Atos 26
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA
1 Na Fɛmɛ Agiripa ase Pɔɔlu ka, “Atin wo nu ka wɔrɔ ni u tii jɔjɔ.” Na Pɔɔlu ayɛ i saa su, na wɔ bo i jɔrɛ n bu, i ŋa,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Fɛmɛ Agiripa, wɔ yo m fiɛ nyuma ka m jina u nyunu, na m kan m jɔrɛ n nahɔrɛ su fa kɔ deke n kɛrɛ bo Yudafɔm jaraki m n su.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Dama wɔrɔ ni u tii asi kabo Yudafɔm nana sayoowam n ti, ni kabo ya se bu akuruwam barasu ni. Nyini dɛɛ ti, m sere u wɔ, ka a fa sawɔrɛ na a ti m jɔrɛ ni.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 Yudafɔm kɛrɛ si kabo m woowa yo ti barasu fite m gbɛfɛnɛya nu, saŋga bo m wo m bɔsufɔm nu ni, haari ni bo m kɔ woori Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Bu si m sa kabo m woowa yo ti, má nyuma. Nzɛn bu ŋa bu kan nahɔrɛ, bu se u ka m yo ti Farasifɔm be wɔ, na ma su ya dɛɛ nyini atin n bo i su ti kekereke n su ni anyumboro.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Kisa, deke bo i ti na m jina am nu nyuma na am sudi m jɔrɛ ni, yiri la tama n bo m la i fa kɔ deke n bo Nyɛmɛ seeri ka i yó ma ya nam ni.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Nyini n ye ya anɔ buru ni nnyɔ n bo ya su Nyɛmɛ ni anyumboro wiɛsu ni kɔŋguɛ n ŋminda ka ya nya i n a. Fɛmɛ, ti fɛn, nyini tama n bo m la i n dɛɛ ti, ye Yudafɔm jaraki m n a.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Nzu ti ye am de má ka Nyɛmɛ koro teŋge minɛm bu yiwee nu a?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Nahɔrɛ mini ni m tii yo sunsuunri ka wɔ yo daka ka m yo sam dɔŋgu na m saaki Yesu Nazarɛtifɔ n duma.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Kabo m yo yoori Yɛrusalem lɛɛ. Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm yo maari m yiko, na ma tara Nyɛmɛ minɛm beberebe anyi bu dansaraka, na saŋga bo bu diiri bu jɔrɛ na bu ŋa bu kun bu ni, mini mmɔɔ jina bu sin wɔ.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Saŋga kɛrɛ saŋga, m nati wura ya tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm nu wɔ, na m sucin bu sui, na m sumiɛ bu ka bu kete Yesu. Na ma fa yaa bu ŋu agaya, haari na m sukɔ miɛ nyiŋgam su, kɔ sukere bu wuwuruwa.”
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 Na Pɔɔlu asa su ase ka, “Nyini dɛɛ ti, na ma sere atin Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm n dɔ, na ba ma m yiko ka m kɔ Damasiko miɛ kpiri n nu.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Fɛmɛ, ti fɛn, m wo atin n nu wo kɔ su ni, fa kɔ wiɛ kekete saŋga, na ma ŋu sin be ka i fite aŋgoro, i ta tara wiɛ, na i wein ata abara ayɛ m ni minɛm kɛrɛ bo bu su m su ni.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Na yɛrɛ kɛrɛ akpaasi haari asiɛŋgu, na ma ti akonvi be ŋga, ka i sujɔjɔ m dɔ Hiburu dɛɛ aniɛ n nu, i ŋa, ‘Sɔɔlu, Sɔɔlu e, nzu ti ye a kere m wuwuruwa sɔ a? A sukere u ŋu yaari ŋgbɛɛn wɔ, kabo bu fa toora dɔdɔɔrifɔ sudɔ na i kete, na bu fin i baka n wɔ.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Na ma bisa ka, ‘M Mibiɛ, wɔrɔ ŋma a?’ Na Mibiɛ n abɔ nu ka, ‘Mini Yesu ye a sukere m wuwuruwa n a.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ama, yasu jina. Deke n bo i ti na ma yi m ŋu akere u n la ka, m fa u yo m amusuisufɔ, na a di m daani kere minɛm fa kɔ deke bo a ŋu i nyuma n su, ni dekem bo m bá yi m ŋu kere u bekun n su.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Na m dé u tii fite minɛm saa nu, Yudafɔm ni bo bu ti má Yudafɔm ni, dama m susunma u bɛrɛ dɔ a,
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 na a teke bu nyi, na a yi bu fite awosin nu ba wein nu, na a yi bu fite Sitana saa nu, na a fa bu wura Nyɛmɛ saa nu, adena bu yo m yarada na m fa bu satiɛ ce bu, na bu nya jinaabiri Nyɛmɛ minɛ n nu, na bu kɛrɛ saŋga wo.’”
