Atos 12
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ACF
1 Fa kɔ nyini saŋga n nu, na Fɛmɛ Herode abo i bu sukere Kristo jama minɛ nbem wuwuruwa.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Na wɔ ma ba fa takobe akun Yohane gɔrɔ Yakobo.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 I yoori saŋga bo Yudafɔm sudi bu Butara cɛɛnkpiri n wɔ.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Bu taraari Petoro wuraari dansaraka nu ni, na ba fa i awura sojam buru ni nsɛn saa nu ka bu niɛ i dika. Na bɛrɛ gusu akpaaki nu ka minɛ nna niɛ i dika kɔ ju saŋga su, na nyiŋgam nya de. Na Fɛmɛ Herode asɛsɛ su ka bu diiri Butara cɛɛnkpiri n siinri, i fa Petoro jina jama n kɛrɛ nyunu wɔ, na i di i jɔrɛ.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Nyini ti, na wɔ ka dansaraka n nu, na Kristo jama n asere Nyɛmɛ ni anyumboro ama i.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Nyini cɛɛn n kɔŋguɛ n bo i alecin na Fɛmɛ Herode má bu yi Petoro fite na bu di i jɔrɛ ni, i da sojam nnyɔ afiɛn wɔ. Na ba wura i jɔrɔkɔ aminda bu i bue nnyɔ n kɛrɛ, na nbem gusu kaaki jina dansaraka anɔ n nu ŋminda.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Kpeŋga na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ be aba ajina dansaraka n nu, na sɔɔ n ata wein. Na mɛrɛkɛ n abo Petoro gbɛngbɛn, na wɔ teŋge i, na wɔ se i ka, “Yasu ndende.” Na jɔrɔkɔ n bo i wo Petoro saa n afite atɔ.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Na mɛrɛkɛ n ase i ka, “Bo u dambara ni, na a fa u gbagbaa n wura.” Na Petoro ayo sɔ, na wɔ kaaki ase i ka, “Fa u tanlɛɛ n wura, na a su m su.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Na Petoro asu i su afite dansaraka sɔɔ n nu, wɔ si má ka sa n bo mɛrɛkɛ n suyo i n ti nahɔrɛ wɔ, i sunsun ka i yo i ka alɛlɛ dɛɛ su wɔ.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Na ba kɔ asin sojam ciciri su dɛɛ n ŋu, na ba kɔ asin nnyɔ su dɛɛ n gusu ŋu, na ba kɔ aju bulaari anɔ n bo bu teke i ka na bu sin kɔ miɛ n kunnu ni. Na anɔ n ni i tii ateke, na ba fite. Bu toori atiŋgbere n nu kɔɔri mɔ kaan, na mɛrɛkɛ n akaba ayaki Petoro.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Dɔ na Petoro nyunu akoro, na wɔ se ka, “Kisa, ma si ka i ti nahɔrɛ wɔ, ka Micɛra n ye wɔ sunma i mɛrɛkɛ n ka i yi m fite Fɛmɛ Herode saa nu, ni deke n kɛrɛ bo Yudafɔm sunsun ka bu yó m ni.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 I faari nyini sa n kɛrɛ nu sɔ ni, na wɔ kɔ Mariya dika, i wa la Yohane n bo bu kaaki fere i Marako ni, nyini saŋga, jama beberebe atiɛn bu nɔɔ wo nyɛmɛsere su.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Na Petoro abobo dasin anɔ ni, na afani be, bu fere i ka Roda, na wɔ ba ka i ba niɛ sɔnɔ n bo i bobo anɔ ni.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Na wɔ si akonvi n ka Petoro lɛɛ, i ahore ajɔ agaya n dɛɛ ti, wɔ teke má anɔ ni, na wɔ ŋmati akpie i nyi, na wɔ kɔ ase minɛm bo bu wo awuru n nu n ka Petoro jina dasin.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Na ba se i ka, “A bo fiɛ wɔ.” Ama, na wɔ kaaki ajɔjɔ ni anyumboro ka i ti nahɔrɛ wɔ. Dɔ na ba se ka, “Kisa, i mɛrɛkɛ a.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Nyini saŋga n kɛrɛ Petoro toko jina anɔ n nu wo bobo su. Kasin, na ba ba ateke anɔ ni, na saŋga bo bu ŋuuri ka yiri ni, na ba yo alekutura.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Na Petoro afa i saa ayo bu ka bu yaki naŋmiɛ. Na wɔ kan akere bu kabo Mibiɛ n yiiri i fiteeri dansaraka sɔɔ n nu barasu ni. Na wɔ se bu ka, “Am kɔ kan ahin jɔrɛ n kere Yakobo ni yaradayofɔ nyiŋgam n kɛrɛ.” Na wɔ fite bu bi bɛrɛ akɔ deke be.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ale ba ciinri ni, na jɔrɛ n amiɛ sojam ni, ba si má kabo bu yo. Na ba se ka, “Ye nzu ayo Petoro a?”
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Na Fɛmɛ Herode ama nɔɔ ka bu niɛniɛ Petoro busu, ama, ba ŋu má i. Nyini ti, na wɔ bisa sojam bu jɔrɛ ni, na wɔ ma nɔɔ ka bu kun bu. Nyini sin, na Fɛmɛ Herode afite Yudiya awɔrɛ n nu, na wɔ kɔ awo Sizariya miɛ kpiri n nu fa kɔ saŋga su.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Na Fɛmɛ Herode afa yaa agaya Tiro ni Sidon miɛ n nufɔm ŋu, nyini ti, na ba fa sɛsɛsu, na ba kɔ ka bu ŋu i. Bu du mɔ kɔɔri sɔnɔ be dɔ ɔ ka, bu fere i ka Blasitusi, na bu ni i dɛɛ ayo kun ka. Blasitusi ti Fɛmɛ Herode gisan n niɛfɔ kpiɛn wɔ. Na wɔ nya fa bu akɔ Fɛmɛ Herode dɔ, na ba kɔ asere ka i ma bu ni yiri nya tanalaifiɛ. Deke bo i ti na bu yoori sɔ n la ka, dama bu diire kɛrɛ fite yiri fɛmɛ n dɛɛ asiɛn n su wɔ.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Cɛɛn n bo bu kpamaari i ba juuri ni, na Fɛmɛ Herode awura i fɛmɛya sutura, na wɔ tana i fɛmɛya biɛ n su, na wɔ jɔjɔ minɛm n dɔ.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 I jɔjɔ wieeri ni, na minɛ kɛrɛ atiɛn, bu ŋa, “Ahin yiri, nyɛmɛ be ajɔjɔ a, má adamande.”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Kpeŋga na Micɛra n mɛrɛkɛ akaba abo i aji, dama wɔ ma má Nyɛmɛ jirima n dɛɛ ti. Na wɔ da tukpaki, na kakabam awura i, na wɔ wu.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Na Nyɛmɛ nɔaniɛ n asandi abara ayɛ deke n kɛrɛ, na ba nya minɛ dɔŋgu abuka su.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabasi ni Sɔɔlu yoori bu juma n Yɛrusalem miɛ nu wieeri ni, na ba fa Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako ni, na ba fite Yɛrusalem na ba kaaki akɔ Antiyoki miɛ kpiri n nu.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.