Atos 5
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA
1 Sɔnɔ be yo woori dɔ bu fere i ka Ananiyasi, na bu fere i yi ka Safira, na ba tɔ bu aja be.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ama, na yiri ni i yi n ayo bu nɔɔkun, na wɔ yi ŋwaa n be afiɛ, na wɔ fa bo i kaari n ama Yesu jaramasam ni.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Na Petoro abisa i ka, “Ananiyasi, nzu ti ye a ma Sitana awura u sunsunni nu, ye a fa ŋwaa n bo a tɔɔri u asiɛn n na a nyaari i n be afiɛ a, ye a ŋa a dadaka Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n a?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Saŋga n bo a nya tɔ má i ni, i ti u dɛɛ wɔ, kisa gusu bo a tɔ i ni, ŋwaa n ti u dɛɛ wɔ. Ye nzu ti ye a yo ahin sa n a? Má adamande ŋgumi ye a ŋa a dadaka a, ama, a ŋa a dadaka Nyɛmɛ wɔ.”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Ananiyasi tiiri nyini nɔaniɛ n sɔ ni, i kaba kpaasiiri wɔ, na wɔ wu, na sɔnɔ kɛrɛ bo i tiiri nyini sa n bo wɔ yo ni, na sɛrɛ ati bu agaya.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Na ngbɛfɛnɛm ayasu afa tani apɔɔndi i, na ba fa i afite akɔ ase i.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Wɔ cɛ má, na i yi gusu aba, wɔ si má sa bo wɔ yo ni.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Na Petoro abisa i ka, “U ni u hun aja n bo am tɔɔri i n ŋwaa n kɛrɛ lɛɛ?” Na wɔ bɔ Petoro n nu ka, “Ɛɛn, i kɛrɛ lɛɛ.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Dɔ na Petoro abisa i ka, “Nzu ti ye u ni u hun ayo am nɔɔkun na am yo Micɛra n Awiɛwiɛ n na am niɛ a? Niɛ fɛn, minɛm bo bu faari u hun kɔ seeri i ni, bu jaa busu wo anɔ n nu, bu fá wɔrɔ mmɔɔ fite lɛɛ.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Jina n nu bɛrɛ, na wɔ kaba akpaasi Petoro jaa bu, na wɔ wu. Bo bu seeri i hun n ba ŋuuri ka yiri gusu awu, na ba fa i akɔ ase i adodo i hun ni.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Na Kristo jama n kɛrɛ, ni minɛm kɛrɛ bo bu tiiri nyini sa n bo wɔ yo ni, na sɛrɛ ati bu kɛrɛ agaya.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Na Yesu jaramasam n ayo alekutura sam barasu barasu dɔŋgu minɛm n nu bo i kere ka Nyɛmɛ wo bu dɔ. Na yaradayofɔm n kɛrɛ atiɛn bu nɔɔ Solomon Lɛlɛ n bo i wo Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu ni.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Minɛm bo ba yo má Yesu yarada ni soroori sɛrɛ wɔ, ba koro asaŋga má bu nu, ama, na minɛm n awura bu kpiri.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Na minɛ beberebe ayo Mibiɛ n yarada, subuka bu su saŋga kɛrɛ, bu sunnu, nbiɛsɔm ni nbaram.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Na alekutura sam bo Yesu jaramasam yoori bu n dɛɛ ti, na minɛ asɔ bu tukpakifɔm, ni bu dasum aba ase atiŋgberem nɔɔ su, adena Petoro ba sunati sin, na haari i awiɛwiɛ mmɔɔ tɔ gɔ bu nbem ŋu, na bu nyá laifiɛ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Na minɛ beberebe afite miɛ miɛm bo bu bara yɛ Yɛrusalem miɛ kpiri n su ni, na ba fa tukpakifɔm ni minɛm bo ajinim yaki má bu n aba, na bu kɛrɛ anya laifiɛ.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm n kɛrɛ kpiɛn ni, ni i beŋgum bo bu su Sadusifɔm atin su ni, aba asi Yesu jaramasam ni kɔrɛ agaya.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Na ba tara Yesu jaramasam ni, akɔ anyi bu dansaraka.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ama, nyini cɛɛn n kɔŋguɛ, na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ aba ateke dansaraka anɔ ni, na wɔ yi Yesu jaramasam n afite, na wɔ se bu ka,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Am kɔ na am kɔ jina Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na am kan ahin ŋgɔɔ fɔfɔrɛ n bo am anya i n jɔrɛ kɛrɛ kere minɛm.”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Na jaramasam n ade i nɔaniɛ ni, na alecin ŋgarama fuun, na ba kɔ ajina Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na ba bo i bu sukere minɛ.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Ama, minɛm n bo bu sunmaari bu n kɔ juuri ni, ba ŋu má jaramasam ni dansaraka sɔɔ n nu, na ba kpie bu nyi aba ase bu.
