Atos 24

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Na i le­nnu cɛɛn sin, na Ananiyasi bo i ti Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ n kɛrɛ kpiɛn n aba aju Sizariya miɛ kpiri n nu, i ni Yuda­fɔ tere­tere­fɔ nbem, na ba fa jɔrɛ­si­fɔ be bo bu fere i ka Tɛtulɔsi n abuka bu ŋu su. Na ba jaraki Pɔɔlu gomina n nyunu.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 — ausente —
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 — ausente —
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Tɔ, m koro má ka m jɔjɔ saaki u saŋga, ama, m sere u wɔ, sawɔrɛ n bo a la i n dɛɛ ti, ti ya ahin jɔrɛ kaan ni.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Ya ŋu ka ahin sɔnɔ n ti miɛbo­fɔ ɔ, na i nati sukpukpura Yuda­fɔm tii durunya n kɛrɛ nu, na bu sudi aluwa ni bu beŋgu. I ti mɔ­fɔ ɔ, fa kɔ minɛm bo bu su Nazarɛti­fɔ n atin n su ni.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Haari i yo koroori ka i wura Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu wɔ na i saaki i na i yo i fin, ye ya taraari i a. [Má ya koroori ka ya fa ya nɔaniɛ kpamaa­wa n atin su di i jɔrɛ wɔ,
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 ama, na sojam kpiɛn Lisiyasi n ade i ya dɔ ni faŋga,
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 na wɔ ma nɔɔ ka, bo bu ni yiri la jɔrɛ n kɛrɛ bra u dɔ.] Na nzɛn wɔrɔ mmɔɔ ni u tii niɛɛri jɔrɛ n nu, a sí deke n bo i ti na ya jaraki i ni.”
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Na Yuda­fɔm n kɛrɛ ajina su ka, jɔrɛ n kɛrɛ bo bu jɔjɔ i n ti nahɔrɛ wɔ.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Na Gomina Felika ama Pɔɔlu atin ka i jɔjɔ, na Pɔɔlu ase ka, “M si ka a di jɔrɛ ahin asiɛn n su acɛ, nyini ti, m ahore ti sii­wa ka ma ba u dɔ na m kan de m tii.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Wɔrɔ mmɔɔ ni u tii koro bisa na a ti, ka i nyuma le­buru le­nnyɔ lɛɛ, bo m kɔɔri Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ka m kɔ su Nyɛmɛ.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Bɛrɛ n aŋu má ka m ni be suse akuruwa Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu, ba kaaki aŋu má ka m ni be suwura minɛm bu sin na bu yo sa be tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔm n nu, wara miɛ n nu.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Bɛrɛ gusu koro kan kere má u deke n bo i ti na kisa bu sujaraki m ni.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Ama, deke bo m soro i su ka i ti nahɔrɛ n la ka, m su Nyɛmɛ wɔ, kabo ya nam su i ni, nyini atin n gusu ye bu ŋa i ti má nahɔrɛ n a. Ama, m yo deke bo ba kɛrɛ i nɔaniɛ kpamaa­wa n nu n yarada, na m kaaki yo deke bo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔm dɛɛ kadasi n nu n yarada.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 M la tama Nyɛmɛ dɔ ka minɛm bo bu yo sa bo i kɔ atin su, ni bo bu yo sa bo i kɔ má atin su n kɛrɛ bá teŋge bu yiwee n nu, kabo bɛrɛ n bo bu jaraki m n gusu la nyini tama ni.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Nyini dɛɛ ti, saŋga kɛrɛ m boro m nyi wɔ, na m sunsunni ti casi fa kɔ Nyɛmɛ ni adamandem dɔ.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 M fiteeri Yɛrusalem, wɔ cɛ, nyini sin, na ma kpie m nyi akɔ dɔ ka m kɔ fa ŋwaa ce m minɛm bo bu ti yaari­fɔm n na m yo m dɛɛ yoo­wa ma Nyɛmɛ.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 M wo nyini yoo­wa n yo su ye bu ŋuuri m Nyɛmɛ Seree­biri Awuru n nu a. Nyini saŋga ni, ma yo fin biɛ yoo­wa n awie mmɔɔ. Jama be awo má m dɔ, be gusu ayo má naŋmiɛ be.
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Ama, Yuda­fɔm nbem bo bu fite Esiya awɔrɛ n nu ni, yo woori dɔ a. Wɔ yo daka ka má bɛrɛ mmɔɔ ni bu tii wo fɛn, na bu kan m ŋgasi bo ma do i n kere u.
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Nzɛn má nyini, yaki na ahin minɛm bo bu jina fɛn n kan ŋgasi bo m doori, saŋga bo m jinaari bu tere­tere­fɔm nyunu na bu diiri m jɔrɛ ni.
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 Má ka deke kun n kpein be bo bu yo sudi m jɔrɛ na m jinaari bu nyunu ni. Yiri la bo m seeri ka minɛm wu, bu káaki teŋge bu yiwee nu ni, nyini dɛɛ ti, ye a sudi m jɔrɛ nyuma n a.”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Na Gomina Felika si Mibiɛ n atin n sereya n kɛrɛ nyunyumi n dɛɛ ti, na wɔ se bu ka, “Am kɔ ka, na sojam kpiɛn Lisiyasi ba baari, na m nyá di jɔrɛ ni.”
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Na wɔ ma nɔɔ ka soja kpiɛn n niɛ Pɔɔlu dika nyunyumi, ama, i ma i atin na i nati i koroya­nu, na i ma i danfom gusu atin na bu koro ba buka i.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 I yoori le­nnyɔ, na Gomina Felika akaaki aba, i ni i yi Durusila, i ti Yuda­fɔ baa a. Na wɔ sunma afere Pɔɔlu na i ba kan kabo sɔnɔ yo Yesu Kristo yarada barasu ni. Na wɔ so i sui ati.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Ama, saŋga bo Pɔɔlu wo jɔjɔ su fa kɔ sa bo i kɔ atin su, ni tara­buŋu, ni kabo Nyɛmɛ bá di minɛm n jɔrɛ ni, na sɛrɛ ati Gomina Felika na wɔ se ka, “Tɔ, kisa, wɔ sɛ su. A koro kɔ, na m ba nya saŋga na m fére u.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Nyini saŋga n kɛrɛ ni, i sunsunni la ka Pɔɔlu má i ŋwaa a, nyini ti ye saŋga saŋga i fere Pɔɔlu, na bu subo anzama n a.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Na afɔ nnyɔ aba asin, na sɔnɔ be bo bu fere i ka Pɔkiyɔsi Fɛsitosi ade Felika jinaa­biri ni. Na Gomina Felika akoro ka i jɔ Yuda­fɔm n ahore, nyini dɛɛ ti, na wɔ yaki Pɔɔlu dan­saraka n nu, i ma ba yi má i.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.