Mateus 17
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NTLH
1 Lesɛn cɛɛn sin na Yesu afa Petoro, ni Yakobo, ni yiri Yakobo niɛma Yohane, afun akɔ buka lenleŋge be su, bu ni yiri ŋgumi.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Bu woori dɔ n na ba ŋu ka i ŋuniɛ akaaki wo, na i nyunuawa aje ka wiɛ, na i tanlɛɛ n akaaki fofoe papasi.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Dɔ na ba ŋu minɛ nnyɔ nbem atiɛ bu ŋu, na bu ni Yesu subo anzama, bɛrɛ la Moyisi ni Eliya, dawa dɛɛ Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Na Petoro ase Yesu ka, “M Mibiɛ, i ti kpa ka na ya wo fɛn. Nzɛn má a soro su, m bó nambue nsan fɛn, u dɛɛ kun, Moyisi kun, na Eliya gusu dɛɛ kun.”
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Saŋga bo i jina wo jɔjɔɔri su n na yinyiŋgu papasi akata bu ŋu, na ba ti akonvi be ŋga yinyiŋgu n nu, na wɔ jɔjɔ bu dɔ, i ŋa, “M wa koroowa lɛɛ bo m ahore ajɔ i ŋu. Am de i nɔaniɛ.”
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 I susufɔm n tiiri akonvi ni ŋga sɔ ni, na sɛrɛ ati bu agaya, na ba butu asiɛŋgu.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Na Yesu aba afa i saa akan bu, na wɔ se ka, “Má am ma sɛrɛ ti am, am yasu.”
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Na ba yɛ bu tii su aniɛ, ba ŋu má sɔnɔ be kun, má ka Yesu ŋgumi.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Na saŋga bo bu ba sujura buka n su ni, na Yesu abɔbɔ bu ka, “Má am be se ka i bo sa n bo am aŋu i n sufa kere sɔnɔ be, haari fa kɔ saŋga bo mini Adamande Wa ni bá wu na Nyɛmɛ bá ma m teŋge m yiwee n nu ka.”
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Dɔ na i susufɔm n abisa i ka, “Ye nzu ti ye Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm n bita jɔjɔ ka wɔ yo daka ka Eliya dú mɔ ba ka, ye Kristo Tiidefɔ ni bá ba n a?”
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Na wɔ bɔ bu nu ka, “I ti nahɔrɛ wɔ ka, Eliya dú mɔ ba na i bá sɛsɛ deke n kɛrɛ su.
11 Ele respondeu:
12 Ama, m suse am wɔ lɛɛ, ka, Eliya adu mɔ aba, na minɛm asi má i, na ba yo i kabo bu koro. Sɔ ye mini Adamande Wa n gusu bá di wahara minɛm saa nu a.”
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Dɔ na i susufɔm n anya asi ka i jɔjɔ Yohane Nyɛmɛ Nzue Biɛfɔ n dɛɛ jɔrɛ wɔ.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Saŋga bo Yesu ni i susufɔ nsanm ni kpieeri bu nyi ba juuri jama n bi ni, na sɔnɔ be aba akutu i nyunu,
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 ase i ka, “M Mibiɛ, si m wa baabiɛsɔ n aŋunfɔ. I tɔ ŋgbiti wɔ, bo i di wahara agaya. Saŋga kɛrɛ bo i nya ba yasu i ŋu, i fa i wura sin nu wɔ, wara nzue nu.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Ma fa i aba u susufɔm n dɔ lɛɛ ka bu ma i nya laifiɛ, ama, ba koro atuntun má i na i nya laifiɛ.”
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Na Yesu ase bu ka, “Amaa. Ambɛrɛ satiɛyofɔm, am la má yarada fieo. Nyuma sa ye m wo am dɔ fɛn a? Ye m yó sawɔrɛ ni ambɛrɛ kɔ ju sɛ wɔ? Am fa baa n ba ma m fɛn.”
17 Jesus respondeu:
18 Na Yesu atiɛn ajini n ŋu, na wɔ fite ayaki baa ni. Dika n nu bɛrɛ, na baa n anya laifiɛ.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Nyini sin na Yesu susufɔm n aba i dɔ, bɛrɛ ŋgumi, aba abisa i ka, “Nzu ti ye yɛrɛ akoro afɔn má nyini ajini n a?”
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Na Yesu abɔ bu nu ka, “I fite ka am yarada n ti kaan sɔ n dɛɛ ti a. Nahɔrɛ ye m suse am n a, nzɛn am yoori Nyɛmɛ yarada bo i kɔ juuri kabo nyɛm mbaa ti ni mmɔɔ, am koro se nyini buka n ka, ‘Fite fɛn kɔ dɔ,’ na i kɔ. Deke wo má bɛrɛ bo i yó kekereke ma am. [
20 Jesus respondeu:
21 Ama, nyini ajini n ŋusu sɔ koro fite yaki má sɔnɔ ŋgbɛɛn sɔ, má ka nyɛmɛsere ni nɔɔ cici.]”
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Saŋga bo i susufɔm ba tiɛɛnri bu nɔɔ Galili awɔrɛ n nu ni, na Yesu ase bu ka, “Bu bá tɔ mini Adamande Wa n ma minɛ nbem,
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 na bu kún m, ama, bu kuunri m wieeri, i lesan cɛɛn, Nyɛmɛ má m teŋge m yiwee n nu.” I jɔjɔɔri sɔ ni, na i susufɔm n ahore asaaki agaya.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Saŋga bo Yesu ni i susufɔm n ba juuri Kapɛnam miɛ kpiri n nu ni, na Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu lampodefɔm n aba Petoro dɔ, aba abisa i ka, “Am kpiɛn n tɔ Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu lampo kaari, nzɛn i tɔ má?”
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Na Petoro abɔ i nu ka, “I tɔ wanla.” Saŋga bo Petoro kɔ juuri awuru n nu n na Yesu adu mɔ abisa i dɔ ka, “Simon, ye wɔrɔ ŋa sɛ wɔ? Ŋmam tɔ lampo ŋwaa ma durunya n nu fɛn nfɛmɛm a, miɛnbaam nzɛn wɔfɔm?”
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Na Petoro abɔ i nu ka, “Wɔfɔm.” Na Yesu ase i ka, “Nzɛn i nya tiiri sɔ de, miɛnbaam tɔ má lɛɛ.
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Ama, yɛrɛ koro má ka ya wura bu ŋgasi nu. Nyini ti, kɔ kunma kpiri n nu na a kɔ fa u kuwa n ji nu, jombaa kɛrɛ bo a du mɔ taraari i, niɛ i nɔɔ nu, a ŋú ŋwaa bo i ju mini ni wɔrɔ dɛɛ Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu lampo ŋwaa tɔ. Fa i na a fa kɔ tɔ mini ni wɔrɔ tii su kaari.”
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.