Marcos 14
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs VC
1 Nyini saŋga ni, wɔ ka lennyɔ ɔ, na bu di bu cɛɛnkpiri nbem. Bu fere kun n ka Butara cɛɛnkpiri, bo bu di i na bu teŋge su kabo Nyɛmɛ yo deeri bu nam tii fiteeri Ijipitifɔm asiɛn su ni. Na kun la bo bu di i ni kpɔnɔ bo bu gɔ má ayiri nu na i yasu ni. Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm ni, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm ni, aniɛniɛ atin kabo bu yó barasu na bu tára Yesu kun i fiɛɛwa nu.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Na ba se bu ŋuŋu nu ka, “Má am ma ya yo i cɛɛnkpiri n saŋga. Má nyini, minɛm ni kéte yo naŋmiɛ wɔ, na bu sutiɛntiɛn.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yesu woori Betani miɛ n nu wɔ, sɔnɔ be dika, bu fere i ka Simon, i yo ti kokofɔ ɔ. Saŋga bo Yesu wo diire di su ni, na bara be aba ni tulaalɛɛ tuwa nvanvani bo i la gɔ agaya. Na wɔ bo abu tulaalɛɛ tuwa n nɔɔ, na wɔ kaaki tulaalɛɛ n kɛrɛ agɔ Yesu tii su. Tulaalɛɛ tuwa nvanvani bo i la gɔ agaya ni|src="hk00117b.tif" size="col" loc="MRK14:3‑9" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Marako 14:3"
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Na yaa ati minɛm ni nbem bo bu wo dɔ ni, na ba se bu ŋuŋu nu ka, “Nzu ti ye wɔ saaki tulaalɛɛ n sɔ a?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Má ya tɔɔri i, má ya nyá ŋwaa beberebe, na ya fá ma yaarifɔm.” Na ba kan bara ni ndiɛ agaya.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Na Yesu ase bu ka, “Am yaki i bɛnlɛ. Má am kan i ndiɛ. Sakpa lɛɛ ye wɔ yo ama m n a.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Am ni yaarifɔm ni wo bɛrɛ saŋga kɛrɛ a, na nzɛn saŋga be am ba koro ka am yo bu sakpa, am yo bu. Ama, mini, m wo má am dɔ saŋga kɛrɛ.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Wɔ yo i dɛɛ faŋga nyaari lɛɛ, wɔ kaaki tulaalɛɛ n agɔ m ŋu ka i dɛɛ nzee bo wɔ fa ayo m siriya fa kɔ m yiwee cɛɛn lɛɛ.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Nahɔrɛ ye m suse am n a, deke kɛrɛ bo bu bá kaanri Nyɛmɛ labari kpa ni durunya n kɛrɛ nu, bu kán i sayoowa n na minɛm teŋge i su.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Na Yudasi Isikariyoti bo i ti Yesu susufɔ buru ni nnyɔm ni kun be ni, akɔ Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm ni dɔ, ka i kɔ tɔ Yesu ma bu.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Bu tiiri labari n sɔ ni, na bu ahore ajɔ, na bu gusu atan ndiɛ ama i ka bu má i ŋwaa. Na Yudasi akpini atin kabo i yó barasu na bu nya Yesu taraabiri.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Na cɛɛnkpiri n bo bu di i ni kpɔnɔ bo bu gɔ má ayiri nu na i yasu ni, i lekun cɛɛn, nyini cɛɛn ye bu kun nbɔmbaam bo bu di na bu teŋge Butara cɛɛnkpiri n su n a, na Yesu susufɔm n abisa i ka, “A koro ka ya kɔ ni kɔ sɛsɛ Butara cɛɛnkpiri n diire n su se a?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Na Yesu afere bu nu nnyɔ na wɔ se bu ka, “Am kɔ miɛ n kunnu. Am ni sɔnɔ be yɛ́. I sɔ nzue dundu. Am su i su,
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 kɔ awuru n bo i kɔ́ wura nu ni, na am bisa awurufɔbiɛ n ka, ‘Ya Kerefɔ n ŋa, sɔɔ bɔnɔ nu ye i ni i susufɔm ni dí Butara cɛɛnkpiri n diire n a?’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Na i kére am aŋgoro sɔɔ bambaka n bo ba yo i dɔŋgu ase ni, dɔ ye am sɛ́sɛ diire n su se ya.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Na i susufɔm ni akɔ miɛ n nu, na ba kɔ aŋu deke n kɛrɛ sɔ, kabo Yesu seeri bu ni, na ba sɛsɛ Butara cɛɛnkpiri diire n su.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Na naasɔ saŋga, na Yesu ni i susufɔ buru ni nnyɔm ni kɛrɛ aba dɔ.