Marcos 9
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA
1 Na wɔ se bu ka, “Nahɔrɛ ye m suse am n a, am nbem wo nu fɛn bo am wú má, má ka am aba aŋu ka Nyɛmɛ fɛmɛya n aba ni yiko.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Lesɛn cɛɛn sin na Yesu afa Petoro ni Yakobo ni Yohane afun buka lenleŋge be su, bu ni yiri ŋgumi. Bu wo dɔ n na ba ŋu ka i ŋuniɛ akaaki wo,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 na i tanlɛɛ n akaaki fofoe papasi bo i ŋusu nya má durunya n nu.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Dɔ na minɛ nnyɔ nbem atiɛ bu ŋu, na bu ni Yesu subo anzama. Bɛrɛ la Eliya ni Moyisi, dawa dɛɛ Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 — ausente —
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 — ausente —
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Na yinyiŋgu akata bu ŋu, na ba ti akonvi be ŋga yinyiŋgu n nu, na wɔ jɔjɔ bu dɔ. I ŋa, “M wa koroowa lɛɛ. Am de i nɔaniɛ.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Bu tiiri jɔjɔɔwa n sɔ ni, kpeŋga na ba niɛniɛ abara ayɛ, ama, ba ŋu má sɔnɔ be kun, má ka Yesu ŋgumi wo bu dɔ a.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Na saŋga bo bu ba sujura buka n su ni, na Yesu abɔbɔ bu ka, “Má am be se ka i bo sa n bo am aŋu i n su fa kere sɔnɔ be, haari fa kɔ saŋga bo mini Adamande Wa ni bá wu na m téŋge m yiwee n nu ka.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Na ba de i nɔaniɛ ni, ama, na ba bakati abisa bu ŋuŋu nu ka, “Ye nzu la ka, i bá wu na i téŋge i yiwee n nu a?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Na ba bisa Yesu ka, “Ye nzu ti ye Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm n bita jɔjɔ ka Eliya dú mɔ ba ka, ye Kristo Tiidefɔ ni bá ba n a?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Na wɔ bɔ bu nu ka, “I ti nahɔrɛ wɔ ka Eliya dú mɔ ba na i bá sɛsɛ deke n kɛrɛ su. Bu kɛrɛɛri sɛ Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu fa kɔ Adamande Wa n dɔ a? Ba kɛrɛ ka i bá di wahara agaya, na minɛ bú i ŋgbɛɛn.
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Ama, m suse am wɔ lɛɛ, ka, Eliya adu mɔ aba, na minɛm ayo i kabo bu koro, kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu lɛɛ.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Saŋga bo Yesu ni i susufɔ nsanm ni kpieeri bu nyi ba juuri i susufɔ nyiŋgam bi ni, na ba ŋu ka jama beberebe atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ bu. Ye Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm n nbem bita bu ni akuruwa.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Jama n ŋuuri Yesu sɔ ni, na ba yo alekutura, na ba bo nu aŋmati akpa i atin ayo i ansɛ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Na wɔ bisa bu ka, “Am se nzu akuruwa a?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Sɔnɔ be woori jama n nu na wɔ bɔ i nu ka, “Ya Kerefɔ, ma fa m wa baabiɛsɔ aba u dɔ ka a tuntun i ma m, dama ajini bobom wo i ŋu.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Saŋga kɛrɛ bo ajini n anya aba afa i, a ŋu ka wɔ fa i abo asiɛŋgu, na i nanzue sufite fufuku, na i sukpɛsɛ i jee, na i kese i ŋu. Ma sere u susufɔm n ka bu fɔn yi ajini ni, ama, ba kura má nu.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Na Yesu ase bu ka, “Amaa. Ambɛrɛ nyumafɔm, am la má yarada fieo. Nyuma sa ye m wo am dɔ fɛn a? Ye m yó sawɔrɛ ni ambɛrɛ kɔ ju sɛ wɔ? Am fa baa n ba ma m.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Na ba fa baa ni aba i dɔ, na saŋga bo ajini n ŋuuri Yesu ni, kpeŋga na wɔ kpisi baa ni, na wɔ fa i abo asiɛŋgu, na wɔ da sukundu, na nanzue fufuku sufite i nɔɔ nu.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Na Yesu abisa i si n ka, “Saŋga bɔnɔ ye tukpaki n taraari i a?” Na si n abɔ i nu ka, “I kaan nu kɛrɛ a.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Saŋga kɛrɛ bo i nya ba yasu i ŋu, i fa i wura sin nu wɔ, wara nzue nu ka i kun i. Nyini ti, nzɛn a koro buka ya, si ya aŋunfɔ na a buka ya.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Na Yesu ase i ka, “Nzu ti ye a ŋa nzɛn m koro buka u a? Deke be ti má kekereke ma má minɛm bo bu yo Nyɛmɛ yarada ni.