Atos 13
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVT
1 Kristo jama n bo i wo Antiyoki miɛ kpiri n nu ni, bu nu nbem ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm wɔ, na nbem gusu ti kerefɔm. Bɛrɛ la Banabasi, ni Simeyon bo bu kaaki fere i ka Nigɛri ni, ni Lukiyosi bo i fite Sirene miɛ kpiri n nu ni, ni Manaye bo bu yo saŋga taari i ni Fɛmɛ Herode, ni Sɔɔlu ni.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Saŋga bo bu cici bu nɔɔ na bu wo Mibiɛ n su su ni, na Awiɛwiɛ Casi n ase bu ka, “Am yi Banabasi ni Sɔɔlu ma m, na bu yo juma n bo ma yi bu ka bu yo i ni.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Bu ciciiri bu nɔɔ, na bu sereeri Nyɛmɛ n wieeri ni, na ba fa bu saa anana bu ŋu, na ba ma bu atin na ba kɔ.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Na Awiɛwiɛ Casi n asunma Banabasi ni Sɔɔlu na ba kɔ aju miɛ kpiri be su, bu fere i ka Sɛlusiya, na ba fa lee bambaka dɔ, na ba kɔ miɛ be bo i wo lui bambaka be su, bu fere nyini lui n ka Sipurusi n su.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Saŋga bo bu kɔ juuri lui n miɛ kpiri n bo bu fere i ka Salamisi n su ni, na ba kan Nyɛmɛ jɔrɛ Yudafɔm tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm nu. Na Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako n awo bu dɔ abuka bu juma.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Na ba fa bɛrɛ asin akɔ aju lui bambaka n wiɛ atɔɔri dɛɛ bue ni, miɛ kpiri be su, bu fere i ka Pafɔsi. Na ba kɔ aŋu boboyayafɔ be dɔ, bu fere i ka Baari Yesu, i ti Yudafɔ ɔ, i yo i ŋu ka i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ ɔ, ama, i ti má i.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 I yo wo lui bambaka n su gomina n dɔ ɔ, bu fere gomina n ka Sɛgosi Pɔɔlu, i ti sifɔ ɔ. Na wɔ fere Banabasi ni Sɔɔlu, dama i koroori ka i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ n wɔ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ama, boboyayafɔ ni, bu kaaki fere i duma Giriki aniɛ nu ka Elamasi ni, na wɔ boro i nyi ka i kanda gomina n na má i yo Yesu yarada.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ama, na Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n awura Sɔɔlu, bo bu kaaki fere i ka Pɔɔlu ŋu, na wɔ niɛ boboyayafɔ n gbirim, na wɔ se i ka,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “Wɔrɔ, a ti Sitana dɛɛ wa a. A ti deke kɛrɛ bo i ti kpa n kpɔfɔ ɔ. Kɔrɛ ni satiɛyo asunnu u ŋu. A ti Mibiɛ n atin kpa n saakifɔ ɔ. Cɛɛn bɔnɔ ye a yaki i a?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ti fɛn, Mibiɛ ni bó u ji kisa, na a yó anyinsin fa kɔ saŋga su, na a ŋú má wiɛ ka i ta kun.” Kpeŋga na i nyunu akaba asi biri, na i suturiŋgi suniɛniɛ sɔnɔ bo i kere i atin.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Saŋga bo gomina n ŋuuri nyini n sɔ ni, na i tiiri kabo bu kan Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, na wɔ yo i alekutura, nyini dɛɛ ti, na wɔ yo Mibiɛ n yarada.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Na Pɔɔlu ni i lamɔkɔm n afa lee bambaka afite Pafɔsi dɛɛ miɛ kpiri n nu akɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Pɛrɛga na i wo Pamfiliya awɔrɛ n nu ni. Na Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako n akpaaki ayaki bu, na wɔ kpie i nyi akɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Na ba fite Pɛrɛga akɔ aju Antiyoki miɛ kpiri n bo i wo Pisidiya awɔrɛ n nu ni. Na Ŋumiyi cɛɛn, na ba kɔ awura atana bu tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Saŋga bo bu kaanri Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa kadasi n bo Moyisi kɛrɛɛri i ni, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm dɛɛ kadasi n wieeri ni, na bu tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ ni nkpiɛnkpiɛnm n asunma ase Pɔɔlu ka, “Njam, nzɛn am la jɔrɛ be bo am kan kere jama ni, na i ma bu ahoresi, am kan kere bu.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Dɔ na Pɔɔlu ayasu ajina, na wɔ yɛ i saa su, na wɔ bo i bu na i jɔjɔ, i ŋa, “M lamɔkɔ Yudafɔm, ni ambɛrɛ bo am ti má Yudafɔm na am su Nyɛmɛ ni, am ti fɛn.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Yisarelifɔm Nyɛmɛ ni, yiri yo yiiri ya nam a, na wɔ ma ba tɛrɛ abuka su, saŋga bo bu yo ti wɔfɔm Ijipiti asiɛn su ni. Na Nyɛmɛ afa i dɛɛ yiko bambaka n na wɔ yi bu afite Ijipiti asiɛn n su,
