴ ca³jaa¹ xi² nuy¹ Dios ja̱³.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Esteban ja̱³: ―Joo⁴²ah³ ruh³, ga³jooy³² hi³ na³na² yuuh¹ güii³ nɨ³, baáy⁴ ga³joo³²á⁴ Ja̱á̱² Dsa³ nɨ³, hi³ hiíy⁴ ca³jaa¹ xi² nuy¹ Dios.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Joó⁴ mɨ²ja̱³ cá⁴dah²jní³ la³gua² diáh⁴, baáy⁴ dah²jla³² dah²te³² chiu̱u̱³ ja̱³ba² gá⁴dxí̱⁴ ji̱³nɨɨ́⁴ xi² hiíy⁴ Esteban ja̱³ duh³ cá⁴dah²sa̱yh³².
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Cá⁴dah²dxɨy³ yaa¹ fɨɨ³ duh³ cá⁴dah²chiúyh² na¹cu̱ú̱¹. Diáh⁴ dsa³ñi³² hi³ mɨ³hí⁴dah²chiúyh² na¹cu̱ú̱¹ Esteban ja̱³, cá⁴dah²tiéyh² guaa³ mɨh³ chiáh² diáh⁴ ja̱y³ mɨ¹liuh² hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Saulo, duh³ hí⁴heé⁴ hí¹ liáh³ca̱á̱h³ dah²chiuyh³² na¹cu̱ú̱¹ Esteban ja̱³.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Liáh³ dah²chiuyh³² na¹cu̱ú̱¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Esteban ja̱³ gá⁴liúy² Dios: ―Ñuyh⁴ Jesús, tieé² jniá³.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴xɨ́h² ji̱² duh³ gá⁴liú³ chiu̱u̱³ cáh³ti³², liáh³la³ gá⁴féh³: ―Ñuyh⁴ Jesús, há⁴ hi³jmeey³ cua̱a̱y¹ná² dsaa² hi³ dah²jmee⁴ diáh⁴ dsa³ la³. Liáh³ gá⁴féh³ liáh³ja̱³, ja̱³ba² jú̱y⁴.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.