Marcos 4

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na Yesu akaaki akɔ Galili kunma kpiri n nɔɔ su, na wɔ bo i bu sukere minɛm Nyɛmɛ jɔrɛ, na jama beberebe atiɛn bu nɔɔ i dɔ. Jama n sunnuuri beberebe n dɛɛ ti, na wɔ wura lee nu atana nzue n nu, na jama n kɛrɛ atiɛn bu nɔɔ fa dodo nzue n nɔɔ su.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Na wɔ bo miɛɛnu, na wɔ kere bu dekem beberebe. I ŋa,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Am ti fɛn. Dɔdɔɔri­fɔ be yo fiteeri sɔ ɔ, ka i kɔ sandi alɛ­mbaa.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Saŋga bo i wo sandi su ni, na alɛ­mbaam nbem atɔtɔ atin n nɔɔ, na anumam aba atambu bu ami.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Na nbem atɔtɔ tiɛka su, deke bo fa sunnu má ni, na fa sunnu má n dɛɛ ti, na wɔ cɛ má, na wɔ fi,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 ama, saŋga bo wiɛ ba fiteeri agaya ni, na wɔ waandi, dama bunlui n akpama abi má n dɛɛ ti.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Na alɛ­mbaa ni nbem atɔtɔ lɔlɔɛ nu, na lɔlɔɛ n anyi akata i ŋu, nyini ti, wɔ koro awura má mbaa.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ama, na alɛ­mbaam ni nbem atɔtɔ asiɛn kpa su, na wɔ nyi awura mbaa zɔi zɔi.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Na Yesu ase bu ka, “Bo i koro ka i ti ahin jɔrɛ n bu, i ti ye ni ka i so i sui na i ti.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Na saŋga bo i kaari i ni i susu­fɔ buru ni nnyɔm ni, ni minɛm bo bu wo i dɔ saŋga kɛrɛ ni, na ba bisa i nyini miɛɛnu n bu.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Na wɔ bɔ bu nu ka, “Ambɛrɛ ye Nyɛmɛ ama am asi i fɛmɛya n nu asiri jɔrɛ a, ama, minɛm bo bu su má m su ni, m bo i miɛɛnu kere bu a,
11 Jesus disse a eles:
12 adena i yó kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ni, ka,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Na Yesu abisa bu ka, “Am ati má ahin miɛɛnu n bu? Ye am yó sɛ ti miɛɛnu nyiŋgam n kɛrɛ bu a?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Ahin miɛɛnu n bu la ka, dɔdɔɔri­fɔ n ti ka sɔnɔ n bo i kan Nyɛmɛ jɔrɛ n wɔ.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Minɛ nbem de Nyɛmɛ nɔaniɛ n kabo alɛ­mbaa n tɔtɔɔri atin n nɔɔ n wɔ. Bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ n na bu de i, i cɛ má, na Sitana bá yi nɔaniɛ n fite bu ahore su, a ŋu ka bu wara afi i sa.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Minɛ nbem gusu de Nyɛmɛ nɔaniɛ n kabo alɛ­mbaa n tɔtɔɔri tiɛka su n wɔ. Bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, a ŋu ka ba de i ndende ni ahorejɔ,
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 ama, i da má bu ahore su. Bu kaaki ti ka alɛ­mbaa n bo i bunlui akpama abi má n wɔ. I woori bu dɔ kaan sɔ na nzɛn wahara, wara kekereke be ba tuuri bu fa kɔ bu nyɛmɛsu n su, a ŋu ka ba fa ati.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Nbem gusu de Nyɛmɛ nɔaniɛ n kabo alɛ­mbaa n tɔtɔɔri lɔlɔɛ nu n wɔ. Bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ ni,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 ama, bu sunsunni kɛrɛ wo kabo bu yó na bu asiri káta su, na bu koro kabo bu yó na bu nyá ajɛkɛ kɛrɛ, na bu ahore bi fa kɔ durunya n nu neŋgem su, na Nyɛmɛ nɔaniɛ n koro da má bu ahore su na i yo juma. Bu ti ka alɛ­mbaa n bo i wura má mbaa n wɔ.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ama, minɛ nbem de Nyɛmɛ nɔaniɛ n kabo alɛ­mbaa n tɔtɔɔri asiɛn kpa su n wɔ. Bu nya tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, na bu de i, na bu fa yo juma na i yo kpɛrɛ beberebe.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Na Yesu abisa bu ka, “Am nya ŋu ka sɔnɔ be aso fitana su na i fa gaŋga butu su, nzɛn má nyini i fa kɔ se gado bu? I fa taka deke su aŋgoro wɔ bo sɔnɔ kɛrɛ koro ŋu i, má sɔ?
