Lucas 20

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cɛɛn be sɔ ɔ, Yesu wo Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu sukere minɛm, na i sukan labari kpa n kere bu. I wo kere su n na Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm, ni Yuda­fɔm nkpiɛn­kpiɛnm aba i dɔ
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 aba ase i ka, “Ŋma dɛɛ yiko nu ye a yo nyini sam kɛrɛ a? Kan na ya ti. Ŋma ma u nyini yiko ni, ye a yo nyini sam n a?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Na wɔ bɔ bu nu ka, “Am ma m du mɔ bisa am bisaa­wa kun be ka. Kisa, ambɛrɛ kan na m ti,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 ŋma maari Yohane atin ye i ba biɛɛri minɛm Nyɛmɛ nzue n a? Nyɛmɛ nzɛn adamande?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Na ba bisa bu ŋuŋu nu kabo bu bɔ i nu barasu, bu ŋa, “Nzɛn ya seeri i ka Nyɛmɛ maari i atin a, i bísa ya ka, ye nzu ti ye ya da má Yohane ŋu a?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Ama, nzɛn ya seeri i ka adamande dɔ, minɛm kɛrɛ tú ya yabuɛ wɔ, dama bu kɛrɛ soroori su ka Yohane yo tiiri Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ ɔ nahɔrɛ su.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Nyini ti, na ba bɔ i nu ka, “Ya si má sɔnɔ bo i maari i atin.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Na yiri gusu ase bu ka, “Mini mmɔɔ sé má am sɔnɔ bo i dɛɛ yiko nu na m yo ahin sam n kɛrɛ ni.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Dɔ na Yesu abo minɛm ahin miɛɛnu ni, i ŋa, “Sɔnɔ be yo woori bɛrɛ a, na wɔ dɔ i baka suu­wa barasu be fie. Na wɔ nya afa awura i npa­di­fɔm saa nu, na wɔ kɔ atin akɔ acɛ.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Saŋga ba juuri bo i si ka baka suu­wam n abi ni, na wɔ sunma i akɔɔm kun i npa­di­fɔm n dɔ, ka i kɔ de i dɛɛ bo ba nya i n bra. Akɔɔ n kɔ juuri ni, na ba tara i abo i, na ba fɔn i akpie i nyi i saa ŋgbɛɛn.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Na fie n fɔ n asunma i akɔɔ n kun bekun, na ba tara i abo i, na ba kpa i nyinyɛ, na ba ma wɔ kpie i nyi i saa ŋgbɛɛn.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Kpe nsan su ni, na wɔ sunma akɔɔ nyiŋga, na ba tara i abo i, na ba ma i mandim, na ba fa i atu baka suu­wam fie n ahɛmɛ.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Dɔ na fie n fɔ n ase ka, ‘Ye m yó sɛ wɔ lɛɛ kisa? M súnma m tiɛŋgu wa koroo­wa n wɔ, beni, bu má yiri jirima.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Ama, saŋga bo npa­di­fɔm n ŋuuri ka baa ni suba ni, na ba se bu ŋuŋu nu ka, ‘I wa n bo i dí i aja n lɛɛ suba n a. Am bra na ya kun i, adena aja n kɛrɛ ká ya dɛɛ.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Dɔ na ba cin i atu baka suu­wam fie n ahɛmɛ, na ba kun i.” Na Yesu anya abisa bu ka, “Am sunsun ka fie n fɔ ni yó bu sɛ wɔ?
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 I bá kun nyini npa­di­fɔm n kɛrɛ wɔ, na i fá fie n wura minɛ fɔfɔrɛm saa nu.”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Na Yesu acɛ aniɛ bu dɔ na wɔ se bu ka, “Kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ni, am tiiri i bu sɛ wɔ? Bu ŋa,
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Sɔnɔ kɛrɛ bo i kpaasiiri nyini yabuɛ n su, i mi búbu nu wɔ mumuku, na sɔnɔ kɛrɛ gusu bo nyini yabuɛ n tɔɔri i ŋu, i sán i mi samɛnɛ wɔ.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 I seeri sɔ ni, na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, ni Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm n akaba akpini atin kabo bu yo na bu tara i, dama bu faari nu ka miɛɛnu n bo i boori i ni, i bo niiri bɛrɛ wɔ, ama, bu soroori minɛm dɛɛ ti, na ba yaki i.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Nyini ti, na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, ni Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm n akpini atin kabo bu yo na bu nya Yesu taraa­biri. Na ba bo minɛ nbem ajaa­kpiɛn ka bu yo bu ŋu ka bu ti minɛ kpam wɔ, na bu ba sɔ i ŋgɛɛ na bu bisa i nɔaniɛ nbem, adena bu koro fa i wura gomina yiko­fɔ n saa nu.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Na nyini minɛm n ase Yesu ka, “Ya Kere­fɔ, ya si ka u nɔaniɛ jɔjɔɔ­wa ni u keree­wa kɛrɛ ti nahɔrɛ wɔ, na a tantambu má nu, ama, a kere minɛm wɔ nahɔrɛ su kabo Nyɛmɛ atin ti barasu.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Tɔ, ya dɛɛ atin n su, atin wo nu ka ya tɔ lampo ma Roma­fɔm Fɛmɛ Kpiri Siza, nzɛn atin wo má nu?