Mateus 17
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVT
1 Lesɛn cɛɛn sin na Yesu afa Petoro, ni Yakobo, ni yiri Yakobo niɛma Yohane, afun akɔ buka lenleŋge be su, bu ni yiri ŋgumi.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Bu woori dɔ n na ba ŋu ka i ŋuniɛ akaaki wo, na i nyunuawa aje ka wiɛ, na i tanlɛɛ n akaaki fofoe papasi.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Dɔ na ba ŋu minɛ nnyɔ nbem atiɛ bu ŋu, na bu ni Yesu subo anzama, bɛrɛ la Moyisi ni Eliya, dawa dɛɛ Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Na Petoro ase Yesu ka, “M Mibiɛ, i ti kpa ka na ya wo fɛn. Nzɛn má a soro su, m bó nambue nsan fɛn, u dɛɛ kun, Moyisi kun, na Eliya gusu dɛɛ kun.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Saŋga bo i jina wo jɔjɔɔri su n na yinyiŋgu papasi akata bu ŋu, na ba ti akonvi be ŋga yinyiŋgu n nu, na wɔ jɔjɔ bu dɔ, i ŋa, “M wa koroowa lɛɛ bo m ahore ajɔ i ŋu. Am de i nɔaniɛ.”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 I susufɔm n tiiri akonvi ni ŋga sɔ ni, na sɛrɛ ati bu agaya, na ba butu asiɛŋgu.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Na Yesu aba afa i saa akan bu, na wɔ se ka, “Má am ma sɛrɛ ti am, am yasu.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Na ba yɛ bu tii su aniɛ, ba ŋu má sɔnɔ be kun, má ka Yesu ŋgumi.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Na saŋga bo bu ba sujura buka n su ni, na Yesu abɔbɔ bu ka, “Má am be se ka i bo sa n bo am aŋu i n sufa kere sɔnɔ be, haari fa kɔ saŋga bo mini Adamande Wa ni bá wu na Nyɛmɛ bá ma m teŋge m yiwee n nu ka.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Dɔ na i susufɔm n abisa i ka, “Ye nzu ti ye Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm n bita jɔjɔ ka wɔ yo daka ka Eliya dú mɔ ba ka, ye Kristo Tiidefɔ ni bá ba n a?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Na wɔ bɔ bu nu ka, “I ti nahɔrɛ wɔ ka, Eliya dú mɔ ba na i bá sɛsɛ deke n kɛrɛ su.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Ama, m suse am wɔ lɛɛ, ka, Eliya adu mɔ aba, na minɛm asi má i, na ba yo i kabo bu koro. Sɔ ye mini Adamande Wa n gusu bá di wahara minɛm saa nu a.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Dɔ na i susufɔm n anya asi ka i jɔjɔ Yohane Nyɛmɛ Nzue Biɛfɔ n dɛɛ jɔrɛ wɔ.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Saŋga bo Yesu ni i susufɔ nsanm ni kpieeri bu nyi ba juuri jama n bi ni, na sɔnɔ be aba akutu i nyunu,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 ase i ka, “M Mibiɛ, si m wa baabiɛsɔ n aŋunfɔ. I tɔ ŋgbiti wɔ, bo i di wahara agaya. Saŋga kɛrɛ bo i nya ba yasu i ŋu, i fa i wura sin nu wɔ, wara nzue nu.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ma fa i aba u susufɔm n dɔ lɛɛ ka bu ma i nya laifiɛ, ama, ba koro atuntun má i na i nya laifiɛ.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Na Yesu ase bu ka, “Amaa. Ambɛrɛ satiɛyofɔm, am la má yarada fieo. Nyuma sa ye m wo am dɔ fɛn a? Ye m yó sawɔrɛ ni ambɛrɛ kɔ ju sɛ wɔ? Am fa baa n ba ma m fɛn.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Na Yesu atiɛn ajini n ŋu, na wɔ fite ayaki baa ni. Dika n nu bɛrɛ, na baa n anya laifiɛ.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Nyini sin na Yesu susufɔm n aba i dɔ, bɛrɛ ŋgumi, aba abisa i ka, “Nzu ti ye yɛrɛ akoro afɔn má nyini ajini n a?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Na Yesu abɔ bu nu ka, “I fite ka am yarada n ti kaan sɔ n dɛɛ ti a. Nahɔrɛ ye m suse am n a, nzɛn am yoori Nyɛmɛ yarada bo i kɔ juuri kabo nyɛm mbaa ti ni mmɔɔ, am koro se nyini buka n ka, ‘Fite fɛn kɔ dɔ,’ na i kɔ. Deke wo má bɛrɛ bo i yó kekereke ma am. [
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Ama, nyini ajini n ŋusu sɔ koro fite yaki má sɔnɔ ŋgbɛɛn sɔ, má ka nyɛmɛsere ni nɔɔ cici.]”
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Saŋga bo i susufɔm ba tiɛɛnri bu nɔɔ Galili awɔrɛ n nu ni, na Yesu ase bu ka, “Bu bá tɔ mini Adamande Wa n ma minɛ nbem,
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 na bu kún m, ama, bu kuunri m wieeri, i lesan cɛɛn, Nyɛmɛ má m teŋge m yiwee n nu.” I jɔjɔɔri sɔ ni, na i susufɔm n ahore asaaki agaya.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Saŋga bo Yesu ni i susufɔm n ba juuri Kapɛnam miɛ kpiri n nu ni, na Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu lampodefɔm n aba Petoro dɔ, aba abisa i ka, “Am kpiɛn n tɔ Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu lampo kaari, nzɛn i tɔ má?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Na Petoro abɔ i nu ka, “I tɔ wanla.” Saŋga bo Petoro kɔ juuri awuru n nu n na Yesu adu mɔ abisa i dɔ ka, “Simon, ye wɔrɔ ŋa sɛ wɔ? Ŋmam tɔ lampo ŋwaa ma durunya n nu fɛn nfɛmɛm a, miɛnbaam nzɛn wɔfɔm?”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Na Petoro abɔ i nu ka, “Wɔfɔm.” Na Yesu ase i ka, “Nzɛn i nya tiiri sɔ de, miɛnbaam tɔ má lɛɛ.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ama, yɛrɛ koro má ka ya wura bu ŋgasi nu. Nyini ti, kɔ kunma kpiri n nu na a kɔ fa u kuwa n ji nu, jombaa kɛrɛ bo a du mɔ taraari i, niɛ i nɔɔ nu, a ŋú ŋwaa bo i ju mini ni wɔrɔ dɛɛ Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu lampo ŋwaa tɔ. Fa i na a fa kɔ tɔ mini ni wɔrɔ tii su kaari.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.