Atos 5
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ACF
1 Sɔnɔ be yo woori dɔ bu fere i ka Ananiyasi, na bu fere i yi ka Safira, na ba tɔ bu aja be.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ama, na yiri ni i yi n ayo bu nɔɔkun, na wɔ yi ŋwaa n be afiɛ, na wɔ fa bo i kaari n ama Yesu jaramasam ni.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Na Petoro abisa i ka, “Ananiyasi, nzu ti ye a ma Sitana awura u sunsunni nu, ye a fa ŋwaa n bo a tɔɔri u asiɛn n na a nyaari i n be afiɛ a, ye a ŋa a dadaka Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n a?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Saŋga n bo a nya tɔ má i ni, i ti u dɛɛ wɔ, kisa gusu bo a tɔ i ni, ŋwaa n ti u dɛɛ wɔ. Ye nzu ti ye a yo ahin sa n a? Má adamande ŋgumi ye a ŋa a dadaka a, ama, a ŋa a dadaka Nyɛmɛ wɔ.”
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananiyasi tiiri nyini nɔaniɛ n sɔ ni, i kaba kpaasiiri wɔ, na wɔ wu, na sɔnɔ kɛrɛ bo i tiiri nyini sa n bo wɔ yo ni, na sɛrɛ ati bu agaya.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Na ngbɛfɛnɛm ayasu afa tani apɔɔndi i, na ba fa i afite akɔ ase i.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Wɔ cɛ má, na i yi gusu aba, wɔ si má sa bo wɔ yo ni.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Na Petoro abisa i ka, “U ni u hun aja n bo am tɔɔri i n ŋwaa n kɛrɛ lɛɛ?” Na wɔ bɔ Petoro n nu ka, “Ɛɛn, i kɛrɛ lɛɛ.”
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Dɔ na Petoro abisa i ka, “Nzu ti ye u ni u hun ayo am nɔɔkun na am yo Micɛra n Awiɛwiɛ n na am niɛ a? Niɛ fɛn, minɛm bo bu faari u hun kɔ seeri i ni, bu jaa busu wo anɔ n nu, bu fá wɔrɔ mmɔɔ fite lɛɛ.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Jina n nu bɛrɛ, na wɔ kaba akpaasi Petoro jaa bu, na wɔ wu. Bo bu seeri i hun n ba ŋuuri ka yiri gusu awu, na ba fa i akɔ ase i adodo i hun ni.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Na Kristo jama n kɛrɛ, ni minɛm kɛrɛ bo bu tiiri nyini sa n bo wɔ yo ni, na sɛrɛ ati bu kɛrɛ agaya.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Na Yesu jaramasam n ayo alekutura sam barasu barasu dɔŋgu minɛm n nu bo i kere ka Nyɛmɛ wo bu dɔ. Na yaradayofɔm n kɛrɛ atiɛn bu nɔɔ Solomon Lɛlɛ n bo i wo Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu ni.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Minɛm bo ba yo má Yesu yarada ni soroori sɛrɛ wɔ, ba koro asaŋga má bu nu, ama, na minɛm n awura bu kpiri.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Na minɛ beberebe ayo Mibiɛ n yarada, subuka bu su saŋga kɛrɛ, bu sunnu, nbiɛsɔm ni nbaram.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Na alekutura sam bo Yesu jaramasam yoori bu n dɛɛ ti, na minɛ asɔ bu tukpakifɔm, ni bu dasum aba ase atiŋgberem nɔɔ su, adena Petoro ba sunati sin, na haari i awiɛwiɛ mmɔɔ tɔ gɔ bu nbem ŋu, na bu nyá laifiɛ.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Na minɛ beberebe afite miɛ miɛm bo bu bara yɛ Yɛrusalem miɛ kpiri n su ni, na ba fa tukpakifɔm ni minɛm bo ajinim yaki má bu n aba, na bu kɛrɛ anya laifiɛ.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm n kɛrɛ kpiɛn ni, ni i beŋgum bo bu su Sadusifɔm atin su ni, aba asi Yesu jaramasam ni kɔrɛ agaya.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Na ba tara Yesu jaramasam ni, akɔ anyi bu dansaraka.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ama, nyini cɛɛn n kɔŋguɛ, na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ aba ateke dansaraka anɔ ni, na wɔ yi Yesu jaramasam n afite, na wɔ se bu ka,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 “Am kɔ na am kɔ jina Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na am kan ahin ŋgɔɔ fɔfɔrɛ n bo am anya i n jɔrɛ kɛrɛ kere minɛm.”
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Na jaramasam n ade i nɔaniɛ ni, na alecin ŋgarama fuun, na ba kɔ ajina Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, na ba bo i bu sukere minɛ.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Ama, minɛm n bo bu sunmaari bu n kɔ juuri ni, ba ŋu má jaramasam ni dansaraka sɔɔ n nu, na ba kpie bu nyi aba ase bu.
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 Bu ŋa, “Saŋga bo ya kɔ juuri ni, dansaraka anɔ n kɛrɛ nyi wɔ kenken, tintinijinafɔm gusu jina anɔ n nu bɛrɛ, ama, saŋga bo ya ba tekeeri anɔ n ni, ya ŋu má sɔnɔ kun n kpein mmɔɔ sɔɔ n nu.”
