Mateus 27
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVT
1 Na alecin saŋga na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm n atana asɛsɛ su kabo bu yo barasu na bu kun i.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Na ba wura i jɔrɔkɔ, na ba fa i akɔ ama Pilato bo i ti Romafɔm gomina ni.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Saŋga bo Yudasi bo i tɔɔri Yesu n tiiri ka ba ma nɔɔ ka bu kun Yesu ni, na wɔ yo m si n sɔ, na wɔ kaaki awɔrɔ jɛtɛ ŋwaa aburasan n aba ama Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm ni.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Na wɔ se bu ka, “Ma yo satiɛ kabo ma tɔ sɔnɔ bo i la má ŋgasi be na bu kun i ni.” Na ba se i ka, “Ya cɛcɛ bɔnɔ wo nyini nu a? U dɛɛ jɔrɛ lɛɛ.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Na Yudasi afa ŋwaa n atu Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na wɔ fite akɔ awura i kɔm nyama akun i ŋu.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm n afa ŋwaa ni, na ba se ka, “Ahin ŋwaa n ti mbunja yiiwa ŋwaa a. Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n kere ka má be fa i ŋusu fa saŋga Nyɛmɛ Sereebiri Awuru dɛɛ ŋwaa n nu.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Na ba yo anɔɔsɛ, afa ŋwaa n ato asiɛn be, bo bu fere i ka yakati tafɔ juma yoobiri ni, ka bu fa yo wɔfɔm seebiri.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Nyini ti ye bu fere nyini asiɛn n ka Mbunja Asiɛn, haari ni nyuma sɔ n a.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Dɔ na nɔaniɛ n bo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ Jeremiya yo jɔjɔɔri n ayo yiiwa, i ŋa, “Ba fa jɛtɛ ŋwaa aburasan n bo Yisarelifɔm kɛrɛ soroori su ka bu tɔ i kaari, sɔnɔ n dɛɛ ti ni,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 na ba fa ŋwaa n ato yakati tafɔ juma yoobiri, kabo Micɛra n seeri m ka bu yó lɛɛ.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Na ba fa Yesu akɔ ajina Gomina Pilato n nyunu, na wɔ bisa Yesu ka, “Wɔrɔ ti Yudafɔm fɛmɛ n a?” Na wɔ bɔ i nu ka, “Kabo a jɔjɔ ni, i ti sɔ ɔ.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm akpiɛ jɔrɛ asɔ Yesu, ama, wɔ bɔ má be nu.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Na Gomina Pilato abisa i ka, “A ti má jɔrɛ n kɛrɛ bo ba kpiɛ asɔ u ni?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ama, Yesu abɔ má jɔrɛ n haari kun be mmɔɔ nu, na gomina n abirisi agaya kabo wɔ bɔ má nu ni.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Afɔ kɛrɛ afɔ, Butara cɛɛnkpiri n nya ba ju, Romafɔm gomina yi dansaraka n bo jama n koro ka i yi i ji n wɔ.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Nyini saŋga ni, sɔnɔ be woori dansaraka n nu dɔ, bu fere i ka Barabasi, i ti má jɔrɛ bu, sɔnɔ kɛrɛ si i sa.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Na saŋga bo jama n kɛrɛ ba tiɛɛnri bu nɔɔ ni, na Gomina Pilato abisa bu ka, “Am koro ka m yi ŋma ma am a, Barabasi ni, nzɛn Yesu n bo bu fere i ka Kristo Tiidefɔ ni?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 I seeri sɔ ni, dama i siiri tenle su ka bu si Yesu kɔrɛ ti ye bu faari i ba wuraari i saa nu a.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Saŋga bo Gomina Pilato wo Yesu jɔrɛdi su ni, na i yi asunma ase ka, “Má a se ka a yo nyini nahɔrɛfɔ n sa be, dama anuma kɔŋguɛ, ma cin alɛlɛ fa kɔ nyini sɔnɔ n dɔ bo wɔ miɛ m agaya.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ama, na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm n awura jama n bu sin ka bu sere Gomina Pilato ka i yí Barabasi ma bu, na i kún Yesu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ama, na Gomina Pilato akaaki abisa jama n ka, “Nyini minɛ nnyɔm ni nu, am koro ka m yi ŋma ma am a?” Na ba bɔ i nu ka, “Barabasi.”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Na Gomina Pilato abisa bekun ka, “Ye ahin Yesu n bo bu fere i ka Kristo Tiidefɔ ni, am koro ka m yó i sɛ wɔ?” Na bu kɛrɛ abɔ i nu ka, “Kpama i baka jaanu n su na i wu.”