Atos 28

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Saŋga bo ya fiteeri nzue n nu wieeri ni, na ba se ya ka bu fere lui bambaka n ka Malite.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Na miɛ n nu­fɔm ade ya na ba yo ya sakpa agaya. Nzue sutɔ na ayɛrɛ wo bɛrɛ n dɛɛ ti, na ba tɔrɔ sin ama ya, na ya kɛrɛ atun.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Na Pɔɔlu atiɛntiɛn yee nɔɔ agɔ sin n nu, jaa pumpuni wo yee n nu, na sin n waraŋgu awura i, na wɔ fite akan i saa aka asense su.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Miɛ n nu­fɔm ni ŋuuri ka woo n akan asense Pɔɔlu saa su sɔ ni, na ba se bu ŋuŋu nu ka, “Ahin sɔnɔ n ti sɔnɔ kun­fɔ ɔ nahɔrɛ su, haari ni bo wɔ koro afite n nzue n nu ni, i nyɛmɛ atin su, wɔ yo má daka ka i nyá ŋgɔɔ.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ama, na Pɔɔlu akpisi woo n aji sin n nu, wɔ ŋu má yaari be.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Na minɛm n asunsun ka i cɛ́ má, i ŋuniɛ wúra a, wara i kába kpaasi wu. Ama, bu ŋminda cɛɛri na bu ŋu má ka deke be ayo i ni, na ba kaaki bu sunsunni, na ba se ka, “I ti nyɛmɛ be wɔ.”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Deke bo ya sekeeri ni, fie be wo dodo dɔ, i fɔ n ti lui bambaka n su sɔnɔ anyumbaa­fɔ ɔ, bu fere i ka Pubiliyosi. Na wɔ de ya wɔfɔ nyunyumi, na ya ka ada i dika haari le­san.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Nyini saŋga Pubiliyosi si gusu la má laifiɛ, i da sɔrɔ, i ŋuniɛ ado, na i suje tɔtɔkɔ. Na Pɔɔlu awura sɔɔ n bo i da nu ni, na wɔ fa i saa anana i ŋu, na wɔ sere Nyɛmɛ ama i, na wɔ nya laifiɛ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 I yoori sɔ n dɛɛ sin, na tukpaki­fɔm kɛrɛ bo bu wo lui bambaka n su n gusu aba Pɔɔlu dɔ, na wɔ tuntun bu, na ba nya laifiɛ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Na ba wura ya kpiri, na ba ce ya aceerim beberebe. Na saŋga bo ya ba suyasu ka ya fa lee na ya kɔ ni, na ba fa deke kɛrɛ bo i ti ya miɛɛ­wa awura lee bambaka n nu ama ya.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ya woori dɔ haari sara nsan, na ya nya fa lee bambaka be bo i fite Alɛkizanderiya dɛɛ miɛ kpiri n nu wɔ. Amɔɛ ndaam anyaari see­wa mata i. Fufuku saŋga n dɛɛ ti, wɔ jina dɔ acɛ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Na ya kɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Sarakusasi n su, na ya wo dɔ le­san.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Na ya nya akaaki ayasu bɛrɛ bekun, akɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Regiyoni n su. Na i alecin, na aŋuma abo i bu sukpiɛ fite ya nyunu ndiɛma saa biɛ su. Na i le­nnyɔ cɛɛn n na ya kɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Potiyoli n su.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Na ya ŋu yarada­yo­fɔ nbem dɔ, na ba sere ya ka ya wo bu dɔ le­so. Na ya nya yasu aba Roma miɛ kpiri n nu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Saŋga bo yarada­yo­fɔm n bo bu wo Roma n tiiri ya ŋga ka ya suba ni, na ba fite akpa ya atin, na ya ni bu nbem akɔ ayɛ miɛ n bue bo bu fere i ka Apiyɔsi Gɔɔ n su, na ya ni bu nbem gusu akɔ ayɛ Wɔfɔm Daa­biri Awuru Nsan miɛ n nu. Saŋga bo Pɔɔlu ŋuuri bu ni, na wɔ da Nyɛmɛ asi, na wɔ nya ahoresi.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Saŋga bo ya kɔ juuri Roma miɛ kpiri n nu ni, na ba ma Pɔɔlu atin ka i nya awuru be na yiri ni i tii suwo nu, na ba ma i soja kun ka i suniɛ i dika.