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Kpeŋga na baa n si asa Yesu nɔɔ su ka, “Ma yo yarada, ama, i sunnu má. Buka m na i sunnu.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Na Yesu aŋu ka jama n suŋmati ba i dɔ, na wɔ tiɛn ajini n ŋu, i ŋa, “Wɔrɔ ajini n bo a ma baa n ayo bobo ni asuturi ni, mini suse u ka a fite yaki i a, na má a kpie u nyi ba i dɔ kun.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Kpeŋga na wɔ ciindi na wɔ kpisi baa n agaya, na wɔ fite ayaki i, na baa n aka ada ka wɔ wu dɛɛ su. Na minɛm n dɔŋgu ase ka wɔ wu wɔ.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Ama, na Yesu atara i saa ayɛ i su, na wɔ jina.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Yesu ba wuraari awuru n nu ni, na i susufɔm n aba i dɔ, bɛrɛ ŋgumi, abisa i ka, “Nzu ti ye yɛrɛ akoro afɔn má nyini ajini n a?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Na wɔ bɔ bu nu ka, “Be koro fɔn má nyini ajini n ŋusu sɔ, má ka nyɛmɛsere.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Na Yesu ni i susufɔm n ayasu bɛrɛ akɔ asin Galili awɔrɛ n nu. Wɔ koro má ka be si i woobiri,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 dama i sukere i susufɔm wɔ. Na wɔ se bu ka, “Bu bá tɔ mini Adamande Wa n ma minɛ nbem na bu kún m, ama, bu kuunri m wieeri, i lesan cɛɛn sin, na m téŋge m yiwee n nu.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 I jɔjɔɔri sɔ ni, i susufɔm n ati má i bu, ama, sɛrɛ dɛɛ ti, ba koro abisa má i jɔrɛ be.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Na ba kɔ aju Kapɛnam miɛ kpiri n nu, na saŋga bo bu wo awuru n nu ni, na Yesu abisa i susufɔm n ka, “Am wo atin n nu suba ni, am se nzu akuruwa a?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ama, na bu kɛrɛ atɔ amuna, dama bu wo atin n nu dɔ ni, na ba se akuruwa bu ŋuŋu nu fa kɔ sɔnɔ bo i tara bu kɛrɛ bu nu.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Na wɔ tana, na wɔ fere bɛrɛ i susufɔ buru ni nnyɔm ni, na wɔ se bu ka, “Sɔnɔ kɛrɛ bo i koro ka i kaaki mɔfɔ, wɔ yo daka ka i mi yo i ŋu kaan tara am kɛrɛ na i kaaki yo am kɛrɛ dɛɛ amusuisufɔ.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Na wɔ fa baa kaan be aba ajina bu afiɛn, na wɔ biti i, na wɔ se bu ka,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Wɔrɔ kɛrɛ bo ade ahin baakan n ŋusu m dɛɛ ti, a deeri mini wɔ lɛɛ. Bekun, wɔrɔ kɛrɛ gusu bo a nya deeri mini, a de m Si Nyɛmɛ bo i sunmaari m wɔ lɛɛ.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Na Yohane ase i ka, “Ya Kerefɔ, ya ŋuuri ka sɔnɔ be afa u duma sufa fɔn yi ajinim fite minɛm ŋu, ye ya ŋa ya yaki má i, dama i wo má ya nu n dɛɛ ti.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Na Yesu ase ka, “Má am se ka am kanda i, dama sɔnɔ kɛrɛ bo i nya sufa m duma n yo alekutura sam, i mi bá koro kaaki jɔjɔ má jɔrɛ tiɛ fa kɔ m dɔ.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Dama sɔnɔ kɛrɛ bo i fite má ya sin, i mi jina ya sin wɔ lɛɛ.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 M suse am nahɔrɛ wɔ lɛɛ, ka sɔnɔ kɛrɛ bo i maari am nzue ka am nu dama am su mini dɛɛ ti, i mi nyá i ŋkatɔ.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Na Yesu akaaki ase bu ka, “Wɔrɔ kɛrɛ bo u sayoowa ma ahin nbaatuma kan kanm n be bo i yo m yarada n be wuraari satiɛ nu, i ti má kpa. Nzɛn má bu faari ŋgani san yabuɛ bambaka ciciiri u kɔm, na bu fa u kɔ tu tieku nu, i ti ye tara bo a ma ahin nbaatuma kan kanm n be wura satiɛ nu ni.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Nzɛn u nyumbaa kun gusu cin u wura satiɛ nu a, lokoti yi i tu, na a ka anyunu kun, na a wúra Nyɛmɛ fɛmɛya n nu. I ti ye ni bo a la u nyumbaa n nnyɔ n kɛrɛ na bu ba fa u tu cɛɛma sin nu.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Dɔ dɛɛ kakabam ni bo bu wura minɛ bo ba wu ni, bɛrɛ wu má cɛɛn be, na sin n gusu bo i je nɔ má.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Kabo bu fa njin nyina saraka neŋge kɛrɛ su fa ma Nyɛmɛ, na i yo casi barasu ni, sɔ ye Nyɛmɛ cín sɔnɔ kɛrɛ sui na i yó casi.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ya si ka njin yo fiɛ, ama, nzɛn i fiɛfiɛ nya ba saari wieeri, i koro yo má fiɛfiɛ kun. Am ma am wo yo fiɛ ka njin am beŋgu nu, na am wo ni tanalaifiɛ.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.