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Na saŋga bo bu tana wo diire n di su ni, na Yesu ase bu ka, “Nahɔrɛ ye m suse am n a, am nu kun bá tɔ m ma m kpɔfɔm a. I mi ni mini susaŋga di diire n a.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Na bu ahore asaaki, na bu kun kun n kɛrɛ abisa i ka, “Ye m ŋa má mini yiri e?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Na Yesu abɔ bu nu ka, “Ambɛrɛ buru ni nnyɔm nu kun yó nyini a, i mi ni mini susaŋga fa ya saa wura taalɛ kun nu a.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Mini Adamande Wa ni wú kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ase ka m wú n wɔ, ama, sɔnɔ n bo i tɔ́ mini Adamande Wa n ni, i mi bá ŋu anyumboro. Má ba wu má i mi n mmɔɔ, má i ti ye.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Saŋga bo Yesu ni i susufɔm ni wo diire n di su ni, na Yesu afa kpɔnɔ, na wɔ da Nyɛmɛ asi, na wɔ bubu i nu, na wɔ fa ama bu, na wɔ se bu ka, “Am de ahin kpɔnɔ n na am di, i ti m ŋuniɛmbaa a.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Na wɔ kaaki afa awa ni nzan, na wɔ da Nyɛmɛ asi, na wɔ fa ama bu, na bu kɛrɛ anu be.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Na wɔ se bu ka, “Ahin nzan n ti m mbunja lɛɛ, ye m sufa ma am n a. Yiri ye Nyɛmɛ sufa sɛsɛsu na i di i di n a. Minɛm dɔŋgu satiɛ dɛɛ ti, ye m mbunja ni soŋgi gɔ a.”
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Na wɔ kaaki ase bu ka, “Nahɔrɛ ye m suse am n a, m nú má nzan be kun, má ka cɛɛn n bo m bá nu i fɔfɔrɛ Nyɛmɛ fɛmɛya n nu ni.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Nyini sin na ba di jue akansi Nyɛmɛ, na ba fite akɔ Oliva Buka n su.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Na Yesu ase i susufɔm n ka, “Am kɛrɛ bá ŋmati yaki m, dama ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, Nyɛmɛ ŋa,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ama, m bá teŋgeeri m yiwee n nu ni, m dú am mɔ kɔ Galili awɔrɛ n nu.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Na Petoro ase i ka, “Nzɛn ahinm kɛrɛ ŋmati yakiiri u, mini ŋmáti yaki má u da.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Na Yesu ase Petoro ka, “Nahɔrɛ ye m suse u a, nyuma kɔŋguɛ n nu, kana akɔnyuma bá bo kpe nnyɔ su, a kéte kpe nsan ka a si má m.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Na Petoro abo i hoe ase i ka, “Mini sé má sɔ da. Nzɛn haari wɔ yo daka ka mini ni wɔrɔ kɛrɛ sáŋga wu mmɔɔ, ya wú ɔ.” Na i susufɔm n kɛrɛ ase sɔ.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Na ba yasu akɔ aju awɔrɛ be bo bu fere i ka Gɛsɛmane ni, na Yesu ase i susufɔm ni ka, “Am tana fɛn ŋminda m, na m kɔ́ sere Nyɛmɛ.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Na wɔ fa Petoro ni Yakobo ni Yohane na ba kɔ mɔ kaan. Bu kɔ juuri dɔ na ahoresaaki aba i dɔ agaya, na i jeke ati.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Na wɔ se bu ka, “Ahoresaaki aba m dɔ agaya, i yo m ka m wú ɔ mmɔɔ. Am wo fɛn na am ŋminda m. Má am daafi.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Na wɔ kɔ dede kaan, na wɔ butu i kunnu su, na wɔ sere Nyɛmɛ ka nzɛn má i koro ma ahin anyumboro n sin yaki i.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 I ŋa, “ Abba,” i bu la ka, “M Si, wɔrɔ koro yo sa kɛrɛ a. Nyini ti, yi m fite ahin anyumboro n bo i suba m dɔ n nu. Ama, má a yo kabo m koro ni, se kabo a koro ni.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 I sere Nyɛmɛ wieeri ni, na wɔ kpie i nyi akɔ aŋu ka i susufɔ nsanm ni wo daafiri su. Na wɔ teŋge bu na wɔ se Simon Petoro ka, “Simon, a daafi wɔ? A koro kpiɛ má daafiri, haari kaan sɔ mmɔɔ?”
