Atos 13
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NTLH
1 Kristo jama n bo i wo Antiyoki miɛ kpiri n nu ni, bu nu nbem ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm wɔ, na nbem gusu ti kerefɔm. Bɛrɛ la Banabasi, ni Simeyon bo bu kaaki fere i ka Nigɛri ni, ni Lukiyosi bo i fite Sirene miɛ kpiri n nu ni, ni Manaye bo bu yo saŋga taari i ni Fɛmɛ Herode, ni Sɔɔlu ni.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Saŋga bo bu cici bu nɔɔ na bu wo Mibiɛ n su su ni, na Awiɛwiɛ Casi n ase bu ka, “Am yi Banabasi ni Sɔɔlu ma m, na bu yo juma n bo ma yi bu ka bu yo i ni.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Bu ciciiri bu nɔɔ, na bu sereeri Nyɛmɛ n wieeri ni, na ba fa bu saa anana bu ŋu, na ba ma bu atin na ba kɔ.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Na Awiɛwiɛ Casi n asunma Banabasi ni Sɔɔlu na ba kɔ aju miɛ kpiri be su, bu fere i ka Sɛlusiya, na ba fa lee bambaka dɔ, na ba kɔ miɛ be bo i wo lui bambaka be su, bu fere nyini lui n ka Sipurusi n su.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Saŋga bo bu kɔ juuri lui n miɛ kpiri n bo bu fere i ka Salamisi n su ni, na ba kan Nyɛmɛ jɔrɛ Yudafɔm tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔm nu. Na Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako n awo bu dɔ abuka bu juma.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Na ba fa bɛrɛ asin akɔ aju lui bambaka n wiɛ atɔɔri dɛɛ bue ni, miɛ kpiri be su, bu fere i ka Pafɔsi. Na ba kɔ aŋu boboyayafɔ be dɔ, bu fere i ka Baari Yesu, i ti Yudafɔ ɔ, i yo i ŋu ka i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ ɔ, ama, i ti má i.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 I yo wo lui bambaka n su gomina n dɔ ɔ, bu fere gomina n ka Sɛgosi Pɔɔlu, i ti sifɔ ɔ. Na wɔ fere Banabasi ni Sɔɔlu, dama i koroori ka i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ n wɔ.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ama, boboyayafɔ ni, bu kaaki fere i duma Giriki aniɛ nu ka Elamasi ni, na wɔ boro i nyi ka i kanda gomina n na má i yo Yesu yarada.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Ama, na Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n awura Sɔɔlu, bo bu kaaki fere i ka Pɔɔlu ŋu, na wɔ niɛ boboyayafɔ n gbirim, na wɔ se i ka,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Wɔrɔ, a ti Sitana dɛɛ wa a. A ti deke kɛrɛ bo i ti kpa n kpɔfɔ ɔ. Kɔrɛ ni satiɛyo asunnu u ŋu. A ti Mibiɛ n atin kpa n saakifɔ ɔ. Cɛɛn bɔnɔ ye a yaki i a?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ti fɛn, Mibiɛ ni bó u ji kisa, na a yó anyinsin fa kɔ saŋga su, na a ŋú má wiɛ ka i ta kun.” Kpeŋga na i nyunu akaba asi biri, na i suturiŋgi suniɛniɛ sɔnɔ bo i kere i atin.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Saŋga bo gomina n ŋuuri nyini n sɔ ni, na i tiiri kabo bu kan Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, na wɔ yo i alekutura, nyini dɛɛ ti, na wɔ yo Mibiɛ n yarada.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Na Pɔɔlu ni i lamɔkɔm n afa lee bambaka afite Pafɔsi dɛɛ miɛ kpiri n nu akɔ aju miɛ kpiri n bo bu fere i ka Pɛrɛga na i wo Pamfiliya awɔrɛ n nu ni. Na Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako n akpaaki ayaki bu, na wɔ kpie i nyi akɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Na ba fite Pɛrɛga akɔ aju Antiyoki miɛ kpiri n bo i wo Pisidiya awɔrɛ n nu ni. Na Ŋumiyi cɛɛn, na ba kɔ awura atana bu tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Saŋga bo bu kaanri Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa kadasi n bo Moyisi kɛrɛɛri i ni, ni Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm dɛɛ kadasi n wieeri ni, na bu tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ ni nkpiɛnkpiɛnm n asunma ase Pɔɔlu ka, “Njam, nzɛn am la jɔrɛ be bo am kan kere jama ni, na i ma bu ahoresi, am kan kere bu.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Dɔ na Pɔɔlu ayasu ajina, na wɔ yɛ i saa su, na wɔ bo i bu na i jɔjɔ, i ŋa, “M lamɔkɔ Yudafɔm, ni ambɛrɛ bo am ti má Yudafɔm na am su Nyɛmɛ ni, am ti fɛn.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Yisarelifɔm Nyɛmɛ ni, yiri yo yiiri ya nam a, na wɔ ma ba tɛrɛ abuka su, saŋga bo bu yo ti wɔfɔm Ijipiti asiɛn su ni. Na Nyɛmɛ afa i dɛɛ yiko bambaka n na wɔ yi bu afite Ijipiti asiɛn n su,
