Marcos 9

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Na wɔ se bu ka, “Nahɔrɛ ye m suse am n a, am nbem wo nu fɛn bo am wú má, má ka am aba aŋu ka Nyɛmɛ fɛmɛya n aba ni yiko.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Le­sɛn cɛɛn sin na Yesu afa Petoro ni Yakobo ni Yohane afun buka lenleŋge be su, bu ni yiri ŋgumi. Bu wo dɔ n na ba ŋu ka i ŋuniɛ akaaki wo,
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 na i tanlɛɛ n akaaki fofoe papasi bo i ŋusu nya má durunya n nu.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Dɔ na minɛ nnyɔ nbem atiɛ bu ŋu, na bu ni Yesu subo anzama. Bɛrɛ la Eliya ni Moyisi, dawa dɛɛ Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm ni.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 — ausente —
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Na yinyiŋgu akata bu ŋu, na ba ti akonvi be ŋga yinyiŋgu n nu, na wɔ jɔjɔ bu dɔ. I ŋa, “M wa koroo­wa lɛɛ. Am de i nɔaniɛ.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Bu tiiri jɔjɔɔ­wa n sɔ ni, kpeŋga na ba niɛniɛ abara ayɛ, ama, ba ŋu má sɔnɔ be kun, má ka Yesu ŋgumi wo bu dɔ a.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Na saŋga bo bu ba sujura buka n su ni, na Yesu abɔbɔ bu ka, “Má am be se ka i bo sa n bo am aŋu i n su fa kere sɔnɔ be, haari fa kɔ saŋga bo mini Adamande Wa ni bá wu na m téŋge m yiwee n nu ka.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Na ba de i nɔaniɛ ni, ama, na ba bakati abisa bu ŋuŋu nu ka, “Ye nzu la ka, i bá wu na i téŋge i yiwee n nu a?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Na ba bisa Yesu ka, “Ye nzu ti ye Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm n bita jɔjɔ ka Eliya dú mɔ ba ka, ye Kristo Tii­de­fɔ ni bá ba n a?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Na wɔ bɔ bu nu ka, “I ti nahɔrɛ wɔ ka Eliya dú mɔ ba na i bá sɛsɛ deke n kɛrɛ su. Bu kɛrɛɛri sɛ Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu fa kɔ Adamande Wa n dɔ a? Ba kɛrɛ ka i bá di wahara agaya, na minɛ bú i ŋgbɛɛn.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ama, m suse am wɔ lɛɛ, ka, Eliya adu mɔ aba, na minɛm ayo i kabo bu koro, kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu lɛɛ.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Saŋga bo Yesu ni i susu­fɔ nsanm ni kpieeri bu nyi ba juuri i susu­fɔ nyiŋgam bi ni, na ba ŋu ka jama beberebe atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ bu. Ye Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm n nbem bita bu ni akuruwa.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Jama n ŋuuri Yesu sɔ ni, na ba yo alekutura, na ba bo nu aŋmati akpa i atin ayo i ansɛ.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Na wɔ bisa bu ka, “Am se nzu akuruwa a?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Sɔnɔ be woori jama n nu na wɔ bɔ i nu ka, “Ya Kere­fɔ, ma fa m wa baa­biɛsɔ aba u dɔ ka a tuntun i ma m, dama ajini bobom wo i ŋu.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Saŋga kɛrɛ bo ajini n anya aba afa i, a ŋu ka wɔ fa i abo asiɛŋgu, na i nanzue sufite fufuku, na i sukpɛsɛ i jee, na i kese i ŋu. Ma sere u susu­fɔm n ka bu fɔn yi ajini ni, ama, ba kura má nu.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Na Yesu ase bu ka, “Amaa. Ambɛrɛ nyuma­fɔm, am la má yarada fieo. Nyuma sa ye m wo am dɔ fɛn a? Ye m yó sawɔrɛ ni ambɛrɛ kɔ ju sɛ wɔ? Am fa baa n ba ma m.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Na ba fa baa ni aba i dɔ, na saŋga bo ajini n ŋuuri Yesu ni, kpeŋga na wɔ kpisi baa ni, na wɔ fa i abo asiɛŋgu, na wɔ da sukundu, na nanzue fufuku sufite i nɔɔ nu.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Na Yesu abisa i si n ka, “Saŋga bɔnɔ ye tukpaki n taraari i a?” Na si n abɔ i nu ka, “I kaan nu kɛrɛ a.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Saŋga kɛrɛ bo i nya ba yasu i ŋu, i fa i wura sin nu wɔ, wara nzue nu ka i kun i. Nyini ti, nzɛn a koro buka ya, si ya aŋunfɔ na a buka ya.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Na Yesu ase i ka, “Nzu ti ye a ŋa nzɛn m koro buka u a? Deke be ti má kekereke ma má minɛm bo bu yo Nyɛmɛ yarada ni.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Kpeŋga na baa n si asa Yesu nɔɔ su ka, “Ma yo yarada, ama, i sunnu má. Buka m na i sunnu.