Lucas 7
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs BKJ
1 Saŋga bo Yesu jɔjɔɔri minɛm dɔ ni nyini nɔaniɛm n kɛrɛ wieeri ni, na wɔ kɔ Kapɛnam miɛ kpiri n nu.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Na Romafɔm soja kpiɛn be wo dɔ, i la i akɔɔ bo i koro i agaya, wɔ da tukpaki sukoro ka i wu.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Soja kpiɛn n tiiri Yesu ŋga ni, na wɔ sunma Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm nbem ka bu kɔ sere i ka i ba tuntun i akɔɔ n na i nya laifiɛ.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Na ba kɔ Yesu dɔ akɔ asere i jande ka, “I ti ye ni ka a ba buka ahin soja kpiɛn ni.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Dama i koro ya minɛm n agaya haari wɔ ta tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ ama ya.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Dɔ na Yesu asu bu su akɔ. Saŋga bo bu kɔ dodoori awuru n kaan sɔ ni, na soja kpiɛn n asunma i danfom Yesu dɔ, bu kɔ juuri ni, na ba se i ka, “Ya Mibiɛ, soja kpiɛn n ŋa má a fie u ŋu. I ŋa i ti kaan ni bo a ba i dika.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Nyini ti ye i ŋa wɔ bu má ka i ti pui bo i ba u nyunu n a. Ama, haari a maari nɔaniɛ n mmɔɔ, i akɔɔ ni nyá laifiɛ.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Dama yiri mmɔɔ ni i tii wo sɔnɔ saa nu wɔ, na yiri gusu nya la i dɛɛ sojam bo i niɛ bu su. Na bo i nya se i ka, ‘Kɔ fɛn,’ na i kɔ, na i se nyiŋga gusu ka, ‘Bra fɛn,’ na i ba. Na i se i akɔɔ n gusu ka, ‘Yo ahin,’ na i yo i.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Saŋga bo Yesu tiiri sɔ ni, na wɔ yo i alekutura, na wɔ kaaki aniɛ jama n bo bu su i su n na wɔ se ka, “M suse am wɔ lɛɛ, ka, ma nya aŋu má sɔnɔ bo i la yarada agaya ka ahin sɔnɔ n ŋusu, haari fa saŋga ni Yisarelifɔm mmɔɔ.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Na minɛm bo soja kpiɛn n sunmaari bu n akpie bu nyi akɔ i dika. Bu kɔ juuri, na ba ŋu ka i akɔɔ n anya laifiɛ.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Nyini sin, wɔ cɛ má, na Yesu akɔ miɛ kpiri be bo bu fere i ka Nayin n su, i ni i susufɔm, ni jama beberebe kɔɔri a.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Saŋga bo i kɔ ŋa i wura miɛ n nu ni, kpeŋga i ni minɛm ayɛ, sɔnɔ be awu miɛ n nu, bu susɔ i fite na bu kɔ se i. Sɔnɔ n bo wɔ wu n ti bara kunafɔ be wa a, i wa kɛrɛ la yiri ŋgumi kpein wɔ. Na jama beberebe afite miɛ n nu susu kunafɔ n su.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Mibiɛ Yesu n ŋuuri kunafɔ n sɔ ni, na aŋunfɔ ati i, na wɔ se i ka, “Má a sun.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Na Yesu akɔ afa i saa akan daŋgu n bo fuin n da su ni, na minɛm bo bu sɔ i n aka ajina. Na Yesu ase ka, “Gbɛfɛnɛ, m suse u wɔ lɛɛ, yasu.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Dɔ na gbɛfɛnɛ n ayasu atana na wɔ jɔjɔ minɛm dɔ, na Yesu akaaki afa i ama i ni.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Na sɛrɛ ati sɔnɔ kɛrɛ, na ba kansi Nyɛmɛ, na ba se bu ŋuŋu nu ka, “Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ bambaka be aba ya dɔ. Nyɛmɛ aba aniɛ i minɛm busu.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Sa n bo Yesu yoori i n dɛɛ ti, na i labari n abara ayɛ Yudiya awɔrɛ n kɛrɛ, ni awɔrɛm kɛrɛ bo bu dodo bɛrɛ ni.