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 Bu ŋa, “Saŋga bo ya kɔ juuri ni, dansaraka anɔ n kɛrɛ nyi wɔ kenken, tintinijinafɔm gusu jina anɔ n nu bɛrɛ, ama, saŋga bo ya ba tekeeri anɔ n ni, ya ŋu má sɔnɔ kun n kpein mmɔɔ sɔɔ n nu.”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Saŋga bo Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ n kɛrɛ nkpiɛnm, ni Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu tintinijinafɔm kpiɛn n tiiri sɔ ni, na ba birisi, ba si má sa bo wɔ yo.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Dɔ na sɔnɔ be aba ase bu ka, “Am ti fɛn. Minɛm bo am taraari bu kɔ nyiiri bu ni, bu wo Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu wo minɛm kere su.”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Nyini ti, na Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu tintinijinafɔm kpiɛn n afa i minɛm akɔ, na ba kɔ atara Yesu jaramasam n aba. Bu kɔ faari bu ni, ba miɛ má bu, dama bu soroori ka minɛm ni tu bu yabuɛ wɔ.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Na ba fa jaramasam n aba, na ba fa bu ajina minɛm bo ba tiɛn bu nɔɔ n nyunu. Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm n kɛrɛ kpiɛn n abisa bu bisaawam.
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 I ŋa, “Ya maari am nɔɔ nahɔrɛ su ka, má am se ka am kere kereewa be ahin sɔnɔ n duma nu. Ama, am niɛ kabo am ayo a. Am afa am kereewa n abara ayɛ Yɛrusalem miɛ kpiri n kɛrɛ nu, ye am koro ka am se ka yɛrɛ kuunri i a.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Na Petoro ni jaramasa nyiŋgam n abɔ bu nu ka, “Wɔ yo daka ka ya de Nyɛmɛ nɔaniɛ wɔ, má adamande dɛɛ.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Nyɛmɛ bo i ti ya nam dɛɛ Nyɛmɛ ni, yiri teŋgeeri Yesu fiteeri i yiwee n nu, yiri bo am kuunri i na am kpamaari i baka jaanu n su ni.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Yiri Yesu, ye Nyɛmɛ afa i atana i saa fɔmbɔrɔ su, ka i yo ya Mɔfɔ ni ya Tiidefɔ, na i ma yɛrɛ Yisarelifɔm atin, na ya kaaki ya wo, na Nyɛmɛ fa ya satiɛ kɛrɛ ce ya.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Yɛrɛ ni Awiɛwiɛ Casi ni di ahin sam n daani kan kere minɛ a. Yiri Awiɛwiɛ Casi n ye Nyɛmɛ afa ama minɛm bo bu de i nɔaniɛ n a.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Saŋga bo minɛm bo ba tiɛn bu nɔɔ n tiiri nyini jɔrɛ n sɔ ni, na yaa ati bu agaya, má bu koroori ka bu kun Yesu jaramasam wɔ.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ama, na bu nu kun, i ti Farasifɔ ɔ, bu fere i ka Gamɛli, i kaaki ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n kerefɔ ɔ, bo minɛm kɛrɛ ma i jirima agaya. Na wɔ yasu ajina, na wɔ ma nɔɔ ka bu fa jaramasam n fite dasin kaan ka.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Dɔ na wɔ se jama n kɛrɛ ka, “M lamɔkɔ Yisarelifɔm, am niɛ am tii su dɔŋgu fa kɔ sa n bo am koro ka am fa yo ahin minɛm ni.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Am teŋge su ka afɔ be, na sɔnɔ be, bu fere i ka Tiyodasi, na wɔ ba, na wɔ yo i ŋu ka i ti sɔnɔ bo i ŋusu nya má durunya n nu wɔ, na minɛ ba yo ka yaa nna kɛrɛ asu i su. Ama, wɔ cɛ má, na minɛ akun i, na i susufɔm n kɛrɛ aŋmati asandi, na i dɛɛ atin n aka ŋgbɛɛn.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Nyini sin, saŋga bo bu ŋa bu kɛrɛ asiɛn n su jama duma na bu si bu nɔ ni, na sɔnɔ be gusu aba, yiri la Yudasi bo i fite Galili asiɛn n su ni. Na jama beberebe asu i su, ama, na minɛ akun yiri gusu, na i susufɔm n kɛrɛ aŋmati asandi.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nyini ti, kabo i ti ni, m suse am wɔ, má am se ka am yo ahin minɛm ni pui. Am yaki bu bɛnlɛ. Nzɛn atin n bo bu bita i n ti adamande dɛɛ, i ká ŋgbɛɛn wɔ.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Ama, nzɛn i ti Nyɛmɛ dɛɛ, am kóro yo má ahin minɛ ni pui. Am bá ŋu ka am si má na am sukun luɛ ni Nyɛmɛ.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Na ba de Gamɛli fɔtuuwa ni. Na ba fere Yesu jaramasam n awura, na ba fin bu ŋgbere, na ba ma bu nɔɔ ka, má bu se ka bu bo Yesu duma mmɔɔ kere minɛ kun. Na ba yaki bu, na ba kɔ.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Yesu jaramasam ni fiteeri minɛm bo ba tiɛn bu nɔɔ n dɔ wieeri ni, na bu ahore ajɔ agaya, ka Nyɛmɛ abu bu awura be nu, dama ba di nyinsɛ Yesu dɛɛ duma n nu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Na cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn, na bu suwura Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, ni minɛm dika, na bu yaki má Nyɛmɛ nɔaniɛ n kere ni, na bu sukan Nyɛmɛ labari kpa n kere bu ka Yesu ti Kristo n a, Tiidefɔ n bo Nyɛmɛ ase ka i súnma i ni.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.