Atos 11
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs VC
1 Na Yesu jaramasam ni, ni yaradayofɔm n kɛrɛ bo bu wo Yudiya awɔrɛ n nu n ati ka, minɛm bo bu ti má Yudafɔm n gusu ade Nyɛmɛ nɔaniɛ n ayo i yarada.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Nyini ti, saŋga bo Petoro kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni, na Yudafɔ yaradayofɔm nbem ajaraki i.
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 Bu ŋa, “Nzu ti ye a kɔ minɛm bo bu wura má kɛnkɛnɛ n dika ye u ni bɛrɛ kɔ saŋga di diire a?”
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Dɔ na Petoro abo i bu, na wɔ kan kabo jɔrɛ n kɛrɛ boori i bu kun kun n akere bu.
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 I ŋa, “M wo Jopa miɛ kpiri n nu, wo nyɛmɛsere su ni, na ma ŋu deke be, i yo m ka alɛlɛ dɛɛ su wɔ. M ŋuuri deke be, i ti ka tani bambaka wɔ, ba cici i bue nna n kɛrɛ, i sucɔɔndi fite aŋgoro n nu suba asiɛŋgu, na wɔ ba ajina m bi.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Na ma niɛ i nu nyunyumi, na ma ŋu ajaannam barasu kɛrɛ, ni cinbukunnusufɔm barasu kɛrɛ, ni laŋkpɛtɛfɔm barasu kɛrɛ ka bu wo nu.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Na ma ti akonvi be ŋga, i ŋa, ‘Petoro, yasu na a kun di.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Ama, na ma se i ka, ‘M Mibiɛ, ai. M nya di má deke bo i ti ciire na i la fin.’
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Na ma kaaki ati akonvi ni ŋga bekun, i fite aŋgoro wɔ, i ŋa, ‘Deke kɛrɛ bo Nyɛmɛ ayo i casi, má a se ka i ti fin.’
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Deke n yoori sɔ kɔ juuri kun kun kpe nsan a, na wɔ kaaki afun akɔ aŋgoro.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Nyini saŋga n nu, na minɛ nsanm n bo bu sunmaari bu m dɔ n afite Sizariya miɛ kpiri n nu aba aju awuru n bo m wo nu ni.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Na Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n ase m ka m yasu na m su bu su kɔ, má m yo sika. Na ma su bu su, na ya kɛrɛ akɔ. Na ahin yaradayofɔ nsɛnm n gusu asunma m afite Jopa, na ya kɛrɛ akɔ Sizariya, na ya kɔ awura Koneliyo dika.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Na wɔ se ya kabo i ŋuuri Nyɛmɛ mɛrɛkɛ i dika barasu ni, ni kabo mɛrɛkɛ n ase i ka i sunma na bu kɔ Jopa, na bu kɔ fere sɔnɔ n bo bu fere i ka Simon Petoro ni,
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 na i bá kan jɔrɛ be kere u ni u dikafɔm kɛrɛ na am nya tiide.
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Na ma bo i bu ka m jɔjɔ. Saŋga bo m wo jɔjɔ su ni, na Awiɛwiɛ Casi n ajura awura bu ŋu, kabo i yo ba wuraari ya ŋu bumboori ni.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Na ma teŋge su kabo Mibiɛ n yo seeri ni. I ŋa, ‘Yohane yo faari nzue biɛɛri am a, ama, mini fá Awiɛwiɛ Casi n ba wura am ŋu a.’
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 I ti nahɔrɛ wɔ ka Nyɛmɛ faari i Awiɛwiɛ Casi n wuraari yɛrɛ Yudafɔm bo ya yo ya Mibiɛ Yesu Kristo yarada n ŋu, ye wɔ fa awura bo bu ti má Yudafɔm gusu ŋu. Mini la ŋma bo m koro kanda Nyɛmɛ ka má i yo sa bo i koro ka i yo i a?”