21 Jesus também lhes disse:
22 Dama deke be wo má bɛrɛ bo i wo fiɛɛ­wa nu, na bu bá ŋu má i, na deke be gusu wo má bɛrɛ bo i wo asiri nu, na bu bá si má i.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Sɔnɔ kɛrɛ bo i koro ka i ti ahin jɔrɛ n bu, i ti ye ni ka i so i sui na i ti.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Na wɔ se bu ka, “Am si am ŋu sa ni kabo am ti nɔaniɛ barasu ni. Gɔŋgɔ bo am fa susu ma minɛm ni, sɔ ye Nyɛmɛ gusu fá susu ma am a, na bo Nyɛmɛ yó ma am ni tara sɔ n mmɔɔ.
24 Então lhes disse:
25 Dama sɔnɔ kɛrɛ bo wɔ nya deke be Nyɛmɛ dɔ na i mi si i bita, Nyɛmɛ búka i su wɔ, ama, bo i si má i bita, haari ni nyini kaan n bo i la i ni, Nyɛmɛ dé i dɔ ɔ.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Na wɔ kaaki ase bu ka, “Nyɛmɛ fɛmɛya n ti ka kabo dɔdɔɔri­fɔ be kɔ sandi alɛ­mbaa i fiesu n wɔ. I dɛɛ la ka i sandi wɔ,
26 Jesus disse ainda:
27 na i kɔ da kɔŋguɛ, na i teŋge alecin. Nyini saŋga n ye alɛ­mbaa n fi a, na i sunyi, i si má kabo i yoori barasu.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Asiɛn n buka alɛ­mbaa n ye i fi a. I nya fi wieeri, na i nyi, na i nyinsɛ, na i wɔrɔ, na i nya bi mbaa.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Alɛ­mbaa n ba bi ni, i kpiɛ saŋga lɛɛ, na i kpiɛ i.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Na wɔ kaaki ase bu ka, “Ya fá nzu deke fa sunsun Nyɛmɛ fɛmɛya n a? Wara ya fá miɛɛnu barasu bɔnɔ ye ya bó i fa kere kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n ti a?
30 Disse mais:
31 I ti ka nyɛm mbaa bo bu dɔ i wɔ. Yiri ti alɛ­mbaa n kɛrɛ kaan durunya n nu a.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Ama, bu nya ba dɔɔri i na i fiiri, i tara toro nyawam n kɛrɛ bambaka, i koro nyi na i tɛtɛrɛki asa­mbaa asa­mbaa bo anumam koro yo bu tiɛɛrim nu.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Na Yesu afa nyini miɛɛnu n ni miɛɛnu nyiŋgam beberebe akan Nyɛmɛ jɔrɛ akere bu, kabo sɔnɔ kɛrɛ koro ti i bu barasu.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Jama n nya woori i dɔ, i se má bu pui, má ka miɛɛnu ye i bo bu a, ama, i ba kaari i ni i susu­fɔm ni, na i nya yi i bu kɛrɛ kere bu.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Nyini cɛɛn n naasɔ saŋga, na Yesu ase i susu­fɔm n ka, “Am ma ya kpiɛ kɔ kunma kpiri n buekun dɔ.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Na i susu­fɔm n acin ayaki jama ni, na ba ba awura lee n bo Yesu wo nu n nu, na ba kɔ. Na nbem gusu afa lee nbem na ba su i su.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Na aŋuma bambaka be ayasu, na i subo nzue gɔ lee n nu. Má lee ni suyi ni nzue wɔ.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Nyini saŋga ni, Yesu afa piti asɔn i tii, ye i wo daafiri su lee n sin, na ba ba ateŋge i ase i ka, “Ya Kere­fɔ, nzɛn ya suwu, u cɛcɛ wo má ya nu fan?” Kabo aŋuma bambaka boori nzue gɔɔri lee n nu ni|src="WA03850b.tif" size="col" loc="MRK4:36‑41" copy="Graham Wade, United Bible Societies, Nairobi" ref="Marako 4:38"
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Na wɔ yasu na wɔ tiɛn aŋuma n ŋu, na wɔ se nzue n ka, “Da surum.” Na aŋuma n atara, na dika n kɛrɛ atara jum.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Na wɔ se bu ka, “Nzu ti ye am soro sɛrɛ sɔ a? Am yo má m yarada?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Na sɛrɛ akaaki ati bu agaya, na ba bisa bu ŋuŋu nu ka, “Nzu sɔnɔmbiri barasu la ahin bo aŋuma ni nzue n mmɔɔ de i nɔaniɛ a?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.