Atos 16
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs ARA
1 Gá⁴dxaá² Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³ diáh⁴ fɨɨ³ Derbe baáy⁴ fɨɨ³ Listra. Nɨɨ́⁴ gá⁴ji̱i̱h⁴ diáh⁴ ja̱y³ xɨh³chie̱y³² Ñúh³a² ja̱³, hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Timoteo, ja̱á̱² ja̱y³ mɨ́³ israelita hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Dios, joó⁴ dsa³ griego ba² jmii³.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Hi²xiáh³ dxú⁴ ca³dah²liu⁴ diáh⁴ du³ñuúh²a² hi³ nieeyh⁴² Listra baáy⁴ Iconio ja̱³ chiáh² Timoteo ja̱³.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Niaá⁴ Pablo ja̱³ hi³ dsaa³² Timoteo ja̱³ chie̱é̱yh¹, hi³ja̱³ gá⁴taáh⁴ ta² lɨ́⁴reey⁴² la³he² duh³ há⁴hé³ hí⁴dah²tá⁴ hí⁴dah²hɨ́⁴ ñuú³ diáh⁴ israelitas hi³ nieeyh⁴² nɨɨ́⁴, chiaah¹ liáh⁴jɨy³ ba² dɨ³ñi³² hi³ griego ba² ja̱³ jmii³.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Baáy⁴ liáh⁴jɨ³ diáh⁴ fɨɨ³ xi² dsa³ŋɨ́y³ diáh⁴ ja̱³, cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³, liáh³xɨ³ ná⁴lɨ¹ fáh⁴dxa⁴² dxú⁴ hi³ cá⁴dah²jmeé³ diáh⁴ apóstoles chie̱é̱yh¹ diáh⁴ hi³ na³ta̱a̱y⁴ ñi² ñuúh⁴guah³ Jerusalén ja̱³ liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ hí⁴dah²jmeé⁴.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Hi³ja̱³ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ ja̱³ gá⁴sa³ gɨh¹ hi³ bii³² liáh³xɨ³ ca³dsa³taáy³ diáh⁴ ja̱³, baáy⁴ dse³fɨɨ́y² gɨh¹ diáh⁴ liáh³ca̱a̱³ jmɨɨ́¹.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ca̱a̱³ cá⁴dah²hay³ ba² vó⁴ Frigia baáy⁴ Galacia, chiaah¹ há⁴hé³ gá⁴cuó³ je² Espíritu Santo ja̱³ hi³ hí⁴dah²liú⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³ estado Asia ja̱³.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Liáh³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ yaá³ vó⁴ Misia, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²laá⁴ diáh⁴ hí⁴dsá⁴dxí̱⁴ vó⁴ Bitinia, joó⁴ Espíritu ja̱³ há⁴hé³ gá⁴cuó³ je² dsá⁴dxí̱⁴ nɨɨ́⁴.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Mɨ²ja̱³ cá⁴dxá⁴dxí̱⁴ Misia, joó⁴ ca̱a̱³ cá⁴dah²hay³ ba², ja̱³ba² gá⁴dxí̱⁴ yaa¹ jmɨ́⁴ñih¹ fɨɨ³ Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Mɨ²ja̱³ voo⁴ ja̱³ gá⁴cɨ́³ Pablo ja̱³. Hi³ gá⁴joóy² ja̱y³ dsa³ vó⁴ Macedonia, hiíy⁴ rúh⁴ñi² baáy⁴ ŋɨɨ⁴ jmɨ²heé¹ chiáh² Pablo ja̱³, liáh³la³ féh³ sɨɨ́h⁴: “Jmee² jmɨ²heé¹ ña³ Macedonia la³, duh³ gua³tia̱a̱² chiaa⁴²ah¹.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Hi³ja̱³ dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ cá⁴bí⁴tɨɨ⁴²ah¹ chiaa⁴²ah¹ duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ Macedonia, liáh³xɨ³ ma³cɨ́³ Pablo ja̱³, chiaah¹ seguro Dios ja̱³ xɨy⁴ jniaah¹ hi³ dsa³he²ah¹ fáh⁴liu⁴ dxú⁴ chiáh² ja̱³.