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 I woori dɔ i le­san, nyini sin, na Pɔɔlu afere Yuda­fɔm bo bu la anyunuyi na bu wo miɛ n nu ni, ka bu tiɛn bu nɔɔ. Bu tiɛn bu nɔɔ wieeri ni, na wɔ se bu ka, “M ninbaam, ma yo má ya minɛm n sa be, ma bu má ya nana sa­yoo­wa n be ŋgbɛɛn, ama, haari ni nyini mmɔɔ, bu taraari m Yɛrusalem miɛ kpiri n nu wɔ, na ba nya afa m awura Roma­fɔm saa nu.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Bɛrɛ gusu bisaari m bisaa­wam wieeri ni, má bu ŋa bu fa m ji wɔ, dama ba ŋu má satiɛ bo ma yo i na i ti ye ni ka bu kun m.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ama, na Yuda­fɔm n akete ka má Roma­fɔm n yaki m nu ji, na wɔ yo daka ka m sere ka bu fa m jɔrɛ n kɔ Roma­fɔm fɛmɛ kpiri n dɔ, haari ni bo m la má jɔrɛ be bo m fa jaraki m tiɛŋgu minɛm ni.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Nyini dɛɛ ti, ye m fere am a, na m jɔjɔ am dɔ na am si bo i wo bɛrɛ, ka, sɔnɔ n bo Yisareli­fɔm yo i tama n dɛɛ ti, ye m wo ahin jɔrɔkɔ n nu a.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Na ba se ka, “Ya nya de má kadasi be Yudiya­fɔm dɔ fa kɔ u jɔrɛ su. Ya minɛm bo bu fiteeri dɔ baari n gusu, be nya kan má, wara i jɔjɔ jɔrɛ tiɛ be fa kɔ u dɔ.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ama, ya koro ka ya ti fite u dɔ kabo u sunsunni ti, dama ya si ka nyini atin n bo a bita i ni, deke kɛrɛ bo a kɔ, minɛ jaraki i wɔ.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Na ba kpama cɛɛn ka bu tiɛn bu nɔɔ. Nyini cɛɛn n na minɛ beberebe aba atiɛn bu nɔɔ deke bo Pɔɔlu da ni. Na wɔ kan akere bu kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n atin ti barasu. Fite ŋgarama haari kɔŋguɛ, na wɔ boro i nyi na i ma bu si kabo Yesu ti barasu, fite kabo ba kɛrɛ i Moyisi dɛɛ nɔaniɛ kpamaa­wa kadasi n nu ni, ni kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm dɛɛ kadasi n nu ni.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Na bu nbem ade i nɔaniɛ ni, ama, na nbem akete, ba yo má yarada.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Nyini ti, bu nɔɔ ayo má kun, na ba yasu ka bu kɔ awuru, na Pɔɔlu ase bu jɔrɛ kun be abuka su, i ŋa, “Nahɔrɛ ye Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n jɔjɔɔri am jɔrɛ n a. I yo maari Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ Esaya seeri am nam ka,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Kɔ na a kɔ se nyini minɛm ka, Nyɛmɛ ŋa o,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Dama ahin minɛm tii ti kekereke,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Na Pɔɔlu akun i jɔjɔɔ­wa n nɔɔ, na wɔ se bu ka, “Nyini ti, m koro ka am si ka Nyɛmɛ asunma ya ka ya fa tii­de labari kpa n kɔ ma minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm ni. Bɛrɛ dé i a.” [
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Na Pɔɔlu kaanri sɔ wieeri ni, na Yuda­fɔm n ayasu afite akɔ ase akuruwa nyannyan bu ŋuŋu nu.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Na Pɔɔlu ade sɔɔ, na i sutɔ kaari, na wɔ wo nu haari afɔ nnyɔ, na i sude minɛm kɛrɛ bo bu ba i dɔ ni,
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 na i sukan Nyɛmɛ fɛmɛya n ŋusu jɔrɛ, na i sukere minɛm ya Mibiɛ Yesu Kristo jɔrɛ ni ahoresi, be akanda má i.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.