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Na Pilato abisa ka, “Ye nzu satiɛ ye wɔ yo i a?” Ama, na ba kaaki atiɛn kpa agaya bekun ase ka, “Kpama i baka jaanu n su na i wu.”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Saŋga bo Gomina Pilato ŋuuri ka i koro yo má jɔrɛ n dɔŋgu, haari ni bo wɔ boro i nyi na i yo i dɔŋgu ni, jama n akete sukoro ka bu yo naŋmiɛ. Nyini ti, na wɔ fa nzue aŋmisi i saa, jama n kɛrɛ nyunu, na wɔ se bu ka, “M saa wo má ahin sɔnɔ n yiwee nu. Am dɛɛ jɔrɛ lɛɛ.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Na jama n kɛrɛ ase i ka, “Tɔ, ma i yiwee ni ŋgasi su ya su, ni ya anumam kɛrɛ.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Dɔ na Gomina Pilato ayi Barabasi aji, na wɔ ma sojam n afin Yesu ŋgbere, na wɔ nya afa i awura bu saa nu ka bu kɔ kpama i baka jaanu n su na i wu.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Na Gomina Pilato n dɛɛ sojam n afa Yesu awura i gisan n nu, na ba tiɛn bu beŋgu sojam kɛrɛ nɔɔ abara ayɛ i.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Na ba yi Yesu sutura bo i wura i ni, na ba fa tanlɛɛ kɔkɔrɛ yorom be ka fɛmɛya tanlɛɛ dɛɛ su awura i.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Na ba fa buwe aŋɔ i ka kaba dɛɛ su, na ba fa aforo i tii ka fɛmɛya kere dɛɛ su. Na ba fa kpama awura i saa nu, na ba kutu i nyunu suyo i anzasi, bu ŋa, “Yudafɔm Fɛmɛ ni, ya yo u ansɛ.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Na ba yi nanzue agɔ i ŋu, na ba de kpama ni i dɔ, na bu sufin i tii baka.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Bu ba yoori i anzasi n wieeri ni, na ba yi tanlɛɛ kɔkɔrɛ yorom ni, na ba kaaki afa i tiɛŋgu dɛɛ sutura n awura i. Na ba nya afa i akɔ ka bu kɔ kpama i baka jaanu n su.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Saŋga bo bu sukɔ ni, na bu ni Sirenefɔ biɛ be ayɛ, bu fere i ka Simon. Na sojam n amiɛ i ka i sɔ Yesu baka jaanu ni.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Na ba kɔ aju awɔrɛ be bo bu fere i ka Gologota ni, Gologota n bu la ka Tereawa Woobiri.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Na ba saŋga nzan ni ayiri wiwi barasu be ama Yesu ka i nu na i jɔ yaari ni, ama, i kaanri i nɔɔ ɔ, na wɔ kete, wɔ nu má i.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Na ba nya akpama i baka jaanu n su, na ba yɛ i su ajina. Bu yoori sɔ wieeri ni, na ba tu mbaa na bu si kabo bu kpaaki i suturam nu, bu ŋuŋu nu.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Nyini sin na ba ka atana suniɛ Yesu.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Na ba kɛrɛ jɔrɛ n bo bu kpiɛ sɔɔri i ni, afa abo akpama i baka jaanu n tii su, kɛrɛɛwa n la ka, “Yesu bo i ti Yudafɔm Fɛmɛ n lɛɛ.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Na ba kpama finfɔ nnyɔ nbem baka jaanu su adodo i, bu kpamaari kun i saa fɔmbɔrɔ su, na ba kpama kun n gusu i saa biɛ su.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Na minɛm kɛrɛ bo bu sin dɔ ni, subobo bu tii, na ba kpiɛ i nzukɔ, bu ŋa,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 “Wɔrɔ bo a ŋa a fúfu Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n na a káaki ta i lesan afiɛn n lɛɛ, de u tii ji. Nzɛn a ti Nyɛmɛ Wa nahɔrɛ su, jura baka jaanu n su.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Sɔ ye Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm, ni Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm n gusu yoori i anzasi a,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 bu ŋa, “Wɔ de minɛm tii aji, ama, i sukoro de má yiri ni i tii. M ŋa i ti Yisarelifɔm Fɛmɛ n wɔ e. Tɔ, ma i jura baka jaanu n su bra kisa kisa na ya niɛ, na ya yó i yarada.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 I daafi Nyɛmɛ ŋu a, ye i ŋa i ti Nyɛmɛ Wa a. Tɔ, nzɛn Nyɛmɛ koro i a, ma i de i tii ji kisa na ya niɛ.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Haari na finfɔ nnyɔm n bo bu kpamaari bu dodoori Yesu ni mmɔɔ akpiɛ i nzukɔ sɔ.