Lucas 20

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Cɛɛn be sɔ ɔ, Yesu wo Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu sukere minɛm, na i sukan labari kpa n kere bu. I wo kere su n na Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm, ni Yuda­fɔm nkpiɛn­kpiɛnm aba i dɔ
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 aba ase i ka, “Ŋma dɛɛ yiko nu ye a yo nyini sam kɛrɛ a? Kan na ya ti. Ŋma ma u nyini yiko ni, ye a yo nyini sam n a?”
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Na wɔ bɔ bu nu ka, “Am ma m du mɔ bisa am bisaa­wa kun be ka. Kisa, ambɛrɛ kan na m ti,
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 ŋma maari Yohane atin ye i ba biɛɛri minɛm Nyɛmɛ nzue n a? Nyɛmɛ nzɛn adamande?”
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Na ba bisa bu ŋuŋu nu kabo bu bɔ i nu barasu, bu ŋa, “Nzɛn ya seeri i ka Nyɛmɛ maari i atin a, i bísa ya ka, ye nzu ti ye ya da má Yohane ŋu a?
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Ama, nzɛn ya seeri i ka adamande dɔ, minɛm kɛrɛ tú ya yabuɛ wɔ, dama bu kɛrɛ soroori su ka Yohane yo tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ ɔ nahɔrɛ su.”
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Nyini ti, na ba bɔ i nu ka, “Ya si má sɔnɔ bo i maari i atin.”
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Na yiri gusu ase bu ka, “Mini mmɔɔ sé má am sɔnɔ bo i dɛɛ yiko nu na m yo ahin sam n kɛrɛ ni.”
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Dɔ na Yesu abo minɛm ahin miɛɛnu ni, i ŋa, “Sɔnɔ be yo woori bɛrɛ a, na wɔ dɔ i baka suu­wa barasu be fie. Na wɔ nya afa awura i npa­di­fɔm saa nu, na wɔ kɔ atin akɔ acɛ.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Saŋga ba juuri bo i si ka baka suu­wam n abi ni, na wɔ sunma i akɔɔm kun i npa­di­fɔm n dɔ, ka i kɔ de i dɛɛ bo ba nya i n bra. Akɔɔ n kɔ juuri ni, na ba tara i abo i, na ba fɔn i akpie i nyi i saa ŋgbɛɛn.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Na fie n fɔ n asunma i akɔɔ n kun bekun, na ba tara i abo i, na ba kpa i nyinyɛ, na ba ma wɔ kpie i nyi i saa ŋgbɛɛn.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Kpe nsan su ni, na wɔ sunma akɔɔ nyiŋga, na ba tara i abo i, na ba ma i mandim, na ba fa i atu baka suu­wam fie n ahɛmɛ.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Dɔ na fie n fɔ n ase ka, ‘Ye m yó sɛ wɔ lɛɛ kisa? M súnma m tiɛŋgu wa koroo­wa n wɔ, beni, bu má yiri jirima.’
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Ama, saŋga bo npa­di­fɔm n ŋuuri ka baa ni suba ni, na ba se bu ŋuŋu nu ka, ‘I wa n bo i dí i aja n lɛɛ suba n a. Am bra na ya kun i, adena aja n kɛrɛ ká ya dɛɛ.’
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Dɔ na ba cin i atu baka suu­wam fie n ahɛmɛ, na ba kun i.” Na Yesu anya abisa bu ka, “Am sunsun ka fie n fɔ ni yó bu sɛ wɔ?
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 I bá kun nyini npa­di­fɔm n kɛrɛ wɔ, na i fá fie n wura minɛ fɔfɔrɛm saa nu.”
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Na Yesu acɛ aniɛ bu dɔ na wɔ se bu ka, “Kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ni, am tiiri i bu sɛ wɔ? Bu ŋa,
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Sɔnɔ kɛrɛ bo i kpaasiiri nyini yabuɛ n su, i mi búbu nu wɔ mumuku, na sɔnɔ kɛrɛ gusu bo nyini yabuɛ n tɔɔri i ŋu, i sán i mi samɛnɛ wɔ.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 I seeri sɔ ni, na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, ni Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm n akaba akpini atin kabo bu yo na bu tara i, dama bu faari nu ka miɛɛnu n bo i boori i ni, i bo niiri bɛrɛ wɔ, ama, bu soroori minɛm dɛɛ ti, na ba yaki i.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Nyini ti, na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, ni Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm n akpini atin kabo bu yo na bu nya Yesu taraa­biri. Na ba bo minɛ nbem ajaa­kpiɛn ka bu yo bu ŋu ka bu ti minɛ kpam wɔ, na bu ba sɔ i ŋgɛɛ na bu bisa i nɔaniɛ nbem, adena bu koro fa i wura gomina yiko­fɔ n saa nu.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Na nyini minɛm n ase Yesu ka, “Ya Kere­fɔ, ya si ka u nɔaniɛ jɔjɔɔ­wa ni u keree­wa kɛrɛ ti nahɔrɛ wɔ, na a tantambu má nu, ama, a kere minɛm wɔ nahɔrɛ su kabo Nyɛmɛ atin ti barasu.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Tɔ, ya dɛɛ atin n su, atin wo nu ka ya tɔ lampo ma Roma­fɔm Fɛmɛ Kpiri Siza, nzɛn atin wo má nu?”
