Atos 21

Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Liáh³ gá⁴tuu⁴²ah¹ diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴taah²ah¹ maá² duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ ca̱a̱³ dsaá² fɨɨ³ Cos. Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Rodas, nɨɨ́⁴ naá³ah¹ gá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Fɨɨ³ Pátara ja̱³ gá⁴ji̱i̱h⁴²ah¹ ca̱a̱³ maá² hi³ mɨ³dsaa³² vó⁴ Fenicia. Mɨ²ja̱³ gá⁴taah²ah¹ maá² ja̱³ duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Liáh³ tiaah²ah¹ fi¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴joo⁴²ah¹ hi³ xiáh³ guaa³²ah¹ hi³ há⁴hé³ nu¹a² bɨh¹ mɨ³na³jniaa³ vó⁴ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Chipre hi³ niaá² dxaah¹ jmɨɨ³ ja̱³. Hi³ja̱³ gá⁴dxia⁴²ah¹ liáh³ja̱³ duh³ hí⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ vó⁴ Siria. Joó⁴ chia̱³ liaá¹ maá² ja̱³ hi³ hí⁴cueeyh³ fɨɨ³ Tiro, hi³ja̱³ gá⁴cueeh⁴²ah¹ nɨɨ́⁴ ca̱³ji̱i̱³.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Mɨ²ja̱³ nɨɨ́⁴ gá⁴ji̱i̱h⁴²ah¹ diáh⁴ du³ñuúh²a², hi³ja̱³ gá⁴cueeh⁴²ah¹ chia̱a̱h²ah¹ diáh⁴ ca̱³dxiaa³. Mɨ²ja̱³ cá⁴bí⁴jmeé³ Espíritu Santo ja̱³ cá⁴bí⁴jmeéy³ diáh⁴, hi³ hí⁴dah²sɨɨ́h⁴ Pablo ja̱³ hi³ hu̱² há⁴hé³ dsaa³² Jerusalén ja̱³.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Liáh³ gá⁴yey³ ca̱³dxiaa³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴voó⁴ah¹ ca̱á̱h³. Baáy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³ dah²ya²dxí̱⁴ chie̱é̱yh¹ jniaah¹ yaa¹ fɨɨ³ Tiro chie̱é̱yh¹ mɨ́⁴chiáh² diáh⁴ baáy⁴ ja̱á̱² diáh⁴. Ñiíh² sɨɨ́¹ yaa¹ jmɨ́⁴ñih¹ ja̱³ gá⁴xɨh¹ah¹ ji̱²ah¹ duh³ gá⁴liu³²ah¹ Dios.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Mɨ²ja̱³ gá⁴i̱í̱⁴ah¹ oóh²ah¹ hi³ gá⁴dsaa³²ah¹ juúh⁴ chia̱a̱h²ah¹ diáh⁴, ja̱³ba² gá⁴vɨɨh¹ah¹ ca̱á̱h³ maá² ja̱³. Mɨ²ja̱³ gá⁴dxi̱i̱³² diáh⁴.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Duh³ hí⁴jooy³ viaje chiaa⁴²ah¹ ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴voó⁴ah¹ fɨɨ³ Tiro, cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ lɨ́⁴ fɨɨ³ Tolemaida. Mɨ²ja̱³ ya²hi̱²ah¹ ya²jmeeh²ah¹ diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³, ba² gá⁴cueeh⁴²ah¹ chia̱a̱h²ah¹ diáh⁴ ca̱a̱³ jmɨɨ́¹.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴voó⁴ah¹ chia̱a̱h²ah¹ Pablo ja̱³, duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Cesarea. Liáh³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ nɨɨ́⁴ mɨ²ja̱³ ya²dxia⁴²ah¹ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² Felipe hi³ na³lɨ́y⁴ evangelista, ja̱y³ diáh⁴ hi³ dxieéy⁴ diáconos hi³ ca³dah²tie̱e̱y³ mɨ² du³ñi² lɨ́⁴. Hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴cueeh⁴²ah¹ chiáh².
