Atos 22
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs ARC
1 ―Du³ñuúh²á⁴ baáy⁴ ñuyh⁴, niuu³ah³ ruh³ hi³ hi²fooh¹á² niaá⁴ah³ la³ duh³ hí⁴dsaá⁴ há²ah³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ chieéy⁴.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Liáh³ cá⁴dah²nuú³ hi³ fáh² hebreo ja̱³ liuy³² diáh⁴, mɨ²ja̱³ gá⁴cɨ́y³ gɨh¹ diáh⁴ ca̱á̱h³liaáh³, mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 ―Israelita ba² jniá³. Gá⁴sa̱⁴²á⁴ fɨɨ³ Tarso hi³ na³hii⁴ Cilicia, joó⁴ Jerusalén la³ ba² cá⁴lɨ́⁴gaá³á⁴ baáy⁴ la³ ba² cá⁴bí⁴tɨ̱⁴²á⁴. Ja̱y³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Gamaliel gá⁴lɨ́y⁴ dsa³he⁴ chia̱á̱²á⁴. Gá⁴heé⁴ jniá³ dxú⁴ cáh³ti³² ley chiáh² diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a². Baáy⁴ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ naáy⁴ ga³naah³²á⁴ Dios, ja̱³ba² liáh³xɨ³ ga³jmee³ah³ niaá⁴ah³ la³ ja̱³nɨ́⁴.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Gá⁴jmeéh⁴á⁴ mɨ³hee³² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Jesús nɨ³ mɨ² dsa³jéy⁴, cá⁴dxá⁴héy³ lɨ́⁴ gá⁴jɨ̱́h²á⁴ diáh⁴ cáh³ti³² baáy⁴ gá⁴já²á⁴ diáh⁴ presos mɨ́³ nɨ³ dsaá⁴ nɨ³ duh³ gá⁴taah⁴²á⁴ diáh⁴ ñuúh⁴ñí¹.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Ñi³² ba² ñaá² fii² diáh⁴ jmii³dsa³ nɨ³ baáy⁴ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² fɨɨ³ chiaa⁴²a² la³, hi³ he̱é̱yh³ ba² liáh³xɨ³ ga³fooh³²á⁴ niaá⁴ah³ nɨ³. Chie̱y⁴² jú¹hiíh⁴ chiáh² diáh⁴ ja̱³, ñii⁴²á² Damasco ya²niaah¹á² diáh⁴ hi³ ma³taáy³ chiáh² Jesús ja̱³ duh³ hi²ya³ja⁴²á⁴ diáh⁴ Jerusalén la³ duh³ hí⁴dah²bi³chiíy⁴ diáh⁴.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Joó⁴ liáh³ hi⁴²á² fi¹ ja̱³, ja̱³ba² mɨ³hí⁴dxaá²á⁴ Damasco, ca̱³liáh³ dxaá⁴ñíh² xɨ³ jmiih⁴, ca̱a̱³ ba² dɨ́h¹ gá⁴taáh² jmɨɨ́⁴ xi² dsa³hɨɨ́⁴á⁴ ja̱³, ca̱a̱³ xi³ hi³ güé⁴ yuuh¹ güii³.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Mɨ²ja̱³ gá⁴cɨ́h⁴á⁴ dxaah¹vó⁴. Ja̱³ba² gá⁴nuúy⁴ hi³ xe̱y³ liu⁴, liáh³la³ féh³ sɨɨ́h⁴ jniá³: “Saulo, Saulo, ¿he²chiaah¹ hi³ ga³jmeeyh³² jniá³ mɨ³hee³² nɨ³?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́y⁴ juúh⁴: “¿Hi̱² niu³ Ñuyh⁴?” Mɨ²ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³: “Jniá³ nɨ³ Jesús dsa³ Nazaret, hí̱³ba² hi³ ga³cɨ² ga³ji̱i̱h⁴²u³ nɨ³.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Cá⁴dah²joó² diáh⁴ hi³ chia̱a̱h⁴²á² ja̱³ jmɨɨ́⁴ ja̱³, hi³ja̱³ hi²xiáh³ gá⁴foyh⁴ diáh⁴, joó⁴ há⁴hé³ cá⁴dah²nuú³ ñii² hi³ liuy³² jniá³ ja̱³.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Mɨ²ja̱³ gá⁴foóh²á⁴: “Ñuyh⁴, ¿he² nɨ³ naay³ hi²jmeey⁴² xa³ja̱³?” Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Ñúh³a² ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³: “Na³hɨɨ́y¹ duh³ gua³hú² fi¹ chiú̱h²u³, gua³ Damasco nɨ³ duh³ nɨɨ́⁴ hí⁴dah²sɨɨ́h⁴ niu³ jɨɨ⁴ hi³ ga³jmee⁴ hi²jmeey³.”
