Atos 9

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Na wɔ de atin akɔ, i kɔ sudodo Damasiko, na sin akaba afite aŋgoro ata abara ayɛ i.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Na wɔ kpaasi haari asiɛŋgu, na wɔ ti akonvi be ŋga, i ŋa, “Sɔɔlu, Sɔɔlu e, nzu ti ye a kere m wuwuruwa sɔ a?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Na wɔ bisa ka, “M Mibiɛ, wɔrɔ ŋma a?” Na wɔ bɔ i nu ka, “Mini Yesu, mini ye a kere m wuwuruwa n a.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ama, yasu jina na a wura miɛ n kunnu na m má sɔnɔ be kere u deke bo wɔ yo daka ka a yo ni.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Na minɛm n bo bu su Sɔɔlu su n aka ajina surum, ba koro ase má jɔrɛ be, bu tiiri akonvi ni ŋga a, ama, ba ŋu má sɔnɔ be.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Na Sɔɔlu ayasu ajina, na wɔ teke i nyu­mbaa, ama, wɔ ŋu má asi. Nyini ti, na ba so i saa nu, na ba cin i awura Damasiko miɛ n kunnu.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 I woori dɔ, i le­san bo wɔ nya koro ŋu má asi, nyini saŋga n gusu, i di má, i nu má.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Yesu susu­fɔ n kun be woori Damasiko miɛ kpiri n nu dɔ, bu fere i ka Ananiyasi. Na Mibiɛ ni aba i dɔ ka alɛlɛ nu. Na wɔ jɔjɔ i dɔ ka, “Ananiyasi.” Na wɔ bɔ i nu ka, “M Mibiɛ, mini yaa.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Na Mibiɛ n ase i ka, “Yasu, fa atin n bo bu fere i ka Atiŋgbere Teŋgee­wa n su, na a kɔ sɔnɔ n bo bu fere i ka Yudasi n dika, na a bisa ka a koro sɔnɔ be bo bu fere i ka Sɔɔlu ni, na i fite miɛ kpiri n bo bu fere i ka Tarasu n wɔ. Yiri Sɔɔlu n wo dɔ wo nyɛmɛsere su,
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 wɔ ŋu sɔnɔ be ka alɛlɛ nu, bu fere i ka Ananiyasi, wɔ wura i dɔ afa i saa anana i ŋu ka i kaaki ŋu asi bekun.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Na Ananiyasi abɔ i nu ka, “M Mibiɛ, minɛ dɔŋgu akan nyini sɔnɔ n jɔrɛ akere m, kabo i kere u minɛm ni wuwuruwa Yɛrusalem miɛ kpiri n nu barasu.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Ye wɔ de yiko afite Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm dɔ, aba Damasiko fɛn, na i ba tara minɛm bo bu su u n kɛrɛ.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ama, na Mibiɛ n ase i ka, “Kɔ, dama mini ye ma yi i ka i yo m juma a, na i kɔ bo m duma kere minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm ni, ni bu nfɛmɛm, ni Yisareli­fɔm, adena bu si m.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Na m kére i wahara n kɛrɛ bo wɔ yo daka ka i di i, mini dɛɛ ti ni.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Nyini ti, na Ananiyasi akɔ Yudasi dika, na wɔ wura Sɔɔlu dɔ, na wɔ fa i saa anana i ŋu, na wɔ se i ka, “M niwa Sɔɔlu, ya Mibiɛ ni sunmaari m u dɔ a, yiri Yesu n ye i yiiri i ŋu kereeri u saŋga bo a wo atin n nu suba n a. Yiri sunmaari m ka m ba ma a ŋu asi bekun, na Awiɛwiɛ Casi n wura u ŋu a.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Kpeŋga na deke be afite Sɔɔlu nyu­mbaa n nu atɔ, i ti ka jombaa bui wɔ. Na wɔ kaaki aŋu asi bekun. Na wɔ yasu ajina, na Ananiyasi abiɛ i Nyɛmɛ nzue,
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 na wɔ di diire, na wɔ nya faŋga bekun.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Na wɔ kaba sukan Nyɛmɛ jɔrɛ Yuda­fɔm tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔm nu, ka Yesu ti Nyɛmɛ Wa n a.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Na jɔrɛ n amiɛ minɛm kɛrɛ bo bu tiiri ka i sukan Nyɛmɛ jɔrɛ ni, na ba bisa bu ŋuŋu nu ka, “Má sɔnɔ n bo i wo Yɛrusalem miɛ kpiri n nu kun minɛm bo bu su Yesu su n lɛɛ? Ye kisa wɔ ba fɛn ka i ba tara minɛm wura bu jɔrɔkɔ, fa bu kpie bu nyi kɔ ma Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm ni, má sɔ?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Ama, na Sɔɔlu anya faŋga abuka su, na wɔ kan akunma Yuda­fɔm bo bu wo Damasiko n nu, na wɔ kan ateke bu nyi na wɔ ma ba si ka Yesu ti Kristo n a, Tii­de­fɔ n bo Nyɛmɛ ase ka i súnma i ni.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Na wɔ yo le­nnyɔ, na Yuda­fɔm n atiɛn bu nɔɔ afa sɛsɛ­su kabo bu yo na bu kun Sɔɔlu,