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 na wɔ mindi abita bu boro kpantain n nu akɔ aju afɔ aburana.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Na wɔ butu daanfiɛ barasu nso n bo bu wo Kanana asiɛn n su ni, na wɔ fa bu asiɛn n ama Yisarelifɔm ka bu fa yo bu tiɛŋgu dɛɛ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ahin n kɛrɛ yoori sɔ kɔ juuri afɔ yaa nna ni afɔ aburunu wɔ. Nyini sin, na Nyɛmɛ ayi mɔfɔm ama bu haari fa kɔ ju saŋga bo i yiiri i nɔaniɛ kanfɔ Samuwɛli maari bu ni.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Na ba ba ase Samuwɛli ka bu koro fɛmɛ wɔ, na Nyɛmɛ ama Sɔɔlu bo i ti Kisi wa n ayo bu fɛmɛ, i fite Bɛnjamin n dɛɛ busu nu wɔ, na wɔ bita bu akɔ aju afɔ aburana.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Na Nyɛmɛ ayi Sɔɔlu fɛmɛya n nu, na wɔ fa Fɛmɛ Davidi bo i ti Jese wa n ajina i jinaabiri. Na Nyɛmɛ adi i ŋusu daani, i ŋa, ‘Yiri Davidi, Jese wa n ti sɔnɔ bo m ahore atara i a, yiri yó m sa koroowa kɛrɛ a.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Yiri Fɛmɛ Davidi dɛɛ busu nu ye Nyɛmɛ seeri ka Yisarelifɔm Tiidefɔ Yesu ni fite n a.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Kana Yesu ba ba, Yohane du mɔ ba kaanri Nyɛmɛ jɔrɛ kereeri Yisarelifɔm wɔ, ka bu kaaki bu wo na i biɛ bu Nyɛmɛ nzue.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Na saŋga bo Yohane ba sukoro ka i wie i juma n ni, na wɔ se minɛm n ka, ‘Am sunsun ka mini la ŋma a? Ai, má mini la sɔnɔ n bo am ŋminda i ka i bá n a. Ama, am ti fɛn. Yiri bo i wo m sin suba ni, m ti kaan mmɔɔ ni bo m dodo i.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 M ninbaam, ambɛrɛ bo am ti Abraham busu nufɔm ni, ni ambɛrɛ bo am ti má Yudafɔm na am su Nyɛmɛ ni, yɛrɛ ye Nyɛmɛ ma ba fa ahin tiide labari n ama ya a.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Dama Yɛrusalemfɔm ni bu nkpiɛnkpiɛnm kɛrɛ asi má Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm dɛɛ kadasi n bu, haari ni bo bu kan i bu Ŋumiyi cɛɛn n kɛrɛ mmɔɔ ni. Ba kaaki asi má kabo Yesu ti barasu, na ba ma ba kun i. Nyini ma Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm kadasi n ayo yiiwa a.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Haari ni bo ba yo aŋu má deke n bo i ti na wɔ yo daka ka bu kun i ni, bu sereeri Gomina Pilato wɔ, ka i ma bu kun i.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Na saŋga bo bu yoori sa n kɛrɛ bo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu fa kɔ i ŋusu jɔrɛ ni, na ba jura i baka jaanu n su, na ba fa i awura yabuɛ buɛ faŋkunma nu.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ama, na Nyɛmɛ ateŋge i yiwee n nu,
