Atos 28

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saŋga bo ya fiteeri nzue n nu wieeri ni, na ba se ya ka bu fere lui bambaka n ka Malite.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Na miɛ n nu­fɔm ade ya na ba yo ya sakpa agaya. Nzue sutɔ na ayɛrɛ wo bɛrɛ n dɛɛ ti, na ba tɔrɔ sin ama ya, na ya kɛrɛ atun.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Na Pɔɔlu atiɛntiɛn yee nɔɔ agɔ sin n nu, jaa pumpuni wo yee n nu, na sin n waraŋgu awura i, na wɔ fite akan i saa aka asense su.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Miɛ n nu­fɔm ni ŋuuri ka woo n akan asense Pɔɔlu saa su sɔ ni, na ba se bu ŋuŋu nu ka, “Ahin sɔnɔ n ti sɔnɔ kun­fɔ ɔ nahɔrɛ su, haari ni bo wɔ koro afite n nzue n nu ni, i nyɛmɛ atin su, wɔ yo má daka ka i nyá ŋgɔɔ.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ama, na Pɔɔlu akpisi woo n aji sin n nu, wɔ ŋu má yaari be.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Na minɛm n asunsun ka i cɛ́ má, i ŋuniɛ wúra a, wara i kába kpaasi wu. Ama, bu ŋminda cɛɛri na bu ŋu má ka deke be ayo i ni, na ba kaaki bu sunsunni, na ba se ka, “I ti nyɛmɛ be wɔ.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Deke bo ya sekeeri ni, fie be wo dodo dɔ, i fɔ n ti lui bambaka n su sɔnɔ anyumbaa­fɔ ɔ, bu fere i ka Pubiliyosi. Na wɔ de ya wɔfɔ nyunyumi, na ya ka ada i dika haari le­san.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Nyini saŋga Pubiliyosi si gusu la má laifiɛ, i da sɔrɔ, i ŋuniɛ ado, na i suje tɔtɔkɔ. Na Pɔɔlu awura sɔɔ n bo i da nu ni, na wɔ fa i saa anana i ŋu, na wɔ sere Nyɛmɛ ama i, na wɔ nya laifiɛ.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 I yoori sɔ n dɛɛ sin, na tukpaki­fɔm kɛrɛ bo bu wo lui bambaka n su n gusu aba Pɔɔlu dɔ, na wɔ tuntun bu, na ba nya laifiɛ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Na ba wura ya kpiri, na ba ce ya aceerim beberebe. Na saŋga bo ya ba suyasu ka ya fa lee na ya kɔ ni, na ba fa deke kɛrɛ bo i ti ya miɛɛ­wa awura lee bambaka n nu ama ya.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ya woori dɔ haari sara nsan, na ya nya fa lee bambaka be bo i fite Alɛkizanderiya dɛɛ miɛ kpiri n nu wɔ. Amɔɛ ndaam anyaari see­wa mata i. Fufuku saŋga n dɛɛ ti, wɔ jina dɔ acɛ.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Na ya kɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Sarakusasi n su, na ya wo dɔ le­san.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Na ya nya akaaki ayasu bɛrɛ bekun, akɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Regiyoni n su. Na i alecin, na aŋuma abo i bu sukpiɛ fite ya nyunu ndiɛma saa biɛ su. Na i le­nnyɔ cɛɛn n na ya kɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Potiyoli n su.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Na ya ŋu yarada­yo­fɔ nbem dɔ, na ba sere ya ka ya wo bu dɔ le­so. Na ya nya yasu aba Roma miɛ kpiri n nu.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Saŋga bo yarada­yo­fɔm n bo bu wo Roma n tiiri ya ŋga ka ya suba ni, na ba fite akpa ya atin, na ya ni bu nbem akɔ ayɛ miɛ n bue bo bu fere i ka Apiyɔsi Gɔɔ n su, na ya ni bu nbem gusu akɔ ayɛ Wɔfɔm Daa­biri Awuru Nsan miɛ n nu. Saŋga bo Pɔɔlu ŋuuri bu ni, na wɔ da Nyɛmɛ asi, na wɔ nya ahoresi.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Saŋga bo ya kɔ juuri Roma miɛ kpiri n nu ni, na ba ma Pɔɔlu atin ka i nya awuru be na yiri ni i tii suwo nu, na ba ma i soja kun ka i suniɛ i dika.