Marcos 5

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na Yesu ni i susu­fɔm n akpiɛ kunma kpiri n akɔ aju Gɛrasafɔm dɛɛ awɔrɛ n nu.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 dama saŋga kɛrɛ bu bo i tobari wɔ na bu wura i jɔrɔkɔ buka su, ama, haari ni nyini n mmɔɔ i titi jɔrɔkɔ n wɔ na i kaaki bo sandi tobari n nu. Be wo má bɛrɛ bo i la faŋga koro tara i jina kun.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Kɔŋguɛ ni wiɛsu kɛrɛ i wo faŋ­kunma nu sɔ ɔ, ni bukam su na i suciindi, na i sufa yabuɛ kpiɛkpiɛ i ŋu.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 — ausente —
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Na Yesu abisa i ka, “Bu fere u sɛ?” Na wɔ bɔ i nu ka, “Bu fere m ka Jama Beberebe­fɔ, dama ya sunnu.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Na wɔ sere Yesu jande ka má i fɔn bu fite nyini awɔrɛ n nu.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Nyini saŋga afam beberebe wo dodo bɛrɛ, bu wo buka be su sudi,
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 na ajinim n asere Yesu ka, “Ma ya kɔ fun afam n ŋu.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Na Yesu ama bu atin na ba fite akɔ afun afam n ŋu. Afam n ju akpii nnyɔ dika, na bu kɛrɛ aŋmati acɔɔndi akɔ ato kunma kpiri nzue n nu, na nzue n adi bu.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Afa sasa­fɔm ŋuuri nyini n sɔ ni, na ba ŋmati akɔ abo ndoori miɛ kunnu, ni ahɛmɛ ahɛmɛ kɛrɛ su. Na minɛ aba aniɛ sa n bo i yoori ni.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Na ba ba Yesu dɔ, na ba ŋu sɔnɔ n bo ajinim n yo woori i ŋu n ka i tana Yesu bi wura tanlɛɛ, ni i nyunu koroya su, na sɛrɛ ati bu.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Na minɛm bo bu ŋuuri sa n yoo­biri ni, akan jɔrɛ n kɛrɛ akere jama n fa kɔ sa n bo i tuuri sɔnɔ n bo ajinim yo woori i ŋu ni, ni sa n bo i tuuri afam ni.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Bu tiiri jɔrɛ n sɔ ni, na ba nya asere Yesu jande ka i yasu bu awɔrɛ n nu.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Saŋga n bo Yesu suwura lee n nu na i kɔ ni, na sɔnɔ n bo ajinim yo woori i ŋu ni, asere i jande ka i ma i su i su.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ama, na Yesu akete, na wɔ se i ka, “Kpie u nyi kɔ awuru na a kɔ kan kere u lamɔkɔm fa kɔ sakpa n bo Mibiɛ n ayo ama u ni, ni kabo wɔ si u aŋunfɔ barasu ni.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Na sɔnɔ n akpie i nyi akɔ akan sakpa n kɛrɛ bo Yesu ayo ama i ni, abara ayɛ Miɛ Burum dɛɛ awɔrɛ n nu, na sɔnɔ kɛrɛ ayo alekutura.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Na Yesu awura lee n nu akpie i nyi akpiɛ kunma kpiri n buekun dɔ, na jama beberebe aba atiɛn bu nɔɔ i bi nzue n nɔɔ su.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Na Yuda­fɔm kpiɛn be wo bɛrɛ, yiri niɛ bu tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔ n su a. Bu fere i ka Yarusi. Na wɔ ba Yesu dɔ nzue n nɔɔ su na wɔ kutu i jaa bu,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 na wɔ sere i jande. I ŋa, “M wa suŋguru atɔ cin. Bra na a ba fa u saa nana i ŋu na i nya ŋgɔɔ ni laifiɛ.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Na Yesu asu i su na ba kɔ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Bara be woori jama n nu, i bita abiɛɛri i afɔ buru ni nnyɔ lɛɛ bo i kpu na i kpiɛ má.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Wɔ di wahara, na wɔ saaki i ŋwaa kɛrɛ atuntun i ŋu ayiri­fɔm dɔ dede haari wɔ ba afie, ama, wɔ nya má laifiɛ se tukpaki n buka su kɔ ɔ.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Na wɔ ti Yesu ŋga, na wɔ sakati awura jama n nu Yesu sin, afa i saa akan Yesu tanlɛɛ ni.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Dama i seeri i kunnu ka, “Nzɛn m koro yoori aniɛ faari m saa kaanri i tanlɛɛ n mmɔɔ, m nyá laifiɛ.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Na wɔ yo sɔ n kpeŋga na i abiɛɛri n akpiɛ, na yiri ni i tii aŋu ka wɔ nya laifiɛ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Jina n nu bɛrɛ na Yesu afa nu ka i yiko n be afite i ŋuniɛ nu akɔ ayo juma. Na wɔ kaaki aniɛ jama n nu, na wɔ bisa ka, “Ŋma faari i saa kaanri m tanlɛɛ n a?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Na i susu­fɔm n ase i ka, “Wɔrɔ mmɔɔ aŋu kabo jama n amiɛ u barasu, ye nzu ti ye a bisa ka, ŋma fa i saa kaanri u a?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ama, na wɔ niɛ abara ayɛ na i si sɔnɔ n bo i yoori sɔ ni.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Na sɛrɛ ati bara ni, i jina, i ŋuniɛ kɛrɛ subobo i fa kɔ sa n bo i tuuri i ni, na wɔ ba akutu Yesu nyunu, na wɔ kan jɔrɛ n kɛrɛ ni i nahɔrɛ atin su akere i.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Na Yesu ase i ka, “M wa, yarada n bo a yo m ni, yiri ma a nya laifiɛ a. Kɔ awuru ni ahoreda, na má u tɔrɛ n ba u ŋu kun.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Saŋga n bo Yesu toko wo jɔjɔ su ni, na minɛ nbem afite tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔ n kpiɛn n dika aba ase i ka, “U wa n wo má bɛrɛ. Nyini ti, má a dama ya Kere­fɔ n kun.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Na jɔrɛ n ato Yesu sui nu, ama, na wɔ se kpiɛn n ka, “Má a ma sɛrɛ ti u, wɔrɔ yo m yarada.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Wɔ soro má su ka be su i su kun, má ka Petoro, ni Yakobo, ni i niɛma Yohane.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Bu kɔ juuri kpiɛn n dika ni, na Yesu awura aŋu ka minɛ beberebe suyo naŋmiɛ, bu susun subo awie.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Na wɔ bisa bu ka, “Nzu ti ye am suyo naŋmiɛ sun sɔ a? Baa­bara n awu má, wɔ daafi wɔ.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Na ba siri i. Na wɔ fɔn bu kɛrɛ afite, na wɔ fa baa­bara n si ni i ni, ni i susu­fɔ nsanm ni, na ba kɔ sɔɔ n bo baa­bara n da nu ni.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Na wɔ kɔ atara i saa, na wɔ se i ka, “Talita kumi.” I bu la ka, “Suŋguru kaan, m ŋa a yasu.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kpeŋga na suŋguru n ayasu anati. I yo ti afɔ buru ni nnyɔ baa a. Na minɛm kɛrɛ bo bu woori bɛrɛ n ayo alekutura agaya.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Na Yesu abɔbɔ bu ni nahɔrɛ su ka má bu ma be si sa n bo wɔ yo i ni, na wɔ se ka bu ma baa n deke be na i di.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.