Atos 23

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na Pɔɔlu afa i nyu­mbaa akpama Yuda­fɔ tere­tere­fɔm n ŋu, na wɔ se ka, “M ninbaam, m sunsunni ti kpa wɔ Nyɛmɛ dɔ, fite m kaan nu haari ni nyuma.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Na Ananiyasi bo i ti Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔm n kɛrɛ kpiɛn n ama minɛm bo bu jina dodo Pɔɔlu n nɔɔ, ka bu bo i nɔɔ dika, fa kɔ i nɔaniɛ jɔjɔɔ­wa n dɛɛ ti.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Na Pɔɔlu ase i ka, “Nyɛmɛ bó wɔrɔ mmɔɔ, wɔrɔ bo a tana dɔ ka kobe dawa bo ba bo i ŋgoro fofoe ni. A tana na a di m jɔrɛ, fa kɔ Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaa­wa n dɛɛ atin su, ama, wɔrɔ ni u tii asu má i nɔaniɛ kpamaa­wa n su na a tana ma nɔɔ ka bu bo m.”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Na minɛm bo bu jina dodo Pɔɔlu n ase i ka, “Wɔrɔ la ŋma na a kpiɛ i nzukɔ a, yiri Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔm n kɛrɛ kpiɛn ni?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Na Pɔɔlu abɔ bu nu ka, “M ninbaam, ma si má ka yiri ti Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ n kɛrɛ kpiɛn n a. Dama ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka, ‘Má a jɔjɔ sɔnɔ bo i niɛ u minɛm su jɔrɛ tiɛ.’”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Saŋga bo Pɔɔlu faari nu ka, minɛm ni nbem ti Sadusi­fɔm, na bu nbem gusu ti Farasi­fɔm ni, na wɔ tiɛn kpa jama n nu, i ŋa, “M ninbaam, m ti Farasi­fɔ ɔ. M sim mmɔɔ suuri nyini atin ni su a. Deke n bo i ti na ya tiɛn ya nɔɔ n la ka, m la tama ka minɛm wu, bu téŋge bu yiwee nu wɔ.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Pɔɔlu seeri sɔ wieeri na akuruwa aba Sadusi­fɔm ni Farasi­fɔm n afiɛn, na bu tiɛntiɛn­bunɔɔ n akpaaki nu nnyɔ.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Sadusi­fɔm n ŋa, sɔnɔ wu, i téŋge má i yiwee nu kun, ye bu kaaki ŋa, Nyɛmɛ mɛrɛkɛm, wara awiɛwiɛm wo má bɛrɛ. Ama, Farasi­fɔm bɛrɛ yo nyinim n kɛrɛ yarada a.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Na jama ni sutiɛntiɛn suyo naŋmiɛ agaya buka su. Na Nyɛmɛ nɔaniɛ kere­fɔ nbem bo bu wo Farasi­fɔm asɛsɛ n nu n ayasu ajina atiɛn faŋga su, bu ŋa, “Yɛrɛ aŋu má ahin sɔnɔ ni ŋgasi bo wɔ do i. Beni, awiɛwiɛ be, wara Nyɛmɛ mɛrɛkɛ ajɔjɔ i dɔ a.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Saŋga bo akuruwa n ba bi boroori agaya ni, na sɛrɛ ati soja kpiɛn ni, ka minɛm ni bá cincin titi Pɔɔlu nu. Nyini ti, na wɔ ma sojam nɔɔ ka bu wura jama n nu na bu yi Pɔɔlu fite bu nu, na bu fa i ba wura bu dɛɛ dika bambaka n nu.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Nyini cɛɛn n kɔŋguɛ, na Mibiɛ n ayi i ŋu akere Pɔɔlu, na wɔ se i ka, “Ma u ahore si, na má a soro sɛrɛ. Kabo a di m ŋu daani Yɛrusalem miɛ kpiri n nu fɛn ni, sɔ ye i ti ye ni ka a kɔ di i Roma miɛ kpiri n nu gusu a.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 I alecin fɔfɔrɛ, na Yuda­fɔ nbem atiɛn bu nɔɔ, na ba fa sɛsɛ­su na ba tan ndiɛ ka bu di má, bu nu má, má ka ba kun Pɔɔlu.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Bɛrɛ n bo bu tana faari nyini sɛsɛ­su ni, bu taraari minɛ abura­na.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Na ba kɔ Nyɛmɛ sa­yoo­wa dɔŋgu­yo­fɔ nkpiɛn­kpiɛnm ni, ni Yuda­fɔ tere­tere­fɔm ni dɔ, akɔ ase bu ka, “Yɛrɛ, ya tiɛn ya nɔɔ atan ndiɛ ka ya dí má pui, má ka ya kun Pɔɔlu.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Nyini ti, ambɛrɛ ni tere­tere­fɔm ni, am sunma Roma­fɔm soja kpiɛn n dɔ kɔ se i ka, i fa Pɔɔlu bra am dɔ ka am koro ka am niɛ i jɔrɛ n nu nyunyumi bekun wɔ. Ama, na ya yó siriya ŋminda i, na ya kún i atin nu na i nya ba ju fɛn.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ama, na Pɔɔlu niwa bara be wa ati sɛsɛ­su n bo ba fa i ni, na wɔ kɔ awura sojam sɔɔ bambaka n nu, na wɔ se Pɔɔlu.