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 na wɔ yi i ŋu bo i la má nɔ akere minɛm kɛrɛ bo bu suuri i su fiteeri Galili awɔrɛ n nu kɔɔri Yɛrusalem ni. Bɛrɛ n bo bu ŋuuri sam bo bu yoori ni, kisa bɛrɛ sudi i daani kere ya minɛm n a.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Nyini ti, ya ba ka ya kan labari kpa sam n bo Nyɛmɛ seeri ka i fa ma ya nam ni kere am a,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 ye i ma nɔaniɛ n ayo yiiwa ama yɛrɛ bo ya ti bu busu nufɔm n a, wɔ teŋge Yesu i yiwee n nu, kabo ba kɛrɛ i Kansi Jue kɛrɛɛwam n nu, i jue nnyɔ su ni. Nyɛmɛ ŋa,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Bekun, kabo i teŋgeeri i yiwee n nu na i kpɔrɔ má faŋkunma nu ni, Nyɛmɛ akaaki ase ka,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ba kaaki akɛrɛ i Kansi Jue kɛrɛɛwam n awɔrɛ be nu, ka,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Fɛmɛ Davidi yo yoori Nyɛmɛ kun koroowa haari na wɔ ba awu, na ba se i deke bo bu seeri i nam ni, na i ŋuniɛmbaa n akpɔrɔ faŋkunma n nu.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ama, yiri n bo Nyɛmɛ teŋgeeri i yiwee n nu ni, wɔ kpɔrɔ má.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Nyini ti, m ninbaam, m koro ka am si ka yiri Yesu dɛɛ ti ye bu kaanri labari kpa n jɔrɛ kereeri am a, ka Nyɛmɛ afa am satiɛ ace am.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Sɔnɔ kɛrɛ bo i yoori yiri n yarada, Nyɛmɛ afa i mi satiɛ kɛrɛ ace i. Nɔaniɛ kpamaawa n bo Moyisi fa maari ni, wɔ koro afa má minɛm satiɛ ace má bu.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Am si am ŋu sa, adena má sam bo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm yo seeri n be tu am.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Bu yo seeri ka,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Na saŋga bo Pɔɔlu ni Banabasi sufite tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu ni, na minɛm n asere bu ka bu kaaki bra Ŋumiyi cɛɛn n bo i suba ni, na bu ba kan nyini jɔrɛm bo ba kan akere bu ni, na bu tí bekun.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Saŋga bo minɛm ni ba sandiiri tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n ni, na Yudafɔm nbem, ni bo bu ti má Yudafɔm na ba kaaki bu woowa na bu su Yudafɔm atin n su ni, na bu dɔŋgu asu Pɔɔlu ni Banabasi su. Na Pɔɔlu ni Banabasi atu bu fɔ, ka má bu kaaki bu sin bo sakpa n bo Nyɛmɛ ayo ama bu ni.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ŋumiyi cɛɛn n ba juuri ni, na minɛm n dɔŋgu bo bu wo miɛ n nu n aba atiɛn bu nɔɔ tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu na bu ti Nyɛmɛ jɔrɛ ni.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Saŋga bo Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm ni ŋuuri jama n sɔ ni, na ba si Pɔɔlu kɔrɛ, na bu ni yiri awura akuruwa, na ba kpiɛ i nzukɔ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Ama, na Pɔɔlu ni Banabasi ajɔjɔ ni ahoresi, bu ŋa, “I ti ye ni ka ya du mɔ kan Nyɛmɛ nɔaniɛ n kere ambɛrɛ wɔ ka. Ama, kabo am akete i na am koro má ka am nya ŋgɔɔ n bo i la má awieeri ni, ya yáki am wɔ, na ya kɔ́ kan kere minɛm bo bu ti má Yudafɔm ni.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Dama nɔaniɛ maawa bo Mibiɛ n fa maari ya n lɛɛ. I ŋa,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Saŋga bo minɛm n bo bu ti má Yudafɔm tiiri ahin nɔaniɛ n sɔ ni, na bu ahore ajɔ, na ba kansi Mibiɛ n nɔaniɛ ni. Na minɛm bo Nyɛmɛ ayi bu ka bu nya ŋgɔɔ n bo i la má awieeri n ayo yarada.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Na Mibiɛ n nɔaniɛ n asandi abara ayɛ nyini awɔrɛ n kɛrɛ nu.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ama, na Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm n awura minɛm bu sin, bɛrɛ la nbaram bo bu la wo na bu su Nyɛmɛ ni, ni nbiɛsɔm bo bu wo miɛ n nu na bu se na i bi ni. Na ba kere Pɔɔlu ni Banabasi wuwuruwa, na ba fɔn bu afite bu asiɛn n su.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Na Pɔɔlu ni Banabasi akpɔnkpɔn bu jaa tuturi agɔ bu ŋu, nyini kere ka ba kete miɛ n nufɔm lɛɛ, na ba kɔ miɛ kpiri be bo bu fere i ka Ikoniyom n su.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Na Yesu susufɔm bo bu wo Antiyoki dɔ ni, bu ahore ajɔ agaya, na Awiɛwiɛ Casi n awo bu dɔ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.