Lucas 11

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cɛɛn n be sɔ ɔ, na Yesu wo nyɛmɛsere su awɔrɛ be nu. I ba sere wieeri ni, na i susu­fɔm ni kun ase i ka, “Ya Mibiɛ, kere ya nyɛmɛsere atin, kabo Yohane kereeri i dɛɛ susu­fɔm ni.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Na Yesu ase bu ka, “Saŋga bo am ba susere Nyɛmɛ, am se ka o,
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Ma ya nɔɔ nu diire cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Fa ya satiɛ ce ya,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Na Yesu ase ka, “Ma m fa i ka, nzɛn am nu kun kɔɔri i danfo dika kɔŋguɛ jinanjin, na i kɔ se i ka, ‘M danfo, fiɛ m kpɔnɔ nsan.
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 M danfo atin natiiri­fɔ be aba m dika jina n nu bɛrɛ lɛɛ, m gusu la má diire bo m fá ma i.’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Na yiri n bo i wo sɔrɔ n ase ka, ‘Má a miɛ m. Ma tu anɔ awie, na m nbaam da a. M koro yasu má na m má u pui.’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Tɔ, m suse am wɔ lɛɛ, ka, má ka am ti danfoya n dɛɛ ti ye i yásu na i ma u kpɔnɔ n a, ama, i bá yasu na i ma u deke kɛrɛ bo a koro, dama ka a fie ni sere n dɛɛ ti.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Nyini ti, m suse am wɔ lɛɛ, ka, am sere deke bo am koro i Nyɛmɛ dɔ, na i má am. Am niɛniɛ deke bo am koro i dɔ, na am ŋú i. Am bobo anɔ ni, na i téke i ma am.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Dama sɔnɔ kɛrɛ bo i sere deke be Nyɛmɛ dɔ, i má i, na sɔnɔ kɛrɛ bo i niɛniɛ deke be, i ŋú i wɔ, na sɔnɔ kɛrɛ bo i bobo anɔ ni, i téke i ma i.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Ambɛrɛ bo am ti nbaasim ni, ŋma ye i wa sere i jombaa ye i mi kéte na i fá woo ma i wa n a? Ai, be yo má sɔ.
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Wara, ambɛrɛ nu ŋma ye i wa sere i karafɔ ye i kéte na i fá bundaani ma i wa n a? Ai, be yo má sɔ.
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Tɔ, ambɛrɛ, haari ni bo am ti satiɛ­yo­fɔm ni, am si aceeri kpam bo am fa ce am nbaam, nzu ti ye nzɛn am sereeri am Si Nyɛmɛ bo i wo aŋgoro ni, i koro ma má am Awiɛwiɛ Casi n a?”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Saŋga be na Yesu afɔn ayi ajini afite sɔnɔ be ŋu, wɔ yo i bobo. Ajini n fite yakiiri sɔnɔ n sɔ ni, na wɔ koro ajɔjɔ. Na jama n ayo alekutura.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Ama, na minɛ nbem ase ka, “Bɛlazɛbuli bo i ti ajinim kɛrɛ dɛɛ fɛmɛ n na bu kaaki fere i ka Sitana ni, yiri ma ahin sɔnɔ n yiko ye i koro fɔn yi ajinim a.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Na nbem gusu akoro ka bu sɔ i ŋgɛɛ. Nyini ti, na ba se i ka i yo alekutura sa be bo i kere ka i yiko n fite Nyɛmɛ dɔ ɔ.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Ama, Yesu siiri bu sunsunni n sɔ ni, na wɔ se bu ka, “Fɛmɛya kɛrɛ bo i nya kpakpaakiiri nu wieeri, nyini fɛmɛya ni ká ŋgbɛɛn wɔ. Awuru gusu kɛrɛ bo i kpakpaakiiri nu wieeri, nyini awuru ni sándi wɔ.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Na nzɛn Sitana dɛɛ fɛmɛya n nya kpaakiiri nu wieeri, i kóro jina a? Ai, i kóro jina má. Deke bo i ti na m se sɔ n la ka, am ŋa Bɛlazɛbuli ma m yiko ye m koro fa fɔn yi ajinim a.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Tɔ, ye nzɛn am ŋa Bɛlazɛbuli maari m yiko, ye m fa fɔn yi ajinim a, ye ŋma maari am dɛɛ minɛm ni yiko ye bu bita fɔn yi bu n a? Nyini ti, kabo am minɛm yoori ni, nyini kere ka am la má nahɔrɛ.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Ama, Nyɛmɛ dɛɛ yiko nu ye mini fɔn yi ajinim a. Nyini n kere ka, Nyɛmɛ wo am nu suniɛ i minɛm su lɛɛ.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 Nzɛn sɔnɔ faŋga­fɔ nya faari i biɛsɔya neŋge kɛrɛ jina ŋmindaari i dika, pui koro yo má i awuru n nu neŋge be.