Atos 14

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pɔɔlu ni Banabasi kɔ juuri Ikoniyom miɛ kpiri n nu ni, bu kaaki yoori sɔ bekun, na ba wura bu tiɛntiɛn­bunɔɔ sɔɔ n nu, na ba kan Nyɛmɛ jɔrɛ n ni anyum­boro haari na minɛ beberebe ayo yarada, Yuda­fɔm, ni bo bu ti má Yuda­fɔm n kɛrɛ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ama, na Yuda­fɔm nbem bo bu yo má yarada n awura minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm bu sin akpura bu ni yarada­yo­fɔm n tii.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Na Pɔɔlu ni Banabasi awo dɔ ayo le­nnyɔ. Na bu sujɔjɔ Mibiɛ n jɔrɛ ni ahoresi, na Mibiɛ n ama bu faŋga, na wɔ ma bu atin na ba yo alekutura sa barasu barasum, adena minɛ ŋu bu na bu si ka i ti nahɔrɛ wɔ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Na kpakpaaki­nu aba miɛ n nu­fɔm dɔ, na nbem ajina Yuda­fɔm n sin, na nbem gusu ajina Yesu jaramasam n sin.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Na bo bu ti má Yuda­fɔm ni, ni Yuda­fɔm ni, fa saŋga ni bu mɔ­fɔm n afa sɛsɛ­su atara kabo bu yo Yesu jaramasam ni tiɛ, na bu tu bu yabuɛ.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Na Yesu jaramasam n afa nu fa kɔ kabo bu koro ka bu yo ni, na ba ŋmati akɔ miɛ kpiri nbem bo bu fere bu ka Lisitira ni Dɛrɛbi n su. Bu wo Likawoniya awɔrɛ n nu wɔ, na bu nya nati subara yɛ ahɛmɛ ahɛmɛm.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Dɔ na ba kan labari kpa n akere minɛm.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Sɔnɔ be woori Lisitira miɛ kpiri n nu, i jaa awu, kabo bu wuuri i ni, i ti wɔbuka a, wɔ nati má.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Na wɔ tana aso i sui ati kabo Pɔɔlu sujɔjɔ ni. Na Pɔɔlu afa i nyu­mbaa akpama i ŋu, na wɔ fa nu ka sɔnɔ n ayo yarada, ka i koro tuntun i na i nya laifiɛ.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Na wɔ tiɛn kpa ase i ka, “Yasu jina cencen.” Na sɔnɔ n ayasu kungere­kun awarakpin sunati bara yɛ.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Saŋga bo jama n ŋuuri sa n bo Pɔɔlu ayo i sɔ ni, na ba tiɛn kpa Likawoniya aniɛ n nu, bu ŋa, “Ya nyɛmɛm akaaki ka adamandem wɔ, ye ba jura aba ya dɔ a.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Na ba fere Banabasi duma ka Ziyosi, bu amɔɛ kpiri duma lɛɛ, na ba fere Pɔɔlu ka Hɛrɛmesi, dama yiri ti amɔɛ n cɛm a.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Na amɔɛ n bo bu fere i ka Ziyosi n sɔɔ jina miɛ n ahɛmɛ, na amɔɛ n fɔ n ni miɛ n nu­fɔm anyɔndi tooram ni baka pum afa aba miɛ n anɔ nu ka bu fa yo tiɛ ma Pɔɔlu ni Banabasi.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Saŋga bo Pɔɔlu ni Banabasi tiiri kabo minɛm koro ka bu yo ni, na bu ahore asaaki na yaa ati bu, nyini ti, na ba cin asɔn bu sutura bo bu wura i, na ba ŋmati awura jama n afiɛn sutiɛn bu ŋu,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 bu ŋa, “Njam o e, nzu ti ye am suyo sɔ a? Yɛrɛ mmɔɔ ni ya tii, ti adamandem kabo am ti n wɔ. Ya ba ka ya kan labari kpa n kere am wɔ, na am yaki nyini deke ŋgbɛɛnm ni, na am su Nyɛmɛ bo i wo bɛrɛ saŋga kɛrɛ ni. Yiri yiiri aŋgoro, ni asiɛŋgu, ni tieku n ni dekem kɛrɛ bo bu wo nu n a.