Atos 7

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔm kɛrɛ kpiɛn n abisa Satɛfano ka, “Ahin jɔrɛ n kɛrɛ bo ba kan i n ti nahɔrɛ wɔ?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Na Satɛfano abɔ i nu ka, “M sim ni m ninbaam, am so am sui na am ti fɛn. Kana ya na Abraham kɔ wo Harani miɛ kpiri n nu ni, Nyɛmɛ Kpiri n yo yiiri i ŋu kereeri Abraham Mesopotamiya dɛɛ asiɛn n su wɔ.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Na wɔ se i ka, ‘Fite yaki u asiɛn n bo a tana su ni, ni u minɛm, na m kére u asiɛn bo m koro ka a kɔ tana su ni.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Nyini ti, na Abraham ayasu Kaladiya asiɛn n su, na wɔ kɔ awo Harani miɛ kpiri n nu. I woori dɔ ye i si ba wuuri a. Nyini sin, na Nyɛmɛ ama wɔ yasu dɔ aba atana ahin asiɛn n bo ya wo su kisa ni.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Nyini saŋga, Nyɛmɛ nya fa má asiɛn n haari kampiti sɔ mmɔɔ ma má Abraham na i se ka i ti i dɛɛ. Nyɛmɛ yo seeri i ka i fá asiɛn n ma i ni i busu nu­fɔm wɔ. Saŋga bo i seeri i sɔ ni, na Abraham nya wu má baa.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Na Nyɛmɛ ase i ka, ‘U busu nu­fɔm bá kɔ yo wɔfɔm wɔ asiɛn be su, na bu fá bu yo nkɔkɔm, na bu kére bu wahara agaya kɔ ju afɔ yaa nna.’
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Ama, na Nyɛmɛ ase ka, ‘M bá cin minɛm n bo bu fá u minɛm yo bu nkɔkɔm n sui, na m nyá yi u minɛm fite nyini asiɛn n su, na bu káaki ba fɛn, na bu bá su m.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Dɔ na Nyɛmɛ afa sɛsɛ­su na wɔ di i di ni Abraham, i ŋa, ‘Baa kɛrɛ bo a wuuri i, i ti ye ni ka a wura i kɛnkɛnnɛ. Nyini kere ka a bita sɛsɛ­su n bo ya di i di n a.’ Nyini ti, Abraham ba wuuri Izaki ni, i wuraari i kɛnkɛnnɛ wɔ le­mɔcuɛ cɛɛn. Na Izaki gusu aba wu Jakɔbu, na wɔ wura i kɛnkɛnnɛ i le­mɔcuɛ cɛɛn, na Jakɔbu gusu aba awu i nbaa buru ni nnyɔm bo bu ti ya nam ni, na wɔ wura bu kɛnkɛnnɛ le­mɔcuɛ cɛɛn.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Na Jakɔbu nbaam n asi bu niɛma Yosefu kɔrɛ, na ba tɔ i afa ama Ijipiti asiɛn n su­fɔm. Ama, na Nyɛmɛ awo i dɔ,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 na wɔ yi i afite kekereke kɛrɛ bo i tuuri i nu, na wɔ ma i alecira, na wɔ di Ijipiti Fɛmɛ Faaro ahɔrɔma. Na fɛmɛ n afa i dika n kɛrɛ, ni Ijipiti asiɛn n ama i ka i niɛ i dika.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Na ahɔɛ aba atɔ Ijipiti, ni Kanana asiɛnm n su, abi aboro minɛ ŋu, bo ya nam anya má diire bo bu di.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Na bu si Jakɔbu ati ka diire wo Ijipiti asiɛn n su, na wɔ sunma i nbaam. Ciciri su dɛɛ sunma ni, na ba kɔ ato diire n aba.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Bu ba kpieeri bu nyi kɔɔri ajaari nnyɔ su ni, na Yosefu ayi i ŋu akere i sinbaam ni, na Fɛmɛ Faaro gusu asi Yosefu dika­fɔm.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Na Yosefu asunma i sinbaam n ka bu kɔ fa bu si, ni i dika­fɔm kɛrɛ ka bu bra i dɔ Ijipiti asiɛn n su. Minɛm kɛrɛ kɔ yasuuri abura­so ni nnu wɔ, bo bu baari Ijipiti asiɛn n su.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Na Jakɔbu, ni i dika­fɔm kɛrɛ akɔ Ijipiti asiɛn n su, dɔ ye i ni i nbaam n kɛrɛ kɔ wuuri a.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Na ba fa bu aba Sɛkɛm miɛ kpiri n nu, na ba se bu faŋ­kunma n bo Abraham toori i jɛtɛ ŋwaa beberebe Hamɔ nbaam dɔ ni.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Saŋga n ba dodoori bo deke n bo Nyɛmɛ yo seeri ka i yo ma Abraham n yo yii­wa ni, nyini saŋga ni, na ya minɛm ni atɛrɛ ade Ijipiti asiɛn n kɛrɛ su.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Bo woori dɔ sɔ ɔ, haari na sɔnɔ be aba adi Ijipiti asiɛn n su fɛmɛ, yiri asi má Yosefu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Na yiri ni afa sunsunni tiɛ adadaka ya nam, na wɔ bita bu ni tiɛ bita, na wɔ se ya nam ka bu fa bu nbaam fa tu, adena bu wu.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Nyini saŋga n ye bu wuuri Moyisi a, i yo ti baa bo i yo nyumi agaya Nyɛmɛ dɔ ɔ. Na ba bita i i si dika haari sara nsan,