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Ama, nzɛn sɔnɔ nyiŋga nya taraari i faŋga, i koro tu ŋgoni ni yiri na i kunma i faŋga, na i de i biɛsɔya neŋge n bo i daafi i ŋu ni, na i fin i neŋge kɛrɛ kɔ na i ni i beŋgum kɔ kpaaki nu.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 Sɔnɔ kɛrɛ bo i jina má m sin, i mi ti m kpɔ­fɔ ɔ. Na sɔnɔ kɛrɛ gusu bo i buka má m na ya tiɛn minɛm nɔɔ, i mi sandi minɛm wɔ.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 Nzɛn ajini nya fite yakiiri sɔnɔ, i kɔ jeŋgbe bara yɛ boro kpantain nu wɔ, deke bo nzue wo má, na i kɔ niɛniɛ woo­biri bo i tana yi i ŋumi. Nzɛn wɔ nya má woo­biri, nyini saŋga, a ti ka i ŋa, ‘Ma m kpie m nyi kɔ m woo­biri dawa ni.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Na i kaaki kɔ, i kɔ ŋu ka ba kpara dika n nyunyumi, asɛsɛ deke kɛrɛ su.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Na i nyá kɔ fa ajinim nso, bo bu ti tiɛ tara yiri ni i tii, na bu kɛrɛ bá wura woo­biri dawa n nu. Nyini saŋga, a ŋu ka sɔnɔ n woo­wa ayo tiɛ atara kabo i yo ti dawa ni.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Saŋga bo Yesu seeri sɔ wieeri ni, bara be wo jama n nu, na wɔ se Yesu ka, “Tere­fiɛ wo bara n bo i wuuri u na i maari u nyufini n dɔ.”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Ama, na Yesu ase i ka, “Tere­fiɛ wo minɛm bo bu ti Nyɛmɛ nɔaniɛ n na bu de i ni dɔ a.”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Saŋga bo minɛm sutiɛn bu nɔɔ bara yɛ Yesu sɔ ni, na wɔ se bu ka, “Ambɛrɛ nyuma­fɔm ti satiɛ­yo­fɔm wɔ. Am koro ka m yo alekutura sa na am ŋu i wɔ, ama, m yó má i, má ka alekutura sa n bo Nyɛmɛ yo yoori i maari i nɔaniɛ kan­fɔ Jona ni ŋgumi.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 I ti sɔ lɛɛ, kabo sa n bo i yo tuuri Jona n kereeri Ninɛva­fɔm ka Nyɛmɛ sunmaari i ni, sɔ ye sa n bo i bá tu mini Adamande Wa n gusu kére ambɛrɛ nyuma­fɔm ka Nyɛmɛ asunma m a.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Fɛmɛ bara be yo fiteeri haari i bɔsu Seba wɔ, na i ba ti Fɛmɛ Solomon dɛɛ ŋgɔnlɛ jɔjɔɔ­wa nɔaniɛ ni. Jina cɛɛn, yiri bá yasu jina na i járaki ambɛrɛ nyuma­fɔm nahɔrɛ su, dama kisa, m suse am wɔ ka, mini tara Fɛmɛ Solomon, ama, am ade má m nɔaniɛ ni.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Jona yo kaanri Nyɛmɛ jɔrɛ kereeri Ninɛva­fɔm na ba kaaki bu wo. Jina cɛɛn, bɛrɛ bá yasu jina na bu járaki ambɛrɛ nyuma­fɔm, dama kisa, m suse am wɔ ka, mini tara Jona, ama, am akete ka am kaaki má am wo.”
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 Na Yesu akaaki ase ka, “Sɔnɔ koro so má fitana su na i fa se fiɛɛ­wa nu, wara i fa gaŋga butu su. Ama, i fa taka deke su aŋgoro wɔ, adena minɛm bo bu ba wura awuru n nu n koro ŋu asi.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Ya nyu­mbaa ni ti ka fitana ma ya ŋuniɛ­mbaa n a. Nzɛn u nyu­mbaa nya ti kpa, u ŋuniɛ­mbaa n kɛrɛ ta wein n wɔ lɛɛ. Ama, nzɛn i nya ti má kpa, u ŋuniɛ­mbaa n kɛrɛ wo awosin nu wɔ lɛɛ.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Nyini ti, si u ŋu sa na má a se ka wein wo u dɔ, ama, i ti awosin wɔ.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Nzɛn u ŋuniɛ­mbaa n kɛrɛ woori wein nu, na awosin be awo má nu, i tá a papasi, kabo fitana sin ta wura u ni.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Saŋga bo Yesu jɔjɔ wieeri sɔ ni, na Farasi­fɔ be asere i ka i bra na bu di diire i dika, na Yesu akɔ awura ka i di diire ni.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Na Farasi­fɔ n abirisi kabo Yesu aŋmisi má i ŋu ka, ye i sudi diire ni.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Na Mibiɛ n ase i ka, “Ambɛrɛ Farasi­fɔm, am ŋmisi am kɔpu ni am taalɛ sin wɔ, ama, am kunnu ayi ni anyii sa­yoo­wam, ni sunsunni tiɛm wɔ.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Ambɛrɛ sinnzinm ni, sɔnɔ kɛrɛ si ka Nyɛmɛ yoori deke kɛrɛ kunnu ni i sin a.
