Atos 26
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ACF
1 Na Fɛmɛ Agiripa ase Pɔɔlu ka, “Atin wo nu ka wɔrɔ ni u tii jɔjɔ.” Na Pɔɔlu ayɛ i saa su, na wɔ bo i jɔrɛ n bu, i ŋa,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Fɛmɛ Agiripa, wɔ yo m fiɛ nyuma ka m jina u nyunu, na m kan m jɔrɛ n nahɔrɛ su fa kɔ deke n kɛrɛ bo Yudafɔm jaraki m n su.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Dama wɔrɔ ni u tii asi kabo Yudafɔm nana sayoowam n ti, ni kabo ya se bu akuruwam barasu ni. Nyini dɛɛ ti, m sere u wɔ, ka a fa sawɔrɛ na a ti m jɔrɛ ni.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 Yudafɔm kɛrɛ si kabo m woowa yo ti barasu fite m gbɛfɛnɛya nu, saŋga bo m wo m bɔsufɔm nu ni, haari ni bo m kɔ woori Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Bu si m sa kabo m woowa yo ti, má nyuma. Nzɛn bu ŋa bu kan nahɔrɛ, bu se u ka m yo ti Farasifɔm be wɔ, na ma su ya dɛɛ nyini atin n bo i su ti kekereke n su ni anyumboro.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Kisa, deke bo i ti na m jina am nu nyuma na am sudi m jɔrɛ ni, yiri la tama n bo m la i fa kɔ deke n bo Nyɛmɛ seeri ka i yó ma ya nam ni.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Nyini n ye ya anɔ buru ni nnyɔ n bo ya su Nyɛmɛ ni anyumboro wiɛsu ni kɔŋguɛ n ŋminda ka ya nya i n a. Fɛmɛ, ti fɛn, nyini tama n bo m la i n dɛɛ ti, ye Yudafɔm jaraki m n a.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Nzu ti ye am de má ka Nyɛmɛ koro teŋge minɛm bu yiwee nu a?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Nahɔrɛ mini ni m tii yo sunsuunri ka wɔ yo daka ka m yo sam dɔŋgu na m saaki Yesu Nazarɛtifɔ n duma.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Kabo m yo yoori Yɛrusalem lɛɛ. Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm yo maari m yiko, na ma tara Nyɛmɛ minɛm beberebe anyi bu dansaraka, na saŋga bo bu diiri bu jɔrɛ na bu ŋa bu kun bu ni, mini mmɔɔ jina bu sin wɔ.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Saŋga kɛrɛ saŋga, m nati wura ya tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm nu wɔ, na m sucin bu sui, na m sumiɛ bu ka bu kete Yesu. Na ma fa yaa bu ŋu agaya, haari na m sukɔ miɛ nyiŋgam su, kɔ sukere bu wuwuruwa.”
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Na Pɔɔlu asa su ase ka, “Nyini dɛɛ ti, na ma sere atin Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ nkpiɛnkpiɛnm n dɔ, na ba ma m yiko ka m kɔ Damasiko miɛ kpiri n nu.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Fɛmɛ, ti fɛn, m wo atin n nu wo kɔ su ni, fa kɔ wiɛ kekete saŋga, na ma ŋu sin be ka i fite aŋgoro, i ta tara wiɛ, na i wein ata abara ayɛ m ni minɛm kɛrɛ bo bu su m su ni.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Na yɛrɛ kɛrɛ akpaasi haari asiɛŋgu, na ma ti akonvi be ŋga, ka i sujɔjɔ m dɔ Hiburu dɛɛ aniɛ n nu, i ŋa, ‘Sɔɔlu, Sɔɔlu e, nzu ti ye a kere m wuwuruwa sɔ a? A sukere u ŋu yaari ŋgbɛɛn wɔ, kabo bu fa toora dɔdɔɔrifɔ sudɔ na i kete, na bu fin i baka n wɔ.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Na ma bisa ka, ‘M Mibiɛ, wɔrɔ ŋma a?’ Na Mibiɛ n abɔ nu ka, ‘Mini Yesu ye a sukere m wuwuruwa n a.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Ama, yasu jina. Deke n bo i ti na ma yi m ŋu akere u n la ka, m fa u yo m amusuisufɔ, na a di m daani kere minɛm fa kɔ deke bo a ŋu i nyuma n su, ni dekem bo m bá yi m ŋu kere u bekun n su.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Na m dé u tii fite minɛm saa nu, Yudafɔm ni bo bu ti má Yudafɔm ni, dama m susunma u bɛrɛ dɔ a,
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 na a teke bu nyi, na a yi bu fite awosin nu ba wein nu, na a yi bu fite Sitana saa nu, na a fa bu wura Nyɛmɛ saa nu, adena bu yo m yarada na m fa bu satiɛ ce bu, na bu nya jinaabiri Nyɛmɛ minɛ n nu, na bu kɛrɛ saŋga wo.’”