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Saŋga bo Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ n kɛrɛ nkpiɛnm, ni Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu tintinijinafɔm kpiɛn n tiiri sɔ ni, na ba birisi, ba si má sa bo wɔ yo.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Dɔ na sɔnɔ be aba ase bu ka, “Am ti fɛn. Minɛm bo am taraari bu kɔ nyiiri bu ni, bu wo Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu wo minɛm kere su.”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Nyini ti, na Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu tintinijinafɔm kpiɛn n afa i minɛm akɔ, na ba kɔ atara Yesu jaramasam n aba. Bu kɔ faari bu ni, ba miɛ má bu, dama bu soroori ka minɛm ni tu bu yabuɛ wɔ.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Na ba fa jaramasam n aba, na ba fa bu ajina minɛm bo ba tiɛn bu nɔɔ n nyunu. Na Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔm n kɛrɛ kpiɛn n abisa bu bisaawam.
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 I ŋa, “Ya maari am nɔɔ nahɔrɛ su ka, má am se ka am kere kereewa be ahin sɔnɔ n duma nu. Ama, am niɛ kabo am ayo a. Am afa am kereewa n abara ayɛ Yɛrusalem miɛ kpiri n kɛrɛ nu, ye am koro ka am se ka yɛrɛ kuunri i a.”
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Na Petoro ni jaramasa nyiŋgam n abɔ bu nu ka, “Wɔ yo daka ka ya de Nyɛmɛ nɔaniɛ wɔ, má adamande dɛɛ.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Nyɛmɛ bo i ti ya nam dɛɛ Nyɛmɛ ni, yiri teŋgeeri Yesu fiteeri i yiwee n nu, yiri bo am kuunri i na am kpamaari i baka jaanu n su ni.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 Yiri Yesu, ye Nyɛmɛ afa i atana i saa fɔmbɔrɔ su, ka i yo ya Mɔfɔ ni ya Tiidefɔ, na i ma yɛrɛ Yisarelifɔm atin, na ya kaaki ya wo, na Nyɛmɛ fa ya satiɛ kɛrɛ ce ya.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Yɛrɛ ni Awiɛwiɛ Casi ni di ahin sam n daani kan kere minɛ a. Yiri Awiɛwiɛ Casi n ye Nyɛmɛ afa ama minɛm bo bu de i nɔaniɛ n a.”
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Saŋga bo minɛm bo ba tiɛn bu nɔɔ n tiiri nyini jɔrɛ n sɔ ni, na yaa ati bu agaya, má bu koroori ka bu kun Yesu jaramasam wɔ.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Ama, na bu nu kun, i ti Farasifɔ ɔ, bu fere i ka Gamɛli, i kaaki ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa n kerefɔ ɔ, bo minɛm kɛrɛ ma i jirima agaya. Na wɔ yasu ajina, na wɔ ma nɔɔ ka bu fa jaramasam n fite dasin kaan ka.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Dɔ na wɔ se jama n kɛrɛ ka, “M lamɔkɔ Yisarelifɔm, am niɛ am tii su dɔŋgu fa kɔ sa n bo am koro ka am fa yo ahin minɛm ni.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Am teŋge su ka afɔ be, na sɔnɔ be, bu fere i ka Tiyodasi, na wɔ ba, na wɔ yo i ŋu ka i ti sɔnɔ bo i ŋusu nya má durunya n nu wɔ, na minɛ ba yo ka yaa nna kɛrɛ asu i su. Ama, wɔ cɛ má, na minɛ akun i, na i susufɔm n kɛrɛ aŋmati asandi, na i dɛɛ atin n aka ŋgbɛɛn.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Nyini sin, saŋga bo bu ŋa bu kɛrɛ asiɛn n su jama duma na bu si bu nɔ ni, na sɔnɔ be gusu aba, yiri la Yudasi bo i fite Galili asiɛn n su ni. Na jama beberebe asu i su, ama, na minɛ akun yiri gusu, na i susufɔm n kɛrɛ aŋmati asandi.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Nyini ti, kabo i ti ni, m suse am wɔ, má am se ka am yo ahin minɛm ni pui. Am yaki bu bɛnlɛ. Nzɛn atin n bo bu bita i n ti adamande dɛɛ, i ká ŋgbɛɛn wɔ.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Ama, nzɛn i ti Nyɛmɛ dɛɛ, am kóro yo má ahin minɛ ni pui. Am bá ŋu ka am si má na am sukun luɛ ni Nyɛmɛ.”
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Na ba de Gamɛli fɔtuuwa ni. Na ba fere Yesu jaramasam n awura, na ba fin bu ŋgbere, na ba ma bu nɔɔ ka, má bu se ka bu bo Yesu duma mmɔɔ kere minɛ kun. Na ba yaki bu, na ba kɔ.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 Yesu jaramasam ni fiteeri minɛm bo ba tiɛn bu nɔɔ n dɔ wieeri ni, na bu ahore ajɔ agaya, ka Nyɛmɛ abu bu awura be nu, dama ba di nyinsɛ Yesu dɛɛ duma n nu.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Na cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn, na bu suwura Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, ni minɛm dika, na bu yaki má Nyɛmɛ nɔaniɛ n kere ni, na bu sukan Nyɛmɛ labari kpa n kere bu ka Yesu ti Kristo n a, Tiidefɔ n bo Nyɛmɛ ase ka i súnma i ni.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.