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 ama, na wɔ ti kabo ba sɛsɛ­su ka bu kun i ni. Na ba ŋminda i miɛ ni anɔm n nu, wiɛsu ni kɔŋguɛ, ka nzɛn i ba sufite na bu kun i.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ama, na cɛɛn n be kɔŋguɛ, na Sɔɔlu susu­fɔm afa i awura kandiɛ nu, na ba fa i acɔɔndi miɛ n kobe tukoro nu ase.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Saŋga bo Sɔɔlu kɔ juuri Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni, na wɔ koro ka i fa i ŋu bo Yesu susu­fɔm n su, na i ni bɛrɛ yo kun, na sɛrɛ ati bu, dama ba yo má yarada ka i ti Yesu susu­fɔm n be wɔ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Dɔ na Banabasi afa i akɔ Yesu jaramasam n dɔ. Na yiri Banabasi akan akere bu kabo Sɔɔlu wo atin n nu sukɔ Damasiko miɛ kpiri n nu, na i ŋuuri Mibiɛ ni, ni kabo Mibiɛ n jɔjɔɔri i dɔ barasu ni, ni kabo Sɔɔlu kaanri Nyɛmɛ jɔrɛ Yesu duma nu Damasiko, ni ahoresi ni.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Banabasi seeri sɔ ni, na ba soro su, na Sɔɔlu awo bu dɔ Yɛrusalem, na i sujeŋgbe sukan Nyɛmɛ jɔrɛ Yesu duma nu, ni ahoresi.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Na i ni Yuda­fɔm bo bu jɔjɔ Giriki aniɛ ni abo anzama haari na ba se akuruwa ni bu beŋgu. Na ba koro ka bu kun i.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Saŋga bo yarada­yo­fɔm n tiiri ahin jɔrɛ n sɔ ni, na ba fa Sɔɔlu akɔ aju Sizariya miɛ kpiri n nu, na ba ma wɔ kɔ Tarasu miɛ kpiri n nu.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Na Kristo jama n anya faŋga abuka su, na bu susoro Mibiɛ n nahɔrɛ su, na bu suwo ni Awiɛwiɛ Casi n dɛɛ ahoresi nu, na bu sunya minɛm subuka su.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Na Petoro ajeŋgbe ka i bara yɛ awɔrɛ n kɛrɛ, na cɛɛn n be sɔ ɔ, na wɔ kɔ ka i kɔ niɛ Nyɛmɛ minɛm n bo bu wo Luda dɛɛ miɛ kpiri n nu n busu.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Dɔ na wɔ kɔ aŋu sɔnɔ be, bu fere i ka Aniyasi, i saam ni i jaam kɛrɛ awu, i da sɔrɔ ɔ, i afɔ mɔcuɛ lɛɛ bo i koro yasu má.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Na Petoro ase i ka, “Aniyasi, Yesu Kristo ama u laifiɛ. Yasu na a nyanya u dasu ni.” Kpeŋga na wɔ kaba ayasu.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Minɛm kɛrɛ bo bu wo Luda miɛ kpiri n nu, ni bo bu wo Saroni awɔrɛ n nu n kɛrɛ ŋuuri i sɔ ni, na ba kaaki bu wo na ba fa bu ŋu ama Mibiɛ ni.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Bara be yo woori miɛ kpiri be bo bu fere i ka Jopa n nu, bu fere i ka Tabita, i ti Yesu susu­fɔ ɔ, bu fere i duma Giriki aniɛ nu ka Dɔkasi, i bu la ka aja. I yo sakpa wɔ saŋga kɛrɛ, na i si yaari­fɔm aŋunfɔ.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ama, na wɔ ba ada tukpaki na wɔ wu, na ba biɛ i nzue, na ba fa i ada aŋgoro sɔɔ nu.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jopa gusu waari má ni Luda, na saŋga bo Yesu susu­fɔm bo bu wo Jopa n tiiri ka Petoro wo Luda ni, na ba sunma minɛ nnyɔ i dɔ ka i yo aniɛ na i bra ndende.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Nyini ti, na Petoro ayasu asu bu su na bu kɛrɛ akɔ. Saŋga bo i kɔ juuri ni, na ba fa i afun akɔ aŋgoro sɔɔ n nu, na nkuna­fɔm kɛrɛ atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ i, na bu susun, na ba fa tanlɛɛm ni tani barasu barasu bo Dɔkasi la ŋgɔɔ na i kpa maari bu n akere yiri Petoro.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Na Petoro afɔn bu kɛrɛ afite sɔɔ n nu, na wɔ kutu i naŋgoroma su, na wɔ sere Nyɛmɛ, na wɔ kaaki i nyunu awɔ fuin ni, na wɔ se i ka, “Tabita, yasu.” Saŋga bo i tekeeri i nyu­mbaa ni, na wɔ ŋu Petoro, na wɔ yasu atana.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Na Petoro aso i saa nu abuka i, na wɔ yasu ajina, na wɔ fere Nyɛmɛ minɛm n ni nkuna­fɔm ni kɛrɛ, na wɔ fa i akere bu ka wɔ teŋge.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Na nyini labari ni abara ayɛ Jopa miɛ n kɛrɛ nu, na minɛ beberebe ayo Mibiɛ n yarada.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Na Petoro awo Jopa le­nnyɔ, i yo woori jɛrɛkɛ be dika a, bu fere i ka Simon.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.