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Na wɔ kaaki ase bu ka, “Am kpiɛ daafiri, na am sere Nyɛmɛ, adena má deke be yo am na am wura satiɛ nu. Ahorembaa n koro nyɛmɛsu, ama, aŋuniɛmbaa n ayɔrɔki.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Na wɔ kaaki akɔ asere Nyɛmɛ bekun ni nyini nɔaniɛ jɔjɔɔwa kun bo i du mɔ jɔjɔɔri ni.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Na wɔ kpie i nyi aba i susufɔm n dɔ, na wɔ ba aŋu ka ba daafi bekun, dama daafiri ati bu agaya. Ba koro ase má i pui.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Na wɔ kɔ asere Nyɛmɛ kpe nsan su, akaaki aba aŋu ka bu toko wo daafiri su, na wɔ se bu ka, “Am toko daafi yi am ŋumi wɔ? Wɔ sɛ su. Saŋga n aju, wɔ tɔ mini Adamande Wa ni ama satiɛyofɔm.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Am niɛ, sɔnɔ n bo wɔ tɔ m lɛɛ. Am yasu na ya kɔ.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Na saŋga bo Yesu toko wo jɔjɔɔri su ni, na Yudasi bo i ti Yesu susufɔ buru ni nnyɔm nu kun aju ni jama beberebe. Bu bita takobem ni kɔrɔmam. Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm n ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm ni, ni Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm ni sunmaari bu a.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Na Yudasi bo i tɔɔri Yesu ni akere jama n nyaari su kabo bu sí Yesu na bu tara i. I ŋa, “Sɔnɔ n bo m kɔ́ biti i ni, yiri lɛɛ. Am tara i, na am bita i kenken, na am fa i kɔ.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Saŋga bo i kɔ juuri ni, i kaba kɔɔri Yesu dɔ ɔ, na wɔ bo afere i ka, “Ya Kerefɔ.” Na wɔ biti i, na wɔ yo i ansɛ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Na minɛm n atara Yesu na ba bita i kenken.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Na Yesu susufɔm bo bu jina bɛrɛ n nu kun acin ayi i takobe, na wɔ kpiɛ sɔnɔ be sui, nyini sɔnɔ n ti Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm kpiɛn n akɔɔ ɔ.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Na Yesu abisa bu ka, “M ti finfɔ ɔ ye am fa takobem ni kɔrɔmam na am ba tara m a?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Cɛɛn kɛrɛ cɛɛn m ni ambɛrɛ wo Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu a, ye m kere minɛm a, ama, am atara má m. Tɔ, i ti ye ni ka kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka bu yó m ni yo yiiwa.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Na i susufɔm n kɛrɛ aŋmati ayaki i.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Na gbɛfɛnɛ be gusu su Yesu su. I kara tani ŋgumi wɔ. Na ba laandi ka bu tara i,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 na wɔ foro bu saa aŋmati ayaki tani ni, i bu ŋgbɛɛn.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Na ba fa Yesu akɔ Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm kpiɛn n dika, na Yudafɔm tereterefɔm kɛrɛ aba atiɛn bu nɔɔ. Bɛrɛ la Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm ni, ni Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm ni, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm ni.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Na Petoro asu Yesu su, ama, i woori dede kaan ni yiri, na wɔ kɔ awura Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm kpiɛn n dika gisan nu. Na wɔ kɔ asaŋga atana tintinijinafɔm n nu atun sin.