Mateus 13
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA
1 Nyini cɛɛn n na Yesu afite awuru n nu akɔ atana Galili kunma kpiri n nɔɔ su, ka i kan Nyɛmɛ jɔrɛ kere jama ni.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Na jama beberebe atiɛn bu nɔɔ i dɔ. Bu sunnuuri beberebe sɔ n dɛɛ ti, na wɔ wura lee nu atana, na bɛrɛ aka ajina nzue n nɔɔ su.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Na wɔ bo miɛɛnum na wɔ kere bu dekem beberebe. I ŋa, “Dɔdɔɔrifɔ be fiteeri sɔ ɔ, ka i kɔ sandi alɛmbaa.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Saŋga bo i wo sandi su ni, na alɛmbaa ni nbem atɔtɔ atin n nɔɔ, na anumam aba atambu bu ami.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Na nbem atɔtɔ tiɛka su, deke bo fa sunnu má ni, fa n sunnu má n dɛɛ ti, wɔ cɛ má, na wɔ fi,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 ama, wiɛ ba fiteeri agaya ni, na ba waandi, dama bunlui n akpama abi má.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Na alɛmbaa ni nbem atɔtɔ lɔlɔɛ nu, na lɔlɔɛ n anyi akata bu ŋu.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ama, na alɛmbaa ni nbem atɔtɔ asiɛn kpa su, na wɔ nyi awura mbaa zɔi zɔi.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Na Yesu ase bu ka, “Bo i koro ka i ti ahin jɔrɛ n bu, i ti ye ni ka i so i sui na i ti.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nyini sin na i susufɔm n aba i dɔ, aba abisa i ka, “Nzu ti ye a nya ba ŋa a jɔjɔ minɛm dɔ, a bo bu miɛɛnu a?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Na Yesu abɔ bu nu ka, “Ambɛrɛ ye Nyɛmɛ ma am asi i fɛmɛya n nu asiri jɔrɛ kɛrɛ a, ama, bɛrɛ bo ba ka ni, i ma bu si má i.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Dama sɔnɔ kɛrɛ bo wɔ nya deke be Nyɛmɛ dɔ na i mi si i bita, Nyɛmɛ búka i su wɔ, na i nyá beberebe, ama, bo i si má i bita, haari ni nyini kaan n bo i la i ni, Nyɛmɛ dé i dɔ ɔ.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Deke bo i ti na m bo bu miɛɛnu n la ka, bu niɛ wɔ, ama, bu ŋu má pui. Bu so bu sui wɔ, ama, bu ti má deke n bo bu so bu sui ka bu ti i n bu.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Bu ti sɔ n dɛɛ ti, ye Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ Esaya yo jɔjɔ niiri bu n a, i ŋa,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Dama ahin minɛm tii ti kekereke,
15 Porque o coração deste povo
16 Ama, ambɛrɛ la terefiɛ, dama am ŋu asi, na am kaaki ti asui.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Nahɔrɛ ye m suse am n a, Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni minɛm beberebe bo bu yo sa bo i kɔ atin su Nyɛmɛ dɔ n kɛrɛ koroori ka bu ŋu deke bo am aŋu i ni, ama, ba ŋu má i, na ba koro ka bu ti deke bo am ati i ni, ama, ba ti má i.”
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Na Yesu ase i susufɔm ni ka, “Am so am sui, na m se am miɛɛnu n bu, fa kɔ dɔdɔɔrifɔ n bo i sandiiri alɛmbaa n su.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Nbem de Nyɛmɛ nɔaniɛ n fa kɔ i fɛmɛya n su kabo alɛmbaa n tɔtɔɔri atin nɔɔ n wɔ. Bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ n na bu ti má i bu, i cɛ má, na Sitana bo i ti sɔnɔ tiɛ ni, bá yi nɔaniɛ n fite bu ahore su, a ŋu ka bu wara afi i sa.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Nbem gusu de Nyɛmɛ nɔaniɛ n kabo alɛmbaa tɔtɔɔri tiɛka su n wɔ. Bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, a ŋu ka ba de i ndende ni ahorejɔ,
