1 Tessalonicenses 2
Lealao Chinantec NT (CLE_TBL) vs NVI
1 Mɨ³maá³ah³ ba² du³ñuúh²á⁴, hi³ gá⁴lɨ́⁴ ba² dxú⁴ liáh³ca̱á̱h³ ya²niaa⁴²ah¹ niaá⁴ah³.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ba² mɨ³maá³ah³ ba² hi³ cá⁴dah²jmeéh⁴ jniaah¹ mɨ³hee³² fɨɨ³ Filipos nɨ³ baáy⁴ hi²xiáh³ mɨ³hee³² cá⁴dah²liú³ chiaa⁴²ah¹ liáh³ca̱á̱h³ ja̱a̱h¹ dsa³nia⁴²ah¹ niaá⁴ah³. Ba² hi²xiáh³ cá⁴dah²chiu̱ú̱³ juúh⁴ chie̱é̱yh¹ jniaah¹ diáh⁴ dsa³ fɨɨ³ chia̱á̱²ah³ joó⁴ gá⁴tia̱a̱² Dios nɨ³ chiaa⁴²ah¹, hi³ja̱³ hɨɨy³ dsɨ³²ah¹ gá⁴hee²ah¹ niaá⁴ah³ juúh⁴ dxú⁴ chiáh².
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Há⁴ja̱³ hi³ ma³lɨ³taa³ah¹ ja̱³ liáh³xɨ³ gá⁴liu⁴²ah¹ niaá⁴ah³, há⁴ja̱³ hi³ niaah⁴²ah¹ cuu² ja̱³, ba² há⁴ja̱³ hi³ ta³hɨ³²ah¹ hi³ hi²juu⁴²ah¹ niaá⁴ah³ ja̱³.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Ga³liu⁴²ah¹ liáh³xɨ³ niaá⁴ Dios ba². Chiaah¹ ñaá² ba² ñi³² liáh³xɨ³ na³lɨ́⁴ah¹, hi³ja̱³ nɨ³ gá⁴tiéyh² guaa³²ah¹ hi³ hi²he²ah¹ juúh⁴ dxú⁴ chiáh². Há⁴hé³ ga³naah³²ah¹ hi³ hu̱² hí⁴ji̱í̱h⁴ dxú⁴ diáh⁴ dsa³ chie̱é̱yh¹ jniaah¹. Ga³naah³²ah¹ hi³ hí⁴ji̱í̱h⁴ dxú⁴ Dios hi³ cui̱i̱³ dxú⁴ cáh³ti³² fáh⁴ji̱í̱h⁴ chiaa⁴²a² ba².
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Mɨ³maá³ah³ ba² niaá⁴ah³ hi³ há⁴hé³ jlɨ́h³ gá⁴liu³²ah¹ niaá⁴ah³ fáh⁴liu⁴ hi³ lii³²a² liih² duh³ hi²juu⁴²ah¹ niaá⁴ah³. Ba² há⁴hé³ jlɨ́h³ gá⁴niaah⁴²ah¹ jmiih⁴² hí⁴jooy³ hí⁴tɨ̱́⁴ah¹ cuu². Dios nɨ³ na³lɨ́y⁴ dsa³ñi³² chiaa⁴²ah¹.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Há⁴hé³ ga³naah³²ah¹ hi³ hu̱² hí⁴dah²liú⁴ dxú⁴ chiaa⁴²ah¹ diáh⁴ dsa³, ba² há⁴hé³ ga³naah³²ah¹ hi³ hi²liú¹ah³ dxú⁴ chiaa⁴²ah¹. He̱é̱yh³ ba² na³lɨ́⁴ah¹ apóstoles chié̱y² Cristo hi³ja̱³ hí⁴jooy³ ba² hi²ŋɨɨh²ah¹ niaá⁴ah³ hi³ ŋɨɨh⁴niaah³² chiaa⁴²ah¹ hu̱² liáh³ja̱³, joó⁴ há⁴hé³ gá⁴jmee²ah¹ liáh³ja̱³.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Hi²xiáh³ vá¹jaa³²ah¹ gá⁴jmeeh²ah¹ niaá⁴ah³. Liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ ja̱y³ mɨ́³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ mɨ¹ja̱á̱² ba² nɨ³ gá⁴jmeeh²ah¹ niaá⁴ah³.