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Joó⁴ gá⁴jmeé³ tuu⁴²á² jmɨɨ́⁴ ja̱³, hi³ja̱³ diáh⁴ oóh²á⁴ ja̱³ bɨh¹ cá⁴dah²hɨɨy³² guaay⁴ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ lɨ́⁴ Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Jey¹ nɨɨ́⁴ ja̱y³ dsaá⁴ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Ananías hi³ ga³jmee⁴ he̱é̱yh³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ ley chiáh² Moisés, baáy⁴ hi²xiáh³ dxú⁴ ca³dah²liu⁴ diáh⁴ oóh²a² hi³ nieeyh⁴² Damasco ja̱³ chiáh².
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mɨ²ja̱³ güéy⁴ Ananías ja̱³ bi²joóy¹ jniá³. Liáh³ güéy⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³: “Du³ñuúh²á⁴ Saulo, ja̱³nɨ́⁴ mɨ³hí⁴jniaá²u³ ca̱á̱h³.” Xé̱yh² ba² mɨ²ja̱³ cá⁴lɨ́⁴jnieéy⁴ ca̱á̱h³, hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴joó²á⁴.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³ Ananías ja̱³: “Ma³dxɨy³ niu³ Dios chié̱y² diáh⁴ xa²yaa²a² ñú⁴uuh²a² nɨ³, duh³ hí⁴dsaá⁴ háy² liáh³xɨ³ ga³lɨ́³ dsɨ́² ñaá². Ma³dxɨy³ niu³ duh³ hi²joo⁴u³ jmɨ́yh³ hi³ xiaa³dsaay³² nɨ³ baáy⁴ duh³ hi²nuuy³ hi³ hí⁴sɨɨ́h⁴ niu³.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Chiaah¹ hí⁴lí³u⁴ dsa³ñi³² chié̱y² duh³ hi²fooyh¹ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ nɨ³ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ ma³jooy⁴² baáy⁴ jɨɨ⁴ lɨ́⁴ hi³ ma³niuuy³.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Há⁴ hi³tay³ hi³hɨy³ ñuú³, bɨ́y² duh³ gua²ja̱á̱³u³ jmɨɨ³ ba². Ŋɨɨ² chiáh² Ñúh³a² nɨ³, duh³ hí⁴bé⁴ dsaa² chiú̱h²u³”, féh³ sɨɨ́h⁴ jniá³ Ananías ja̱³.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Hi³ja̱³ liáh³ca̱á̱h³ gá⁴güéh²á⁴ ca̱á̱h³ Jerusalén la³, mɨ²ja̱³ ŋaáy² xi² jey¹ guah³ gaáy³ dxá⁴liu⁴²á² Dios. Mɨ²ja̱³ ca̱a̱³ ba² dɨ́h¹
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 gá⁴joó²á⁴ Ñúh³a² Dios ja̱³. Mɨ²ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³: “Cuoo² háy², bi³hɨɨ́y⁴ ji̱³nɨɨ́⁴ Jerusalén la³, chiaah¹ há⁴hé³ hí⁴dah²jmeé⁴ he̱é̱yh³ hi³ hi²fáyh³ chieéy⁴ nɨ³.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴fáyh²: “Ñuyh⁴, dɨ³ñi³² ba² diáh⁴ dsa³ nɨ³ hi³ ñii⁴²á² diáh⁴ ñuúh⁴guah³ liuh², hi³ ya²je¹á² ñuúh⁴ñí¹ diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiú̱h²u³, baáy⁴ hi²xiáh³ gá⁴tɨ̱́⁴á⁴ diáh⁴.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Baáy⁴ liáh³ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ lɨ² Esteban hi³ gá⁴liú³ ca³jaa¹ chiú̱h²u³ ja̱³, ba² caah³²á⁴ nɨɨ́⁴ jniá³, baáy⁴ hi²xiáh³ dxú⁴ gá⁴ji̱í̱y⁴ hi³ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ ja̱³, baáy⁴ jniá³ gá⁴haáyh⁴ hí¹ mɨh³ chiáh² diáh⁴ hi³ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ ja̱³.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Joó⁴ liáh³la³ ba² gá⁴sɨɨ́h⁴ jniá³ Ñúh³a² ja̱³: “Hi²sɨ́⁴á⁴ niu³ vɨ̱ɨ̱́³ cáh³ti³² ba², guaay³² xi² nieeyh⁴² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas ba².”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Nɨɨh¹ hi³ nɨ³ ba² cá⁴dah²nuú³, ja̱³ba² cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²jla³² dah²te³² ca̱á̱h³: ―¡Gua²jú̱y³ dsaá⁴ nɨ³! ¿He²chiaah¹ ja̱³ máh⁴ hi³ hí⁴güe³ jmɨɨyh⁴²güii³?