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Na Pɔɔlu asa su ase ka, “Fɛmɛ Agiripa, nyini dɛɛ ti ni, ma kete má deke n bo Nyɛmɛ yi kereeri m ka alɛlɛ nu dɛɛ su ni.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Nyini ti, m du mɔ boori i bu Damasiko miɛ kpiri n nu wɔ, na ma kan akere bu ka bu kaaki bu wo na bu su Nyɛmɛ, na bu yo sakpa bo i kere ka ba kaaki bu wo. Na ma kɔ akan akere Yɛrusalemfɔm n gusu, na ma nya akɔ akan akere Yudiya dɛɛ awɔrɛ n nu fɔm kɛrɛ. Nyini sin, na ma kɔ akan akere minɛm bo bu ti má Yudafɔm n gusu.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nyini dɛɛ ti, ye Yudafɔm taraari m Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, ka bu kun m n a.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Ama, Nyɛmɛ abuka m dɛɛ ti, ye m toko wo bɛrɛ haari ni nyuma n a, adena m jina fɛn di daani kere nfaŋgafɔm ni tarakam kɛrɛ, ni minɛ barasum kɛrɛ. M sukan má jɔrɛ fɔfɔrɛ be wɔ, má ka sam bo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni Moyisi yo seeri ka bu yó ni,
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 ka, wɔ yo daka ka Kristo, Tiidefɔ n bo Nyɛmɛ ase ka i súnma i ni bá di wahara. Yiri ti sɔnɔ bo i wú na i dú mɔ teŋge i yiwee n nu a. Na i kán wein n jɔrɛ kere Yudafɔm, ni minɛm bo bu ti má Yudafɔm n kɛrɛ.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Pɔɔlu wo nyini jɔjɔɔri n su na i kan i nahɔrɛ ni, na Gomina Fɛsitosi atiɛn i ŋu kpa, i ŋa, “Pɔɔlu, a bo fiɛ wɔ. U kara sɔnsɔn ni u si agaya n ma u tii yo má juma.”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Na Pɔɔlu abɔ i nu ka, “Gomina Fɛsitosi jirimafɔ, ma bo má fiɛ, ama, m jɔjɔ anyuŋkoro ni nahɔrɛ jɔrɛ wɔ.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Fɛmɛ Agiripa si ahin jɔrɛm kɛrɛ, nyini dɛɛ ti, ye m la ahoresi jɔjɔ i nyunu n a. M si tenle su ka i si ahin sam n kɛrɛ bo m sukan kere am ni, dama i be mmɔɔ ayo má fiɛɛwa nu.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Fɛmɛ Agiripa, a yo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm jɔrɛ n yarada a? M si tenle su ka a yo yarada.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Na Fɛmɛ Agiripa ase Pɔɔlu ka, “Ahin saŋga kaan nu, a sunsun ka a koro jɔjɔ na a ma m kaaki Kristo susufɔ ɔ, nzɛn sɛ?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Na Pɔɔlu abɔ i nu ka, “Nzɛn i cɛ o, i cɛ má o, mini yiri, m nyɛmɛsere la ka, wɔrɔ ni minɛm n kɛrɛ bo m sujɔjɔ am dɔ nyuma ni, am ba kaaki na am yo kabo m ti barasu ni, ama, bu wura má am jɔrɔkɔ kabo ba wura m ni.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 I seeri sɔ ni, na fɛmɛ n ayasu ajina, yiri ni gomina ni, ni Bɛrɛnisi, ni nyiŋgam n kɛrɛ bo bu tana bɛrɛ ni.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Bu yasuuri na bu wo kɔ su ni, na ba se bu ŋuŋu nu ka, “Ahin sɔnɔ n ayo má sa be bo i ti ye ni ka bu kun i, wara bu nyi i dansaraka nu.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Na Fɛmɛ Agiripa ase Gomina Fɛsitosi ka, “Nzɛn má ahin sɔnɔ n asere má ka bu fa i jɔrɛ n kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ, má ya koro yaki i nu ji.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.