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm ni, ni Yudafɔm tereterefɔm n kɛrɛ aniɛniɛ minɛm bo bu bá di daani fa kɔ ŋgasi bo Yesu ado i ni, adena bu nya i taraabiri na bu kun i, ama, ba nya má jɔrɛ bo bu fa kpiɛ sɔ i.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Na daani difɔm beberebe afite ajina akpiɛ kɔrɛ asɔ Yesu, ama, bu nɔaniɛ n ayo má kun.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Na minɛ nbem gusu ayasu ajina akpiɛ kɔrɛ asɔ Yesu,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 bu ŋa, “Ya tiiri ka i ŋa, i fúfu ahin Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n bo minɛm taari i ni, na lesan afiɛn, na i káaki ta fɔfɔrɛ bo i ti má kabo adamande ataari ti ni.”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Haari ni nyini n mmɔɔ, bu nɔaniɛ ni ayo má kun.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm kpiɛn ni ayasu ajina tereterefɔm n afiɛn, na wɔ bisa Yesu ka, “A la má bɔnu be fa kɔ ahin jɔrɛ n bo minɛm ni akpiɛ asɔ u n su?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ama, na Yesu amɔ i nɔɔ, wɔ bɔ má jɔrɛ be nu.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Na Yesu abɔ i nu ka, “Mini lɛɛ. Na
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Yesu bɔ nu sɔ wieeri ni, na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm kpiɛn ni asɔn i tanlɛɛ. Na wɔ se ka, “Ya koro má daanifɔ bekun.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Ambɛrɛ mmɔɔ ti kabo wɔ jɔjɔ awura Nyɛmɛ ŋgasi n nu e. Ye am ŋa sɛ wɔ?” Na bu kɛrɛ ase ka wɔ kan ciire jɔrɛ, nyini ti, wɔ yo daka ka i wu.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Bu kaanri sɔ wieeri ni, na bu nbem ayi nanzue agɔ Yesu ŋu, na ba fa sanvuin acin akata i nyumbaa, na ba bobo i, na ba se i ka, “Wɔrɔ Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ ni, kan kere ya sɔnɔ n bo i boori u ni.” Na tintinijinafɔm n gusu afinfin i nyɔɔnu.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Bu wo nyini kɛrɛ su ni, na Petoro toko wo gisan n nu, na afani be aba i bi, yiri ti Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm kpiɛn n dɛɛ afani kun a.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Saŋga bo i niɛ ŋuuri Petoro ka i wo sin tuunbiri n ni, na wɔ niɛ Petoro nyunu dika gbirim, na wɔ se i ka, “Wɔrɔ mmɔɔ yo woori nyini Yesu Nazarɛtifɔ n dɔ ɔ.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Na Petoro akete, i ŋa, “Ai, m si má nyini jɔrɛ n bo a sujɔjɔ i ni.” Na wɔ fite gisan n nu aba lɛɛ n nu. Nyini saŋga ni na akɔnyuma abo kpekun.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Na afani n aba aŋu i dɔ, na wɔ kaaki ase minɛm bo bu jina bɛrɛ ni ka, “Ahin sɔnɔ n ti bu nu kun wɔ.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ama, na Petoro akete bekun.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Na wɔ tan ndiɛ afa i saa awura sin nu, i ŋa, “M si má sɔnɔ n bo am sujɔjɔ i jɔrɛ ni.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Kpeŋga na akɔnyuma n abo kpe nnyɔ su, na Petoro ateŋge su kabo Yesu seeri i ni, i ŋa, “Kana akɔnyuma bá bo kpe nnyɔ su, a kéte kpe nsan su ka a si má m.” Na i ahore asaaki, na wɔ sun.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.