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 na wɔ mindi abita bu boro kpantain n nu akɔ aju afɔ aburana.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Na wɔ butu daanfiɛ barasu nso n bo bu wo Kanana asiɛn n su ni, na wɔ fa bu asiɛn n ama Yisarelifɔm ka bu fa yo bu tiɛŋgu dɛɛ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ahin n kɛrɛ yoori sɔ kɔ juuri afɔ yaa nna ni afɔ aburunu wɔ. Nyini sin, na Nyɛmɛ ayi mɔfɔm ama bu haari fa kɔ ju saŋga bo i yiiri i nɔaniɛ kanfɔ Samuwɛli maari bu ni.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Na ba ba ase Samuwɛli ka bu koro fɛmɛ wɔ, na Nyɛmɛ ama Sɔɔlu bo i ti Kisi wa n ayo bu fɛmɛ, i fite Bɛnjamin n dɛɛ busu nu wɔ, na wɔ bita bu akɔ aju afɔ aburana.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Na Nyɛmɛ ayi Sɔɔlu fɛmɛya n nu, na wɔ fa Fɛmɛ Davidi bo i ti Jese wa n ajina i jinaabiri. Na Nyɛmɛ adi i ŋusu daani, i ŋa, ‘Yiri Davidi, Jese wa n ti sɔnɔ bo m ahore atara i a, yiri yó m sa koroowa kɛrɛ a.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Yiri Fɛmɛ Davidi dɛɛ busu nu ye Nyɛmɛ seeri ka Yisarelifɔm Tiidefɔ Yesu ni fite n a.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Kana Yesu ba ba, Yohane du mɔ ba kaanri Nyɛmɛ jɔrɛ kereeri Yisarelifɔm wɔ, ka bu kaaki bu wo na i biɛ bu Nyɛmɛ nzue.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Na saŋga bo Yohane ba sukoro ka i wie i juma n ni, na wɔ se minɛm n ka, ‘Am sunsun ka mini la ŋma a? Ai, má mini la sɔnɔ n bo am ŋminda i ka i bá n a. Ama, am ti fɛn. Yiri bo i wo m sin suba ni, m ti kaan mmɔɔ ni bo m dodo i.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 M ninbaam, ambɛrɛ bo am ti Abraham busu nufɔm ni, ni ambɛrɛ bo am ti má Yudafɔm na am su Nyɛmɛ ni, yɛrɛ ye Nyɛmɛ ma ba fa ahin tiide labari n ama ya a.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Dama Yɛrusalemfɔm ni bu nkpiɛnkpiɛnm kɛrɛ asi má Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm dɛɛ kadasi n bu, haari ni bo bu kan i bu Ŋumiyi cɛɛn n kɛrɛ mmɔɔ ni. Ba kaaki asi má kabo Yesu ti barasu, na ba ma ba kun i. Nyini ma Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm kadasi n ayo yiiwa a.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Haari ni bo ba yo aŋu má deke n bo i ti na wɔ yo daka ka bu kun i ni, bu sereeri Gomina Pilato wɔ, ka i ma bu kun i.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Na saŋga bo bu yoori sa n kɛrɛ bo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu fa kɔ i ŋusu jɔrɛ ni, na ba jura i baka jaanu n su, na ba fa i awura yabuɛ buɛ faŋkunma nu.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ama, na Nyɛmɛ ateŋge i yiwee n nu,
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 na wɔ yi i ŋu bo i la má nɔ akere minɛm kɛrɛ bo bu suuri i su fiteeri Galili awɔrɛ n nu kɔɔri Yɛrusalem ni. Bɛrɛ n bo bu ŋuuri sam bo bu yoori ni, kisa bɛrɛ sudi i daani kere ya minɛm n a.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Nyini ti, ya ba ka ya kan labari kpa sam n bo Nyɛmɛ seeri ka i fa ma ya nam ni kere am a,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 ye i ma nɔaniɛ n ayo yiiwa ama yɛrɛ bo ya ti bu busu nufɔm n a, wɔ teŋge Yesu i yiwee n nu, kabo ba kɛrɛ i Kansi Jue kɛrɛɛwam n nu, i jue nnyɔ su ni. Nyɛmɛ ŋa,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Bekun, kabo i teŋgeeri i yiwee n nu na i kpɔrɔ má faŋkunma nu ni, Nyɛmɛ akaaki ase ka,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ba kaaki akɛrɛ i Kansi Jue kɛrɛɛwam n awɔrɛ be nu, ka,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Fɛmɛ Davidi yo yoori Nyɛmɛ kun koroowa haari na wɔ ba awu, na ba se i deke bo bu seeri i nam ni, na i ŋuniɛmbaa n akpɔrɔ faŋkunma n nu.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ama, yiri n bo Nyɛmɛ teŋgeeri i yiwee n nu ni, wɔ kpɔrɔ má.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Nyini ti, m ninbaam, m koro ka am si ka yiri Yesu dɛɛ ti ye bu kaanri labari kpa n jɔrɛ kereeri am a, ka Nyɛmɛ afa am satiɛ ace am.
