2 Coríntios 12
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs VC
1 He̱é̱yh³ ba² hi³ há⁴hé³ xa³ cua̱a̱y¹ná² cáh³ti³² hi³ hi²bi³say⁴ chieéy⁴, joó⁴ ga³ŋɨɨy⁴ ca̱a̱³ jmɨ²heé¹ chia̱á̱²ah³ hi³ hi²cuo³ah³ je² hi²bi³ya⁴²á⁴ fáh⁴liu⁴ chieéy⁴ la³, chiaah¹ naáy⁴ hi²jmeey⁴² juúh⁴ hi³ gá⁴heé⁴ jniá³ Ñúh³a² nɨ³ hi³ dɨ́h¹ ca̱a̱³ fáh⁴lí³.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Hi²xiáh³ dxú⁴ cui̱i̱⁴²á⁴ ja̱y³ hi³ jmɨ́yh³ chie̱é̱yh¹ Cristo. Mɨ³xa³ dxiá⁴chiú̱³ ji̱i̱³ ja̱³nɨ́⁴ cá⁴lɨ́⁴jey⁴² yuuh¹ güii³ nɨ³ baáy⁴ hi³dxá³ nɨ³ yuuh¹ güii³ lɨ́⁴ bih³ ñií¹. Há⁴hé³ maay⁴ xɨ³ jmiih⁴ ñií¹, xɨ³ chie̱é̱yh¹ cuerpo chiáh², ha²xɨ² ti̱¹ fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiáh², Dios ba² ñi³² jmiih⁴ nɨ³ ñií¹.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Gu³xɨ³ ba² há⁴hé³ maay⁴ xɨ³ chie̱é̱yh¹ cuerpo chiáh², ha²xɨ² ti̱¹ fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiáh² ba² ja̱³ ñií¹, ja̱y³ Dios ba² ñi³². Joó⁴ hi³la³ si¹ maay⁴ dxú⁴
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 hi³ ñií¹ cáh³ti³² jmɨ́yh³ ñaá² yuuh¹ güii³. Nɨɨ́⁴ ja̱³ gá⁴nuú³ ca̱a̱³ fáh⁴liu⁴ hi³ há⁴hé³ jlɨ́h³ jmɨɨ́¹ ma³dah²nuú³ diáh⁴ dsa³ baáy⁴ há⁴hé³ xa³ jú¹hiíh⁴ hi³ hí⁴jmeé⁴ juúh⁴ hi³ gá⁴nuú³ ja̱³.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Hí⁴jooy³ ba² hi²bi³say⁴ chieéy⁴ chiáh² hi³nɨy³². Joó⁴ ca³jaa¹ chieéy⁴ ñeéy⁴, ti̱¹ ca³jaa¹ chiáh² hi³ há⁴hé³ xa³ hi³ bii³²á⁴ ba² hi²bi³say⁴ chieéy⁴.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Liu³u²xɨ³ hu̱² naáy⁴ hi²bi³say⁴ chieéy⁴ chiáh² hi³ gá⁴joóy² nɨ³, há⁴ja̱³ ca̱a̱³ juúh⁴ fáh⁴jlah³ hu̱² liáh³ja̱³, chiaah¹ hi³ jmeey⁴ juúh⁴ hi³ xiaa³dsaa³² ba² ja̱³. Joó⁴ há⁴hé³ hi²jmeey⁴² chiaah¹ há⁴hé³ naáy⁴ hi³ hí⁴ji̱í̱h⁴ diáh⁴ dsa³ nɨ³ hi³ xa³ hi³ na³lɨ́⁴á⁴. Gua²ji̱í̱h⁴ ba² chiáh² jmiih⁴² hí⁴ji̱í̱h⁴ diáh⁴ joó⁴ vih²chiaah¹ hi³ ca³dah²joo³² hi³ ga³jmeey⁴ ba², ha²xɨ² vih²chiaah¹ fáh⁴liu⁴ hi³ ga³hoó⁴á⁴ diáh⁴ nɨ³ ba².