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Xe̱y³ chiú̱y³ ja̱á̱²mɨɨ¹ Felipe ja̱³ hi³ há⁴hé³ mɨ³ná⁴ji̱i̱¹ guaa³. Diáh⁴ xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³ ca³dah²ŋɨy³² juúh⁴ chiáh² Dios.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Hi²xiáh³ voó³ gá⁴yaa²ah¹ nɨɨ́⁴. Liáh³ niaah⁴²ah¹ ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴dxaá² ja̱y³ profeta hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Agabo, hi³ bí⁴hɨɨ́y⁴ Judea,
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 hi³ güéy⁴ hi³ bi²ñi³ jniaah¹ ja̱³. Mɨ²ja̱³ gá⁴cá̱⁴ sɨ̱ɨ̱yh²laa³ chiáh² Pablo ja̱³ duh³ gá⁴ñuú³ guaa³tɨɨ² ñaá², duh³ liáh³la³ gá⁴féh³: ―Liáh³la³ féh³ Espíritu Santo nɨ³, liáh³la³ hí⁴dah²ñuúy⁴ fii² sɨ̱ɨ̱yh²laa³ la³ diáh⁴ israelitas hi³ nieeyh⁴² fɨɨ³ Jerusalén nɨ³, duh³ hí⁴dah²xɨ́y⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas.
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Liáh³ gá⁴niuu²ah¹ hi³ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ²ah¹ chiáh² Pablo ja̱³, chia̱a̱h²ah¹ diáh⁴ dsa³ Cesarea ja̱³ hi³ hu̱² há⁴hé³ dsaa³² Jerusalén.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Joó⁴ liáh³la³ ba² gá⁴sɨɨ́h⁴ jniaah¹ Pablo ja̱³: ―¿He²chiaah¹ hi³ ga³jla⁴²ah³ nɨ³? Hi²xiáh³ ca³bi³fɨɨh⁴²ah³ dsɨy⁴ hi³ liáh³nɨ³. Hi³ fáh⁴ hi³ Ñúh³a² nɨ³ hi³ja̱³ há⁴hé³ ji̱í̱⁴ jniá³ xɨ³ nɨ³ hí⁴dah²ñuúy⁴ jniá³, ha²xɨ² gɨh³ hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴ jniá³ cáh³ti³² fɨɨ³ Jerusalén nɨ³.
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Há⁴hé³ gá⁴tiaá⁴ah¹ gá⁴cueeh⁴²ah¹ Pablo ja̱³, hi³ja̱³ gá⁴tiu⁴²ah¹ ba², baáy⁴ liáh³la³ gá⁴xɨɨh²ah¹: ―Cua²lí³ liáh³xɨ³ ga³lɨ́³ dsɨ́² ñaá² Ñúh³a² ba² xa³ja̱³.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ cá⁴bí⁴tɨɨ⁴²ah¹ chiaa⁴²ah¹ duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Gá⁴dxí̱⁴ chie̱é̱yh¹ jniaah¹ ja̱y³aáy⁴ diáh⁴ du³ñuúh²a² dsa³ fɨɨ³ Cesarea. Jee⁴² chiáh² diáh⁴ hi³hí̱³ caayh³² Mnasón, dsa³ vó⁴ Chipre. Hi²xiáh³ mɨ³voó³ ma³taáy³ chiáh² Dios hi³hí̱³. Baáy⁴ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² ja̱³ ná⁴lɨ¹ cua̱a̱y¹ná² dsa³yaa²ah¹ mɨ² ma³dxa³dxia⁴²ah¹ Jerusalén ja̱³.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Liáh³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ Jerusalén ja̱³, mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ dɨ³jé⁴ dsɨ́² diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³ cá⁴dah²tee³ jniaah¹.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³, mɨ²ja̱³ ñií¹ Pablo ja̱³ chie̱é̱yh¹ jniaah¹ ya²nia⁴²ah¹ Jacobo. Ba² nɨɨ́⁴ dɨ³nieeyh⁴² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ja̱³.