Atos 16
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NVI
1 Gá⁴dxaá² Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³ diáh⁴ fɨɨ³ Derbe baáy⁴ fɨɨ³ Listra. Nɨɨ́⁴ gá⁴ji̱i̱h⁴ diáh⁴ ja̱y³ xɨh³chie̱y³² Ñúh³a² ja̱³, hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Timoteo, ja̱á̱² ja̱y³ mɨ́³ israelita hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Dios, joó⁴ dsa³ griego ba² jmii³.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Hi²xiáh³ dxú⁴ ca³dah²liu⁴ diáh⁴ du³ñuúh²a² hi³ nieeyh⁴² Listra baáy⁴ Iconio ja̱³ chiáh² Timoteo ja̱³.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Niaá⁴ Pablo ja̱³ hi³ dsaa³² Timoteo ja̱³ chie̱é̱yh¹, hi³ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² lɨ́⁴reey⁴² la³he² duh³ há⁴hé³ hí⁴dah²tá⁴ hí⁴dah²hɨ́⁴ ñuú³ diáh⁴ israelitas hi³ nieeyh⁴² nɨɨ́⁴, chiaah¹ liáh⁴jɨy³ ba² dɨ³ñi³² hi³ griego ba² ja̱³ jmii³.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Baáy⁴ liáh⁴jɨ³ diáh⁴ fɨɨ³ xi² dsa³ŋɨ́y³ diáh⁴ ja̱³, cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³, liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ fáh⁴dxa⁴² dxú⁴ hi³ cá⁴dah²jmeé³ diáh⁴ apóstoles chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ñuúh⁴guah³ Jerusalén ja̱³ liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²jmeé⁴.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Hi³ja̱³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ ja̱³ gá⁴sa³ gɨh¹ hi³ bii³² liáh³xɨ³ ca³dsa³taáy³ diáh⁴ ja̱³, baáy⁴ dse³fɨɨ́y² gɨh¹ diáh⁴ liáh³ca̱a̱³ jmɨɨ́¹.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Ca̱a̱³ cá⁴dah²hay³ ba² vó⁴ Frigia baáy⁴ Galacia, chiaah¹ há⁴hé³ gá⁴cuó³ je² Espíritu Santo ja̱³ hi³ hí⁴dah²liú⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³ estado Asia ja̱³.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Liáh³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ yaá³ vó⁴ Misia, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ diáh⁴ hí⁴dsá⁴dxí̱⁴ vó⁴ Bitinia, joó⁴ Espíritu ja̱³ há⁴hé³ gá⁴cuó³ je² dsá⁴dxí̱⁴ nɨɨ́⁴.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Mɨ²ja̱³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ Misia, joó⁴ ca̱a̱³ cá⁴dah²hay³ ba², ja̱³ba² gá⁴dxí̱⁴ yaa¹ jmɨ́⁴ñih¹ fɨɨ³ Troas.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Mɨ²ja̱³ voo⁴ ja̱³ gá⁴cɨ́³ Pablo ja̱³. Hi³ gá⁴joóy² ja̱y³ dsa³ vó⁴ Macedonia, hiíy⁴ rúh⁴ñi² baáy⁴ ŋɨɨ⁴ jmɨ²heé¹ chiáh² Pablo ja̱³, liáh³la³ féh³ sɨɨ́h⁴: “Jmee² jmɨ²heé¹ ña³ Macedonia la³, duh³ gua³tia̱a̱² chiaa⁴²ah¹.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Hi³ja̱³ dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ cá⁴bí⁴tɨɨ⁴²ah¹ chiaa⁴²ah¹ duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ Macedonia, liáh³xɨ³ ma³cɨ́³ Pablo ja̱³, chiaah¹ seguro Dios ja̱³ xɨy⁴ jniaah¹ hi³ dsa³he²ah¹ fáh⁴liu⁴ dxú⁴ chiáh² ja̱³.