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Ama, na wɔ fa nu ka bu koro ka bu kpiɛ i mbɛnlɛ wɔ, na wɔ se bu ka,
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 “Am fa ŋwaa bra na m niɛ.” Bu fa baari ni, na wɔ bisa bu ka, “Am niɛ ahin ŋwaa ni. Ŋma dɛɛ tii ni i duma wo su a?” Na ba bɔ i nu ka, “Fɛmɛ Siza dɛɛ a.”
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Na wɔ se bu ka, “Tɔ, deke bo i ti Fɛmɛ Siza dɛɛ, am fa ma Fɛmɛ Siza, na deke bo i ti Nyɛmɛ dɛɛ, am fa ma Nyɛmɛ.”
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Dɔ na ba ŋu ka bu koro nya má i taraa­biri minɛm nyunu bɛrɛ, ama, kabo i bɔɔri bu nu n dɛɛ ti, na ba miɛ, na ba tɔ amuna.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Na Yuda­fɔm asɛsɛ barasu nbem bo bu fere bu ka Sadusi­fɔm ni, aba Yesu dɔ. Bu dɛɛ keree­wa la ka Nyɛmɛ téŋge má minɛm bu yiwee nu n a. Na ba ba abisa i jɔrɛ be, bu ŋa,
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 “Ya Kere­fɔ, Moyisi yo kɛrɛɛri nɔaniɛ be maari ya, ka nzɛn sɔnɔ wu yakiiri i yi na i ni bara n anya má baa, wɔ yo daka ka i niɛma n fa kuna­fɔ n na bu wu nbaam ma gɔrɔ n bo wɔ wu ni.
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Tɔ, sɔnɔ be yo laari nbaa­biɛsɔm nso a, na baa­kpiɛn n aja bara, na wɔ wu ayaki bara ni, ba nya má baa.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Sɔ ye bo i tɔ i su nnyɔ su,
30 O segundo
31 ni nsan su n yoori a, haari fa kɔ kpuraari nso su ni, bu be mmɔɔ anya má baa ye bu wuuri a.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Kasin na bara n gusu aba awu.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Tɔ, kabo bu minɛ nso n kɛrɛ aja bara n na ba wu sɔ ni, cɛɛn n bo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, bara ni ká ŋma dɛɛ wɔ?”
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Na Yesu abɔ bu nu ka, “Nbaram ni nbiɛsɔm bo bu wo bɛrɛ kisa ni ja ajaa,
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 ama, nbaram ni nbiɛsɔm bo Nyɛmɛ aŋu ka bɛrɛ ti ye ni ka bu bá teŋge bu yiwee n nu fa kɔ fa ba ni, bɛrɛ ja má ajaa kun,
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 dama bu wu má kun. Bu wo bɛrɛ ka Nyɛmɛ mɛrɛkɛm wɔ. Bu ti Nyɛmɛ nbaam wɔ, dama ka ba teŋge bu yiwee n nu.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Na fa kɔ kabo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, Moyisi mmɔɔ yo kereeri ka i ti sɔ ɔ. Wɔ kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu, fa kɔ saŋga bo sin n jeeri buwe baka n su ni, ka, Micɛra ni ti Abraham, ni Izaki, ni Jakɔbu dɛɛ Nyɛmɛ a.”
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Na Yesu asa su ase bu ka, “Tɔ, kabo Micɛra n ti nyini minɛm dɛɛ Nyɛmɛ ni, nyini kere ka bu toko la ŋgɔɔ lɛɛ. Nyɛmɛ ti má bo ba wu n dɛɛ Nyɛmɛ, i ti bo bu la ŋgɔɔ ni dɛɛ Nyɛmɛ a, dama sɔnɔ kɛrɛ ŋgɔɔ fite yiri dɔ a.”
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Dɔ na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔ nbem ayasu ase i ka, “Nfan. Ya Kere­fɔ, u bɔ nu n ti kpa.”
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Nyini sin, be abo má su ka i bisa i jɔrɛ bekun.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Na Yesu ajɔjɔ minɛm dɔ fa kɔ Kristo Tii­de­fɔ n su, na wɔ bisa bu ka, “Ye nzu ti ye bu bita jɔjɔ ka Kristo n ti Fɛmɛ Davidi anuma a?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Dama kabo ba kɛrɛ i Kansi Jue kɛrɛɛ­wam n nu ni, Fɛmɛ Davidi ni i tii ase ka,
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 haari m bá ma u kpɔ­fɔm kɛrɛ ba kutu u jaa bu.”’
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Tɔ, Fɛmɛ Davidi mmɔɔ fereeri Kristo n ka i Mibiɛ wɔ, ye Kristo n yo sɛ kaaki yo Fɛmɛ Davidi anuma a?”
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Saŋga bo minɛm n kɛrɛ jina wo i nɔaniɛ n ti su sɔ ni, na Yesu ase i susu­fɔm n ka,
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Am si am ŋu sa ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, deke bo bu koro i n la ka, bu wura sutura ŋgbiŋgbirim wɔ, na bu nati sujeŋgbe, na sɔnɔ kɛrɛ suyo bu ansɛ gɔɔsu. Nyini minɛm n anya awura bu tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔm n nu ni, wara ba nya afere bu tiɛntiɛn­bunɔɔ bambaka diire dii­birim ni, bu koro ka bu tana kpirikoro tanaa­birim wɔ.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Nyini minɛm n sɔ fin nkuna­fɔm neŋgem wɔ, na bu jina sere Nyɛmɛ cɛ, adena minɛm ŋu ka bu ti minɛ kpam wɔ. Jina cɛɛn, bɛrɛ bá nya sui­cin tara minɛm kɛrɛ.”
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.