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Hi²xiáh³ niaa³²ah¹ niaá⁴ah³ hi³ja̱³ nɨ³ dɨ²hee²ah¹ niaá⁴ah³ juúh⁴ dxú⁴ chiáh² Dios. Há⁴hé³ xɨ³hé³ gu³xɨ³ ba² hí⁴jú̱³ah¹ lɨ́⁴ gá⁴ji̱i̱h³²ah¹, chiaah¹ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ niaa³²ah¹ niaá⁴ah³.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Hi²xiáh³ veyh³ gá⁴jmee²ah¹ ta² du³ñuúh²á⁴. Liih³²ah³ ba² niaá⁴ah³, ¿xɨ² haá²? Jmɨɨ⁴ nɨ³ voo⁴ nɨ³ gá⁴mi⁴²ah¹ mɨh³, gu³xɨ³ hí̱³ niaá⁴ah³ há⁴hé³ cá⁴bí⁴dxɨɨ¹ah¹ chiáh² hi³ ŋɨɨh⁴niaah³² chiaa⁴²ah¹ liáh³ ya²hee²ah¹ niaá⁴ah³ juúh⁴ dxú⁴ chiáh² Dios nɨ³.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Hí̱³ba² niaá⁴ah³ na³lɨ́⁴ah³ dsa³ñi³² chia̱a̱⁴²ah¹, ba² ñi³² ba² Dios nɨ³, hi³ hi²xiáh³ xiaa³dsaa³² gá⁴yaa²ah¹ jee⁴² chia̱á̱²ah³ mɨ²ja̱³. Há⁴hé³ xa³ cáh³ti³² gá⁴ya̱á̱h²ah¹ liáh³ca̱á̱h³ ya²yaa²ah¹ chia̱a̱h²ah¹ niaá⁴ah³ hi³ ca³gua³taá³ah³ nɨ³.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Maá³ah³ ba² liáh³xɨ³ gá⁴jmee²ah¹ chia̱a̱h²ah¹ niaá⁴ah³ liáh³ja̱³ liáh³ja̱³ah³, gá⁴jmee²ah¹ liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ ja̱y³ dsa³ chie̱é̱yh¹ diáh⁴ mɨ¹ja̱á̱² ba².
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Gá⁴cuoo²ah¹ niaá⁴ah³ hi³ bií⁴, cá⁴bí⁴jee⁴²ah¹ há²ah³. Cá⁴bí⁴jmeé¹ah¹ niaá⁴ah³ hi³ hu̱² hi²ñí³ah³ liáh³xɨ³ ga³jmee⁴ chiáh² diáh⁴ hi³ na³lɨ́y⁴ chié̱y² Dios. Chiaah¹ hi³nɨy³² ba² nɨ³ gá⁴dxɨy³ niaá⁴ah³ duh³ gua³ñí³ah³ xi² ga³chiuuh³² hiíh⁴ ñaá² xi² booy¹ liih² nɨ³.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Ba² ca̱³ñiih³² ba² ga³cuoo⁴²ah¹ jmɨ²heé¹ Dios, chiaah¹ liáh³ gá⁴niuu³ah³ fáh⁴liu⁴ chiáh² hi³ gá⁴hee²ah¹ niaá⁴ah³ nɨ³ mɨ²ja̱³ gá⁴niuu³ah³ dsaá². Gá⁴chia̱³ah³ cua̱a̱y¹ná² hi³ jmɨ́yh³ fáh⁴liu⁴ chiáh² Dios ja̱³, há⁴ja̱³ fáh⁴liu⁴ chiáh² dsa³ ja̱³. Baáy⁴ lii⁴ ba² hi³ liáh³ja̱³ chiaah¹ dsa³guáyh² niaá⁴ah³ hi³ ma³taá³ah³ nɨ³.