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Ama, na wɔ fa nu ka bu koro ka bu kpiɛ i mbɛnlɛ wɔ, na wɔ se bu ka,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Am fa ŋwaa bra na m niɛ.” Bu fa baari ni, na wɔ bisa bu ka, “Am niɛ ahin ŋwaa ni. Ŋma dɛɛ tii ni i duma wo su a?” Na ba bɔ i nu ka, “Fɛmɛ Siza dɛɛ a.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Na wɔ se bu ka, “Tɔ, deke bo i ti Fɛmɛ Siza dɛɛ, am fa ma Fɛmɛ Siza, na deke bo i ti Nyɛmɛ dɛɛ, am fa ma Nyɛmɛ.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Dɔ na ba ŋu ka bu koro nya má i taraa­biri minɛm nyunu bɛrɛ, ama, kabo i bɔɔri bu nu n dɛɛ ti, na ba miɛ, na ba tɔ amuna.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Na Yuda­fɔm asɛsɛ barasu nbem bo bu fere bu ka Sadusi­fɔm ni, aba Yesu dɔ. Bu dɛɛ keree­wa la ka Nyɛmɛ téŋge má minɛm bu yiwee nu n a. Na ba ba abisa i jɔrɛ be, bu ŋa,
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 “Ya Kere­fɔ, Moyisi yo kɛrɛɛri nɔaniɛ be maari ya, ka nzɛn sɔnɔ wu yakiiri i yi na i ni bara n anya má baa, wɔ yo daka ka i niɛma n fa kuna­fɔ n na bu wu nbaam ma gɔrɔ n bo wɔ wu ni.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Tɔ, sɔnɔ be yo laari nbaa­biɛsɔm nso a, na baa­kpiɛn n aja bara, na wɔ wu ayaki bara ni, ba nya má baa.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Sɔ ye bo i tɔ i su nnyɔ su,
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 ni nsan su n yoori a, haari fa kɔ kpuraari nso su ni, bu be mmɔɔ anya má baa ye bu wuuri a.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Kasin na bara n gusu aba awu.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Tɔ, kabo bu minɛ nso n kɛrɛ aja bara n na ba wu sɔ ni, cɛɛn n bo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, bara ni ká ŋma dɛɛ wɔ?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Na Yesu abɔ bu nu ka, “Nbaram ni nbiɛsɔm bo bu wo bɛrɛ kisa ni ja ajaa,
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 ama, nbaram ni nbiɛsɔm bo Nyɛmɛ aŋu ka bɛrɛ ti ye ni ka bu bá teŋge bu yiwee n nu fa kɔ fa ba ni, bɛrɛ ja má ajaa kun,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 dama bu wu má kun. Bu wo bɛrɛ ka Nyɛmɛ mɛrɛkɛm wɔ. Bu ti Nyɛmɛ nbaam wɔ, dama ka ba teŋge bu yiwee n nu.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Na fa kɔ kabo Nyɛmɛ bá teŋge minɛm bu yiwee n nu ni, Moyisi mmɔɔ yo kereeri ka i ti sɔ ɔ. Wɔ kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu, fa kɔ saŋga bo sin n jeeri buwe baka n su ni, ka, Micɛra ni ti Abraham, ni Izaki, ni Jakɔbu dɛɛ Nyɛmɛ a.”
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Na Yesu asa su ase bu ka, “Tɔ, kabo Micɛra n ti nyini minɛm dɛɛ Nyɛmɛ ni, nyini kere ka bu toko la ŋgɔɔ lɛɛ. Nyɛmɛ ti má bo ba wu n dɛɛ Nyɛmɛ, i ti bo bu la ŋgɔɔ ni dɛɛ Nyɛmɛ a, dama sɔnɔ kɛrɛ ŋgɔɔ fite yiri dɔ a.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Dɔ na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔ nbem ayasu ase i ka, “Nfan. Ya Kere­fɔ, u bɔ nu n ti kpa.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Nyini sin, be abo má su ka i bisa i jɔrɛ bekun.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Na Yesu ajɔjɔ minɛm dɔ fa kɔ Kristo Tii­de­fɔ n su, na wɔ bisa bu ka, “Ye nzu ti ye bu bita jɔjɔ ka Kristo n ti Fɛmɛ Davidi anuma a?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Dama kabo ba kɛrɛ i Kansi Jue kɛrɛɛ­wam n nu ni, Fɛmɛ Davidi ni i tii ase ka,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 haari m bá ma u kpɔ­fɔm kɛrɛ ba kutu u jaa bu.”’
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Tɔ, Fɛmɛ Davidi mmɔɔ fereeri Kristo n ka i Mibiɛ wɔ, ye Kristo n yo sɛ kaaki yo Fɛmɛ Davidi anuma a?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Saŋga bo minɛm n kɛrɛ jina wo i nɔaniɛ n ti su sɔ ni, na Yesu ase i susu­fɔm n ka,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Am si am ŋu sa ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, deke bo bu koro i n la ka, bu wura sutura ŋgbiŋgbirim wɔ, na bu nati sujeŋgbe, na sɔnɔ kɛrɛ suyo bu ansɛ gɔɔsu. Nyini minɛm n anya awura bu tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔm n nu ni, wara ba nya afere bu tiɛntiɛn­bunɔɔ bambaka diire dii­birim ni, bu koro ka bu tana kpirikoro tanaa­birim wɔ.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Nyini minɛm n sɔ fin nkuna­fɔm neŋgem wɔ, na bu jina sere Nyɛmɛ cɛ, adena minɛm ŋu ka bu ti minɛ kpam wɔ. Jina cɛɛn, bɛrɛ bá nya sui­cin tara minɛm kɛrɛ.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.