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Mɨ²ja̱³ gá⁴taah²ah¹ maá² fɨɨ³ Troas, duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ ca̱a̱³ dsaá² vó⁴ hi³ na³cueeyh⁴ dxaah¹ jmɨɨ³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Samotracia. Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Neápolis mɨ²ja̱³ gá⁴voó⁴ah¹ he̱é̱yh³ maá² ja̱³.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Nɨɨ́⁴ naá³ah¹ gá⁴dxia⁴²ah¹ Filipos fɨɨ³ hi³ cá⁴dah²dxá³ diáh⁴ romanos, fɨɨ³ hi³ ná⁴ŋɨy¹ gɨh¹ chiáh² vó⁴ Macedonia ja̱³, nɨɨ́⁴ gá⁴yaa²ah¹ ca̱a̱³tú̱⁴ jmɨɨ́¹.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Ca̱a̱³ jmɨɨ́¹ mah² ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴voó⁴ah¹ yaa¹ fɨɨ³, duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ ca̱a̱³ ji̱h²jmɨɨ³, ca̱a̱³ hí¹ nɨɨ́⁴ chia̱³ dxá³ chiáh² diáh⁴ dsa³ ja̱³ cá⁴dah²liúy² Dios. Nɨɨ́⁴ gá⁴yaa²ah¹ gá⁴hee²ah¹ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³ diáh⁴ mɨ́³ hi³ gá⁴ŋɨɨyh⁴ nɨɨ́⁴.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Ja̱y³ ja̱³ xɨ̱ɨ̱y³ Lidia, dsa³ fɨɨ³ Tiatira. Ga³nɨɨ⁴ mɨh³ yu̱ú̱³ mɨ́³ ja̱³. Hi²xiáh³ niaá⁴ mɨ́³ ja̱³ nuu³ hi³ féh³ Pablo ja̱³, baáy⁴ hi²xiáh³ nieéy² Dios, hi³ja̱³ gá⁴jmeé³ Dios ja̱³ hi³ hí⁴ji̱í̱h⁴ dxú⁴ liáh³xɨ³ féh³ Pablo ja̱³.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴ja̱á̱y³ jmɨɨ³ chie̱é̱yh¹ familia chié̱y². Liáh³ ma³ja̱á̱y³ jmɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ jmɨ²heé¹ chiaa⁴²ah¹, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniaah¹: ―Xɨ³ ga³ji̱i̱³²ah³ hi³ he̱é̱yh³ ba² ma³taá³á⁴ dxú⁴ chiáh² Dios hi³ja̱³ jmeé¹ah³ jmɨ²heé¹ gua³cueeh⁴ah³ chieéy⁴. Hi³ja̱³ cá⁴dxá⁴tie̱e̱y³ jniaah¹ ya²cueeh⁴²ah¹ chiáh².
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Liáh³la³ gá⁴lɨ́⁴ ca̱á̱h³ tiaah² liáh³ tiaah²ah¹ fi¹ gá⁴dxia⁴²ah¹ cá⁴dxá⁴liu⁴²ah¹ Dios. Liáh³ ba² ja̱³ gá⁴ji̱i̱h⁴²ah¹ ja̱y³ xɨ́⁴mɨɨ⁴² hi³ heey³² ja̱y³ hi³há⁴dxúy⁴ hi³ ga³naah³² jmɨɨ́¹ chiáh² diáh⁴ dsa³. Cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ ñuú³ cuu² ga³tɨ̱y⁴ diáh⁴ fii² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³ chie̱é̱yh¹ ta² hi³ ga³jmee⁴ ja̱³.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Gá⁴laá⁴ mɨ³ta³nieéy¹ xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³ rúh⁴cah²ah¹ chia̱a̱h²ah¹ Pablo ja̱³, liáh³la³ féh³ jla³te³² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³: ―Diáh⁴ dsaá⁴ la³, ca³dah²jmee⁴ ta² chiáh² jmɨ́yh³he̱é̱yh³ ba² Dios, hi³ja̱³ hí⁴dah²hé⁴ niaá⁴ah³ jmiih⁴² hí⁴jooy³ hí⁴sa̱³ah³ dxú⁴.
