Atos 16
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NTLH
1 Na Pɔɔlu anati haari na wɔ kɔ aju Dɛrɛbi, ni Lisitira miɛ kpirim n nu, sɔnɔ be woori dɔ, i ti Kristo susufɔ ɔ, bu fere i ka Timoti. I ni ti Yudafɔ bara bo wɔ yo Kristo yarada wɔ, ama, na i si ti Girikifɔ.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Na yaradayofɔm bo bu woori Lisitira ni Ikoniyom miɛ kpirim n nu n kɛrɛ ase ka Timoti ti sɔnɔ kpa a.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pɔɔlu koroori ka i fa Timoti buka i ŋu su wɔ, na bu sunati, na wɔ wura i kɛnkɛnnɛ. Má deke be dɛɛ ti a, ama, Yudafɔm bo bu woori dɔ n dɛɛ ti, dama bu kɛrɛ si ka Timoti si ti Girikifɔ ɔ.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Na ba nati miɛ miɛm su, na ba kan akere yaradayofɔm fa kɔ jɔrɛ n kɛrɛ bo Yesu jaramasam, ni nkpiɛnkpiɛnm bo bu wo Yɛrusalem miɛ kpiri n nu n asɛsɛ su asoro su ka bu yo i n su. Na ba se bu ka bu su nyini atinm su nyunyumi.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Nyini ti, na Kristo jamam n anya faŋga, na bu yarada ayo biiwa abuka su, na bu sunya minɛm subuka su ale kɛrɛ bo i cin.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Na ba fa Firigiya, ni Galatiya dɛɛ awɔrɛ n nu asin, dama Awiɛwiɛ Casi n ama má bu atin na bu kan Nyɛmɛ jɔrɛ n Esiya dɛɛ awɔrɛ n nu.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Saŋga bo bu kɔ juuri Masiya dɛɛ awɔrɛ awieeri ni, má bu koroori ka bu wura Bitiniya dɛɛ awɔrɛ n nu wɔ, ama, Yesu dɛɛ Awiɛwiɛ n asoro má bu su ka bu wura dɔ.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Nyini ti, na ba fa Masiya awɔrɛ n nu, na ba sin akɔ miɛ kpiri be bo bu fere i ka Tɔrasi n nu.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Nyini cɛɛn n kɔŋguɛ, na Pɔɔlu aŋu deke be ka alɛlɛ nu dɛɛ su, ka sɔnɔ be wo Makɛdoniya awɔrɛ n nu, jina susere i, i ŋa, “Jande, bra Makɛdoniya fɛn na a ba buka ya.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pɔɔlu ŋuuri nyini deke n ka alɛlɛ nu n dɛɛ ti, ya kaba yoori siriya a, na ya kɔ Makɛdoniya, dama ya si ka Nyɛmɛ ye wɔ se ka ya kɔ dɔ na ya kɔ kan i labari kpa n jɔrɛ kere minɛm n bo bu wo dɔ n a.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Na ya fa lee bambaka afite Tɔrasi miɛ kpiri n nu akpiɛ akɔ aju miɛ be bo i wo lui bambaka be su, bu fere nyini lui n ka Samotarase. I alecin fɔfɔrɛ na ya kɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Nɛpolisi n su.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Na ya fite bɛrɛ akɔ miɛ kpiri be bo bu fere i ka Filipiya n su, yiri ti Makɛdoniya awɔrɛ n nyini bue n miɛm kɛrɛ tii a. Romafɔm niɛ i su a. Na ya yo lennyɔ dɔ.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Na Ŋumiyi cɛɛn ni, na ya fite miɛ n nu akɔ kunma nu, dɔ ye ya sunsun ka ya kɔ ŋu ka deke bo Yudafɔm n tiɛn bu nɔɔ sere Nyɛmɛ a. Na ya tana, na ya ni nbaram bo ba tiɛn bu nɔɔ n abo anzama.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Bara be woori bu nu, bu fere i ka Lidiya, i fite miɛ kpiri be bo bu fere i ka Tiyatira n su wɔ, i tɔ sanvuin kpakpam bo i la gɔ, i ti bara bo i su Nyɛmɛ wɔ, na Nyɛmɛ ateke i sunsunni, na wɔ so i sui nyunyumi, na wɔ ti kabo Pɔɔlu suse ni.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Na ba biɛ i ni i dikafɔm kɛrɛ Nyɛmɛ nzue, na wɔ sere ya jande ka, “Nzɛn am asoro su ka ma yo Mibiɛ n yarada nahɔrɛ su, am ba wo m dika.” I yoori ya awaraye n dɛɛ ti, na ya soro su.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Cɛɛn n be sɔ ɔ, ya sukɔ deke bo Yudafɔm n tiɛn bu nɔɔ sere Nyɛmɛ ni, na ya ni suŋguru be ayɛ, i ti afani wɔ, ajini wo i ŋu, na i nati yi munzue. Nyini dɛɛ ti, na i tofɔm anya ŋwaa beberebe afite i munzue yi n nu.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Na i nati susu ya ni Pɔɔlu su, na i sutiɛn suse ka, “Ahin minɛm ti Nyɛmɛ Kpiri n dɛɛ amusuisufɔm wɔ. Bɛrɛ kere am kabo am yo na am nya tiide a.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 I nati yoori sɔ ɔ, cɛɛn n kɛrɛ cɛɛn, haari na yaa aba ati Pɔɔlu, na wɔ kaaki aniɛ i, na wɔ tiɛn ajini n bo i wo suŋguru n ŋu n na wɔ se i ka, “Yesu Kristo dɛɛ duma n dɛɛ yiko nu, fite yaki i.” Kpeŋga, na ajini n afite ayaki i.