Atos 9
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVI
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 — ausente —
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Na wɔ de atin akɔ, i kɔ sudodo Damasiko, na sin akaba afite aŋgoro ata abara ayɛ i.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Na wɔ kpaasi haari asiɛŋgu, na wɔ ti akonvi be ŋga, i ŋa, “Sɔɔlu, Sɔɔlu e, nzu ti ye a kere m wuwuruwa sɔ a?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Na wɔ bisa ka, “M Mibiɛ, wɔrɔ ŋma a?” Na wɔ bɔ i nu ka, “Mini Yesu, mini ye a kere m wuwuruwa n a.
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Ama, yasu jina na a wura miɛ n kunnu na m má sɔnɔ be kere u deke bo wɔ yo daka ka a yo ni.”
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Na minɛm n bo bu su Sɔɔlu su n aka ajina surum, ba koro ase má jɔrɛ be, bu tiiri akonvi ni ŋga a, ama, ba ŋu má sɔnɔ be.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Na Sɔɔlu ayasu ajina, na wɔ teke i nyumbaa, ama, wɔ ŋu má asi. Nyini ti, na ba so i saa nu, na ba cin i awura Damasiko miɛ n kunnu.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 I woori dɔ, i lesan bo wɔ nya koro ŋu má asi, nyini saŋga n gusu, i di má, i nu má.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Yesu susufɔ n kun be woori Damasiko miɛ kpiri n nu dɔ, bu fere i ka Ananiyasi. Na Mibiɛ ni aba i dɔ ka alɛlɛ nu. Na wɔ jɔjɔ i dɔ ka, “Ananiyasi.” Na wɔ bɔ i nu ka, “M Mibiɛ, mini yaa.”
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Na Mibiɛ n ase i ka, “Yasu, fa atin n bo bu fere i ka Atiŋgbere Teŋgeewa n su, na a kɔ sɔnɔ n bo bu fere i ka Yudasi n dika, na a bisa ka a koro sɔnɔ be bo bu fere i ka Sɔɔlu ni, na i fite miɛ kpiri n bo bu fere i ka Tarasu n wɔ. Yiri Sɔɔlu n wo dɔ wo nyɛmɛsere su,
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 wɔ ŋu sɔnɔ be ka alɛlɛ nu, bu fere i ka Ananiyasi, wɔ wura i dɔ afa i saa anana i ŋu ka i kaaki ŋu asi bekun.”
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Na Ananiyasi abɔ i nu ka, “M Mibiɛ, minɛ dɔŋgu akan nyini sɔnɔ n jɔrɛ akere m, kabo i kere u minɛm ni wuwuruwa Yɛrusalem miɛ kpiri n nu barasu.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ye wɔ de yiko afite Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm dɔ, aba Damasiko fɛn, na i ba tara minɛm bo bu su u n kɛrɛ.”
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Ama, na Mibiɛ n ase i ka, “Kɔ, dama mini ye ma yi i ka i yo m juma a, na i kɔ bo m duma kere minɛm bo bu ti má Yudafɔm ni, ni bu nfɛmɛm, ni Yisarelifɔm, adena bu si m.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Na m kére i wahara n kɛrɛ bo wɔ yo daka ka i di i, mini dɛɛ ti ni.”
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Nyini ti, na Ananiyasi akɔ Yudasi dika, na wɔ wura Sɔɔlu dɔ, na wɔ fa i saa anana i ŋu, na wɔ se i ka, “M niwa Sɔɔlu, ya Mibiɛ ni sunmaari m u dɔ a, yiri Yesu n ye i yiiri i ŋu kereeri u saŋga bo a wo atin n nu suba n a. Yiri sunmaari m ka m ba ma a ŋu asi bekun, na Awiɛwiɛ Casi n wura u ŋu a.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Kpeŋga na deke be afite Sɔɔlu nyumbaa n nu atɔ, i ti ka jombaa bui wɔ. Na wɔ kaaki aŋu asi bekun. Na wɔ yasu ajina, na Ananiyasi abiɛ i Nyɛmɛ nzue,
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 na wɔ di diire, na wɔ nya faŋga bekun.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Na wɔ kaba sukan Nyɛmɛ jɔrɛ Yudafɔm tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm nu, ka Yesu ti Nyɛmɛ Wa n a.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Na jɔrɛ n amiɛ minɛm kɛrɛ bo bu tiiri ka i sukan Nyɛmɛ jɔrɛ ni, na ba bisa bu ŋuŋu nu ka, “Má sɔnɔ n bo i wo Yɛrusalem miɛ kpiri n nu kun minɛm bo bu su Yesu su n lɛɛ? Ye kisa wɔ ba fɛn ka i ba tara minɛm wura bu jɔrɔkɔ, fa bu kpie bu nyi kɔ ma Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm ni, má sɔ?”