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Hi²xiáh³ ñuú³ jmɨɨ́¹ gá⁴jmeé³ liáh³ja̱³. Hi³ gá⁴hɨɨ́³ gɨh¹ ñi² ba² ja̱³ mɨ³dse³cɨ̱ɨ̱y³² cáh³ti³² Pablo ja̱³, hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴ji̱í̱y⁴ xi² ya³hɨɨ́y⁴ xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ hi³há⁴dxúy⁴ hi³ heey³² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³: ―Hi³ fáh⁴tiaah⁴ ta² chiáh² Jesucristo nɨ³, jniá³ ga³fooh³²á⁴ niu³ tiúy⁴ mɨ́³ nɨ³. Ja̱³ba² gá⁴tiuú² hi³há⁴dxúy⁴ ja̱³ gá⁴tiúy² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Joó⁴ liáh³ cá⁴lɨ́⁴chii⁴ diáh⁴ fii² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³, hi³ há⁴hé³ máh⁴ hí⁴jooy³ hí⁴jmeé⁴ ga̱¹á² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²sa̱yh³² Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³ duh³ dah²ya²jay⁴ diáh⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ autoridades hi³ nieeyh⁴² he̱é̱¹ta² gaáy³ ja̱³.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²bi³naáy³ rúh⁴ñi² diáh⁴ chiu³fáh⁴, baáy⁴ duh³ liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Diáh⁴ na¹dsa³ israelitas la³, cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dah²naah³² fáh⁴liu⁴ fɨɨ³ chiaa⁴²a² la³.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Dah²he⁴ dxaáh² costumbres, joó⁴ há⁴hé³ ga³jmee⁴ hi²jmee²a² jnia² he̱é̱yh³ hi³ nɨ³, chiaah¹ romanos ba² jnia².
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Liáh³ cá⁴dah²nuú³ diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh⁴jɨy³ bɨh¹ mɨ³dɨ³cɨ̱ɨ̱y³² chie̱é̱yh¹ Pablo baáy⁴ Silas ja̱³. Hi³ja̱³ cá⁴dah²taáh⁴ ta² diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³ hi³ hí⁴dxɨy⁴² mɨh³ chiáh² diáh⁴ baáy⁴ duh³ hí⁴bay⁴² diáh⁴.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Liáh³ca̱á̱h³ fáh⁴yeey¹ dɨ́h¹ ma³dah²tɨ̱́y⁴ diáh⁴, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²taayh³ ñuúh⁴ñí¹, baáy⁴ cá⁴dah²taáh⁴ ta² chiáh² hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, hi³ hí⁴heé⁴ diáh⁴ hí¹ dxú⁴ cáh³ti³².
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Liáh³ gá⁴tɨ̱́y³ fáh⁴chiuuh⁴² hiíh⁴ hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴taayh³ diáh⁴ cáh³ti³² viih² ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, ba² gá⁴taáh⁴ tɨɨ² diáh⁴ ja̱³ jee⁴² na¹ma³ hi³ na³cu̱yh⁴ tú̱⁴ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ cepo.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Joó⁴ ca̱³liáh³ dxaah¹ voo⁴ hi²xiáh³ dah²liuy³² Dios baáy⁴ dah²he⁴ su̱¹á² chiáh² Dios Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³, ca³dah²nuu³ gɨh¹ tú̱⁴dsaayh⁴ diáh⁴ presos ja̱³.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Mɨ²ja̱³ ca̱a̱³ ba² jmɨ́yh³ dxú⁴ dɨ́h¹ ba³ mɨ³bɨ³² vó⁴, mɨ³gaah³² cáh³ti³² diáh⁴ tɨɨ² yah³ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³. Ja̱³ba² gá⁴ná³ diáh⁴ jnɨ́¹ñú², baáy⁴ gá⁴tuy³ diáh⁴ cadenas hi³ na³ñuúy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ presos ja̱³.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Mɨ²ja̱³ ñí² hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, hi³ja̱³ liáh³ gá⁴joó² hi³ na³na² jnɨ́¹ñú² ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dxɨ³ espada chiáh² duh³ mɨ³hí⁴jɨ̱́yh⁴ ñaá², chiaah¹ ta³hɨ³ hi³ ma³dah²cui̱í̱³ liáh⁴jɨy³ lɨ́⁴ diáh⁴ presos ja̱³.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Joó⁴ mɨ²ja̱³ gá⁴liuú² chiu̱u̱³ Pablo ja̱³ gá⁴liúy², liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Há⁴ hi³jmeeyh³² vo̱ó̱h²u³ liáh³nɨ³, tiaah²ah¹ ba² la³ liáh⁴jɨ³²ah¹.