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Wiɛsu kerefi buru ni nnyɔ saŋga na awosin akata asiɛn n kɛrɛ su, haari naasɔ kerefi nsan.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Na fa kɔ nyini saŋga ni, na Yesu abo awie kpa ase ka, “Eli, Eli, lama sabatani?” I bu la ka, “M Nyɛmɛ, m Nyɛmɛ, nzu ti ye a yaki m aji a?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Na minɛ nbem jinaari bɛrɛ, bu nbem n tiiri sɔ ni, na ba se ka, “Am ti, ahin sɔnɔ n sufere Eliya.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Kpeŋga na bu nu kun aŋmati afa mɛnɛ, adɔ nzan gagaraki be nu, na wɔ fa awɔ baka su alaandi atɔ Yesu nɔɔ ka i nu.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ama, na nyiŋgam n ase ka, “Am yaki na ya niɛ, ka Eliya bá de i tii ji?”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Na Yesu abo awie kpa, na wɔ nya ayo Nyɛmɛ dɛɛ.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Dɔ na tani bambaka n bo bu fa kanda kpaakiiri Sɔɔ Casi n bo i wo Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu n ati nu nnyɔ, fa i aŋgoro kɔ jura i asiɛŋgu. Na asiɛn n akpisi, na yabuɛ ŋgbiŋgbirim akpakpaaki nu.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Na faŋkunmam ateke, na Nyɛmɛ minɛm dɔŋgu bo ba wu n ateŋge bu yiwee nu.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Na ba fite faŋkunmam n nu, na saŋga bo Yesu ba teŋgeeri i yiwee n nu ni, na ba kɔ awura Yɛrusalem miɛ kpiri n nu, na minɛ dɔŋgu aŋu bu.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Na soja kpiɛn n ni i sojam n bo bu jina niɛɛri Yesu ni, na bu ŋuuri kabo asiɛn n kpisiiri barasu, ni kabo sa n kɛrɛ yoori ni, na sɛrɛ ati bu agaya, na ba se ka, “Ahin sɔnɔ n ti Nyɛmɛ Wa a nahɔrɛ su.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Na nbaram beberebe bo bu su i su fite Galili awɔrɛ n nu na bu buka i ni, ajina dede suniɛ Yesu.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Bu nu nbem la Mariya bo i fite Magadala miɛ n nu ni, ni Mariya n bo i nbaam la Yakobo ni Yosefu ni, ni Zɛbɛdi yi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Na naasɔ saŋga na neŋgefɔ be aba, i fite Aramatiya miɛ kpiri n nu wɔ, bu fere i ka Yosefu. Yiri mmɔɔ ti Yesu susufɔm kun wɔ.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Na wɔ kɔ asere Gomina Pilato ka i fa Yesu ŋuniɛ n ma i. Na Gomina Pilato ama nɔɔ ka bu kɔ fa ma i.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Na Yosefu akɔ ayi Yesu fuin n apɔɔndi nzee fɔfɔrɛ nu,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 na wɔ kɔ ase i faŋkunma nu, yiri Yosefu dɛɛ tiɛŋgu yabuɛ buɛ faŋkunma n bo ba lokoti i fɔfɔrɛ ni. Na wɔ nya akundu yabuɛ bambaka afa atɔ faŋkunma n anɔ ni, na wɔ kɔ.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Na Mariya Magadalafɔ ni, ni Mariya nyiŋga n atana afa bu nyunu awɔ faŋkunma ni.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Na alecin fɔfɔrɛ bo i ti Yudafɔm Ŋumiyi cɛɛn ni, na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm, ni Farasifɔm n akɔ Gomina Pilato dɔ.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Na ba kɔ ase i ka, “Ya si, ya teŋge su ka saŋga bo nyini kɔrɛfɔ n yo la ŋgɔɔ ni, na wɔ se ka yiri wuuri, i lesan cɛɛn, i téŋge i yiwee n nu.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Nyini ti, ma nɔɔ na bu kɔ jina ŋminda i faŋkunma ni, fa kɔ ju haari lesan cɛɛn ni, má nyini, i susufɔm ni koro kɔ wɔ yi i ŋuniɛ ni, na bu bu kɔrɛ ka wɔ teŋge wɔ. Nyini saŋga, kasin dɛɛ kɔrɛ ni tára bumboori dɛɛ ni.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Na Gomina Pilato ase bu ka, “Am fa tintinijinafɔm, na am ma bu kɔ jina ŋminda i faŋkunma n kabo am koro i barasu ni, na má be koro yo pui.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Nyini ti, na ba kɔ ata atɔ faŋkunma n anɔ n kɛrɛ, na ba ma tintinijinafɔm n ajina aŋminda abara ayɛ i, adena má be koro yo pui.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.