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Dɔ na Pɔɔlu afere sojam n kun, na wɔ se i ka, “Fa ahin gbɛfɛnɛ n kɔ am kpiɛn n dɔ, i la jɔrɛ be bo i kán kere i.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Na soja n afa i akɔ bu kpiɛn n dɔ, na wɔ se i ka, “Pɔɔlu bo ba nyi i dan­saraka ni fereeri m a, na wɔ se m ka m fa ahin gbɛfɛnɛ n ba u dɔ, dama i la jɔrɛ bo i kán kere u.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Na sojam kɛrɛ kpiɛn n aso i saa nu, na i ni yiri ŋgumi afite ahɛmɛ, na wɔ bisa i ka, “A koro ka a kan nzu jɔrɛ kere m a?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Na wɔ se sojam kpiɛn n ka, “Yuda­fɔm n asɛsɛ su ye ba soro su ka ahunma bu bá sere u na a fa Pɔɔlu ma bu na bu fa i kɔ bu tere­tere­fɔm ni dɔ, na bu yó bu ŋu ka bu koro ka bu niɛ i jɔrɛ n nu nyunyumi wɔ.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Ama, má a soro bu su, dama bu nbem ŋa bu kɔ ŋminda i atin nu wɔ, bu tara minɛm abura­na. Ba tan ndiɛ ka bu dí má, bu nú má, má ka ba kun Pɔɔlu. Kisa ba yo siriya su aŋminda na bu ti kabo a sé.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Na sojam kɛrɛ kpiɛn n abɔbɔ i ka, “Má a ma be si ka a kan ahin jɔrɛ n akere m.” Na wɔ ma gbɛfɛnɛ n atin na wɔ kɔ.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Na sojam kɛrɛ kpiɛn ni, afere soja nkpiɛn­kpiɛnm ni nnyɔ, na wɔ ma bu nɔɔ ka, “Am fa sojam yaa nnyɔ, ni soja kpɔŋgɔ­fun­fɔm abura­so, ni soja kpiɛ­bita­fɔm yaa nnyɔ, na am yo siriya kɔŋguɛ n nu, kerefi ŋgɔna saŋga, na am kɔ Sizariya miɛ kpiri n nu.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Na am nya kpɔŋgɔ ma Pɔɔlu gusu, na am fa i haari na am kɔ ju Gomina Felika dɔ, na má pui yo i.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Na sojam kpiɛn n akɛrɛ kadasi ama gomina n ka,
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Mini Kalodisi Lisiyasi sukɛrɛ ahin kadasi n bisa wɔrɔ, m si Gomina Jirima­fɔ Felika dɔŋgu a.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yuda­fɔm taraari ahin sɔnɔ n a, má bu koro ka bu kun i wɔ. Ama, na ma ti ka i ti Roma miɛbaa a, nyini ti, na ma fa m sojam, na ya kɔ ade i aji.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Na ma koro ka m si deke n bo i ti na bu jarakiiri i ni, nyini ti, na ma fa i akɔ Yuda­fɔ tere­tere­fɔm dɔ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Na ma ŋu ka fa kɔ bu nɔaniɛ kpamaa­wa n dɛɛ atin su ye bu jarakiiri i a, ama, wɔ yo má sa be bo i ti ye ni ka bu kun i, wara bu nyi i dan­saraka.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 M tiiri ka Yuda­fɔm asɛsɛ su akɔ ada aŋminda atin nu ka bu kun i, nyini dɛɛ ti, ye m ma ba kaba afa i aba u dɔ n a. Ma se minɛm bo bu jarakiiri i n ka bu fá jɔrɛ n bra u dɔ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Na sojam n ayo kabo i kereeri bu ka bu yo ni, na ba fa Pɔɔlu nyini kɔŋguɛ n kɛrɛ, na ba fa i akɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Antipatiriso n su.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Na i alecin fɔfɔrɛ na sojam bo bu nati bu jaa su n akpie bu nyi akɔ sojam sɔɔ bambaka n nu, na ba ma soja kpɔŋgɔ­fun­fɔm n afa i akɔ aju deke bo bu sukɔ ni.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Bu kɔ juuri Sizariya ni, na ba fa kadasi n ama gomina ni, na ba nya afa Pɔɔlu awura i saa nu.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Gomina n kaanri kadasi n wieeri ni, na wɔ bisa Pɔɔlu awɔrɛ bo i fite nu. I faari nu ka i fite Silisiya awɔrɛ n nu wɔ,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 na wɔ se i ka, “Minɛm bo bu jarakiiri u n ba juuri, m tí u nɔaniɛ.” Na wɔ ma nɔɔ ka bu fa Pɔɔlu wura Fɛmɛ Herode dika n nu, na bu niɛ i dika nyunyumi.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.