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ xi³ hi³ hee⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, jmɨ́yh³ hi³ dxɨ³ ba² dɨ́h¹ gá⁴hí³ viih² xi² hí¹ Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³, ba² hi²xiáh³ jlieey⁴ hi³ foyh⁴, ja̱³ba² gá⁴ta̱a̱y³² ñaá² rúh⁴tɨɨ² Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ja̱³ba² gá⁴voóy² diáh⁴ duh³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Dia² chia̱á̱²á⁴, ¿jmiih⁴² ga³jmee⁴ hi²jmeey⁴² duh³ hí⁴jooy³ hí⁴sa̱⁴²á⁴ dxú⁴?
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³: ―Ga³jmee⁴ gua³taá³u³ chiáh² Ñúh³a² Jesucristo, duh³ hí⁴bé⁴ dsaa² chiú̱h²u³ chia̱á̱h¹u³ familia chiú̱h²u³ baáy⁴ diáh⁴ ja̱a̱y³.
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²heé⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² Jesús dsaá⁴ ja̱³ chie̱é̱yh¹ familia chié̱y².
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Ja̱³ba² hora voo⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴u̱ú̱h² hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³ xi²hoo⁴ chiáh² Pablo baáy⁴ Silas ja̱³. Ba² ja̱³ba² gá⁴ja̱á̱y³ jmɨɨ³ dsaá⁴ ja̱³ chie̱é̱yh¹ familia chié̱y².
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Liáh³ ma³jooy³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴tee³ diáh⁴ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² duh³ gá⁴cuoó⁴ diáh⁴ cá⁴dah²eéh². Hi²xiáh³ jé⁴ dsɨ́² ñaá² dsaá⁴ ja̱³ chie̱é̱yh¹ familia chié̱y² chiaah¹ hi³ ma³taáy³ diáh⁴ chiáh² Dios ja̱³.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Liáh³ lɨ́⁴jniá⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²xɨ́y⁴ ja̱y³aáy⁴ guaa³tɨɨ² diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³, duh³ liáh³la³ dah²ya²xɨɨh⁴² hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³: “Vooy⁴² diáh⁴ hi³ tieéyh¹ ñuúh⁴ñí¹ nɨ³.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Hi³ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³: ―Ma³dah²chiuúh² hiíh⁴ diáh⁴ chiu³fáh⁴ nɨ³ hi³ hi²voo⁴²á² niaá⁴ah³, hi³ja̱³ mɨ³hí⁴jooy³ ba² hi²voó⁴ah³, cua²lɨ³chie̱é̱yh¹ niaá⁴ah³ Dios ba².
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Joó⁴ mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ guaa³tɨɨ² diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³: ―Jniaah¹ na³lɨ́⁴ah¹ romanos la³, cá⁴dah²báy² jniaah¹ rúh⁴ñi² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³, liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴chia̱a̱⁴² cua̱a̱y¹ná² chiaa⁴²ah¹ nɨ³, baáy⁴ cá⁴dah²taayh³ jniaah¹ ñuúh⁴ñí¹ la³. ¿Baáy⁴ ja̱³nɨ́⁴ mɨ³hi²voo⁴²ah³ jniaah¹ na³ma²? ¡Haá², cua²ya³dxí̱⁴ mii⁴ diáh⁴ chiu³fáh⁴ nɨ³, duh³ hí⁴dah²voóy² jniaah¹ ba²!
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Mɨ²ja̱³ diáh⁴ guaa³tɨɨ² diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³, dah²ya²xɨɨh⁴² mii⁴ diáh⁴ chiu³fáh⁴ liáh³xɨ³ féh³ Pablo ja̱³. Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ gá⁴foyh⁴ diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³ liáh³ cá⁴dah²nuú³ hi³ na³lɨ́y⁴ romano Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Hi³ja̱³ dah²ya²dxí̱⁴ dah²ya²ŋɨɨ́h¹ jmɨ²heé¹ rúh⁴ñi² Pablo baáy⁴ Silas ja̱³. Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²voóy² baáy⁴ duh³ cá⁴dah²ŋɨɨ́³ jmɨ²heé¹ chiáh² diáh⁴ hi³ cua²voóy⁴ diáh⁴ fɨɨ³ ja̱³.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Liáh³ gá⁴voóy⁴ diáh⁴ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dxi̱i̱³² diáh⁴ chiáh² Lidia. Nɨɨ́⁴ gá⁴ji̱i̱h⁴ diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³, hi³ja̱³ liáh³ ma³jooy³ ma³dah²cuoó⁴ diáh⁴ hi³ bií⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dxí̱⁴ diáh⁴ xiaáh³.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.