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Na Yesu aŋu ka jama n suŋmati ba i dɔ, na wɔ tiɛn ajini n ŋu, i ŋa, “Wɔrɔ ajini n bo a ma baa n ayo bobo ni asuturi ni, mini suse u ka a fite yaki i a, na má a kpie u nyi ba i dɔ kun.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Kpeŋga na wɔ ciindi na wɔ kpisi baa n agaya, na wɔ fite ayaki i, na baa n aka ada ka wɔ wu dɛɛ su. Na minɛm n dɔŋgu ase ka wɔ wu wɔ.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Ama, na Yesu atara i saa ayɛ i su, na wɔ jina.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Yesu ba wuraari awuru n nu ni, na i susu­fɔm n aba i dɔ, bɛrɛ ŋgumi, abisa i ka, “Nzu ti ye yɛrɛ akoro afɔn má nyini ajini n a?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Na wɔ bɔ bu nu ka, “Be koro fɔn má nyini ajini n ŋusu sɔ, má ka nyɛmɛsere.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Na Yesu ni i susu­fɔm n ayasu bɛrɛ akɔ asin Galili awɔrɛ n nu. Wɔ koro má ka be si i woo­biri,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 dama i sukere i susu­fɔm wɔ. Na wɔ se bu ka, “Bu bá tɔ mini Adamande Wa n ma minɛ nbem na bu kún m, ama, bu kuunri m wieeri, i le­san cɛɛn sin, na m téŋge m yiwee n nu.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 I jɔjɔɔri sɔ ni, i susu­fɔm n ati má i bu, ama, sɛrɛ dɛɛ ti, ba koro abisa má i jɔrɛ be.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Na ba kɔ aju Kapɛnam miɛ kpiri n nu, na saŋga bo bu wo awuru n nu ni, na Yesu abisa i susu­fɔm n ka, “Am wo atin n nu suba ni, am se nzu akuruwa a?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Ama, na bu kɛrɛ atɔ amuna, dama bu wo atin n nu dɔ ni, na ba se akuruwa bu ŋuŋu nu fa kɔ sɔnɔ bo i tara bu kɛrɛ bu nu.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Na wɔ tana, na wɔ fere bɛrɛ i susu­fɔ buru ni nnyɔm ni, na wɔ se bu ka, “Sɔnɔ kɛrɛ bo i koro ka i kaaki mɔ­fɔ, wɔ yo daka ka i mi yo i ŋu kaan tara am kɛrɛ na i kaaki yo am kɛrɛ dɛɛ amusui­su­fɔ.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Na wɔ fa baa kaan be aba ajina bu afiɛn, na wɔ biti i, na wɔ se bu ka,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Wɔrɔ kɛrɛ bo ade ahin baa­kan n ŋusu m dɛɛ ti, a deeri mini wɔ lɛɛ. Bekun, wɔrɔ kɛrɛ gusu bo a nya deeri mini, a de m Si Nyɛmɛ bo i sunmaari m wɔ lɛɛ.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Na Yohane ase i ka, “Ya Kere­fɔ, ya ŋuuri ka sɔnɔ be afa u duma sufa fɔn yi ajinim fite minɛm ŋu, ye ya ŋa ya yaki má i, dama i wo má ya nu n dɛɛ ti.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Na Yesu ase ka, “Má am se ka am kanda i, dama sɔnɔ kɛrɛ bo i nya sufa m duma n yo alekutura sam, i mi bá koro kaaki jɔjɔ má jɔrɛ tiɛ fa kɔ m dɔ.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Dama sɔnɔ kɛrɛ bo i fite má ya sin, i mi jina ya sin wɔ lɛɛ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 M suse am nahɔrɛ wɔ lɛɛ, ka sɔnɔ kɛrɛ bo i maari am nzue ka am nu dama am su mini dɛɛ ti, i mi nyá i ŋkatɔ.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Na Yesu akaaki ase bu ka, “Wɔrɔ kɛrɛ bo u sa­yoo­wa ma ahin nbaatuma kan kanm n be bo i yo m yarada n be wuraari satiɛ nu, i ti má kpa. Nzɛn má bu faari ŋgani san yabuɛ bambaka ciciiri u kɔm, na bu fa u kɔ tu tieku nu, i ti ye tara bo a ma ahin nbaatuma kan kanm n be wura satiɛ nu ni.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Nzɛn u nyu­mbaa kun gusu cin u wura satiɛ nu a, lokoti yi i tu, na a ka anyunu kun, na a wúra Nyɛmɛ fɛmɛya n nu. I ti ye ni bo a la u nyu­mbaa n nnyɔ n kɛrɛ na bu ba fa u tu cɛɛma sin nu.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Dɔ dɛɛ kakabam ni bo bu wura minɛ bo ba wu ni, bɛrɛ wu má cɛɛn be, na sin n gusu bo i je nɔ má.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Kabo bu fa njin nyina saraka neŋge kɛrɛ su fa ma Nyɛmɛ, na i yo casi barasu ni, sɔ ye Nyɛmɛ cín sɔnɔ kɛrɛ sui na i yó casi.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ya si ka njin yo fiɛ, ama, nzɛn i fiɛfiɛ nya ba saari wieeri, i koro yo má fiɛfiɛ kun. Am ma am wo yo fiɛ ka njin am beŋgu nu, na am wo ni tanalaifiɛ.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.