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Saŋga bo Yohane dɛɛ susufɔm ba kaanri nyini jɔrɛm kɛrɛ kereeri i ni, na wɔ fere bu minɛ nnyɔ,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 na wɔ sunma bu Mibiɛ Yesu n dɔ ka bu kɔ bisa i ka, “Wɔrɔ ye bu yo seeri ka a bá n a, nzɛn ya ŋminda sɔnɔ fɔfɔrɛ be wɔ?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Bu ba juuri Yesu dɔ n na ba se i ka, “Yohane Nyɛmɛ Nzue Biɛfɔ ni sunmaari ya u dɔ a, na ya ba bisa u ka, ‘Wɔrɔ ye bu yo seeri ka a bá n a, nzɛn ya ŋminda sɔnɔ fɔfɔrɛ be wɔ?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Nyini saŋga n nu, na Yesu atuntun minɛ beberebe bo bu la tukpaki barasu barasum, na wɔ fɔn ayi ajinim afite minɛm ŋu, na wɔ ma anyinsinm beberebe aŋu asi.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Na Yesu ase minɛm bo Yohane sunmaari bu n ka, “Am kpie am nyi na am kɔ se Yohane fa kɔ sam bo am ati bu na am aŋu bu ni, ka anyinsinm aŋu asi, wɔbukam akoro anati, kokofɔm anya laifiɛ, asuturim ati asui, minɛm bo ba wu n ateŋge, na yaarifɔm gusu akoro ati labari kpa ni.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Terefiɛ wo minɛm bo bu yo m yarada na bu la má sika be, ni mini n dɔ.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Saŋga bo minɛm bo Yohane sunmaari bu n kɔ wieeri ni, na Yesu ajɔjɔ jama n dɔ, fa kɔ Yohane ŋusu jɔrɛ. I ŋa, “Saŋga bo am fite kɔɔri Yohane dɔ boro kpantain n nu ni, am kɔɔri ka am kɔ ŋu nzu wɔ? Am kɔɔri ka am kɔ ŋu sɔnɔ bo i ti ka barankpaati fofoe bo aŋuma n kankan i wɔ?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Nzɛn má nyini, am fite kɔɔri ka am kɔ ŋu nzu wɔ? Am ŋa am kɔ ŋu sɔnɔ bo i wura sutura kpakpa a, nzɛn sɛ? Ai, am si ka minɛm bo bu wura nyini suturam na bu di fiɛfiɛ ni, bu wo nfɛmɛm dika a.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Nzɛn má nyini, am kɔɔri ka am kɔ ŋu nzu wɔ? Am kɔɔri ka am kɔ ŋu Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ ɔ, nzɛn sɛ? Ɛɛn, m suse am wɔ lɛɛ, ka, am aŋu sɔnɔ bo i tara Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Dama Yohane ye bu yo kɛrɛɛri i ŋusu jɔrɛ, Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Dɔ na Yesu ase bu ka, “M suse am wɔ lɛɛ, ka, sɔnɔ wo má durunya n nu fɛn bo i tara Yohane. Ama, sɔnɔ kɛrɛ bo i ti kaan Nyɛmɛ fɛmɛya n nu n tara yiri Yohane.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Minɛm kɛrɛ bo bu woori dɔ ni, haari fa saŋga ni lampodefɔm ni, tiiri kabo Yesu jɔjɔɔri ni, na ba soro su ka Nyɛmɛ dɛɛ atin ni ti atin nahɔrɛ a, dama bu ma Yohane adu mɔ abiɛ bu Nyɛmɛ nzue.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ama, na Farasifɔm ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kerefɔm n akete kabo Nyɛmɛ kereeri ka bu yo ni, dama ba kete ka má Yohane biɛ bu Nyɛmɛ nzue.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Na Yesu ase bekun ka, “Ye m fá nzu fa sunsun kabo nyumafɔ ti a? Bu ti ka nzu wɔ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Bu ti ka nbaatuma kan kanm bo bu tana gɔɔsu wɔ, na bu sufere bu beŋgu, bu ŋa,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Deke bo i ti na m se sɔ n la ka, Yohane Nyɛmɛ Nzue Biɛfɔ n ba juuri ni, i ciciiri i nɔɔ ɔ, i di má diire, i nu má nzan yiri fieo, nyini ti, na am ase ka ajini wo i ŋu.