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Pablo ja̱³ gá⁴jmeéh⁴ diáh⁴, ja̱³ba² gá⁴jmeéh⁴ diáh⁴ juúh⁴ ta² chiáh² ja̱³, gá⁴jmeéh⁴ diáh⁴ juúh⁴ liáh³ca̱a̱³ liáh³ca̱a̱³ hi³ ma³jmeé³ Dios ja̱³ chiáh² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas ja̱³.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Liáh³ cá⁴dah²nuú³ hi³ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²féh³ hi³ hi²xiáh³ gaáy³ Dios. Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²féh³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ Pablo ja̱³: ―Dxú⁴ ba², du³ñuúh²á⁴, joó⁴ maáy³ ba² hi³ cua̱a̱y¹ná² mil ba² diáh⁴ israelitas nɨ³ ma³taáy³, baáy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hi³nɨy³² ca³dah²féh³ hi³ ga³jmee⁴ hi²jmee²a² chiaa⁴²a² liáh³nɨ³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ ley chiáh² Moisés nɨ³.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Baáy⁴ mɨ³xa³ juúh⁴ la³ hi³ hi²xiáh³ mɨ³hee³² ga³hooy³² diáh⁴ israelitas hi³ nieeyh⁴² jee⁴² chiáh² diáh⁴ dsa³ xiaáh³ nɨ³. Dah²féh³ hi³ ga³fooyh³² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ hí⁴dah²jmeé⁴ he̱é̱yh³ hi³ gá⁴taáh⁴ ta² Moisés, há⁴hé³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²reéy² la³he² ja̱á̱² diáh⁴, baáy⁴ há⁴hé³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²jmeé⁴ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ costumbres chiaa⁴²a².
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 ¿Jmiih⁴² hi²jmee²a² ga³ji̱i̱³²u³? Chiaah¹ hí⁴dsaá⁴ dsɨ́² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ nɨ³ hi³ ma³güe⁴u³ la³.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Na³fáyh⁴ jmee² liáh³la³. Xe̱y³ jee⁴² chiaa⁴²a² la³ chiú̱y³ dsaá⁴ hi³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²jmeé⁴ cumplido liáh³xɨ³ ma³dah²sɨɨ́h⁴ Dios hí⁴dah²jmeé⁴.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Má⁴dxií⁴ chia̱á̱h¹u³ diáh⁴ duh³ jmee² liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ costumbre chiaa⁴²a² nɨ³. Bi³xɨ³ bi³ŋɨɨ́y¹ vo̱ó̱h²u³ chia̱á̱h¹u³ diáh⁴ baáy⁴ niu³ chi² gastos chia̱á̱²ah³. Mɨ² ma³jooy³ nɨ³, mɨ²ja̱³ mɨ³hí⁴jooy³ hí⁴dah²bé² dxɨ² diáh⁴. Duh³ mɨ²ja̱³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ hí⁴dah²cá̱² cua̱a̱y¹ná² hi³ há⁴hé³ he̱é̱yh³ liáh³xɨ³ dah²féh³ chiú̱h²u³ nɨ³. Xiaáh³ hí⁴dah²joó² hi³ ga³jmeey³ ba² he̱é̱yh³ liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ ley nɨ³.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Joó⁴ ca³jaa¹ chiáh² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas hi³ ma³taáy³ nɨ³, ma³xɨ⁴²ah¹ ba² ca̱a̱³ xi³ chiáh² diáh⁴ hi³ há⁴hé³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²tá⁴ hí⁴dah²hɨ́⁴ ñuú³ chiáh² costumbre chiaa⁴²a² la³. Ti̱¹ hi³ há⁴hé³ hí⁴dah²eéh² liáh⁴jɨ³ hi³ ma³niaá⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ hi̱h⁴, há⁴hé³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²cuh³ jmɨ³, ñé⁴ ŋu² diáh⁴ gú⁴nuú¹ hi³ ma³saáh⁴, baáy⁴ há⁴hé³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²jmeé⁴ ga̱y³ diáh⁴.