Atos 11

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na Yesu jaramasam ni, ni yarada­yo­fɔm n kɛrɛ bo bu wo Yudiya awɔrɛ n nu n ati ka, minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm n gusu ade Nyɛmɛ nɔaniɛ n ayo i yarada.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Nyini ti, saŋga bo Petoro kɔ Yɛrusalem miɛ kpiri n nu ni, na Yuda­fɔ yarada­yo­fɔm nbem ajaraki i.
2 Quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o arguiram, dizendo:
3 Bu ŋa, “Nzu ti ye a kɔ minɛm bo bu wura má kɛnkɛnɛ n dika ye u ni bɛrɛ kɔ saŋga di diire a?”
3 Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Dɔ na Petoro abo i bu, na wɔ kan kabo jɔrɛ n kɛrɛ boori i bu kun kun n akere bu.
4 Então, Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 I ŋa, “M wo Jopa miɛ kpiri n nu, wo nyɛmɛsere su ni, na ma ŋu deke be, i yo m ka alɛlɛ dɛɛ su wɔ. M ŋuuri deke be, i ti ka tani bambaka wɔ, ba cici i bue nna n kɛrɛ, i sucɔɔndi fite aŋgoro n nu suba asiɛŋgu, na wɔ ba ajina m bi.
5 Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Na ma niɛ i nu nyunyumi, na ma ŋu ajaa­nnam barasu kɛrɛ, ni cin­bukunnu­su­fɔm barasu kɛrɛ, ni laŋkpɛtɛ­fɔm barasu kɛrɛ ka bu wo nu.
6 E, fitando para dentro dele os olhos, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Na ma ti akonvi be ŋga, i ŋa, ‘Petoro, yasu na a kun di.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Ama, na ma se i ka, ‘M Mibiɛ, ai. M nya di má deke bo i ti ciire na i la fin.’
8 Ao que eu respondi: de modo nenhum, Senhor; porque jamais entrou em minha boca qualquer coisa comum ou imunda.
9 Na ma kaaki ati akonvi ni ŋga bekun, i fite aŋgoro wɔ, i ŋa, ‘Deke kɛrɛ bo Nyɛmɛ ayo i casi, má a se ka i ti fin.’
9 Segunda vez, falou a voz do céu: Ao que Deus purificou não consideres comum.
10 Deke n yoori sɔ kɔ juuri kun kun kpe nsan a, na wɔ kaaki afun akɔ aŋgoro.
10 Isto sucedeu por três vezes, e, de novo, tudo se recolheu para o céu.
11 Nyini saŋga n nu, na minɛ nsanm n bo bu sunmaari bu m dɔ n afite Sizariya miɛ kpiri n nu aba aju awuru n bo m wo nu ni.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrarem comigo.
12 Na Nyɛmɛ Awiɛwiɛ Casi n ase m ka m yasu na m su bu su kɔ, má m yo sika. Na ma su bu su, na ya kɛrɛ akɔ. Na ahin yarada­yo­fɔ nsɛnm n gusu asunma m afite Jopa, na ya kɛrɛ akɔ Sizariya, na ya kɔ awura Koneliyo dika.
12 Então, o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Na wɔ se ya kabo i ŋuuri Nyɛmɛ mɛrɛkɛ i dika barasu ni, ni kabo mɛrɛkɛ n ase i ka i sunma na bu kɔ Jopa, na bu kɔ fere sɔnɔ n bo bu fere i ka Simon Petoro ni,
13 E ele nos contou como vira o anjo em pé em sua casa e que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar Simão, por sobrenome Pedro,
14 na i bá kan jɔrɛ be kere u ni u dika­fɔm kɛrɛ na am nya tii­de.
14 o qual te dirá palavras mediante as quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Na ma bo i bu ka m jɔjɔ. Saŋga bo m wo jɔjɔ su ni, na Awiɛwiɛ Casi n ajura awura bu ŋu, kabo i yo ba wuraari ya ŋu bumboori ni.
15 Quando, porém, comecei a falar, caiu o Espírito Santo sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Na ma teŋge su kabo Mibiɛ n yo seeri ni. I ŋa, ‘Yohane yo faari nzue biɛɛri am a, ama, mini fá Awiɛwiɛ Casi n ba wura am ŋu a.’
16 Então, me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 I ti nahɔrɛ wɔ ka Nyɛmɛ faari i Awiɛwiɛ Casi n wuraari yɛrɛ Yuda­fɔm bo ya yo ya Mibiɛ Yesu Kristo yarada n ŋu, ye wɔ fa awura bo bu ti má Yuda­fɔm gusu ŋu. Mini la ŋma bo m koro kanda Nyɛmɛ ka má i yo sa bo i koro ka i yo i a?”