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Mɨ²ja̱³ gá⁴taah²ah¹ maá² fɨɨ³ Troas, duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ ca̱a̱³ dsaá² vó⁴ hi³ na³cueeyh⁴ dxaah¹ jmɨɨ³ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ Samotracia. Dxaáh² jmɨɨ́¹ liáh³ja̱³ cá⁴dxá⁴dxia⁴²ah¹ fɨɨ³ Neápolis mɨ²ja̱³ gá⁴voó⁴ah¹ he̱é̱yh³ maá² ja̱³.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Nɨɨ́⁴ naá³ah¹ gá⁴dxia⁴²ah¹ Filipos fɨɨ³ hi³ cá⁴dah²dxá³ diáh⁴ romanos, fɨɨ³ hi³ ná⁴ŋɨy¹ gɨh¹ chiáh² vó⁴ Macedonia ja̱³, nɨɨ́⁴ gá⁴yaa²ah¹ ca̱a̱³tú̱⁴ jmɨɨ́¹.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ca̱a̱³ jmɨɨ́¹ mah² ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴voó⁴ah¹ yaa¹ fɨɨ³, duh³ gá⁴dxia⁴²ah¹ ca̱a̱³ ji̱h²jmɨɨ³, ca̱a̱³ hí¹ nɨɨ́⁴ chia̱³ dxá³ chiáh² diáh⁴ dsa³ ja̱³ cá⁴dah²liúy² Dios. Nɨɨ́⁴ gá⁴yaa²ah¹ gá⁴hee²ah¹ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³ diáh⁴ mɨ́³ hi³ gá⁴ŋɨɨyh⁴ nɨɨ́⁴.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Ja̱y³ ja̱³ xɨ̱ɨ̱y³ Lidia, dsa³ fɨɨ³ Tiatira. Ga³nɨɨ⁴ mɨh³ yu̱ú̱³ mɨ́³ ja̱³. Hi²xiáh³ niaá⁴ mɨ́³ ja̱³ nuu³ hi³ féh³ Pablo ja̱³, baáy⁴ hi²xiáh³ nieéy² Dios, hi³ja̱³ gá⁴jmeé³ Dios ja̱³ hi³ hí⁴ji̱í̱h⁴ dxú⁴ liáh³xɨ³ féh³ Pablo ja̱³.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Dsa³cɨ̱ɨ̱y³ liáh³ja̱³ gá⁴ja̱á̱y³ jmɨɨ³ chie̱é̱yh¹ familia chié̱y². Liáh³ ma³ja̱á̱y³ jmɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ jmɨ²heé¹ chiaa⁴²ah¹, liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ jniaah¹: ―Xɨ³ ga³ji̱i̱³²ah³ hi³ he̱é̱yh³ ba² ma³taá³á⁴ dxú⁴ chiáh² Dios hi³ja̱³ jmeé¹ah³ jmɨ²heé¹ gua³cueeh⁴ah³ chieéy⁴. Hi³ja̱³ cá⁴dxá⁴tie̱e̱y³ jniaah¹ ya²cueeh⁴²ah¹ chiáh².
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Liáh³la³ gá⁴lɨ́⁴ ca̱á̱h³ tiaah² liáh³ tiaah²ah¹ fi¹ gá⁴dxia⁴²ah¹ cá⁴dxá⁴liu⁴²ah¹ Dios. Liáh³ ba² ja̱³ gá⁴ji̱i̱h⁴²ah¹ ja̱y³ xɨ́⁴mɨɨ⁴² hi³ heey³² ja̱y³ hi³há⁴dxúy⁴ hi³ ga³naah³² jmɨɨ́¹ chiáh² diáh⁴ dsa³. Cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ ñuú³ cuu² ga³tɨ̱y⁴ diáh⁴ fii² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³ chie̱é̱yh¹ ta² hi³ ga³jmee⁴ ja̱³.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Gá⁴laá⁴ mɨ³ta³nieéy¹ xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³ rúh⁴cah²ah¹ chia̱a̱h²ah¹ Pablo ja̱³, liáh³la³ féh³ jla³te³² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³: ―Diáh⁴ dsaá⁴ la³, ca³dah²jmee⁴ ta² chiáh² jmɨ́yh³he̱é̱yh³ ba² Dios, hi³ja̱³ hí⁴dah²hé⁴ niaá⁴ah³ jmiih⁴² hí⁴jooy³ hí⁴sa̱³ah³ dxú⁴.