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 ama, i da má bu ahore su. Bu kaaki ti ka alɛmbaa n bo bu bunlui akpama abi má n wɔ. I woori bu dɔ kaan sɔ, na nzɛn wahara, wara kekereke be ba tuuri bu, fa kɔ bu Nyɛmɛ su n su, a ŋu ka ba fa ati.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Nbem gusu de Nyɛmɛ nɔaniɛ n kabo alɛmbaa n tɔtɔɔri lɔlɔɛ nu n wɔ. Bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, a ŋu ka bu sunsunni kɛrɛ wo deke bo bu yó na bu asiri káta su, na bu koro kabo bu yó na bu nyá ajɛkɛ kɛrɛ, na bu ahore bi fa kɔ durunya n nu neŋgem su, na Nyɛmɛ nɔaniɛ n koro da má bu ahore su na i yo juma. Bu ti ka alɛmbaa n bo i wura má mbaa n wɔ.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ama, nbem de Nyɛmɛ nɔaniɛ n kabo alɛmbaa n tɔtɔɔri asiɛn kpa su n wɔ. Bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, na bu de i, na bu fa yo juma, na i yo kpɛrɛ beberebe.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Na Yesu abo bu miɛɛnu be bekun. I ŋa, “Kabo Nyɛmɛ Fɛmɛ bá niɛ i minɛm su yaa. Sɔnɔ be kɔ sandiiri nvoni i fiesu a.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Cɛɛn n be kɔŋguɛ n sɔ ɔ, saŋga bo sɔnɔ kɛrɛ ada adaafi ni, na i kpɔfɔ be anya ayasu akɔ afa jaŋmɔŋgu nvoni asandi nvoni fie n nu.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Saŋga bo nvoni n ba fi sukɔ nyinsɛ ni, na jaŋmɔŋgu nvoni n gusu atu asaŋga nvoni kpa n nu.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Na awurufɔbiɛ ni akɔɔm aba i dɔ, aba ase i ka, ‘Ya mibiɛ, m ŋa ya sandiiri nvoni kpa fie n nu e. Ye jaŋmɔŋgu nvoni n fiteeri ni, kɔ saŋgaari nu a?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Na wɔ bɔ bu nu ka, ‘M kpɔfɔ be kɔ yoori nyini a.’ Na i akɔɔm n abisa i ka, ‘Ye a koro ka ya kɔ tutu jaŋmɔŋgu nvoni n butu wɔ, nzɛn sɛ a?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Na wɔ bɔ bu nu ka, ‘Am yaki i, dama nzɛn am ŋa am tutu jaŋmɔŋgu nvoni ni, am sáŋga tutu i ni nvoni kpa n kɛrɛ wɔ.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Am ma bu kɛrɛ saŋga nyi, haari nvoni n kpiɛ bá ju. Nyini saŋga na m nya se nvoni kpiɛfɔm ni ka bu kpiɛ i kɛrɛ na bu cin wɔrɔ jaŋmɔŋgu nvoni n tiɛn i nɔɔ yara i ka. Nyini saŋga na bu nya tiɛn nvoni kpa ba gɔ m bondo nu.’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Na Yesu abo bu miɛɛnu be bekun. I ŋa, “Kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n ti yaa, i ti ka alɛmbaa kaan kabo nyɛm mbaa ti n wɔ, bo sɔnɔ be dɔɔri i fiesu ni.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Yiri ti alɛmbaam kɛrɛ kaan, ama, bu nya ba dɔɔri na i fiiri, i tara toro nyawam n kɛrɛ bambaka, i koro nyi na i tɛtɛrɛki asambaam bo anumam koro yo bu tiɛɛrim su.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Na Yesu akaaki abo bu miɛɛnu be bekun. I ŋa, “Kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n ti yaa, i ti ka ayiri bo bu fa gɔ kpɔnɔ samɛnɛ nu na i yasu ni, na bara be fa gɔɔri samɛnɛ beberebe nu, na i kɛrɛ yasuuri n wɔ.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Ahin n kɛrɛ, Yesu boori jama n miɛɛnu wɔ. Nahɔrɛ, i se má bu pui, má ka miɛɛnu ye i bo bu a.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 I yoori sɔ, adena nɔaniɛ n bo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ n yo jɔjɔɔri n yo yiiwa a. I ŋa,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Saŋga bo Yesu cin yakiiri jama n na i kɔ wuraari awuru n nu ni, na i susufɔm n aba i dɔ, aba ase i ka, “Ya koro ka a yi jaŋmɔŋgu nvoni n dɛɛ miɛɛnu n bu kere ya.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Na wɔ bɔ bu nu ka, “Sɔnɔ n bo i sandiiri nvoni kpa n la mini Adamande Wa ni.