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ama, mini Adamande Wa n ba juuri, na m ni minɛ asaŋga adi, na ya saŋga anu, na am ase ka, ‘Am niɛ, ahin sɔnɔ n yiri, i ti ayaakpirifɔ ɔ, na i nu nzan nahɔrɛ su. Wɔ tara lampodefɔm, ni satiɛyofɔm danfoya.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Tɔ, minɛm kɛrɛ bo bu su Nyɛmɛ dɛɛ alecira n atin n su ni, bɛrɛ kere ka i ti nahɔrɛ a.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farasifɔ be yo baandiiri Yesu a, ka i bra i dika ba di diire, na Yesu akɔ i dika, na wɔ kɔ awura ka i di diire ni.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Bara be woori nyini miɛ n nu, i ti satiɛyofɔ ɔ. I tiiri ka Yesu wo Farasifɔ n dika n wo diire di su, na wɔ fa tulaalɛɛ nvanvani tuwa kun aba.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Na wɔ ba ajina Yesu jaa dika, na i susun, na i nyunvuin sugɔ Yesu jaa su. Na wɔ kutu aso i jaa nu, na wɔ fa i tiiŋmiɛ tintiin anunuka i, na wɔ kaaki tulaalɛɛ n agɔ i jaa nnyɔ n kɛrɛ su.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Na Farasifɔ n bo i baandiiri Yesu n ase i kunnu ka, “Ahin sɔnɔ n ti má Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ, nzɛn má i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ, má i si ahin bara n bo i sufa i saa kan i n kabo i woowa ti barasu, má i si ka i ti satiɛyofɔ.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Dɔ na Yesu ase i ka, “Simon, m koro ka m se u jɔrɛ be.” Na wɔ se Yesu ka, “Ya Kerefɔ, se m.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Na Yesu ase i ka, “Minɛ nnyɔ nbem wo bɛrɛ a, na ba kɔ ŋwaafɔ be dɔ akɔ afiɛ ŋwaa. Kun dɛɛ kaari n sunnu má, ama, kun n yiri dɛɛ sunnu, i kpaaki ciciri dɛɛ n ŋusu buru.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Bu minɛ nnyɔ n nu, bu be mmɔɔ akoro atɔ má ŋwaafɔ n kaari ni, nyini ti, na wɔ yaki ŋwaa n ace bu. Ye a sunsun ka bu minɛ nnyɔ n nu, ŋma koro ŋwaafɔ n agaya?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Na Simon abɔ Yesu nu ka, “Mini dɔ, m sunsun ka sɔnɔ n bo i kaari sunnuuri ni, yiri koro i agaya.” Na Yesu ase i ka, “A la nahɔrɛ.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Dɔ na Yesu acɛ aniɛ bara ni, na wɔ se Simon ka, “M ŋa a ŋu ahin bara ni e? M ba juuri u dika n nu ni, a ma má m nzue ka m ŋmisi m jaa, ama, yiri afa i nyunvuin aŋmisi m jaa, ye wɔ fa i tiiŋmiɛ n anunuka m jaa n na i wu.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Bekun, a biti má m na a yo m ansɛ ni ba mmɔɔ, ama, kabo m ba juuri, yiri akere kabo i koro m, wɔ yaki má m jaa so nu.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 A fa má ŋguin ka a kpakpa má m tii, ama, yiri afa tulaalɛɛ akaaki agɔ m jaa su.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Nyini ti, m suse u wɔ lɛɛ ka, i satiɛ sunnu ye Nyɛmɛ afa i kɛrɛ ace i a, nyini dɛɛ ti, wɔ kere m i koro agaya. Ama, sɔnɔ bo i satiɛ sunnu má na Nyɛmɛ afa ace i a, i mi koro mmɔɔ sunnu má.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Dɔ na Yesu ase bara n ka, “Ma fa u satiɛ kɛrɛ ace u.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Minɛ nyiŋgam n bo bɛrɛ gusu tana wo diire n di su n tiiri sɔ ni, na ba bisa bu ŋuŋu nu ka, “Ŋma la ahin sɔnɔmbiri n bo i koro fa minɛm satiɛ ce bu a?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Na Yesu akaaki ase bara n ka, “Yarada n bo a yo m ni, nyini ma a nya u tii a. Kɔ awuru ni ahoreda.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.