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Hi²xiáh³ ñuú³ jmɨɨ́¹ gá⁴jmeé³ liáh³ja̱³. Hi³ gá⁴hɨɨ́³ gɨh¹ ñi² ba² ja̱³ mɨ³dse³cɨ̱ɨ̱y³² cáh³ti³² Pablo ja̱³, hi³ja̱³ mɨ²ja̱³ gá⁴ji̱í̱y⁴ xi² ya³hɨɨ́y⁴ xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³, duh³ liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴ hi³há⁴dxúy⁴ hi³ heey³² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³: ―Hi³ fáh⁴tiaah⁴ ta² chiáh² Jesucristo nɨ³, jniá³ ga³fooh³²á⁴ niu³ tiúy⁴ mɨ́³ nɨ³. Ja̱³ba² gá⁴tiuú² hi³há⁴dxúy⁴ ja̱³ gá⁴tiúy² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Joó⁴ liáh³ cá⁴lɨ́⁴chii⁴ diáh⁴ fii² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³, hi³ há⁴hé³ máh⁴ hí⁴jooy³ hí⁴jmeé⁴ ga̱¹á² xɨ́⁴mɨɨ⁴² ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²sa̱yh³² Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³ duh³ dah²ya²jay⁴ diáh⁴ rúh⁴ñi² diáh⁴ autoridades hi³ nieeyh⁴² he̱é̱¹ta² gaáy³ ja̱³.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²bi³naáy³ rúh⁴ñi² diáh⁴ chiu³fáh⁴, baáy⁴ duh³ liáh³la³ cá⁴dah²sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Diáh⁴ na¹dsa³ israelitas la³, cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dah²naah³² fáh⁴liu⁴ fɨɨ³ chiaa⁴²a² la³.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Dah²he⁴ dxaáh² costumbres, joó⁴ há⁴hé³ ga³jmee⁴ hi²jmee²a² jnia² he̱é̱yh³ hi³ nɨ³, chiaah¹ romanos ba² jnia².
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Liáh³ cá⁴dah²nuú³ diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ ja̱³, mɨ²ja̱³ liáh⁴jɨy³ bɨh¹ mɨ³dɨ³cɨ̱ɨ̱y³² chie̱é̱yh¹ Pablo baáy⁴ Silas ja̱³. Hi³ja̱³ cá⁴dah²taáh⁴ ta² diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³ hi³ hí⁴dxɨy⁴² mɨh³ chiáh² diáh⁴ baáy⁴ duh³ hí⁴bay⁴² diáh⁴.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Liáh³ca̱á̱h³ fáh⁴yeey¹ dɨ́h¹ ma³dah²tɨ̱́y⁴ diáh⁴, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²taayh³ ñuúh⁴ñí¹, baáy⁴ cá⁴dah²taáh⁴ ta² chiáh² hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, hi³ hí⁴heé⁴ diáh⁴ hí¹ dxú⁴ cáh³ti³².
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Liáh³ gá⁴tɨ̱́y³ fáh⁴chiuuh⁴² hiíh⁴ hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴taayh³ diáh⁴ cáh³ti³² viih² ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, ba² gá⁴taáh⁴ tɨɨ² diáh⁴ ja̱³ jee⁴² na¹ma³ hi³ na³cu̱yh⁴ tú̱⁴ hi³ xɨ̱ɨ̱y³ cepo.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Joó⁴ ca̱³liáh³ dxaah¹ voo⁴ hi²xiáh³ dah²liuy³² Dios baáy⁴ dah²he⁴ su̱¹á² chiáh² Dios Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³, ca³dah²nuu³ gɨh¹ tú̱⁴dsaayh⁴ diáh⁴ presos ja̱³.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Mɨ²ja̱³ ca̱a̱³ ba² jmɨ́yh³ dxú⁴ dɨ́h¹ ba³ mɨ³bɨ³² vó⁴, mɨ³gaah³² cáh³ti³² diáh⁴ tɨɨ² yah³ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³. Ja̱³ba² gá⁴ná³ diáh⁴ jnɨ́¹ñú², baáy⁴ gá⁴tuy³ diáh⁴ cadenas hi³ na³ñuúy⁴ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ presos ja̱³.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Mɨ²ja̱³ ñí² hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, hi³ja̱³ liáh³ gá⁴joó² hi³ na³na² jnɨ́¹ñú² ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dxɨ³ espada chiáh² duh³ mɨ³hí⁴jɨ̱́yh⁴ ñaá², chiaah¹ ta³hɨ³ hi³ ma³dah²cui̱í̱³ liáh⁴jɨy³ lɨ́⁴ diáh⁴ presos ja̱³.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Joó⁴ mɨ²ja̱³ gá⁴liuú² chiu̱u̱³ Pablo ja̱³ gá⁴liúy², liáh³la³ gá⁴sɨɨ́h⁴: ―Há⁴ hi³jmeeyh³² vo̱ó̱h²u³ liáh³nɨ³, tiaah²ah¹ ba² la³ liáh⁴jɨ³²ah¹.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Mɨ²ja̱³ gá⁴ŋɨɨ́³ xi³ hi³ hee⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, jmɨ́yh³ hi³ dxɨ³ ba² dɨ́h¹ gá⁴hí³ viih² xi² hí¹ Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³, ba² hi²xiáh³ jlieey⁴ hi³ foyh⁴, ja̱³ba² gá⁴ta̱a̱y³² ñaá² rúh⁴tɨɨ² Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ja̱³ba² gá⁴voóy² diáh⁴ duh³ liáh³la³ gá⁴féh³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴: ―Dia² chia̱á̱²á⁴, ¿jmiih⁴² ga³jmee⁴ hi²jmeey⁴² duh³ hí⁴jooy³ hí⁴sa̱⁴²á⁴ dxú⁴?