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 na ba nya ayi i afite, na Fɛmɛ Faaro wa baa­bara afa i ayo i kunnu wa.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Na ba kere i Ijipiti­fɔm ŋgɔnlɛ ni alecira barasu barasu kɛrɛ, na wɔ yasu, na i duma ata fa kɔ i sa­yoo­wa ni i jɔjɔɔ­wa kɛrɛ nu.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Saŋga bo Moyisi ba juuri afɔ abura­na ni, na i sunsunni ama i ka i kɔ niɛ i lamɔkɔ Yisareli­fɔm busu.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Na wɔ ŋu ka Ijipiti­fɔm be sukere Yisareli­fɔ kun be wuwuruwa. I ŋuuri i sɔ ni, wɔ sun má i nu, na wɔ kɔ abo akun Ijipiti­fɔ ni.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moyisi sunsuunri ka, i dɛɛ minɛm ni tí i bu wɔ, ka, Nyɛmɛ ye wɔ yi i ka i ba de bu tii ji a, ama, ba ti má i bu sɔ.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 I alecin, na wɔ ŋu ka Yisareli­fɔm minɛ nnyɔ sudi aluwa n bu ŋuŋu nu, na wɔ kɔ akpata bu, na wɔ se bu ka, ‘Njam, am ti fɛn, m ŋa am kɛrɛ ti kun wɔ e, ye nzu ti ye am sudi aluwa?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Ama, na yiri n bo i sukere i beŋgu n wuwuruwa n asun Moyisi akɔ i sin, na wɔ bisa i ka, ‘Ŋma fa u yoori ya niɛsu­fɔ ni ya jɔrɛ­di­fɔ a?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 A koro ka a kun mini gusu, kabo anuma a kuunri Ijipiti­fɔm wɔ, nzɛn sɛ a?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Moyisi tiiri nyini jɔrɛ n sɔ ni, na wɔ ŋmati afite Ijipiti asiɛn n su akɔ awo Madiya asiɛn n su akaaki wɔfɔ dɔ. Dɔ na wɔ ba aja bara, na wɔ wu nbaa­biɛsɔm nnyɔ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Na afɔ abura­na sin, na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ be ayi i ŋu akere Moyisi boro kpantain n nu, fa dodo buka n bo bu fere i ka Sinayi n su, i ŋu ka sin fofoe be je buwe baka be su, ama, i yara má, mɛrɛkɛ n wo sin n nu.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Moyisi ŋuuri i sɔ ni, na wɔ yo alekutura, na wɔ cin adodo ka i niɛ i nyunyumi. Dɔ na Micɛra n ajɔjɔ i dɔ, ase i ka,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Mini ti u nam Nyɛmɛ a, u na Abraham, ni Izaki, ni Jakɔbu.’ Na sɛrɛ ati Moyisi, na i ŋuniɛ subobo i, wɔ bo má su ka i niɛ i kun.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Na Micɛra n ase Moyisi ka, ‘Deke bo a jina n ti m tiɛŋgu dɛɛ asiɛn casi wɔ, cin yi u gbagbaa ni.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ma ŋu kabo m minɛm wo kekereke nu Ijipiti asiɛn n su barasu. Ma ŋu kabo bu fiɛfiɛ barasu, nyini dɛɛ ti ye ma jura aba ka m ba de bu tii ji. Bra na m sunma u Ijipiti asiɛn n su.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Tɔ, yiri Moyisi ye Yisareli­fɔm keteeri i n a, na ba bisa i ka, ‘Ŋma fa u yoori ya niɛsu­fɔ ni ya jɔrɛ­di­fɔ a?’ Moyisi, yiri ye Nyɛmɛ sunmaari i mɛrɛkɛ i dɔ baka n bo i je sin fofoe na i yara má n su, na mɛrɛkɛ n ase i ka i kɔ de minɛm tii ji na i yo bu kpiɛn n a.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Na wɔ du Yisareli­fɔm mɔ, na wɔ yi bu afite Ijipiti asiɛn n su, na wɔ yo alekutura sam beberebe dɔ, ni kunma kpiri n bo bu fere i ka Kunma Kɔkɔrɛ n su, ni saŋga bo bu wo boro kpantain n nu afɔ abura­na ni.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Yiri Moyisi yo seeri Yisareli­fɔm ka, ‘Nyɛmɛ bá yi am busu nu­fɔ be na i yó i nɔaniɛ kan­fɔ, kabo m ti ni.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Yiri Moyisi, i ni ya na Yisareli­fɔm yo woori boro kpantain n nu n a, yiri ye Nyɛmɛ mɛrɛkɛ n jɔjɔɔri i dɔ Sinayi Buka n su n a, yiri ye Nyɛmɛ yo faari i nɔaniɛ n bo i ma ŋgɔɔ n maari i ka i fa ma ya nam n a.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Ama, ya nam akoro má ka bu de i, na ba kete i na ba koro ka má bu kpie bu nyi kɔ Ijipiti asiɛn n su.