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Mɨ²ja̱³ gá⁴jeé⁴ Pablo ja̱³ gá⁴jéy⁴ liú⁴u³ chiú̱y³ diáh⁴ dsaá⁴ ja̱³, duh³ dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ cá⁴bí⁴xɨ³ cá⁴bí⁴ŋɨɨ́y³ ñaá² chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³hí̱³. Ja̱³ba² ŋaá² xi² jey¹ guah³ gaáy³ duh³ dxá⁴xɨɨh⁴² diáh⁴ jmii³dsa³ ja̱³ hi³ he² jmɨɨ́¹ ja̱³ hí⁴hɨɨ́⁴ gɨh¹ ñi² hi³ hí⁴xɨ³ hí⁴ŋɨɨ́y³ diáh⁴, baáy⁴ jlɨh² ja̱³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²cuó⁴ foo³ chiáh² diáh⁴.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Joó⁴ liáh³ mɨ³hí⁴yey³ ca̱³dxiaa³ ja̱³, mɨ²ja̱³ ja̱y³aáy⁴ diáh⁴ israelitas dsa³ vó⁴ Asia cá⁴dah²joóy² Pablo ja̱³ xi² jey¹ guah³ gaáy³. Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ mɨ³dah²liu⁴ ñuú³ duh³ hí⁴maáyh³ diáh⁴ dsa³ ja̱³. Hi³ja̱³ ja̱³ba² gá⁴dxí̱⁴ cá⁴dah²sa̱yh³² Pablo ja̱³.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dah²jla³² dah²te³², liáh³la³ dah²féh³: ―¡Du³ñuúh²á⁴ dsa³ Israel, gua³tia̱á̱¹ah³ chiaa⁴²ah¹! Chiaah¹ dsaá⁴ la³ nɨ³ chie⁴ji̱i̱⁴ liáh⁴jɨ³ lɨ́⁴ hí¹, bi³jmeéy³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ hi³ hu̱² hí⁴yá⁴chiy⁴ diáh⁴ chie̱é̱yh¹ jnia² israelitas la³, ba² liu⁴ mɨ³hee³² chiáh² ley chiáh² Moisés, baáy⁴ chiáh² guah³ chiaa⁴²a² la³. Baáy⁴ ja̱³nɨ́⁴ ma³taayh³ xi² jey¹ guah³ la³ ja̱y³aáy⁴ griegos hi³ja̱³ ma³bi³heé² cáh³ti³² xi² booy¹ na³xɨ³ na³ŋɨɨ́³ la³.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Dah²féh³ liáh³ja̱³, chiaah¹ ma³ŋɨ́³ ma³dah²joóy² Pablo ja̱³ chie⁴ji̱i̱⁴ jee⁴² fɨɨ³ ja̱³ chie̱é̱yh¹ Trófimo dsa³ fɨɨ³ Éfeso, hi³ja̱³ dah²ta³ dah²hɨ³ hi³ ma³ta̱a̱h³ Pablo ja̱³ ma³ta̱a̱yh³ xi² jey¹ guah³ gaáy³ ja̱³, joó⁴ hi³ dɨ́h¹ ji̱í̱h⁴ ba² diáh⁴ ja̱³.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Liáh³ca̱á̱h³ cá⁴dah²nuú³ diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴já⁴ cáh³ti³². Hi³ja̱³ jmɨ́yh³ hi³ dxɨ³ ba² dɨ́h¹ gá⁴dxí̱⁴ duh³ cá⁴dah²sa̱yh³² Pablo ja̱³, ja̱³ba² cá⁴dah²seeyh³ duh³ cá⁴dah²dxɨy³ tɨɨ́², ja̱³ba² cá⁴dah²jní³ ji̱³nɨɨ́⁴ diáh⁴ jnɨ́¹ñú² chiáh² calle ja̱³.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Cá⁴dah²laá⁴ mɨ³hí⁴dah²jɨ̱́yh⁴, joó⁴ gá⁴dxaáh² juúh⁴ xi² jey¹ comandante chié̱y² diáh⁴ soldados ja̱³, hi³ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ xa³ fáh⁴liu⁴ jee⁴² fɨɨ³ Jerusalén ja̱³.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Mɨ²ja̱³ cá⁴bí⁴ñiih³ comandante ja̱³ diáh⁴ soldados, ba² cá⁴bí⁴ñiih³ diáh⁴ capitanes, duh³ gá⁴dxí̱⁴ ji̱³nɨɨ́⁴ xi² na³ta̱a̱y⁴ diáh⁴ dsa³ ja̱³. Liáh³ cá⁴dah²joóy² comandante chie̱é̱yh¹ diáh⁴ soldados chié̱y² ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²tiú² hi³ dah²tɨ̱y⁴ Pablo ja̱³.