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Mɨ²ja̱³ gá⁴hí̱¹ Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³: ―Ga³jmee⁴ gua³taá³u³ chiáh² Ñúh³a² Jesucristo, duh³ hí⁴bé⁴ dsaa² chiú̱h²u³ chia̱á̱h¹u³ familia chiú̱h²u³ baáy⁴ diáh⁴ ja̱a̱y³.
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²heé⁴ fáh⁴liu⁴ chiáh² Jesús dsaá⁴ ja̱³ chie̱é̱yh¹ familia chié̱y².
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Ja̱³ba² hora voo⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴u̱ú̱h² hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³ xi²hoo⁴ chiáh² Pablo baáy⁴ Silas ja̱³. Ba² ja̱³ba² gá⁴ja̱á̱y³ jmɨɨ³ dsaá⁴ ja̱³ chie̱é̱yh¹ familia chié̱y².
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Liáh³ ma³jooy³ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴tee³ diáh⁴ xɨ¹ñúh⁴ chiáh² duh³ gá⁴cuoó⁴ diáh⁴ cá⁴dah²eéh². Hi²xiáh³ jé⁴ dsɨ́² ñaá² dsaá⁴ ja̱³ chie̱é̱yh¹ familia chié̱y² chiaah¹ hi³ ma³taáy³ diáh⁴ chiáh² Dios ja̱³.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Liáh³ lɨ́⁴jniá⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ cá⁴dah²xɨ́y⁴ ja̱y³aáy⁴ guaa³tɨɨ² diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³, duh³ liáh³la³ dah²ya²xɨɨh⁴² hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³: “Vooy⁴² diáh⁴ hi³ tieéyh¹ ñuúh⁴ñí¹ nɨ³.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Hi³ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ hi³ ga³heeh⁴ hí¹ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³: ―Ma³dah²chiuúh² hiíh⁴ diáh⁴ chiu³fáh⁴ nɨ³ hi³ hi²voo⁴²á² niaá⁴ah³, hi³ja̱³ mɨ³hí⁴jooy³ ba² hi²voó⁴ah³, cua²lɨ³chie̱é̱yh¹ niaá⁴ah³ Dios ba².
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Joó⁴ mɨ²ja̱³ liáh³la³ gá⁴féh³ Pablo ja̱³ gá⁴sɨɨ́h⁴ diáh⁴ guaa³tɨɨ² diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³: ―Jniaah¹ na³lɨ́⁴ah¹ romanos la³, cá⁴dah²báy² jniaah¹ rúh⁴ñi² liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³, liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ hí⁴chia̱a̱⁴² cua̱a̱y¹ná² chiaa⁴²ah¹ nɨ³, baáy⁴ cá⁴dah²taayh³ jniaah¹ ñuúh⁴ñí¹ la³. ¿Baáy⁴ ja̱³nɨ́⁴ mɨ³hi²voo⁴²ah³ jniaah¹ na³ma²? ¡Haá², cua²ya³dxí̱⁴ mii⁴ diáh⁴ chiu³fáh⁴ nɨ³, duh³ hí⁴dah²voóy² jniaah¹ ba²!
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Mɨ²ja̱³ diáh⁴ guaa³tɨɨ² diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³, dah²ya²xɨɨh⁴² mii⁴ diáh⁴ chiu³fáh⁴ liáh³xɨ³ féh³ Pablo ja̱³. Mɨ²ja̱³ hi²xiáh³ gá⁴foyh⁴ diáh⁴ chiu³fáh⁴ ja̱³ liáh³ cá⁴dah²nuú³ hi³ na³lɨ́y⁴ romano Pablo chie̱é̱yh¹ Silas ja̱³.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Hi³ja̱³ dah²ya²dxí̱⁴ dah²ya²ŋɨɨ́h¹ jmɨ²heé¹ rúh⁴ñi² Pablo baáy⁴ Silas ja̱³. Mɨ²ja̱³ cá⁴dah²voóy² baáy⁴ duh³ cá⁴dah²ŋɨɨ́³ jmɨ²heé¹ chiáh² diáh⁴ hi³ cua²voóy⁴ diáh⁴ fɨɨ³ ja̱³.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Liáh³ gá⁴voóy⁴ diáh⁴ ñuúh⁴ñí¹ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dxi̱i̱³² diáh⁴ chiáh² Lidia. Nɨɨ́⁴ gá⁴ji̱i̱h⁴ diáh⁴ du³ñuúh²a² ja̱³, hi³ja̱³ liáh³ ma³jooy³ ma³dah²cuoó⁴ diáh⁴ hi³ bií⁴ ja̱³, mɨ²ja̱³ gá⁴dxí̱⁴ diáh⁴ xiaáh³.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.