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Dawa saŋga ni, yiri Nyɛmɛ yo maari atin wɔ ka daanfiɛ kɛrɛ yo kabo i koro.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ama, haari ni nyini n kɛrɛ, saŋga kɛrɛ i yo sakpa ma am wɔ, i ma nzue tɔ ma am wɔ, na am alɛ­mbaa bo am dɔ bu n yo nyunyumi, na am di, na am kunnu yi, na i ma am ahorejɔ. Nyini kɛrɛ kere am ka i wo bɛrɛ a.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Haari ni nyini jɔjɔɔ­wa n kɛrɛ n mmɔɔ ni, i yoori kekereke maari Pɔɔlu ni Banabasi ye bu koro kandaari jama n ye ba yo má tiɛ ama bu n a.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Na Yuda­fɔ nbem afite Antiyoki ni Ikoniyom miɛ kpirim n nu aba Lisitira, na ba ma minɛm ade bu nɔaniɛ, na ba tutu Pɔɔlu yabuɛ, bu sunsun ka wɔ wu wɔ, na ba cin i afite miɛ n nu.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ama, na Yesu susu­fɔm n atiɛn bu nɔɔ abara ayɛ i, na wɔ yasu, na wɔ kpie i nyi awura miɛ n nu. Na alecin fɔfɔrɛ, na yiri ni Banabasi afite dɔ, na ba kɔ Dɛrɛbi miɛ kpiri n nu.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Na Pɔɔlu ni Banabasi akan labari kpa n Dɛrɛbi miɛ kpiri n nu, na ba nya susu­fɔm beberebe dɔ. Na ba kpie bu nyi akɔ Lisitira, ni Ikoniyom miɛ kpirim n nu, na ba nya akɔ Antiyoki miɛ kpiri n bo i wo Pisidiya awɔrɛ n nu ni.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Na ba se yarada­yo­fɔm ni ka, bu ma bu yarada n yo bii­wa, na ba ma bu ahoresi. Na ba se bu ka, “Wɔ yo daka ka bu kere ya wuwuruwa beberebe ka, na ya nya koro wura Nyɛmɛ fɛmɛya n nu.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Miɛ kɛrɛ bo bu wɔɔri su, bu yi nkpiɛn­kpiɛnm wɔ Kristo jama n nu, na bu cici bu nɔɔ, na bu sere Nyɛmɛ, na bu fa bu wura yiri Mibiɛ n bo ba yo i yarada n saa nu ka i niɛ bu dika.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Bu fite dɔ ni, na ba fa Pisidiya awɔrɛ n nu akɔ atiɛ Pamfiliya dɛɛ awɔrɛ n nu.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Dɔ na ba kan Nyɛmɛ jɔrɛ Pɛrɛga miɛ kpiri n nu, na ba nya akɔ Ataliya miɛ kpiri n nu,
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 na ba fa lee bambaka afite dɔ akpie bu nyi akaaki akɔ Antiyoki miɛ kpiri n bo i wo Siriya awɔrɛ n nu. Dɔ ye bu du mɔ sereeri Nyɛmɛ maari bu ka bu di i ahɔrɔma fa kɔ nyini juma n bo kisa ba yo i awie ni.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Saŋga bo bu kɔ juuri Antiyoki ni, na ba tiɛn Kristo jama n nɔɔ, na ba kan sam n bo Nyɛmɛ ayo bu ni, ni kabo wɔ teke atin ama bo bu ti má Yuda­fɔm na ba yo yarada barasu ni.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Na ba wo yarada­yo­fɔm n dɔ miɛ n nu acɛ.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.