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Na Pɔɔlu asa su ase ka, “Fɛmɛ Agiripa, nyini dɛɛ ti ni, ma kete má deke n bo Nyɛmɛ yi kereeri m ka alɛlɛ nu dɛɛ su ni.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nyini ti, m du mɔ boori i bu Damasiko miɛ kpiri n nu wɔ, na ma kan akere bu ka bu kaaki bu wo na bu su Nyɛmɛ, na bu yo sakpa bo i kere ka ba kaaki bu wo. Na ma kɔ akan akere Yɛrusalemfɔm n gusu, na ma nya akɔ akan akere Yudiya dɛɛ awɔrɛ n nu fɔm kɛrɛ. Nyini sin, na ma kɔ akan akere minɛm bo bu ti má Yudafɔm n gusu.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Nyini dɛɛ ti, ye Yudafɔm taraari m Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, ka bu kun m n a.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Ama, Nyɛmɛ abuka m dɛɛ ti, ye m toko wo bɛrɛ haari ni nyuma n a, adena m jina fɛn di daani kere nfaŋgafɔm ni tarakam kɛrɛ, ni minɛ barasum kɛrɛ. M sukan má jɔrɛ fɔfɔrɛ be wɔ, má ka sam bo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm ni Moyisi yo seeri ka bu yó ni,
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 ka, wɔ yo daka ka Kristo, Tiidefɔ n bo Nyɛmɛ ase ka i súnma i ni bá di wahara. Yiri ti sɔnɔ bo i wú na i dú mɔ teŋge i yiwee n nu a. Na i kán wein n jɔrɛ kere Yudafɔm, ni minɛm bo bu ti má Yudafɔm n kɛrɛ.”
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Pɔɔlu wo nyini jɔjɔɔri n su na i kan i nahɔrɛ ni, na Gomina Fɛsitosi atiɛn i ŋu kpa, i ŋa, “Pɔɔlu, a bo fiɛ wɔ. U kara sɔnsɔn ni u si agaya n ma u tii yo má juma.”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Na Pɔɔlu abɔ i nu ka, “Gomina Fɛsitosi jirimafɔ, ma bo má fiɛ, ama, m jɔjɔ anyuŋkoro ni nahɔrɛ jɔrɛ wɔ.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Fɛmɛ Agiripa si ahin jɔrɛm kɛrɛ, nyini dɛɛ ti, ye m la ahoresi jɔjɔ i nyunu n a. M si tenle su ka i si ahin sam n kɛrɛ bo m sukan kere am ni, dama i be mmɔɔ ayo má fiɛɛwa nu.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Fɛmɛ Agiripa, a yo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm jɔrɛ n yarada a? M si tenle su ka a yo yarada.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Na Fɛmɛ Agiripa ase Pɔɔlu ka, “Ahin saŋga kaan nu, a sunsun ka a koro jɔjɔ na a ma m kaaki Kristo susufɔ ɔ, nzɛn sɛ?”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Na Pɔɔlu abɔ i nu ka, “Nzɛn i cɛ o, i cɛ má o, mini yiri, m nyɛmɛsere la ka, wɔrɔ ni minɛm n kɛrɛ bo m sujɔjɔ am dɔ nyuma ni, am ba kaaki na am yo kabo m ti barasu ni, ama, bu wura má am jɔrɔkɔ kabo ba wura m ni.”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 I seeri sɔ ni, na fɛmɛ n ayasu ajina, yiri ni gomina ni, ni Bɛrɛnisi, ni nyiŋgam n kɛrɛ bo bu tana bɛrɛ ni.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Bu yasuuri na bu wo kɔ su ni, na ba se bu ŋuŋu nu ka, “Ahin sɔnɔ n ayo má sa be bo i ti ye ni ka bu kun i, wara bu nyi i dansaraka nu.”
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Na Fɛmɛ Agiripa ase Gomina Fɛsitosi ka, “Nzɛn má ahin sɔnɔ n asere má ka bu fa i jɔrɛ n kɔ Romafɔm fɛmɛ kpiri n dɔ, má ya koro yaki i nu ji.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.