Atos 22
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NVI
1 ―Du³ñuúh²á⁴ baáy⁴ ñuyh⁴, niuu³ah³ ruh³ hi³ hi²fooh¹á² niaá⁴ah³ la³ duh³ hí⁴dsaá⁴ há²ah³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ chieéy⁴.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Liáh³ cá⁴dah²nuú³ hi³ fáh² hebreo ja̱³ liuy³² diáh⁴, mɨ²ja̱³ gá⁴cɨ́y³ gɨh¹ diáh⁴ ca̱á̱h³liaáh³, mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 ―Israelita ba² jniá³. Gá⁴sa̱⁴²á⁴ fɨɨ³ Tarso hi³ na³hii⁴ Cilicia, joó⁴ Jerusalén la³ ba² cá⁴lɨ́⁴gaá³á⁴ baáy⁴ la³ ba² cá⁴bí⁴tɨ̱⁴²á⁴. Ja̱y³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Gamaliel gá⁴lɨ́y⁴ dsa³he⁴ chia̱á̱²á⁴. Gá⁴heé⁴ jniá³ dxú⁴ cáh³ti³² ley chiáh² diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a². Baáy⁴ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ naáy⁴ ga³naah³²á⁴ Dios, ja̱³ba² liáh³xɨ³ ga³jmee³ah³ niaá⁴ah³ la³ ja̱³nɨ́⁴.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Gá⁴jmeéh⁴á⁴ mɨ³hee³² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Jesús nɨ³ mɨ² dsa³jéy⁴, cá⁴dxá⁴héy³ lɨ́⁴ gá⁴jɨ̱́h²á⁴ diáh⁴ cáh³ti³² baáy⁴ gá⁴já²á⁴ diáh⁴ presos mɨ́³ nɨ³ dsaá⁴ nɨ³ duh³ gá⁴taah⁴²á⁴ diáh⁴ ñuúh⁴ñí¹.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Ñi³² ba² ñaá² fii² diáh⁴ jmii³dsa³ nɨ³ baáy⁴ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² fɨɨ³ chiaa⁴²a² la³, hi³ he̱é̱yh³ ba² liáh³xɨ³ ga³fooh³²á⁴ niaá⁴ah³ nɨ³. Chie̱y⁴² jú¹hiíh⁴ chiáh² diáh⁴ ja̱³, ñii⁴²á² Damasco ya²niaah¹á² diáh⁴ hi³ ma³taáy³ chiáh² Jesús ja̱³ duh³ hi²ya³ja⁴²á⁴ diáh⁴ Jerusalén la³ duh³ hí⁴dah²bi³chiíy⁴ diáh⁴.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 ’Joó⁴ liáh³ hi⁴²á² fi¹ ja̱³, ja̱³ba² mɨ³hí⁴dxaá²á⁴ Damasco, ca̱³liáh³ dxaá⁴ñíh² xɨ³ jmiih⁴, ca̱a̱³ ba² dɨ́h¹ gá⁴taáh² jmɨɨ́⁴ xi² dsa³hɨɨ́⁴á⁴ ja̱³, ca̱a̱³ xi³ hi³ güé⁴ yuuh¹ güii³.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Mɨ²ja̱³ gá⁴cɨ́h⁴á⁴ dxaah¹vó⁴. Ja̱³ba² gá⁴nuúy⁴ hi³ xe̱y³ liu⁴, liáh³la³ féh³ sɨɨ́h⁴ jniá³: “Saulo, Saulo, ¿he²chiaah¹ hi³ ga³jmeeyh³² jniá³ mɨ³hee³² nɨ³?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́y⁴ juúh⁴: “¿Hi̱² niu³ Ñuyh⁴?” Mɨ²ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³: “Jniá³ nɨ³ Jesús dsa³ Nazaret, hí̱³ba² hi³ ga³cɨ² ga³ji̱i̱h⁴²u³ nɨ³.”
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Cá⁴dah²joó² diáh⁴ hi³ chia̱a̱h⁴²á² ja̱³ jmɨɨ́⁴ ja̱³, hi³ja̱³ hi²xiáh³ gá⁴foyh⁴ diáh⁴, joó⁴ há⁴hé³ cá⁴dah²nuú³ ñii² hi³ liuy³² jniá³ ja̱³.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Mɨ²ja̱³ gá⁴foóh²á⁴: “Ñuyh⁴, ¿he² nɨ³ naay³ hi²jmeey⁴² xa³ja̱³?” Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Ñúh³a² ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³: “Na³hɨɨ́y¹ duh³ gua³hú² fi¹ chiú̱h²u³, gua³ Damasco nɨ³ duh³ nɨɨ́⁴ hí⁴dah²sɨɨ́h⁴ niu³ jɨɨ⁴ hi³ ga³jmee⁴ hi²jmeey³.”