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 I woori dɔ i le­san, nyini sin, na Pɔɔlu afere Yuda­fɔm bo bu la anyunuyi na bu wo miɛ n nu ni, ka bu tiɛn bu nɔɔ. Bu tiɛn bu nɔɔ wieeri ni, na wɔ se bu ka, “M ninbaam, ma yo má ya minɛm n sa be, ma bu má ya nana sa­yoo­wa n be ŋgbɛɛn, ama, haari ni nyini mmɔɔ, bu taraari m Yɛrusalem miɛ kpiri n nu wɔ, na ba nya afa m awura Roma­fɔm saa nu.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Bɛrɛ gusu bisaari m bisaa­wam wieeri ni, má bu ŋa bu fa m ji wɔ, dama ba ŋu má satiɛ bo ma yo i na i ti ye ni ka bu kun m.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ama, na Yuda­fɔm n akete ka má Roma­fɔm n yaki m nu ji, na wɔ yo daka ka m sere ka bu fa m jɔrɛ n kɔ Roma­fɔm fɛmɛ kpiri n dɔ, haari ni bo m la má jɔrɛ be bo m fa jaraki m tiɛŋgu minɛm ni.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Nyini dɛɛ ti, ye m fere am a, na m jɔjɔ am dɔ na am si bo i wo bɛrɛ, ka, sɔnɔ n bo Yisareli­fɔm yo i tama n dɛɛ ti, ye m wo ahin jɔrɔkɔ n nu a.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Na ba se ka, “Ya nya de má kadasi be Yudiya­fɔm dɔ fa kɔ u jɔrɛ su. Ya minɛm bo bu fiteeri dɔ baari n gusu, be nya kan má, wara i jɔjɔ jɔrɛ tiɛ be fa kɔ u dɔ.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ama, ya koro ka ya ti fite u dɔ kabo u sunsunni ti, dama ya si ka nyini atin n bo a bita i ni, deke kɛrɛ bo a kɔ, minɛ jaraki i wɔ.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Na ba kpama cɛɛn ka bu tiɛn bu nɔɔ. Nyini cɛɛn n na minɛ beberebe aba atiɛn bu nɔɔ deke bo Pɔɔlu da ni. Na wɔ kan akere bu kabo Nyɛmɛ fɛmɛya n atin ti barasu. Fite ŋgarama haari kɔŋguɛ, na wɔ boro i nyi na i ma bu si kabo Yesu ti barasu, fite kabo ba kɛrɛ i Moyisi dɛɛ nɔaniɛ kpamaa­wa kadasi n nu ni, ni kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm dɛɛ kadasi n nu ni.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Na bu nbem ade i nɔaniɛ ni, ama, na nbem akete, ba yo má yarada.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Nyini ti, bu nɔɔ ayo má kun, na ba yasu ka bu kɔ awuru, na Pɔɔlu ase bu jɔrɛ kun be abuka su, i ŋa, “Nahɔrɛ ye Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n jɔjɔɔri am jɔrɛ n a. I yo maari Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ Esaya seeri am nam ka,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Kɔ na a kɔ se nyini minɛm ka, Nyɛmɛ ŋa o,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Dama ahin minɛm tii ti kekereke,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Na Pɔɔlu akun i jɔjɔɔ­wa n nɔɔ, na wɔ se bu ka, “Nyini ti, m koro ka am si ka Nyɛmɛ asunma ya ka ya fa tii­de labari kpa n kɔ ma minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm ni. Bɛrɛ dé i a.” [
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Na Pɔɔlu kaanri sɔ wieeri ni, na Yuda­fɔm n ayasu afite akɔ ase akuruwa nyannyan bu ŋuŋu nu.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Na Pɔɔlu ade sɔɔ, na i sutɔ kaari, na wɔ wo nu haari afɔ nnyɔ, na i sude minɛm kɛrɛ bo bu ba i dɔ ni,
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 na i sukan Nyɛmɛ fɛmɛya n ŋusu jɔrɛ, na i sukere minɛm ya Mibiɛ Yesu Kristo jɔrɛ ni ahoresi, be akanda má i.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.