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Du³ñuúh²á⁴, ree³ ba² gá⁴lɨ́⁴ chia̱á̱²ah³ chia̱á̱h¹ah³ diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ hi³ nieeyh⁴² vó⁴ Judea, dɨ́h¹ feh²a² diáh⁴ hi³ ca³dsa³taáy³ chiáh² Cristo Jesús. Chiaah¹ hi²xiáh³ mɨ³hee³² cá⁴dah²jmeéh⁴ niaá⁴ah³ diáh⁴ oóh²ah³ nɨ³, ja̱³ ba² liáh³xɨ³ gá⁴cɨ̱ɨ̱́yh² diáh⁴ dsa³ ñuúh⁴guah³ vó⁴ Judea nɨ³, vih²chiaah¹ diáh⁴ israelitas, dsa³ oóyh² diáh⁴.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Diáh⁴ israelitas nɨ³ cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ Ñúh³a² Jesús, ba² cá⁴dah²jɨ̱́yh⁴ diáh⁴ profetas chié̱y² diáh⁴. Baáy⁴ ja̱³nɨ́⁴ ma³dah²hóy⁴ jniaah¹. Há⁴hé³ ca³dah²jmee⁴ liáh³xɨ³ ga³lɨ́³ dsɨ́² Dios, ba² dɨ³na³chiy⁴ chie̱é̱yh¹ liáh⁴jɨy³ diáh⁴ dsa³,
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 chiaah¹ hi²xiáh³ dɨ́⁴dah²tiuúyh² chiaa⁴²ah¹ hi³ ga³he⁴²ah¹ diáh⁴ hi³ há⁴hé³ na³lɨ́y⁴ israelitas duh³ hí⁴jooy³ hí⁴bé² dsaa² chiáh² diáh⁴. Liáh³ja̱³ dsa³lí³ dse³ta̱á̱h² gɨh¹ dsaa² chiáh² diáh⁴. Joó⁴ mɨ³hii³² hí⁴bí⁴chiíy⁴ diáh⁴ cáh³ti³² Dios nɨ³.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Du³ñuúh²á⁴, liáh³ gá⁴tiu⁴²ah¹ niaá⁴ah³ ca̱³ji̱i̱³, há⁴hé³ gá⁴hí̱h⁴ dsɨ³²ah¹ niaá⁴ah³ cáh³ti³² gu³xɨ³ ba² jmiih⁴. Xiáh³ hi³ gá⁴jmee²ah¹ fáh⁴dxá⁴tie̱é̱y¹ hi³ dsa³nia⁴²ah¹ niaá⁴ah³ ba², chiaah¹ cua̱a̱y¹ná² gaáy³ dɨ́h¹ dɨ²joo⁴²ah¹ niaá⁴ah³.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Jmɨ́yh³he̱é̱yh³ dɨ²dsa³nia⁴²ah¹ niaá⁴ah³. Jniá³ Pablo la³ jmɨ́yh³ ma² jáh³ tiaah² gá⁴tá⁴ gá⁴hɨ́y⁴ hi³ ñii⁴ ya³mé⁴á⁴ niaá⁴ah³, joó⁴ gá⁴jní² fi¹ chiaa⁴²ah¹ Hi³há⁴dxúy⁴ nɨ³.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Hi²xiáh³ dɨ́h¹ dɨ²joo⁴²ah¹ niaá⁴ah³, chiaah¹ nia⁴²ah¹ ba² hi³ jmɨ́yh³ niaá⁴ah³ hi²bi³jee⁴²ah³ dsɨ³²ah¹ mɨ² mɨ³hí⁴güéy³ Ñúh³a² Jesucristo nɨ³. ¿He² nɨ³ hi³ bií⁴ niaa³²ah¹ chiaa⁴²ah¹ mɨ²ja̱³? ¿Hi̱² jmɨ́yh³ bí⁴je̱²ah¹ hi²joo⁴²ah¹ mɨ²ja̱³? ¿Xɨ² há⁴hí̱³ niaá⁴ah³ nɨ³?
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Há⁴hé³ xa³ dxaáh² cáh³ti³², niaá⁴ah³ ba² jmɨ́yh³ niaa³²ah¹ chiaa⁴²ah¹ mɨ²ja̱³, niaá⁴ah³ ba² hi²bi³jee⁴²ah³ dsɨ³²ah¹.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.