Lucas 13
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NTLH
1 Nyini saŋga n na minɛ nbem wo dɔ, na ba se Yesu kabo Galilifɔ nbem yo kɔɔri ka bu kɔ yo yoowa ma Nyɛmɛ, na bu wo yo su ni, na Gomina Pilato gusu ama minɛm aba akun bu.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Na wɔ se bu ka, “Ye kabo bu kuunri nyini Galilifɔm ni, am sunsun ka nyini kere ka bu dɛɛ satiɛ yoowa tara Galilifɔm kɛrɛ dɛɛ wɔ, nzɛn sɛ?
2 Então Jesus disse:
3 Ai, i ti má sɔ fieo. M suse am wɔ lɛɛ, ka, nzɛn am akaaki má am wo, ambɛrɛ mmɔɔ bá ka ŋgbɛɛn sɔ ɔ lɛɛ.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Ye minɛ buru ni mɔcuɛm bo Silowam dɛɛ awɔrɛ n nu kobe bambaka n tɔ gɔɔri bu ŋu n di? Am sunsun ka i kere ka bu dɛɛ satiɛ yoowa tara Yɛrusalemfɔm kɛrɛ dɛɛ wɔ, nzɛn sɛ?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Ai, i ti má sɔ fieo. M suse am wɔ lɛɛ, ka, nzɛn am akaaki má am wo, ambɛrɛ mmɔɔ bá ka ŋgbɛɛn sɔ ɔ lɛɛ.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Dɔ na Yesu abo bu ahin miɛɛnu ni, i ŋa, “Sɔnɔ be yo woori bɛrɛ a, ye damba baka jina i baka suuwa barasu barasum fie nu. Na wɔ kɔ aniɛniɛ ka i niɛ, beni i ŋú suuwa su, ama, wɔ ŋu má puitiripui su.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Nyini ti, na wɔ kɔ ase fie n niɛfɔ n ka, ‘Niɛ, afɔ kun kun sɔ nsan lɛɛ, bo m ba niɛ ahin damba baka n su ka, beni m ŋú suuwa a, ama, m ŋu má pui su. Nyini ti, kpiɛ i ji. Nzu ti ye i jina bɛrɛ susaaki asiɛn n a?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Ama, na fie n niɛfɔ n abɔ i nu ka, ‘M mibiɛ, yaki i bɛnlɛ, na ya níɛ i kɔ ju afɔ kun bekun na ya niɛ. M fúndu kunma bara yɛ i bu wɔ, na m gɔ́ i nanyɛti.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Dɔ na nzɛn baka n suuri suuwa, i ti kpa, nzɛn wɔ su má, na a koro ma m kpiɛ i ji.’”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Ŋumiyi cɛɛn n be sɔ ɔ, na Yesu wo minɛm kere su, tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm kun nu.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Bara be woori dɔ, ajini wo i ŋu, wɔ bu i wi, i afɔ buru ni mɔcuɛ lɛɛ, i koro yasu jina má. Bara bo ajini abu i wi ni|src="AB02876b.tif" size="col" loc="LUK13:10‑17" copy="John Lear, American Bible Society" ref="Luka 13:11"
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Saŋga bo Yesu ŋuuri i n na wɔ bo afere i, na wɔ se i ka, “Bara, a nya u tii afite u tukpaki n nu.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Saŋga bo Yesu suse sɔ n na wɔ fa i saa anana i ŋu, kpeŋga na wɔ teŋge i ŋu ajina, na wɔ kansi Nyɛmɛ.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Ama, na yaa ati tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n kpiɛn ni, ka Yesu atuntun sɔnɔ Ŋumiyi cɛɛn ni. Na wɔ se minɛm ni ka, “Ya la lesɛn bo wɔ yo daka ka ya fa yo juma, nyini ti, am bra nyini cɛɛnm ni, na bu bá tuntun am, ama, má Ŋumiyi cɛɛn n yiri.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Na Yesu ase i ka, “Ambɛrɛ burukɔɔnufɔm ni. Ŋumiyi cɛɛn ni, am ŋma nu ye i nyaŋgi má i naani, wara i kaako, na i kɔ ma i nzue a?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Ye ahin bara ni mmɔɔ ti Abraham busu nufɔɔ, ye Sitana afa i ayo i dɛɛ, afɔ buru ni mɔcuɛ lɛɛ, wɔ yo má daka ka m tuntun i Ŋumiyi cɛɛn n na i nya laifiɛ, nzɛn sɛ?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 I seeri sɔ n na wɔ wura i kpɔfɔm ni nyinsɛ, ama, na minɛm n bɛrɛ ahore ajɔ fa kɔ alekutura sam bo wɔ yo bu n su.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Na Yesu akaaki ase bu ka, “Nyɛmɛ fɛmɛya n ti ka nzu wɔ? Ye m fá nzu deke fa sunsun kabo i ti a?
