Atos 24
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARIB
1 Na i lennu cɛɛn sin, na Ananiyasi bo i ti Nyɛmɛ sayoowa dɔŋguyofɔ n kɛrɛ kpiɛn n aba aju Sizariya miɛ kpiri n nu, i ni Yudafɔ tereterefɔ nbem, na ba fa jɔrɛsifɔ be bo bu fere i ka Tɛtulɔsi n abuka bu ŋu su. Na ba jaraki Pɔɔlu gomina n nyunu.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 — ausente —
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 — ausente —
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Tɔ, m koro má ka m jɔjɔ saaki u saŋga, ama, m sere u wɔ, sawɔrɛ n bo a la i n dɛɛ ti, ti ya ahin jɔrɛ kaan ni.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Ya ŋu ka ahin sɔnɔ n ti miɛbofɔ ɔ, na i nati sukpukpura Yudafɔm tii durunya n kɛrɛ nu, na bu sudi aluwa ni bu beŋgu. I ti mɔfɔ ɔ, fa kɔ minɛm bo bu su Nazarɛtifɔ n atin n su ni.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Haari i yo koroori ka i wura Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu wɔ na i saaki i na i yo i fin, ye ya taraari i a. [Má ya koroori ka ya fa ya nɔaniɛ kpamaawa n atin su di i jɔrɛ wɔ,
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 ama, na sojam kpiɛn Lisiyasi n ade i ya dɔ ni faŋga,
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 na wɔ ma nɔɔ ka, bo bu ni yiri la jɔrɛ n kɛrɛ bra u dɔ.] Na nzɛn wɔrɔ mmɔɔ ni u tii niɛɛri jɔrɛ n nu, a sí deke n bo i ti na ya jaraki i ni.”
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Na Yudafɔm n kɛrɛ ajina su ka, jɔrɛ n kɛrɛ bo bu jɔjɔ i n ti nahɔrɛ wɔ.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Na Gomina Felika ama Pɔɔlu atin ka i jɔjɔ, na Pɔɔlu ase ka, “M si ka a di jɔrɛ ahin asiɛn n su acɛ, nyini ti, m ahore ti siiwa ka ma ba u dɔ na m kan de m tii.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Wɔrɔ mmɔɔ ni u tii koro bisa na a ti, ka i nyuma leburu lennyɔ lɛɛ, bo m kɔɔri Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ka m kɔ su Nyɛmɛ.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Bɛrɛ n aŋu má ka m ni be suse akuruwa Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, ba kaaki aŋu má ka m ni be suwura minɛm bu sin na bu yo sa be tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm n nu, wara miɛ n nu.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Bɛrɛ gusu koro kan kere má u deke n bo i ti na kisa bu sujaraki m ni.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Ama, deke bo m soro i su ka i ti nahɔrɛ n la ka, m su Nyɛmɛ wɔ, kabo ya nam su i ni, nyini atin n gusu ye bu ŋa i ti má nahɔrɛ n a. Ama, m yo deke bo ba kɛrɛ i nɔaniɛ kpamaawa n nu n yarada, na m kaaki yo deke bo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm dɛɛ kadasi n nu n yarada.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 M la tama Nyɛmɛ dɔ ka minɛm bo bu yo sa bo i kɔ atin su, ni bo bu yo sa bo i kɔ má atin su n kɛrɛ bá teŋge bu yiwee n nu, kabo bɛrɛ n bo bu jaraki m n gusu la nyini tama ni.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Nyini dɛɛ ti, saŋga kɛrɛ m boro m nyi wɔ, na m sunsunni ti casi fa kɔ Nyɛmɛ ni adamandem dɔ.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 M fiteeri Yɛrusalem, wɔ cɛ, nyini sin, na ma kpie m nyi akɔ dɔ ka m kɔ fa ŋwaa ce m minɛm bo bu ti yaarifɔm n na m yo m dɛɛ yoowa ma Nyɛmɛ.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 M wo nyini yoowa n yo su ye bu ŋuuri m Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu a. Nyini saŋga ni, ma yo fin biɛ yoowa n awie mmɔɔ. Jama be awo má m dɔ, be gusu ayo má naŋmiɛ be.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Ama, Yudafɔm nbem bo bu fite Esiya awɔrɛ n nu ni, yo woori dɔ a. Wɔ yo daka ka má bɛrɛ mmɔɔ ni bu tii wo fɛn, na bu kan m ŋgasi bo ma do i n kere u.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Nzɛn má nyini, yaki na ahin minɛm bo bu jina fɛn n kan ŋgasi bo m doori, saŋga bo m jinaari bu tereterefɔm nyunu na bu diiri m jɔrɛ ni.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Má ka deke kun n kpein be bo bu yo sudi m jɔrɛ na m jinaari bu nyunu ni. Yiri la bo m seeri ka minɛm wu, bu káaki teŋge bu yiwee nu ni, nyini dɛɛ ti, ye a sudi m jɔrɛ nyuma n a.”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Na Gomina Felika si Mibiɛ n atin n sereya n kɛrɛ nyunyumi n dɛɛ ti, na wɔ se bu ka, “Am kɔ ka, na sojam kpiɛn Lisiyasi ba baari, na m nyá di jɔrɛ ni.”
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Na wɔ ma nɔɔ ka soja kpiɛn n niɛ Pɔɔlu dika nyunyumi, ama, i ma i atin na i nati i koroyanu, na i ma i danfom gusu atin na bu koro ba buka i.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 I yoori lennyɔ, na Gomina Felika akaaki aba, i ni i yi Durusila, i ti Yudafɔ baa a. Na wɔ sunma afere Pɔɔlu na i ba kan kabo sɔnɔ yo Yesu Kristo yarada barasu ni. Na wɔ so i sui ati.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Ama, saŋga bo Pɔɔlu wo jɔjɔ su fa kɔ sa bo i kɔ atin su, ni tarabuŋu, ni kabo Nyɛmɛ bá di minɛm n jɔrɛ ni, na sɛrɛ ati Gomina Felika na wɔ se ka, “Tɔ, kisa, wɔ sɛ su. A koro kɔ, na m ba nya saŋga na m fére u.”
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Nyini saŋga n kɛrɛ ni, i sunsunni la ka Pɔɔlu má i ŋwaa a, nyini ti ye saŋga saŋga i fere Pɔɔlu, na bu subo anzama n a.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Na afɔ nnyɔ aba asin, na sɔnɔ be bo bu fere i ka Pɔkiyɔsi Fɛsitosi ade Felika jinaabiri ni. Na Gomina Felika akoro ka i jɔ Yudafɔm n ahore, nyini dɛɛ ti, na wɔ yaki Pɔɔlu dansaraka n nu, i ma ba yi má i.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.