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Mɨ²ja̱³ cá⁴dxá⁴jé̱yh⁴ yeey⁴ comandante ja̱³, ja̱³ba² gá⁴jéy⁴ preso Pablo ja̱³, baáy⁴ gá⁴taáh⁴ ta² lɨ́⁴ñuuy⁴² tú̱⁴ cadenas. Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ juúh⁴ hi³ hi̱² dsa³ ja̱³ Pablo ja̱³, baáy⁴ he² ja̱³ ma³jmeé³.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Joó⁴ hi²xiáh³ dah²jla³² dah²te³² diáh⁴ dsa³ ja̱³, baáy⁴ dxaáh² ba² dah²féh³ liáh³ja̱y³ liáh³ja̱y³ diáh⁴ dsa³ ja̱³ dah²sɨɨ́h⁴ comandante, hi³ja̱³ há⁴hé³ hí⁴jooy³ hí⁴dsaay⁴ cáh³ti³². Vih²chiaah¹ hi³ bií⁴ dah²taah⁴ dxɨ́³ diáh⁴ dsa³ ja̱³, hi³ja̱³ na³fáyh⁴ gá⁴taáh⁴ ta² dah²ya²jay⁴ Pablo ja̱³ xi² dɨ³nieeyh⁴² diáh⁴ soldados ja̱³ ba².
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Liáh³ cá⁴dxá⁴dxi̱i̱³² xi² nieeyh⁴² diáh⁴ soldados ja̱³, liáh³ mɨ³hí⁴dsá⁴saayh⁴ diáh⁴ ja̱a̱h⁴² ja̱³ mɨ²ja̱³ cá⁴dah²xeéy² cáh³ti³² ñií² bɨh¹ Pablo ja̱³. Liáh³ja̱³ cá⁴dah²jmeé³ diáh⁴ soldados ja̱³ chiaah¹ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dɨ³sɨ̱yh³ diáh⁴ dsa³ ja̱³ dah²jmeéh⁴ Pablo.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Chiaah¹ liáh⁴jɨy³ lɨ́⁴ diáh⁴ dsa³ hi³ ya³dxí̱⁴ xiáh³ rúh⁴caáh¹ ja̱³, dah²jla³² dah²te³², liáh³la³ dah²féh³: ―¡Gua²jú̱y³ Pablo nɨ³!
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Liáh³ mɨ³hí⁴dah²ta̱a̱yh³ Pablo xɨ¹ñúh⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ comandante: ―¿Xɨ² há⁴hé³ hí⁴jooy³ hi²liuy⁴² ca³liuh²? Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ comandante ja̱³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Lí̱³u³ ga³liúy¹ fáh² griego xu̱ú̱³.
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Hi³ja̱³, ¿xɨ² há⁴hí̱³ niu³ nɨ³ dsa³ Egipto, hi³ cá⁴bí⁴ñiih³ chiú̱y³ mil dsa³ mɨ³xa³ lɨ́⁴, duh³ hí⁴dah²tí̱² chie̱é̱yh¹ diáh⁴ autoridades? Cá⁴bí⁴ñiih³ jmáyh² diáh⁴ hi³ gú⁴nuúy¹ duh³ ya²jay⁴ diáh⁴ vó⁴ xi² cueh³chiu̱u̱³.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Mɨ²ja̱³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Haá², israelita ba² jniá³, gá⁴sa̱⁴²á⁴ fɨɨ³ Tarso, baáy⁴ fɨɨ³ chieéy⁴ nɨ³ ná⁴ŋɨy¹ gɨh¹ chiáh² vó⁴ Cilicia. Joó⁴ jmee² jmɨ²heé¹ cuoo² jnia² jú¹hiíh⁴ hi²liu⁴²á² diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ nɨ³.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Mɨ²ja̱³ gá⁴cuó³ jú¹hiíh⁴ comandante ja̱³. Mɨ²ja̱³ gá⁴naa³ Pablo ja̱a̱h⁴² xi² dsa³saayh⁴ diáh⁴ ja̱³, duh³ gá⁴jmeé³ guaa³ hi³ gua²chí³ diáh⁴ dsa³ ja̱³. Liáh³ gá⁴cɨ́³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴liúy² diáh⁴ fáh² hebreo, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.