37 E Jesus respondeu:
38 Fie n la durunya ni, na nvoni n la minɛm bo bu fa Nyɛmɛ yo bu fɛmɛ ni. Na jaŋmɔŋgu nvoni n la Sitana dɛɛ minɛm ni.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Ye kpɔfɔ n bo i fa jaŋmɔŋgu nvoni n saŋga nvoni kpa n nu n la Sitana. Nvoni kpiɛ saŋga n la durunya n awieeri, ye nvoni n kpiɛfɔm la Nyɛmɛ mɛrɛkɛm ni.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Kabo bu tiɛntiɛɛnri jaŋmɔŋgu nvoni n nɔɔ, na bu yaraari i ni, sɔ ye i bá yo durunya n awieeri a.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Mini Adamande Wa ni súnma Nyɛmɛ mɛrɛkɛm, na bu bá tambu yi satiɛyofɔm kɛrɛ, ni deke kɛrɛ bo i wura minɛm konvi na bu yo satiɛ.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Na Nyɛmɛ mɛrɛkɛm ni fá bu tu cɛɛma sin nu, dɔ na bu sún, na bu kán bu saa.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Na bo bu yo Nyɛmɛ sa koroowa n yiri nya yo wein ka wiɛ, bu Si Nyɛmɛ fɛmɛya n nu. Bo i koro ka i ti ahin jɔrɛ n bu, i ti ye ni ka i so i sui na i ti.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Na Yesu akaaki abo bu miɛɛnu be bekun. I ŋa, “Kabo Nyɛmɛ Fɛmɛ niɛ i minɛm su yaa, i ti kabo sɔnɔ be kɔ ŋuuri ajɛkɛ be, bo ba fundu i ase fie be nu n wɔ. I ŋuuri i sɔ n na wɔ kaaki akata su, na ahorejɔ aba i dɔ agaya, na wɔ kɔ atɔ i neŋge kɛrɛ bo i la i ni, na wɔ kpie i nyi aba ato nyini asiɛn ni.”
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Na Yesu akaaki ase ka, “Bekun, kabo Nyɛmɛ Fɛmɛ niɛ i minɛm su yaa, i ti kabo watafɔ be bo i nati niɛniɛ afere fofoem bo bu la anyunuyi agaya na i to n wɔ.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Saŋga bo i ba kɔ ŋuuri be bo i la anyunuyi na i la gɔ agaya ni, na wɔ kɔ atɔ i neŋge kɛrɛ, na wɔ fa ato i.”
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Na Yesu akaaki ase ka, “Bekun, kabo Nyɛmɛ Fɛmɛ niɛ i minɛm su yaa, i ti ka diɛndiɛ be bo bu fa sandiiri nzue nu, na bu taraari jombaa barasu barasu kɛrɛ n wɔ.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Saŋga bo diɛndiɛ n yiiri ni jombaam ni, na ba cin i afite kpɛrɛ su, na ba tana ka bu yiyi jombaam ni. Bo bu nya ŋuuri ka bu ti kpakpam ni, na bu fa bɛrɛ ji bu jombaa tara bɔtɔm nu. Na bu nya fa bo bu ti má kpam fikindi tu.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 I bá yo sɔ ɔ, durunya n awieeri, Nyɛmɛ má i mɛrɛkɛm ni nati ba yi satiɛyofɔm n fite bo bu yo sa bo i kɔ atin su Nyɛmɛ dɔ nu,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 na i fa satiɛyofɔm ni tu cɛɛma sin nu. Dɔ na bu sún, na bu kán bu saa.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Na Yesu abisa bu ka, “Am ati ahin miɛɛnu n kɛrɛ bu?” Na ba bɔ i nu ka, “Ya ti i bu.”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Na Yesu ase bu ka, “Tɔ, sɔnɔ kɛrɛ bo i kere Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, na i siiri kabo Nyɛmɛ Fɛmɛ atin ti barasu, i mi ayo ka awurufɔbiɛ bo i yi i neŋge fɔfɔrɛ ni i neŋge dawa fite i neŋge woobiri sɔɔ n nu, na i fa ma minɛm wɔ.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Saŋga bo Yesu boori nyini miɛɛnu kɛrɛ kɔ wieeri ni, na wɔ yasu dika n nu dɔ.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Na wɔ kpie i nyi akɔ i bɔsu. Na wɔ kan Nyɛmɛ jɔrɛ akere minɛm, bu tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu. Na bo bu tiiri i kereewa n kɛrɛ ayo alekutura. Na ba bisa bu ŋuŋu nu ka, “Nifansu ye ahin sɔnɔ n nyaari nyini alecira n ni yiko koro yo nyini alekutura sam n a?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Má kampenta n wa n lɛɛ? Má i ni la Mariya a? Má Yakobo, ni Yosefu, ni Simon, ni Yudasi n gɔrɔ n lɛɛ?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Am niɛ e. Má i niɛma nbaram kɛrɛ wo ya nu fɛn n a? Ye nifansu ye ahin sɔnɔ n kɔ sɔnsɔɔnri i si n kɛrɛ a?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Na ba bu i ŋgbɛɛn. Na Yesu ase bu ka, “Deke n kɛrɛ bu ma Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ jirima a, má ka i bɔsufɔm, ni i gisannufɔm ŋgumi dɔ.”
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 I bɔsufɔm ayo má i yarada n dɛɛ ti, wɔ yo má alekutura sam beberebe dɔ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.