Lucas 13
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs BKJ
1 Nyini saŋga n na minɛ nbem wo dɔ, na ba se Yesu kabo Galilifɔ nbem yo kɔɔri ka bu kɔ yo yoowa ma Nyɛmɛ, na bu wo yo su ni, na Gomina Pilato gusu ama minɛm aba akun bu.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Na wɔ se bu ka, “Ye kabo bu kuunri nyini Galilifɔm ni, am sunsun ka nyini kere ka bu dɛɛ satiɛ yoowa tara Galilifɔm kɛrɛ dɛɛ wɔ, nzɛn sɛ?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Ai, i ti má sɔ fieo. M suse am wɔ lɛɛ, ka, nzɛn am akaaki má am wo, ambɛrɛ mmɔɔ bá ka ŋgbɛɛn sɔ ɔ lɛɛ.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ye minɛ buru ni mɔcuɛm bo Silowam dɛɛ awɔrɛ n nu kobe bambaka n tɔ gɔɔri bu ŋu n di? Am sunsun ka i kere ka bu dɛɛ satiɛ yoowa tara Yɛrusalemfɔm kɛrɛ dɛɛ wɔ, nzɛn sɛ?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Ai, i ti má sɔ fieo. M suse am wɔ lɛɛ, ka, nzɛn am akaaki má am wo, ambɛrɛ mmɔɔ bá ka ŋgbɛɛn sɔ ɔ lɛɛ.”
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Dɔ na Yesu abo bu ahin miɛɛnu ni, i ŋa, “Sɔnɔ be yo woori bɛrɛ a, ye damba baka jina i baka suuwa barasu barasum fie nu. Na wɔ kɔ aniɛniɛ ka i niɛ, beni i ŋú suuwa su, ama, wɔ ŋu má puitiripui su.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Nyini ti, na wɔ kɔ ase fie n niɛfɔ n ka, ‘Niɛ, afɔ kun kun sɔ nsan lɛɛ, bo m ba niɛ ahin damba baka n su ka, beni m ŋú suuwa a, ama, m ŋu má pui su. Nyini ti, kpiɛ i ji. Nzu ti ye i jina bɛrɛ susaaki asiɛn n a?’
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Ama, na fie n niɛfɔ n abɔ i nu ka, ‘M mibiɛ, yaki i bɛnlɛ, na ya níɛ i kɔ ju afɔ kun bekun na ya niɛ. M fúndu kunma bara yɛ i bu wɔ, na m gɔ́ i nanyɛti.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Dɔ na nzɛn baka n suuri suuwa, i ti kpa, nzɛn wɔ su má, na a koro ma m kpiɛ i ji.’”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Ŋumiyi cɛɛn n be sɔ ɔ, na Yesu wo minɛm kere su, tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm kun nu.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Bara be woori dɔ, ajini wo i ŋu, wɔ bu i wi, i afɔ buru ni mɔcuɛ lɛɛ, i koro yasu jina má. Bara bo ajini abu i wi ni|src="AB02876b.tif" size="col" loc="LUK13:10‑17" copy="John Lear, American Bible Society" ref="Luka 13:11"
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Saŋga bo Yesu ŋuuri i n na wɔ bo afere i, na wɔ se i ka, “Bara, a nya u tii afite u tukpaki n nu.”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Saŋga bo Yesu suse sɔ n na wɔ fa i saa anana i ŋu, kpeŋga na wɔ teŋge i ŋu ajina, na wɔ kansi Nyɛmɛ.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ama, na yaa ati tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n kpiɛn ni, ka Yesu atuntun sɔnɔ Ŋumiyi cɛɛn ni. Na wɔ se minɛm ni ka, “Ya la lesɛn bo wɔ yo daka ka ya fa yo juma, nyini ti, am bra nyini cɛɛnm ni, na bu bá tuntun am, ama, má Ŋumiyi cɛɛn n yiri.”
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Na Yesu ase i ka, “Ambɛrɛ burukɔɔnufɔm ni. Ŋumiyi cɛɛn ni, am ŋma nu ye i nyaŋgi má i naani, wara i kaako, na i kɔ ma i nzue a?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Ye ahin bara ni mmɔɔ ti Abraham busu nufɔɔ, ye Sitana afa i ayo i dɛɛ, afɔ buru ni mɔcuɛ lɛɛ, wɔ yo má daka ka m tuntun i Ŋumiyi cɛɛn n na i nya laifiɛ, nzɛn sɛ?”