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Baáy⁴ xáh³ha³² dɨ́h¹ hí⁴dsaáy² dsɨ³²a² hi²joo⁴²a² hi³ gá⁴joóy² yuuh¹ güii³ nɨ³, joó⁴ xa³ hi³ gá⁴cɨ̱ɨ̱́h²á⁴ duh³ há⁴hé³ hi²bi³say⁴ chieéy⁴, xɨ³ ba² hi³ gá⁴tiá⁴á⁴ ta̱á̱² ba² gá⁴cɨ̱ɨ̱́h²á⁴. Baáy⁴ liáh³ca̱a̱y³ hi³ güéy⁴ xɨh³chie̱y³² Hi³há⁴dxúy⁴ ba² lii³²a² hi³ gá⁴jmeéh⁴ jniá³ liáh³ja̱³.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Mɨ³xa³ nɨɨh⁴ tiaah² hi³ ma³ŋɨɨ́h⁴á⁴ Ñúh³a² nɨ³ hi³ hu̱² hí⁴jé̱yh² hi³ ga³cɨ̱ɨ̱h³²á⁴ nɨ³.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Joó⁴ liáh³la³ ba² ga³sɨɨ́h⁴ jniá³ Ñúh³a² nɨ³: “Hí⁴tiaá⁴u³ ba² chie̱é̱yh¹ hi³ dɨ́h¹ ga³cuoó⁴á⁴ niu³ nɨ³. Chiaah¹ ca³lɨ³lii⁴ gɨh¹ dxú⁴ fáh⁴lí³ chieéy⁴ dxɨ́⁴lieey³² ja̱y³ hi³ há⁴hé³ xa³ hi³ bii³².” Hi³ja̱³ jé⁴ ba² dsɨy⁴ hi²bi³say⁴ chieéy⁴ vih²chiaah¹ hi³ há⁴hé³ xa³ hi³ bii³²á⁴ duh³ja̱³ hí⁴cueeyh⁴ chieéy⁴ fáh⁴lí³ chiáh² Cristo nɨ³.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Hi³ja̱³ nɨ³ hi²xiáh³ jé⁴ dsɨy⁴ mɨ²há⁴hé³ xa³ hi³ bii³²á⁴, mɨ² ca³dah²liu⁴ mɨ³hee³² chieéy⁴, mɨ² ŋɨɨh⁴niaah³² chieéy⁴, mɨ² ca³dah²jmeéh⁴ jniá³ mɨ³hee³² baáy⁴ mɨ² cɨ̱h³beeh³²á⁴ vih²chiaah¹ Cristo. Chiaah¹ liu³u²xɨ³ mɨ² há⁴hé³ xa³ hi³ bii³²á⁴, mɨ²ja̱³ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ xa³ hi³ bii³²á⁴.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ma³jmé⁴á⁴ ñeéy⁴ liáh³xɨ³ ja̱y³ hi³ ŋaah² ba² nɨ³ hi³ ma³liúy⁴ dxú⁴ chieéy⁴ ñeéy⁴, joó⁴ niaá⁴ah³ ba² nɨ³ ma³dxa³tia̱á̱¹ah³ jniá³ hi³ ma³jmeéy⁴ liáh³nɨ³. Niaá⁴ah³ ba² nɨ³ ma³liú¹ah³ dxú⁴ chieéy⁴ ba² he̱é̱¹. Chiaah¹ gu³xɨ³ ca³liuh² há⁴hé³ pih⁴²á² jniá³ liáh³xɨ³ diáh⁴ apóstoles hi³ lii³²a² cáyh¹ nɨ³. Joó⁴ ba² há⁴ja̱³ hi³ bií⁴ ná⁴ŋɨ¹á² nɨ³ ga³hoy⁴.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Cá⁴lɨ́⁴lii⁴ ba² hi³ he̱é̱yh³ ba² na³lɨ́⁴á⁴ apóstol, chiaah¹ hi²xiáh³ ñuú³ hi³ dsaay³² dsɨ³²a² gá⁴jmeéy⁴ hi³ dɨ́h¹ ca̱a̱³ fáh⁴lí³ ba² baáy⁴ liáh³bií⁴ gá⁴jmeéy⁴ xa³ fáh⁴je̱e̱³² chieéy⁴ chia̱a̱h⁴²á² niaá⁴ah³.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 ¿Xɨ²fáh³ xa³ hi³ há⁴hé³ gá⁴jmeéy⁴ chia̱á̱²ah³ hi³ gá⁴jmeéy⁴ chiáh² gɨh¹ tú̱⁴dsaayh⁴ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ nɨ³? Nɨɨh¹ hi³ há⁴hé³ cá⁴bí⁴dxɨɨ¹á² niaá⁴ah³ chiáh² hi³ ŋɨɨh⁴niaah³² chiaa⁴²ah¹ ba². Hi³ja̱³ hi³jmee³ah³ gaáy³ há²ah³ ba² hi³ gá⁴jmeéh⁴á⁴ niaá⁴ah³ liáh³nɨ³.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ja̱³nɨ́⁴ gɨh¹ hi³dxá³ nɨɨh⁴ tiaah² la³ mɨ³na³tɨɨ⁴ chieéy⁴ hi³ ñii⁴ ya³mé⁴á⁴ niaá⁴ah³ baáy⁴ ná⁴lɨ¹ chiáh² há⁴hé³ hi²bi³dxɨɨ¹á² niaá⁴ah³. Chiaah¹ jmɨ́yh³ vo̱ó̱h²ah³ ba² nɨ³ naah³²á⁴ nɨ³, há⁴ja̱³ hi³ xa³ chia̱á̱²ah³ nɨ³ naayh³². Chiaah¹ liu³u²xɨ³ ja̱y³ xɨ³yu̱u̱y³, jmii³ ba² ga³jmee⁴ hí⁴jí̱h³ hí⁴tɨ̱́y³ hi³ ŋɨɨh⁴niaah³² chiáh², há⁴ja̱³ ja̱á̱² nɨ³ hí⁴jí̱h³ hí⁴tɨ̱́y³ chiáh² jmii³.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Hi³ja̱³ jniá³ yáh¹, jɨy³tuh³ jɨy³dsɨy⁴ cáh³ti³² hi²bi³ya⁴²á⁴ hi³ xa³ chieéy⁴ duh³ ya³tie̱e̱y⁴² chia̱á̱²ah³. Há⁴hé³ xɨ³hé³ gu³xɨ³ ba² hí⁴jú̱³á⁴ vih²chia̱á̱²ah³. Gu³xɨ³ ba² jniá³ hi²xiáh³ naá⁴á⁴ niaá⁴ah³, joó⁴ ca³liuh² ba² naá⁴ah³ jniá³ niaá⁴ah³ lii³²a².