18 Jesus disse:
19 I ti ka alɛmbaa kaan kabo nyɛm mbaa ti n wɔ, bo sɔnɔ be dɔɔri i fiesu ni, na wɔ fi, na wɔ nyi atɛtɛrɛki asambaa asambaa, na anumam akoro ayo bu tiɛɛrim su.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Na Yesu akaaki ase bu bekun ka, “Ye m fá nzu deke fa sunsun kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n ti a?
20 Jesus continuou:
21 I ti ka ayiri bo bu fa gɔ kpɔnɔ samɛnɛ nu na i yasu ni, na bara be fa gɔɔri samɛnɛ beberebe nu, na i kɛrɛ yasuuri n wɔ.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Yesu sukɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n su ni, na wɔ nati asin miɛ ŋgbiŋgbirim ni kan kanm su, sukere minɛm.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Na sɔnɔ be abisa i ka, “Ya Mibiɛ, minɛm bo Nyɛmɛ dé bu tii ji ni, bu sunnu, nzɛn bu sunnu má?” Na Yesu ase bu ka,
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Am boro am nyi na am fa anɔ n bo i ti fii n na am wura, dama m suse am wɔ lɛɛ, ka, minɛ beberebe bá koro ka bu wura, ama, bu bá koro wura má.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Saŋga n ba juuri, awurufɔbiɛ ni yásu nyi anɔ n wɔ, nyini saŋga n na am jína anɔ n su, subobo, na am sére i jande ka, ‘Ya Mibiɛ, teke anɔ n ma ya.’ Na i gusu nyá se am ka, ‘Ai, m si má am sa.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Dɔ na am sé i ka, ‘Ya ni wɔrɔ yo diiri a, na ya nu, na a kere minɛm ni yɛrɛ kɛrɛ, ya bɔsu dɔ.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Ama, na i káaki se am bekun ka, ‘Ambɛrɛ satiɛyofɔm ni, m si má am sa fieo, am cinsi m bi bɛrɛ.’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Na am ŋú ka Abraham, ni Izaki, ni Jakɔbu, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni, ka bu wo Nyɛmɛ fɛmɛya n nu, na kabo ba fa ambɛrɛ atu dasin ni, dɔ na am sún, na am kán am saa.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Na minɛm fíte durunya n awɔrɛ nna n kɛrɛ nu, na bu bá tana Nyɛmɛ fɛmɛya n nu, na bu dí na bu nú.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Am ti fɛn. Minɛm bo bu wo mɔ kisa ni, bá ka sin, na bo bu ka sin kisa n bá du mɔ.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Nyini saŋga n na Farasifɔ nbem aba Yesu dɔ aba ase i ka, “I ti ye ni ka a ŋmati fite fɛn, na a kɔ deke be, dama Fɛmɛ Herode koro ka i kun u wɔ.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Na Yesu ase bu ka, “Am kɔ na am kɔ se nyini ŋaaku sɔnɔmbiri ka o, ‘Ti fɛn. M sufɔn ajinim fite minɛm ŋu wɔ, na m ma tukpakifɔm nya laifiɛ, nyuma ni ahunma ŋgumi wɔ, na ahiɛni na m wíe m juma.’
32 Jesus respondeu:
33 Haari ni nyini mmɔɔ, wɔ yo daka ka m sukɔ ɔ, nyuma, ni ahunma, ni ahiɛni, dama Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ kɛrɛ ti ye ni ka bu kun i Yɛrusalem miɛ kpiri n nu wɔ.”
33 E Jesus continuou:
34 Na Yesu abo awie ase ka, “Oi, ambɛrɛ Yɛrusalemfɔm. Ambɛrɛ kuunri Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm n a, na minɛm bo Nyɛmɛ sunmaari bu am dɔ ni, am atu bu yabuɛ. Saŋga kɛrɛ m koro ka m tiɛn am nɔɔ, na m fa m saa bara yɛ am, kabo akɔ tiɛn i nbaam nɔɔ, i laŋkpɛtɛ nu ni, ama, am soro má m su.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Am niɛ fɛn, Nyɛmɛ yáki am nu ji. M suse am wɔ lɛɛ, ka, fite kisa fa kɔ, am ŋú má m kun, má ka saŋga bo am bá se ka, ‘Terefiɛ wo yiri n bo i suba Micɛra n dɛɛ duma n nu n dɔ.’”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.