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Ama, na Sɔɔlu anya faŋga abuka su, na wɔ kan akunma Yudafɔm bo bu wo Damasiko n nu, na wɔ kan ateke bu nyi na wɔ ma ba si ka Yesu ti Kristo n a, Tiidefɔ n bo Nyɛmɛ ase ka i súnma i ni.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Na wɔ yo lennyɔ, na Yudafɔm n atiɛn bu nɔɔ afa sɛsɛsu kabo bu yo na bu kun Sɔɔlu,
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 ama, na wɔ ti kabo ba sɛsɛsu ka bu kun i ni. Na ba ŋminda i miɛ ni anɔm n nu, wiɛsu ni kɔŋguɛ, ka nzɛn i ba sufite na bu kun i.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Ama, na cɛɛn n be kɔŋguɛ, na Sɔɔlu susufɔm afa i awura kandiɛ nu, na ba fa i acɔɔndi miɛ n kobe tukoro nu ase.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Saŋga bo Sɔɔlu kɔ juuri Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni, na wɔ koro ka i fa i ŋu bo Yesu susufɔm n su, na i ni bɛrɛ yo kun, na sɛrɛ ati bu, dama ba yo má yarada ka i ti Yesu susufɔm n be wɔ.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Dɔ na Banabasi afa i akɔ Yesu jaramasam n dɔ. Na yiri Banabasi akan akere bu kabo Sɔɔlu wo atin n nu sukɔ Damasiko miɛ kpiri n nu, na i ŋuuri Mibiɛ ni, ni kabo Mibiɛ n jɔjɔɔri i dɔ barasu ni, ni kabo Sɔɔlu kaanri Nyɛmɛ jɔrɛ Yesu duma nu Damasiko, ni ahoresi ni.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Banabasi seeri sɔ ni, na ba soro su, na Sɔɔlu awo bu dɔ Yɛrusalem, na i sujeŋgbe sukan Nyɛmɛ jɔrɛ Yesu duma nu, ni ahoresi.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Na i ni Yudafɔm bo bu jɔjɔ Giriki aniɛ ni abo anzama haari na ba se akuruwa ni bu beŋgu. Na ba koro ka bu kun i.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Saŋga bo yaradayofɔm n tiiri ahin jɔrɛ n sɔ ni, na ba fa Sɔɔlu akɔ aju Sizariya miɛ kpiri n nu, na ba ma wɔ kɔ Tarasu miɛ kpiri n nu.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Na Kristo jama n anya faŋga abuka su, na bu susoro Mibiɛ n nahɔrɛ su, na bu suwo ni Awiɛwiɛ Casi n dɛɛ ahoresi nu, na bu sunya minɛm subuka su.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Na Petoro ajeŋgbe ka i bara yɛ awɔrɛ n kɛrɛ, na cɛɛn n be sɔ ɔ, na wɔ kɔ ka i kɔ niɛ Nyɛmɛ minɛm n bo bu wo Luda dɛɛ miɛ kpiri n nu n busu.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Dɔ na wɔ kɔ aŋu sɔnɔ be, bu fere i ka Aniyasi, i saam ni i jaam kɛrɛ awu, i da sɔrɔ ɔ, i afɔ mɔcuɛ lɛɛ bo i koro yasu má.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Na Petoro ase i ka, “Aniyasi, Yesu Kristo ama u laifiɛ. Yasu na a nyanya u dasu ni.” Kpeŋga na wɔ kaba ayasu.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Minɛm kɛrɛ bo bu wo Luda miɛ kpiri n nu, ni bo bu wo Saroni awɔrɛ n nu n kɛrɛ ŋuuri i sɔ ni, na ba kaaki bu wo na ba fa bu ŋu ama Mibiɛ ni.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Bara be yo woori miɛ kpiri be bo bu fere i ka Jopa n nu, bu fere i ka Tabita, i ti Yesu susufɔ ɔ, bu fere i duma Giriki aniɛ nu ka Dɔkasi, i bu la ka aja. I yo sakpa wɔ saŋga kɛrɛ, na i si yaarifɔm aŋunfɔ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Ama, na wɔ ba ada tukpaki na wɔ wu, na ba biɛ i nzue, na ba fa i ada aŋgoro sɔɔ nu.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Jopa gusu waari má ni Luda, na saŋga bo Yesu susufɔm bo bu wo Jopa n tiiri ka Petoro wo Luda ni, na ba sunma minɛ nnyɔ i dɔ ka i yo aniɛ na i bra ndende.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Nyini ti, na Petoro ayasu asu bu su na bu kɛrɛ akɔ. Saŋga bo i kɔ juuri ni, na ba fa i afun akɔ aŋgoro sɔɔ n nu, na nkunafɔm kɛrɛ atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ i, na bu susun, na ba fa tanlɛɛm ni tani barasu barasu bo Dɔkasi la ŋgɔɔ na i kpa maari bu n akere yiri Petoro.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Na Petoro afɔn bu kɛrɛ afite sɔɔ n nu, na wɔ kutu i naŋgoroma su, na wɔ sere Nyɛmɛ, na wɔ kaaki i nyunu awɔ fuin ni, na wɔ se i ka, “Tabita, yasu.” Saŋga bo i tekeeri i nyumbaa ni, na wɔ ŋu Petoro, na wɔ yasu atana.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Na Petoro aso i saa nu abuka i, na wɔ yasu ajina, na wɔ fere Nyɛmɛ minɛm n ni nkunafɔm ni kɛrɛ, na wɔ fa i akere bu ka wɔ teŋge.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Na nyini labari ni abara ayɛ Jopa miɛ n kɛrɛ nu, na minɛ beberebe ayo Mibiɛ n yarada.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Na Petoro awo Jopa lennyɔ, i yo woori jɛrɛkɛ be dika a, bu fere i ka Simon.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.