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Saŋga bo bɛrɛ Yudafɔm tiiri sɔ ni, ba se má jɔrɛ be kun, na ba kansi Nyɛmɛ, bu ŋa, “Nyɛmɛ ama minɛm bo bu ti má Yudafɔm n atin ka bɛrɛ gusu kaaki bu wo na bu nya ŋgɔɔ.”
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Fite saŋga n bo bu kuunri Satɛfano n dɛɛ sin, na ba kere yaradayofɔm wuwuruwa, nyini ti, na ba sandi abara ayɛ deke kɛrɛ, na nbem akɔ Fonisiya awɔrɛ n nu, ni Sipurusi asiɛn n su, ni Antiyoki miɛ kpiri n nu, na bu kɔ sukan Nyɛmɛ nɔaniɛ n sukere Yudafɔm ŋgumi.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Ama, bu nbem wo nu, bu fite Sipurusi, na nbem gusu fite Sirene miɛ kpiri n nu, na ba kɔ Antiyoki, na bu sukan ya Mibiɛ Yesu labari kpa n jɔrɛ sukere minɛm bo bu ti má Yudafɔm ni.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Na Mibiɛ n yiko awo bu dɔ nahɔrɛ su, na minɛ beberebe ayo yarada, na ba kaaki bu wo, na ba su Mibiɛ n dɛɛ atin n su. Antiyoki miɛ kpiri ni|src="hk00365b.tif" size="col" loc="ACT11:19‑30" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Sayoowam 11:22"
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Nyɛmɛ minɛm bo bu wo Yɛrusalem miɛ kpiri n nu n tiiri nyini labari sɔ ni, na ba sunma Banabasi Antiyoki dɔ.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Saŋga bo i juuri na i ŋuuri sakpa bo Nyɛmɛ ayo ama minɛm sɔ ni, na i ahore ajɔ, na wɔ tu bu fɔ ka bu ma bu nyunu boro yarada n bo bu bita i fa kɔ Mibiɛ n dɛɛ atin n su ni, na bu su i su ni bu ahorembaa kun.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Banabasi tiiri sɔnɔ kpa a, na Awiɛwiɛ Casi n awo i dɔ, na i la yarada agaya. Na minɛ beberebe aba ayo Mibiɛ n yarada.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Na Banabasi akɔ Tarasu miɛ kpiri n nu ka i kɔ niɛniɛ Sɔɔlu.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Saŋga bo Banabasi kɔ ŋuuri Sɔɔlu ni, na wɔ fa i na ba kɔ Antiyoki, na bɛrɛ minɛ nnyɔ n kɛrɛ akɔ awo dɔ afɔ kun, na ba tiɛn Kristo jama n nɔɔ, na ba kere minɛ beberebe. Antiyoki dɔ ye bu du mɔ fereeri yaradayofɔm n ka Kristofɔm a.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Nyini saŋga n nu, na Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ nbem afite Yɛrusalem aba Antiyoki dɔ.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Bu fere bu nu kun ka Agabusi, dɔ na Awiɛwiɛ Casi n ama i yiko, na wɔ yasu ajina ajɔjɔ ka, ahɔɛ bambaka be bá tɔ durunya n kɛrɛ nu. Nyini ahɔɛ n ba tɔɔri saŋga bo Romafɔm fɛmɛ kpiri bo bu fere i ka Kalodisi n diiri i fɛmɛya n a.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Na Kristo susufɔm ni ayo anɔɔkun ka bu kun kun n kɛrɛ yiyi ŋwaa kabo bu faŋga nyaari ti barasu, na bu fa kɔ buka bu beŋgu yaradayofɔm bo bu wo Yudiya awɔrɛ n nu ni.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Na ba yiyi ŋwaa ni, na ba fa ŋwaa n asunma Banabasi ni Sɔɔlu ka bu fa kɔ ma Kristo jama nkpiɛnkpiɛnm ni.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.