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 I seeri sɔ n na wɔ wura i kpɔfɔm ni nyinsɛ, ama, na minɛm n bɛrɛ ahore ajɔ fa kɔ alekutura sam bo wɔ yo bu n su.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Na Yesu akaaki ase bu ka, “Nyɛmɛ fɛmɛya n ti ka nzu wɔ? Ye m fá nzu deke fa sunsun kabo i ti a?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 I ti ka alɛmbaa kaan kabo nyɛm mbaa ti n wɔ, bo sɔnɔ be dɔɔri i fiesu ni, na wɔ fi, na wɔ nyi atɛtɛrɛki asambaa asambaa, na anumam akoro ayo bu tiɛɛrim su.”
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Na Yesu akaaki ase bu bekun ka, “Ye m fá nzu deke fa sunsun kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n ti a?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 I ti ka ayiri bo bu fa gɔ kpɔnɔ samɛnɛ nu na i yasu ni, na bara be fa gɔɔri samɛnɛ beberebe nu, na i kɛrɛ yasuuri n wɔ.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Yesu sukɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n su ni, na wɔ nati asin miɛ ŋgbiŋgbirim ni kan kanm su, sukere minɛm.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Na sɔnɔ be abisa i ka, “Ya Mibiɛ, minɛm bo Nyɛmɛ dé bu tii ji ni, bu sunnu, nzɛn bu sunnu má?” Na Yesu ase bu ka,
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 “Am boro am nyi na am fa anɔ n bo i ti fii n na am wura, dama m suse am wɔ lɛɛ, ka, minɛ beberebe bá koro ka bu wura, ama, bu bá koro wura má.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Saŋga n ba juuri, awurufɔbiɛ ni yásu nyi anɔ n wɔ, nyini saŋga n na am jína anɔ n su, subobo, na am sére i jande ka, ‘Ya Mibiɛ, teke anɔ n ma ya.’ Na i gusu nyá se am ka, ‘Ai, m si má am sa.’
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Dɔ na am sé i ka, ‘Ya ni wɔrɔ yo diiri a, na ya nu, na a kere minɛm ni yɛrɛ kɛrɛ, ya bɔsu dɔ.’
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Ama, na i káaki se am bekun ka, ‘Ambɛrɛ satiɛyofɔm ni, m si má am sa fieo, am cinsi m bi bɛrɛ.’
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Na am ŋú ka Abraham, ni Izaki, ni Jakɔbu, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni, ka bu wo Nyɛmɛ fɛmɛya n nu, na kabo ba fa ambɛrɛ atu dasin ni, dɔ na am sún, na am kán am saa.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Na minɛm fíte durunya n awɔrɛ nna n kɛrɛ nu, na bu bá tana Nyɛmɛ fɛmɛya n nu, na bu dí na bu nú.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Am ti fɛn. Minɛm bo bu wo mɔ kisa ni, bá ka sin, na bo bu ka sin kisa n bá du mɔ.”
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Nyini saŋga n na Farasifɔ nbem aba Yesu dɔ aba ase i ka, “I ti ye ni ka a ŋmati fite fɛn, na a kɔ deke be, dama Fɛmɛ Herode koro ka i kun u wɔ.”
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Na Yesu ase bu ka, “Am kɔ na am kɔ se nyini ŋaaku sɔnɔmbiri ka o, ‘Ti fɛn. M sufɔn ajinim fite minɛm ŋu wɔ, na m ma tukpakifɔm nya laifiɛ, nyuma ni ahunma ŋgumi wɔ, na ahiɛni na m wíe m juma.’
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Haari ni nyini mmɔɔ, wɔ yo daka ka m sukɔ ɔ, nyuma, ni ahunma, ni ahiɛni, dama Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ kɛrɛ ti ye ni ka bu kun i Yɛrusalem miɛ kpiri n nu wɔ.”
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Na Yesu abo awie ase ka, “Oi, ambɛrɛ Yɛrusalemfɔm. Ambɛrɛ kuunri Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm n a, na minɛm bo Nyɛmɛ sunmaari bu am dɔ ni, am atu bu yabuɛ. Saŋga kɛrɛ m koro ka m tiɛn am nɔɔ, na m fa m saa bara yɛ am, kabo akɔ tiɛn i nbaam nɔɔ, i laŋkpɛtɛ nu ni, ama, am soro má m su.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Am niɛ fɛn, Nyɛmɛ yáki am nu ji. M suse am wɔ lɛɛ, ka, fite kisa fa kɔ, am ŋú má m kun, má ka saŋga bo am bá se ka, ‘Terefiɛ wo yiri n bo i suba Micɛra n dɛɛ duma n nu n dɔ.’”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.