38 — ausente —
39 Sɔnɔ kɛrɛ bo i yoori yiri n yarada, Nyɛmɛ afa i mi satiɛ kɛrɛ ace i. Nɔaniɛ kpamaawa n bo Moyisi fa maari ni, wɔ koro afa má minɛm satiɛ ace má bu.
39 — ausente —
40 Am si am ŋu sa, adena má sam bo Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔm yo seeri n be tu am.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Bu yo seeri ka,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Na saŋga bo Pɔɔlu ni Banabasi sufite tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu ni, na minɛm n asere bu ka bu kaaki bra Ŋumiyi cɛɛn n bo i suba ni, na bu ba kan nyini jɔrɛm bo ba kan akere bu ni, na bu tí bekun.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Saŋga bo minɛm ni ba sandiiri tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n ni, na Yudafɔm nbem, ni bo bu ti má Yudafɔm na ba kaaki bu woowa na bu su Yudafɔm atin n su ni, na bu dɔŋgu asu Pɔɔlu ni Banabasi su. Na Pɔɔlu ni Banabasi atu bu fɔ, ka má bu kaaki bu sin bo sakpa n bo Nyɛmɛ ayo ama bu ni.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ŋumiyi cɛɛn n ba juuri ni, na minɛm n dɔŋgu bo bu wo miɛ n nu n aba atiɛn bu nɔɔ tiɛntiɛnbunɔɔ sɔɔ n nu na bu ti Nyɛmɛ jɔrɛ ni.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Saŋga bo Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm ni ŋuuri jama n sɔ ni, na ba si Pɔɔlu kɔrɛ, na bu ni yiri awura akuruwa, na ba kpiɛ i nzukɔ.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Ama, na Pɔɔlu ni Banabasi ajɔjɔ ni ahoresi, bu ŋa, “I ti ye ni ka ya du mɔ kan Nyɛmɛ nɔaniɛ n kere ambɛrɛ wɔ ka. Ama, kabo am akete i na am koro má ka am nya ŋgɔɔ n bo i la má awieeri ni, ya yáki am wɔ, na ya kɔ́ kan kere minɛm bo bu ti má Yudafɔm ni.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Dama nɔaniɛ maawa bo Mibiɛ n fa maari ya n lɛɛ. I ŋa,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Saŋga bo minɛm n bo bu ti má Yudafɔm tiiri ahin nɔaniɛ n sɔ ni, na bu ahore ajɔ, na ba kansi Mibiɛ n nɔaniɛ ni. Na minɛm bo Nyɛmɛ ayi bu ka bu nya ŋgɔɔ n bo i la má awieeri n ayo yarada.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Na Mibiɛ n nɔaniɛ n asandi abara ayɛ nyini awɔrɛ n kɛrɛ nu.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ama, na Yudafɔm nkpiɛnkpiɛnm n awura minɛm bu sin, bɛrɛ la nbaram bo bu la wo na bu su Nyɛmɛ ni, ni nbiɛsɔm bo bu wo miɛ n nu na bu se na i bi ni. Na ba kere Pɔɔlu ni Banabasi wuwuruwa, na ba fɔn bu afite bu asiɛn n su.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Na Pɔɔlu ni Banabasi akpɔnkpɔn bu jaa tuturi agɔ bu ŋu, nyini kere ka ba kete miɛ n nufɔm lɛɛ, na ba kɔ miɛ kpiri be bo bu fere i ka Ikoniyom n su.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Na Yesu susufɔm bo bu wo Antiyoki dɔ ni, bu ahore ajɔ agaya, na Awiɛwiɛ Casi n awo bu dɔ.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.