Atos 14

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pɔɔlu ni Banabasi kɔ juuri Ikoniyom miɛ kpiri n nu ni, bu kaaki yoori sɔ bekun, na ba wura bu tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔ n nu, na ba kan Nyɛmɛ jɔrɛ n ni anyum­boro haari na minɛ beberebe ayo yarada, Yuda­fɔm, ni bo bu ti má Yuda­fɔm n kɛrɛ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ama, na Yuda­fɔm nbem bo bu yo má yarada n awura minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm bu sin akpura bu ni yarada­yo­fɔm n tii.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Na Pɔɔlu ni Banabasi awo dɔ ayo le­nnyɔ. Na bu sujɔjɔ Mibiɛ n jɔrɛ ni ahoresi, na Mibiɛ n ama bu faŋga, na wɔ ma bu atin na ba yo alekutura sa barasu barasum, adena minɛ ŋu bu na bu si ka i ti nahɔrɛ wɔ.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Na kpakpaaki­nu aba miɛ n nu­fɔm dɔ, na nbem ajina Yuda­fɔm n sin, na nbem gusu ajina Yesu jaramasam n sin.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Na bo bu ti má Yuda­fɔm ni, ni Yuda­fɔm ni, fa saŋga ni bu mɔ­fɔm n afa sɛsɛ­su atara kabo bu yo Yesu jaramasam ni tiɛ, na bu tu bu yabuɛ.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Na Yesu jaramasam n afa nu fa kɔ kabo bu koro ka bu yo ni, na ba ŋmati akɔ miɛ kpiri nbem bo bu fere bu ka Lisitira ni Dɛrɛbi n su. Bu wo Likawoniya awɔrɛ n nu wɔ, na bu nya nati subara yɛ ahɛmɛ ahɛmɛm.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Dɔ na ba kan labari kpa n akere minɛm.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Sɔnɔ be woori Lisitira miɛ kpiri n nu, i jaa awu, kabo bu wuuri i ni, i ti wɔbuka a, wɔ nati má.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Na wɔ tana aso i sui ati kabo Pɔɔlu sujɔjɔ ni. Na Pɔɔlu afa i nyu­mbaa akpama i ŋu, na wɔ fa nu ka sɔnɔ n ayo yarada, ka i koro tuntun i na i nya laifiɛ.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Na wɔ tiɛn kpa ase i ka, “Yasu jina cencen.” Na sɔnɔ n ayasu kungere­kun awarakpin sunati bara yɛ.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Saŋga bo jama n ŋuuri sa n bo Pɔɔlu ayo i sɔ ni, na ba tiɛn kpa Likawoniya aniɛ n nu, bu ŋa, “Ya nyɛmɛm akaaki ka adamandem wɔ, ye ba jura aba ya dɔ a.”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Na ba fere Banabasi duma ka Ziyosi, bu amɔɛ kpiri duma lɛɛ, na ba fere Pɔɔlu ka Hɛrɛmesi, dama yiri ti amɔɛ n cɛm a.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Na amɔɛ n bo bu fere i ka Ziyosi n sɔɔ jina miɛ n ahɛmɛ, na amɔɛ n fɔ n ni miɛ n nu­fɔm anyɔndi tooram ni baka pum afa aba miɛ n anɔ nu ka bu fa yo tiɛ ma Pɔɔlu ni Banabasi.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Saŋga bo Pɔɔlu ni Banabasi tiiri kabo minɛm koro ka bu yo ni, na bu ahore asaaki na yaa ati bu, nyini ti, na ba cin asɔn bu sutura bo bu wura i, na ba ŋmati awura jama n afiɛn sutiɛn bu ŋu,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 bu ŋa, “Njam o e, nzu ti ye am suyo sɔ a? Yɛrɛ mmɔɔ ni ya tii, ti adamandem kabo am ti n wɔ. Ya ba ka ya kan labari kpa n kere am wɔ, na am yaki nyini deke ŋgbɛɛnm ni, na am su Nyɛmɛ bo i wo bɛrɛ saŋga kɛrɛ ni. Yiri yiiri aŋgoro, ni asiɛŋgu, ni tieku n ni dekem kɛrɛ bo bu wo nu n a.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Dawa saŋga ni, yiri Nyɛmɛ yo maari atin wɔ ka daanfiɛ kɛrɛ yo kabo i koro.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Ama, haari ni nyini n kɛrɛ, saŋga kɛrɛ i yo sakpa ma am wɔ, i ma nzue tɔ ma am wɔ, na am alɛ­mbaa bo am dɔ bu n yo nyunyumi, na am di, na am kunnu yi, na i ma am ahorejɔ. Nyini kɛrɛ kere am ka i wo bɛrɛ a.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Haari ni nyini jɔjɔɔ­wa n kɛrɛ n mmɔɔ ni, i yoori kekereke maari Pɔɔlu ni Banabasi ye bu koro kandaari jama n ye ba yo má tiɛ ama bu n a.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Na Yuda­fɔ nbem afite Antiyoki ni Ikoniyom miɛ kpirim n nu aba Lisitira, na ba ma minɛm ade bu nɔaniɛ, na ba tutu Pɔɔlu yabuɛ, bu sunsun ka wɔ wu wɔ, na ba cin i afite miɛ n nu.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Ama, na Yesu susu­fɔm n atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ i, na wɔ yasu, na wɔ kpie i nyi awura miɛ n nu. Na alecin fɔfɔrɛ, na yiri ni Banabasi afite dɔ, na ba kɔ Dɛrɛbi miɛ kpiri n nu.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Na Pɔɔlu ni Banabasi akan labari kpa n Dɛrɛbi miɛ kpiri n nu, na ba nya susu­fɔm beberebe dɔ. Na ba kpie bu nyi akɔ Lisitira, ni Ikoniyom miɛ kpirim n nu, na ba nya akɔ Antiyoki miɛ kpiri n bo i wo Pisidiya awɔrɛ n nu ni.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Na ba se yarada­yo­fɔm ni ka, bu ma bu yarada n yo bii­wa, na ba ma bu ahoresi. Na ba se bu ka, “Wɔ yo daka ka bu kere ya wuwuruwa beberebe ka, na ya nya koro wura Nyɛmɛ fɛmɛya n nu.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Miɛ kɛrɛ bo bu wɔɔri su, bu yi nkpiɛn­kpiɛnm wɔ Kristo jama n nu, na bu cici bu nɔɔ, na bu sere Nyɛmɛ, na bu fa bu wura yiri Mibiɛ n bo ba yo i yarada n saa nu ka i niɛ bu dika.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Bu fite dɔ ni, na ba fa Pisidiya awɔrɛ n nu akɔ atiɛ Pamfiliya dɛɛ awɔrɛ n nu.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Dɔ na ba kan Nyɛmɛ jɔrɛ Pɛrɛga miɛ kpiri n nu, na ba nya akɔ Ataliya miɛ kpiri n nu,
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 na ba fa lee bambaka afite dɔ akpie bu nyi akaaki akɔ Antiyoki miɛ kpiri n bo i wo Siriya awɔrɛ n nu. Dɔ ye bu du mɔ sereeri Nyɛmɛ maari bu ka bu di i ahɔrɔma fa kɔ nyini juma n bo kisa ba yo i awie ni.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Saŋga bo bu kɔ juuri Antiyoki ni, na ba tiɛn Kristo jama n nɔɔ, na ba kan sam n bo Nyɛmɛ ayo bu ni, ni kabo wɔ teke atin ama bo bu ti má Yuda­fɔm na ba yo yarada barasu ni.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Na ba wo yarada­yo­fɔm n dɔ miɛ n nu acɛ.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.