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Má nzɛn am fa deke bo i wo am kɔpu ni am taalɛ kunnu ma yaari­fɔm, má deke kɛrɛ bo am yo i, má i yo casi ma am wɔ Nyɛmɛ dɔ.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 Ambɛrɛ Farasi­fɔm ni, am bá ŋu anyum­boro, dama am yi am jakam ma Nyɛmɛ wɔ, haari ni am maakunm, ni ŋgɛtɛm, ni nvan­nvanm kɛrɛ, ama, am yo má nahɔrɛ sam, na am kaaki koro má Nyɛmɛ. Wɔ yo daka ka am yo nyini sam saŋga kɛrɛ, na am fa jaka yii­wam buka su.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 Ambɛrɛ Farasi­fɔm ni, am bá ŋu anyum­boro. Am koro ka am tana kpirikoro tanaa­birim wɔ, am tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔm n nu, na am koro ka minɛm yo am ansɛ gɔɔsu wɔ, na bu ma am jirima.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Am bá ŋu anyum­boro. Am ti ka faŋ­kunmam bo bu la má nyaari see­wa be n wɔ, na minɛm nati su na bu si má ka faŋ­kunma lɛɛ.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm n kun ase Yesu ka, “Ya Kere­fɔ, nzɛn a seeri sɔ, a kpiɛ nzukɔ asaŋga ya kɛrɛ mmɔɔ lɛɛ.”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Na Yesu ase i ka, “Ambɛrɛ Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, ambɛrɛ mmɔɔ bá ŋu anyum­boro. Am cici sɔɔri nɔnɔɔri sɔ minɛm wɔ, ama, ambɛrɛ ni am tii soro má su ka am fa am saa kan i.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Ambɛrɛ bá ŋu anyum­boro. Am yo faŋ­kunmam dɔŋgu fa ma Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm wɔ, bɛrɛ bo am nam yo kuunri bu ni.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Nyini kere ka ambɛrɛ ni am tii saa woori sa n bo am nam yo yoori i n nu lɛɛ. Bɛrɛ kuunri Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm n a, na ambɛrɛ ata bu faŋ­kunmam.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Nyini ti, ye Nyɛmɛ Alecira­fɔ n seeri ka, ‘M súnma m nɔaniɛ kan­fɔm, ni m jaramasam bu dɔ, na bu kún nbem, na bu kére nbem wuwuruwa.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Nyini ti, Nyɛmɛ cín ambɛrɛ nyuma­fɔm sui fa kɔ kabo am nam yo kuunri Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm, fiteeri durunya n bumboori fa ba ju haari ni kisa ni.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Bu yo yoori sɔ ɔ, fite saŋga n bo bu kuunri sɔnɔ be bo bu fere i ka Abɛli n fa ba juuri saŋga n bo bu kuunri sɔnɔ be bo bu fere i ka Zakariya ni. Yiri ye bu kuunri i Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu, Casi Kɛrɛ Casi Sɔɔ n ni Mikun yoo­wa yoo­biri n afiɛn n a. Nahɔrɛ ye m suse am n a, nyini sam kɛrɛ dɛɛ ti ye Nyɛmɛ bá cin ambɛrɛ nyuma­fɔm sui n a.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 Ambɛrɛ Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm ni, am bá ŋu anyum­boro. Am akere má minɛm Nyɛmɛ atin, kabo i ti ye ni ka am kere bu ni, na ambɛrɛ ni am tii akete ka am su má i atin n su, ye am akanda bo bu koro ka bu su i su ni.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Saŋga bo Yesu yasuuri nyini dika n nu ni, na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔm, ni Farasi­fɔm n afa i kpɔ agaya, na ba bisa i bisaa­wam beberebe,
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 na ba boro bu nyi na bu sɔ i ŋgɛɛ, adena i jɔjɔ wura Nyɛmɛ ŋgasi nu.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.