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Na ba se Moyisi gɔrɔ Aarɔn ka, ‘Ta amɔɛm ma ya na bu du ya mɔ fa ya nati. Ya si má sa bo wɔ yo yiri Moyisi n bo i faari ya fiteeri Ijipiti asiɛn n su ni.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Na ba yiyi bu sikam, na ba fa ata amɔɛ ka nambaa dɛɛ su, na ba yo tiɛ ama i, na ba su i, na ba di cɛɛn­kpiri fa kɔ nyini deke n bo bɛrɛ ni bu tii ayo i n su.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Nyini ti, na Nyɛmɛ akaaki i sin abo bu, na wɔ ma bu susu asara­mbaam bo bu wo aŋgoro ni, kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm dɛɛ kadasi n nu lɛɛ. Bu ŋa,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Ai, am yo sɔɔri amɔɛ n bo bu fere i ka Mɔlɛki na am afa tani abo i nambue n sɔ i nati wɔ,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Ya nam ni, bɛrɛ yo laari nambue n bo i kere ka Nyɛmɛ wo bu dɔ n boro kpantain n nu a. Bu yoori i kabo Nyɛmɛ kereeri Moyisi ka i yo i n wɔ.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ya nam yo faari nyini nambue n maari bu sin­fɔm wɔ, na bu ni bu mɔ­fɔ Yosuwa afa i akɔ asiɛn n bo Nyɛmɛ fɔn yiiri minɛm su na i fa maari bu ni. Na nyini nambue n awo bu dɔ haari Fɛmɛ Davidi saŋga.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Na Fɛmɛ Davidi adi ahɔrɔma Nyɛmɛ dɔ, na wɔ sere Nyɛmɛ ka i ma i ta awuru bo Jakɔbu ni i dika­fɔm fa su Nyɛmɛ. Fɛmɛ Davidi akoro ata má i,
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 ama, i wa Fɛmɛ Solomon yo taari awuru n maari Nyɛmɛ a.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Haari ni nyini mmɔɔ, Micɛra Nyɛmɛ Kpiri n yiri tana má awuru bo adamande ata i nu, kabo Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ n ajɔjɔ i ni. I ŋa,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Micɛra n ŋa o,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Má mini yoori ahin dekem ni kɛrɛ a?’”
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Na Satɛfano akaaki ase bu ka, “Ambɛrɛ, am ahore­mbaa ti kekereke, na am sui ti tan­tanantan ka minɛm bo bu su má Nyɛmɛ ni. Am nati kete Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n wɔ, kabo am nam yo yoori lɛɛ.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ bɔnɔ ye am nam akere má i wuwuruwa? Na ba kun minɛm ni, bo bu seeri ka Sɔnɔ n bo i yo sa bo i kɔ atin su ni bá ni.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ambɛrɛ ye Nyɛmɛ yo sunmaari i mɛrɛkɛm ye bu faari i nɔaniɛ kpamaa­wa maari am n a, ama, am ade má i.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Kabo Satɛfano jɔjɔɔri sɔ ni, na yaa ati Yuda­fɔ tere­tere­fɔm n agaya, na ba kan bu nɔɔ awura nu, na bu sukpɛsɛ bu jee.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Ama, na Awiɛwiɛ Casi n awura Satɛfano ŋu, na wɔ tu i tii aniɛ aŋgoro, na wɔ ŋu kabo Nyɛmɛ woo­wa ata papasi barasu. Na wɔ ŋu ka Yesu jina Nyɛmɛ saa fɔmbɔrɔ su.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Na wɔ se bu ka, “Am niɛ, ma ŋu ka aŋgoro n ateke ye Adamande Wa n jina Nyɛmɛ saa fɔmbɔrɔ su.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 I seeri sɔ ni, na Yuda­fɔ tere­tere­fɔm n atiɛn kpa, na ba fa bu saa atɔ bu suim. Dɔ na ba kaba abereki atɔ Satɛfano ŋu.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Na ba cin i afite miɛ n ahɛmɛ, na bu sutu i yabuɛ, na bɛrɛ bo bu di daani jaraki i, na bu sutu i yabuɛ, na ba yi bu suturam ama gbɛfɛnɛ anyunuti­fɔ be ka i suniɛ bu dika, bu fere nyini gbɛfɛnɛ n ka Sɔɔlu.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bu wo Satɛfano yabuɛ n tu su sɔ ni, na i gusu subo fere Mibiɛ ni, i ŋa, “M Mibiɛ Yesu, de m ŋgɔɔ ni.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Na wɔ kutu asiɛŋgu, na wɔ bo awie kpa, i ŋa, “M Mibiɛ, má a fa bu ŋgasi fa kɔ sa n bo bu suyo i n su.” I seeri sɔ wieeri ni, kpeŋga na i ni durunya n akpaaki.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.