Atos 12
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARIB
1 Fa kɔ nyini saŋga n nu, na Fɛmɛ Herode abo i bu sukere Kristo jama minɛ nbem wuwuruwa.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Na wɔ ma ba fa takobe akun Yohane gɔrɔ Yakobo.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 I yoori saŋga bo Yudafɔm sudi bu Butara cɛɛnkpiri n wɔ.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Bu taraari Petoro wuraari dansaraka nu ni, na ba fa i awura sojam buru ni nsɛn saa nu ka bu niɛ i dika. Na bɛrɛ gusu akpaaki nu ka minɛ nna niɛ i dika kɔ ju saŋga su, na nyiŋgam nya de. Na Fɛmɛ Herode asɛsɛ su ka bu diiri Butara cɛɛnkpiri n siinri, i fa Petoro jina jama n kɛrɛ nyunu wɔ, na i di i jɔrɛ.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Nyini ti, na wɔ ka dansaraka n nu, na Kristo jama n asere Nyɛmɛ ni anyumboro ama i.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Nyini cɛɛn n kɔŋguɛ n bo i alecin na Fɛmɛ Herode má bu yi Petoro fite na bu di i jɔrɛ ni, i da sojam nnyɔ afiɛn wɔ. Na ba wura i jɔrɔkɔ aminda bu i bue nnyɔ n kɛrɛ, na nbem gusu kaaki jina dansaraka anɔ n nu ŋminda.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Kpeŋga na Nyɛmɛ mɛrɛkɛ be aba ajina dansaraka n nu, na sɔɔ n ata wein. Na mɛrɛkɛ n abo Petoro gbɛngbɛn, na wɔ teŋge i, na wɔ se i ka, “Yasu ndende.” Na jɔrɔkɔ n bo i wo Petoro saa n afite atɔ.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Na mɛrɛkɛ n ase i ka, “Bo u dambara ni, na a fa u gbagbaa n wura.” Na Petoro ayo sɔ, na wɔ kaaki ase i ka, “Fa u tanlɛɛ n wura, na a su m su.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Na Petoro asu i su afite dansaraka sɔɔ n nu, wɔ si má ka sa n bo mɛrɛkɛ n suyo i n ti nahɔrɛ wɔ, i sunsun ka i yo i ka alɛlɛ dɛɛ su wɔ.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Na ba kɔ asin sojam ciciri su dɛɛ n ŋu, na ba kɔ asin nnyɔ su dɛɛ n gusu ŋu, na ba kɔ aju bulaari anɔ n bo bu teke i ka na bu sin kɔ miɛ n kunnu ni. Na anɔ n ni i tii ateke, na ba fite. Bu toori atiŋgbere n nu kɔɔri mɔ kaan, na mɛrɛkɛ n akaba ayaki Petoro.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Dɔ na Petoro nyunu akoro, na wɔ se ka, “Kisa, ma si ka i ti nahɔrɛ wɔ, ka Micɛra n ye wɔ sunma i mɛrɛkɛ n ka i yi m fite Fɛmɛ Herode saa nu, ni deke n kɛrɛ bo Yudafɔm sunsun ka bu yó m ni.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 I faari nyini sa n kɛrɛ nu sɔ ni, na wɔ kɔ Mariya dika, i wa la Yohane n bo bu kaaki fere i Marako ni, nyini saŋga, jama beberebe atiɛn bu nɔɔ wo nyɛmɛsere su.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Na Petoro abobo dasin anɔ ni, na afani be, bu fere i ka Roda, na wɔ ba ka i ba niɛ sɔnɔ n bo i bobo anɔ ni.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Na wɔ si akonvi n ka Petoro lɛɛ, i ahore ajɔ agaya n dɛɛ ti, wɔ teke má anɔ ni, na wɔ ŋmati akpie i nyi, na wɔ kɔ ase minɛm bo bu wo awuru n nu n ka Petoro jina dasin.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Na ba se i ka, “A bo fiɛ wɔ.” Ama, na wɔ kaaki ajɔjɔ ni anyumboro ka i ti nahɔrɛ wɔ. Dɔ na ba se ka, “Kisa, i mɛrɛkɛ a.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Nyini saŋga n kɛrɛ Petoro toko jina anɔ n nu wo bobo su. Kasin, na ba ba ateke anɔ ni, na saŋga bo bu ŋuuri ka yiri ni, na ba yo alekutura.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Na Petoro afa i saa ayo bu ka bu yaki naŋmiɛ. Na wɔ kan akere bu kabo Mibiɛ n yiiri i fiteeri dansaraka sɔɔ n nu barasu ni. Na wɔ se bu ka, “Am kɔ kan ahin jɔrɛ n kere Yakobo ni yaradayofɔ nyiŋgam n kɛrɛ.” Na wɔ fite bu bi bɛrɛ akɔ deke be.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ale ba ciinri ni, na jɔrɛ n amiɛ sojam ni, ba si má kabo bu yo. Na ba se ka, “Ye nzu ayo Petoro a?”
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Na Fɛmɛ Herode ama nɔɔ ka bu niɛniɛ Petoro busu, ama, ba ŋu má i. Nyini ti, na wɔ bisa sojam bu jɔrɛ ni, na wɔ ma nɔɔ ka bu kun bu. Nyini sin, na Fɛmɛ Herode afite Yudiya awɔrɛ n nu, na wɔ kɔ awo Sizariya miɛ kpiri n nu fa kɔ saŋga su.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Na Fɛmɛ Herode afa yaa agaya Tiro ni Sidon miɛ n nufɔm ŋu, nyini ti, na ba fa sɛsɛsu, na ba kɔ ka bu ŋu i. Bu du mɔ kɔɔri sɔnɔ be dɔ ɔ ka, bu fere i ka Blasitusi, na bu ni i dɛɛ ayo kun ka. Blasitusi ti Fɛmɛ Herode gisan n niɛfɔ kpiɛn wɔ. Na wɔ nya fa bu akɔ Fɛmɛ Herode dɔ, na ba kɔ asere ka i ma bu ni yiri nya tanalaifiɛ. Deke bo i ti na bu yoori sɔ n la ka, dama bu diire kɛrɛ fite yiri fɛmɛ n dɛɛ asiɛn n su wɔ.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Cɛɛn n bo bu kpamaari i ba juuri ni, na Fɛmɛ Herode awura i fɛmɛya sutura, na wɔ tana i fɛmɛya biɛ n su, na wɔ jɔjɔ minɛm n dɔ.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 I jɔjɔ wieeri ni, na minɛ kɛrɛ atiɛn, bu ŋa, “Ahin yiri, nyɛmɛ be ajɔjɔ a, má adamande.”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Kpeŋga na Micɛra n mɛrɛkɛ akaba abo i aji, dama wɔ ma má Nyɛmɛ jirima n dɛɛ ti. Na wɔ da tukpaki, na kakabam awura i, na wɔ wu.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Na Nyɛmɛ nɔaniɛ n asandi abara ayɛ deke n kɛrɛ, na ba nya minɛ dɔŋgu abuka su.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Banabasi ni Sɔɔlu yoori bu juma n Yɛrusalem miɛ nu wieeri ni, na ba fa Yohane bo bu kaaki fere i ka Marako ni, na ba fite Yɛrusalem na ba kaaki akɔ Antiyoki miɛ kpiri n nu.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.