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Joó⁴ gá⁴jmeé³ tuu⁴²á² jmɨɨ́⁴ ja̱³, hi³ja̱³ diáh⁴ oóh²á⁴ ja̱³ bɨh¹ cá⁴dah²hɨɨy³² guaay⁴ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ lɨ́⁴ Damasco.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 ’Jey¹ nɨɨ́⁴ ja̱y³ dsaá⁴ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Ananías hi³ ga³jmee⁴ he̱é̱yh³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ ley chiáh² Moisés, baáy⁴ hi²xiáh³ dxú⁴ ca³dah²liu⁴ diáh⁴ oóh²a² hi³ nieeyh⁴² Damasco ja̱³ chiáh².
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Mɨ²ja̱³ güéy⁴ Ananías ja̱³ bi²joóy¹ jniá³. Liáh³ güéy⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³: “Du³ñuúh²á⁴ Saulo, ja̱³nɨ́⁴ mɨ³hí⁴jniaá²u³ ca̱á̱h³.” Xé̱yh² ba² mɨ²ja̱³ cá⁴lɨ́⁴jnieéy⁴ ca̱á̱h³, hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴joó²á⁴.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³ Ananías ja̱³: “Ma³dxɨy³ niu³ Dios chié̱y² diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² nɨ³, duh³ hí⁴dsaá⁴ háy² liáh³xɨ³ ga³lɨ́³ dsɨ́² ñaá². Ma³dxɨy³ niu³ duh³ hi²joo⁴u³ jmɨ́yh³ hi³ xiaa³dsaay³² nɨ³ baáy⁴ duh³ hi²nuuy³ hi³ hí⁴sɨɨ́h⁴ niu³.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Chiaah¹ hí⁴lí³u⁴ dsa³ñi³² chié̱y² duh³ hi²fooyh¹ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ nɨ³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ ma³jooy⁴² baáy⁴ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ ma³niuuy³.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Há⁴ hi³tay³ hi³hɨy³ ñuú³, bɨ́y² duh³ gua²ja̱á̱³u³ jmɨɨ³ ba². Ŋɨɨ² chiáh² Ñúh³a² nɨ³, duh³ hí⁴bé⁴ dsaa² chiú̱h²u³”, féh³ sɨɨ́h⁴ jniá³ Ananías ja̱³.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 ’Hi³ja̱³ liáh³ca̱á̱h³ gá⁴güéh²á⁴ ca̱á̱h³ Jerusalén la³, mɨ²ja̱³ ŋaáy² xi² jey¹ guah³ gaáy³ dxá⁴liu⁴²á² Dios. Mɨ²ja̱³ ca̱a̱³ ba² dɨ́h¹
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 gá⁴joó²á⁴ Ñúh³a² Dios ja̱³. Mɨ²ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³: “Cuoo² háy², bi³hɨɨ́y⁴ ji̱³nɨɨ́⁴ Jerusalén la³, chiaah¹ há⁴hé³ hí⁴dah²jmeé⁴ he̱é̱yh³ hi³ hi²fáyh³ chieéy⁴ nɨ³.”
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴fáyh²: “Ñuyh⁴, dɨ³ñi³² ba² diáh⁴ dsa³ nɨ³ hi³ ñii⁴²á² diáh⁴ ñuúh⁴guah³ liuh², hi³ ya²je¹á² ñuúh⁴ñí¹ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiú̱h²u³, baáy⁴ hi²xiáh³ gá⁴tɨ̱́⁴á⁴ diáh⁴.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Baáy⁴ liáh³ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ lɨ² Esteban hi³ gá⁴liú³ ca³jaa¹ chiú̱h²u³ ja̱³, ba² caah³²á⁴ nɨɨ́⁴ jniá³, baáy⁴ hi²xiáh³ dxú⁴ gá⁴ji̱í̱y⁴ hi³ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ ja̱³, baáy⁴ jniá³ gá⁴haáyh⁴ hí¹ mɨh³ chiáh² diáh⁴ hi³ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ ja̱³.”