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Hi³ja̱³, nia⁴²a² ba² hi³ há⁴hé³ xa³ ma³bi³dxɨɨ́¹á² niaá⁴ah³ cáh³ti³². Joó⁴ ta̱á̱²dsɨy⁴² ca³dah²féh³ hi³ hi²xiáh³ bí⁴sɨɨ⁴²á² hi³ja̱³ nɨ³ ga³tieéy⁴ ca³bi³taa⁴²á⁴ niaá⁴ah³.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Joó⁴ xɨ²fáh³ gá⁴juu⁴²á² niaá⁴ah³ dxɨ́⁴lieey³² diáh⁴ hi³ gá⁴sɨ́⁴á⁴ hi³ dah²ya²ñi³ niaá⁴ah³ ja̱³?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Gá⁴ŋɨɨ́h⁴á⁴ jmɨ²heé¹ Tito hi³ dsaa³² dsá⁴ñi³ niaá⁴ah³ baáy⁴ gá⁴sɨ́⁴á⁴ chie̱é̱yh¹ dxeeyh⁴ du³ñuúh²a². ¿Xɨ²fáh³ ya²juúy² niaá⁴ah³ Tito ja̱³? Chiaah¹ ca̱a̱³ ba² fáh⁴lɨ²tiá¹ fáh⁴lɨ²hí¹ chiaa⁴²ah¹ baáy⁴ ca̱a̱³ ba² fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiaa⁴²ah¹ jniaah¹.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Xɨ³ rúh⁴ ga³ji̱i̱³²ah³ hi³ naah³²ah¹ hu̱² jmiih⁴ hi³ta³ hi²hɨ³ah³ dxú⁴ chiaa⁴²ah¹. Joó⁴ haá², ñi³² ba² Dios nɨ³ hi³ ga³liu⁴²ah¹ liáh³xɨ³ niaá⁴ Cristo ba². Mɨ¹du³ñuúh²á⁴, jɨɨ⁴ hi³ ga³jmee⁴²ah¹ nɨ³ hi³ ga³naah³²ah¹ jmiih⁴² hí⁴jooy³ hí⁴cáh¹ah³ ba² nɨ³.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Hi²xiáh³ tay⁴hɨy⁴ ñuú³, chiaah¹ liáh³ ba² há⁴hé³ niaah⁴²ah³ liáh³xɨ³ naáy⁴ mɨ² ma³dxaá²á⁴ nɨ³. Mɨ²ja̱³ liáh³ ba² hi²jmeéh⁴á⁴ niaá⁴ah³ ca̱a̱³ hi³ há⁴hé³ ga³lɨ́³ há²ah³. Liáh³ ba² tɨ̱³nɨɨ́³ah³ mɨ² ma³dxaá²á⁴ nɨ³, liáh³ ba² dxɨɨ́³ túh²há²ah³ nɨ³, liáh³ ba² dse³dxɨɨ́²ah³ nɨ³, hu̱² gɨh³ ta³hɨ³ah³ jmáyh² ca³jaa¹ chia̱á̱²ah³ vo̱ó̱h²ah³, liáh³ ba² caáh³ah³ jú¹cuuh⁴, liáh³ ba² liú¹ah³ mɨ³hee³² chiáh² dsa³, liáh³ ba² bi³sá¹ah³ chia̱á̱²ah³ baáy⁴ jla³te³ah³ jmeéh¹ah³ oóh²ah³.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Hi²xiáh³ ga³tay⁴ ga³hɨy⁴ ñuú³ chiaah¹ liáh³ ba² hí⁴jmeé⁴ Dios nɨ³ hi³ hi²ca̱y⁴² fáh⁴hiíh⁴ vih²chia̱á̱²ah³. Mɨ²ja̱³ hi²jla⁴²á² lɨ́⁴ vih²chia̱á̱²ah³ chiaah¹ hi³ fáh⁴ hi³ bií⁴ fɨɨ́⁴ah³ jmee³ah³ hi³ mɨ³hee³² nɨ³. Chiaah¹ mɨ³xa³ bih³ nɨ³ gá⁴liaá²ah³ jmee³ah³ mɨ³hee³², baáy⁴ há⁴hé³ dɨ²tu¹ah³ hi³ ga³jmee³ah³ ga̱³ah³, baáy⁴ liáh⁴jɨ³ gɨh¹ dxaáh² hi³ mɨ³hee³² hi³ ta̱á̱³ah³ ga³jmee³ah³ nɨ³.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.