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Tɔ, saŋga bo afani n tofɔm ŋuuri ka bu koro nya má ŋwaa fite má i n dɔ kun ni, na ba tara Pɔɔlu ni Silasi, na ba cin bu akɔ miɛ n kunnu afa bu awura yikofɔm saa nu.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Bu faari bu kɔ juuri jɔrɛdifɔm nkpiɛnkpiɛnm dɔ, na ba se ka, “Ahin minɛm ni ti Yudafɔm wɔ, na bu nati sukpini jɔrɛ ya miɛ n nu.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Bu nati sukere sayoowam bo ya dɛɛ nɔaniɛ kpamaawa atin n su, wɔ yo má daka ka ya de bu, wara ya su bu su, dama ya ti Romafɔm wɔ.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Na jama n kɛrɛ atɔ Pɔɔlu ni Silasi ŋu ni jɔrɛ ŋgbɛɛnŋgbɛɛn. Na jɔrɛdifɔ nkpiɛnkpiɛnm ama ba yi Pɔɔlu ni Silasi suturam, na ba ma nɔɔ ka bu fin bu ŋgbere.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Nyini dɛɛ ti, na ba bo bu nyunyumi, na ba kɔ anyi bu dansaraka, na ba ma dansaraka niɛfɔ n nɔɔ ka i tu anɔ n na i niɛ bu dika nyunyumi.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Dansaraka niɛfɔ n deeri nyini nɔaniɛ n wieeri sɔ ni, na wɔ fa bu akɔ awura dansaraka n sɔɔ n bo i wo mɔ n nu, na wɔ bo bu tobarim.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Na fa kɔ kɔŋguɛ jinanjin saŋga, na Pɔɔlu ni Silasi susere Nyɛmɛ, na bu sudi jue kansi i, na bu beŋgu dansarakam ni suso bu sui suti.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Jina n nu bɛrɛ, na asiɛn n akpisi agaya, haari na dansaraka sɔɔ n jaafa bo bu fa boori i bu n kɛrɛ akpisi, na anɔm n kɛrɛ ateke, na tobari n kɛrɛ n bo bu fa boori bu n akporo atɔtɔ.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Na dansaraka niɛfɔ n abo nu ayasu, na wɔ ŋu ka dansaraka sɔɔ anɔm n kɛrɛ ateke, i sunsun ka dansarakam kɛrɛ aŋmati asandi wɔ, nyini ti, na wɔ cin awɔrɔ i takobe ka i kun i ŋu wɔ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ama, na Pɔɔlu atiɛn kpa ase ka, “Má a ma u ŋu mandim. Ya kɛrɛ wo fɛn.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Na dansaraka niɛfɔ n afere ka bu fa sin bra, na wɔ bereki awura Pɔɔlu ni Silasi sɔɔ n nu, na sɛrɛ ati i, na i ŋuniɛ subobo i, na wɔ kɔ akutu bu jaa bu.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Dɔ na wɔ fa bu afite, na wɔ bisa bu ka, “M mibiɛm, m yo sɛ ye m nya tiide a?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Na ba bɔ i nu ka, “Yo Mibiɛ Yesu yarada, na a nyá tiide, wɔrɔ ni u dikafɔm kɛrɛ.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Na ba kan Mibiɛ n nɔaniɛ n akere i, i ni bo bu wo i dika n kɛrɛ.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Nyini cɛɛn n kɔŋguɛ n kɛrɛ, na dansaraka niɛfɔ n afa Pɔɔlu ni Silasi akɔ, na wɔ kɔ aŋmisi bu kani n kɛrɛ, na ba kaba abiɛ yiri ni i dikafɔm kɛrɛ Nyɛmɛ nzue.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Dɔ na wɔ fa bu akɔ i dika, na wɔ ma bu diire, na ba di. Na yiri ni i dikafɔm kɛrɛ ahore ajɔ agaya ka ba yo Nyɛmɛ yarada n dɛɛ ti.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Alecin ŋgarama, na jɔrɛdifɔm n asunma npulisim ka bu kɔ se dansaraka niɛfɔ n ka i yaki nyini minɛm nu ji na bu kɔ.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Nyini ti, na dansaraka niɛfɔ n asere Pɔɔlu ka, “Jɔrɛdifɔm n ama nɔɔ ka ya yaki am na am kɔ. Nyini ti, am kɔ ni ahoreda.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ama, na Pɔɔlu ase npulisim ni ka, “Haari ni bo ya ti Romafɔm ni, ba di má ya jɔrɛ aŋu má ya ŋgasi be, na ba bo ya jama n kɛrɛ nyunu, na ba nyi ya dansaraka. Ye kisa bu sukoro ka bu fiɛ yi ya ji bɛnlɛ, nzɛn sɛ? Nyini koro yo má, má ka bɛrɛ ni bu tii aba na bu ba yi ya ji.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Na npulisim n akɔ ase jɔrɛdifɔm ni. Bu tiiri ka Pɔɔlu ni Silasi ti Romafɔm ni, na sɛrɛ ati bu.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Nyini ti, na ba ba atara Pɔɔlu ni Silasi jaa, na ba nya ayi bu afite dansaraka n nu, na ba sere bu jande ka bu fite miɛ n nu.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Na ba fite dansaraka sɔɔ n nu, na ba kaaki akɔ Lidiya dika, na ba kɔ aŋu yaradayofɔm ni, na ba ma bu ahoresi, na ba nya afite miɛ n nu akɔ.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.