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Joó⁴ liáh³la³ ba² gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³ Ñúh³a² ja̱³: “Hi²sɨ́⁴á⁴ niu³ vɨ̱ɨ̱́³ cáh³ti³² ba², guaay³² xi² nieeyh⁴² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas ba².”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Nɨɨh¹ hi³ nɨ³ ba² cá⁴dah²nuú³, ja̱³ba² cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²jla³² dah²te³² ca̱á̱h³: ―¡Gua²jú̱y³ dsaá⁴ nɨ³! ¿He²chiaah¹ ja̱³ máh⁴ hi³ hí⁴güe³ jmɨɨyh⁴²güii³?
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Chiaah¹ hi³ dah²jla³² dah²te³² chiáh² liáh³ja̱³, dah²ta̱a̱³² mɨh³ chiáh² diáh⁴, baáy⁴ dah²xeey³ liaa³,
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 hi³ja̱³ na³fáyh⁴ gá⁴taáh⁴ ta² comandante ja̱³ hi³ hí⁴dah²ta̱a̱yh³ Pablo ja̱³ ñu² diáh⁴ soldados, baáy⁴ gá⁴taáh⁴ ta² hí⁴dah²tɨ̱́y⁴ duh³ hu̱² hí⁴féh³ Pablo ja̱³ hi³ he²chiaah¹ hi³ bií⁴ dɨ³cɨ̱ɨ̱y³² diáh⁴ dsa³ ja̱³ dah²jooy³².
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Joó⁴ liáh³ mɨ³na³ñuúy⁴ hi³ mɨ³hí⁴dah²tɨ̱́y⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ capitán hi³ hiíy⁴ nɨɨ́⁴: ―¿Xɨ² xa³ jú¹hiíh⁴ hi³ hi²tɨ̱́⁴ah³ ja̱y³ dsa³ romano xɨ³ nɨ³ há⁴hé³ ma³lɨ³chia̱a̱⁴² cua̱a̱y¹ná² chiáh²?
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Liáh³ gá⁴nuú³ capitán liáh³xɨ³ féh³ ja̱³, mɨ²ja̱³ ŋáyh² dxá⁴xɨɨh⁴² comandante, liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Xɨɨ́³u³ ba² hi³ hi²jmeey³ nɨ³ chiaah¹ romano ba² nɨ³ dsaá⁴ nɨ³.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Mɨ²ja̱³ cá⁴dxá⁴jé̱yh⁴ comandante ja̱³ xi² hiíy⁴ Pablo duh³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴, liáh³la³ gá⁴féh³: ―¿Xɨ² he̱é̱yh³ ba² hi³ dsa³ romano nɨ³ niu³? Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Pablo ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Hi³hí̱³ jniá³.
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ comandante ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Cua̱a̱y¹ná² gaáy³ ba² cuu² gá⁴cɨ̱ɨ̱́y³ chieéy⁴ jniá³ duh³ hí⁴jooy³ hí⁴lí³á⁴ romano. Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ ca̱á̱h³ Pablo ja̱³: ―Joó⁴ liáh³ gá⁴sa̱⁴²á⁴ lɨ́⁴ ba² nɨ³ jniá³ na³lɨ́⁴á⁴ romano.
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Hi³ja̱³ cá⁴dah²tiúy² Pablo ja̱³ diáh⁴ hi³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³hí⁴dah²tɨ̱́y⁴ ja̱³. Ba² hi²xiáh³ gá⁴foyh⁴ comandante ja̱³ liáh³ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² hi³ romano ba² ja̱³ Pablo ja̱³. Hi³ja̱³ mɨ³ta³hɨ³ hi³ na³fáyh⁴ gɨh¹ hu̱² há⁴hé³ ma³jméy² preso ba².
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ niaá⁴ hí⁴dsaá⁴ dsɨ́² na³fáyh⁴ comandante ja̱³, hi³ he² vih²chiaah¹ ja̱³ hi³ dah²cuo⁴ dsaa² chiáh² Pablo ja̱³ diáh⁴ israelitas. Mɨ²ja̱³ gá⁴boó⁴ diáh⁴ cadenas hi³ na³ñuúy⁴ ja̱³, baáy⁴ gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴ñiih⁴ diáh⁴ jmii³dsa³ cáyh¹, baáy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³. Mɨ²ja̱³ gá⁴dxɨy³ Pablo ja̱³ duh³ gá⁴xɨ́yh⁴ rúh⁴ñi² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³hí̱³.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.