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Chiaah¹ hi³ dah²jla³² dah²te³² chiáh² liáh³ja̱³, dah²ta̱a̱³² mɨh³ chiáh² diáh⁴, baáy⁴ dah²xeey³ liaa³,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 hi³ja̱³ na³fáyh⁴ gá⁴taáh⁴ ta² comandante ja̱³ hi³ hí⁴dah²ta̱a̱yh³ Pablo ja̱³ ñu² diáh⁴ soldados, baáy⁴ gá⁴taáh⁴ ta² hí⁴dah²tɨ̱́y⁴ duh³ hu̱² hí⁴féh³ Pablo ja̱³ hi³ he²chiaah¹ hi³ bií⁴ dɨ³cɨ̱ɨ̱y³² diáh⁴ dsa³ ja̱³ dah²jooy³².
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Joó⁴ liáh³ mɨ³na³ñuúy⁴ hi³ mɨ³hí⁴dah²tɨ̱́y⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ capitán hi³ hiíy⁴ nɨɨ́⁴: ―¿Xɨ² xa³ jú¹hiíh⁴ hi³ hi²tɨ̱́⁴ah³ ja̱y³ dsa³ romano xɨ³ nɨ³ há⁴hé³ ma³lɨ³chia̱a̱⁴² cua̱a̱y¹ná² chiáh²?
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Liáh³ gá⁴nuú³ capitán liáh³xɨ³ féh³ ja̱³, mɨ²ja̱³ ŋáyh² dxá⁴xɨɨh⁴² comandante, liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Xɨɨ́³u³ ba² hi³ hi²jmeey³ nɨ³ chiaah¹ romano ba² nɨ³ dsaá⁴ nɨ³.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Mɨ²ja̱³ cá⁴dxá⁴jé̱yh⁴ comandante ja̱³ xi² hiíy⁴ Pablo duh³ gá⁴ŋɨɨ́h⁴ juúh⁴, liáh³la³ gá⁴féh³: ―¿Xɨ² he̱é̱yh³ ba² hi³ dsa³ romano nɨ³ niu³? Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Pablo ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Hi³hí̱³ jniá³.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ comandante ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Cua̱a̱y¹ná² gaáy³ ba² cuu² gá⁴cɨ̱ɨ̱́y³ chieéy⁴ jniá³ duh³ hí⁴jooy³ hí⁴lí³á⁴ romano. Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ ca̱á̱h³ Pablo ja̱³: ―Joó⁴ liáh³ gá⁴sa̱⁴²á⁴ lɨ́⁴ ba² nɨ³ jniá³ na³lɨ́⁴á⁴ romano.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Hi³ja̱³ cá⁴dah²tiúy² Pablo ja̱³ diáh⁴ hi³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³hí⁴dah²tɨ̱́y⁴ ja̱³. Ba² hi²xiáh³ gá⁴foyh⁴ comandante ja̱³ liáh³ gá⁴dsaá⁴ dsɨ́² hi³ romano ba² ja̱³ Pablo ja̱³. Hi³ja̱³ mɨ³ta³hɨ³ hi³ na³fáyh⁴ gɨh¹ hu̱² há⁴hé³ ma³jméy² preso ba².
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ niaá⁴ hí⁴dsaá⁴ dsɨ́² na³fáyh⁴ comandante ja̱³, hi³ he² vih²chiaah¹ ja̱³ hi³ dah²cuo⁴ dsaa² chiáh² Pablo ja̱³ diáh⁴ israelitas. Mɨ²ja̱³ gá⁴boó⁴ diáh⁴ cadenas hi³ na³ñuúy⁴ ja̱³, baáy⁴ gá⁴taáh⁴ ta² hi³ hí⁴ñiih⁴ diáh⁴ jmii³dsa³ cáyh¹, baáy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³. Mɨ²ja̱³ gá⁴dxɨy³ Pablo ja̱³ duh³ gá⁴xɨ́yh⁴ rúh⁴ñi² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³hí̱³.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.