17 Pois, se Deus lhes concedeu o mesmo dom que a nós nos outorgou quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Saŋga bo bɛrɛ Yuda­fɔm tiiri sɔ ni, ba se má jɔrɛ be kun, na ba kansi Nyɛmɛ, bu ŋa, “Nyɛmɛ ama minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm n atin ka bɛrɛ gusu kaaki bu wo na bu nya ŋgɔɔ.”
18 E, ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Logo, também aos gentios foi por Deus concedido o arrependimento para vida.
19 Fite saŋga n bo bu kuunri Satɛfano n dɛɛ sin, na ba kere yarada­yo­fɔm wuwuruwa, nyini ti, na ba sandi abara ayɛ deke kɛrɛ, na nbem akɔ Fonisiya awɔrɛ n nu, ni Sipurusi asiɛn n su, ni Antiyoki miɛ kpiri n nu, na bu kɔ sukan Nyɛmɛ nɔaniɛ n sukere Yuda­fɔm ŋgumi.
19 Então, os que foram dispersos por causa da tribulação que sobreveio a Estêvão se espalharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Ama, bu nbem wo nu, bu fite Sipurusi, na nbem gusu fite Sirene miɛ kpiri n nu, na ba kɔ Antiyoki, na bu sukan ya Mibiɛ Yesu labari kpa n jɔrɛ sukere minɛm bo bu ti má Yuda­fɔm ni.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Na Mibiɛ n yiko awo bu dɔ nahɔrɛ su, na minɛ beberebe ayo yarada, na ba kaaki bu wo, na ba su Mibiɛ n dɛɛ atin n su. Antiyoki miɛ kpiri ni|src="hk00365b.tif" size="col" loc="ACT11:19‑30" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Sayoowam 11:22"
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Nyɛmɛ minɛm bo bu wo Yɛrusalem miɛ kpiri n nu n tiiri nyini labari sɔ ni, na ba sunma Banabasi Antiyoki dɔ.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Saŋga bo i juuri na i ŋuuri sakpa bo Nyɛmɛ ayo ama minɛm sɔ ni, na i ahore ajɔ, na wɔ tu bu fɔ ka bu ma bu nyunu boro yarada n bo bu bita i fa kɔ Mibiɛ n dɛɛ atin n su ni, na bu su i su ni bu ahore­mbaa kun.
23 Tendo ele chegado e, vendo a graça de Deus, alegrou-se e exortava a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Banabasi tiiri sɔnɔ kpa a, na Awiɛwiɛ Casi n awo i dɔ, na i la yarada agaya. Na minɛ beberebe aba ayo Mibiɛ n yarada.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Na Banabasi akɔ Tarasu miɛ kpiri n nu ka i kɔ niɛniɛ Sɔɔlu.
25 E partiu Barnabé para Tarso à procura de Saulo;
26 Saŋga bo Banabasi kɔ ŋuuri Sɔɔlu ni, na wɔ fa i na ba kɔ Antiyoki, na bɛrɛ minɛ nnyɔ n kɛrɛ akɔ awo dɔ afɔ kun, na ba tiɛn Kristo jama n nɔɔ, na ba kere minɛ beberebe. Antiyoki dɔ ye bu du mɔ fereeri yarada­yo­fɔm n ka Kristo­fɔm a.
26 tendo-o encontrado, levou-o para Antioquia. E, por todo um ano, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Nyini saŋga n nu, na Nyɛmɛ nɔaniɛ kan­fɔ nbem afite Yɛrusalem aba Antiyoki dɔ.
27 Naqueles dias, desceram alguns profetas de Jerusalém para Antioquia,
28 Bu fere bu nu kun ka Agabusi, dɔ na Awiɛwiɛ Casi n ama i yiko, na wɔ yasu ajina ajɔjɔ ka, ahɔɛ bambaka be bá tɔ durunya n kɛrɛ nu. Nyini ahɔɛ n ba tɔɔri saŋga bo Roma­fɔm fɛmɛ kpiri bo bu fere i ka Kalodisi n diiri i fɛmɛya n a.
28 e, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que estava para vir grande fome por todo o mundo, a qual sobreveio nos dias de Cláudio.
29 Na Kristo susu­fɔm ni ayo anɔɔkun ka bu kun kun n kɛrɛ yiyi ŋwaa kabo bu faŋga nyaari ti barasu, na bu fa kɔ buka bu beŋgu yarada­yo­fɔm bo bu wo Yudiya awɔrɛ n nu ni.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram enviar socorro aos irmãos que moravam na Judeia;
30 Na ba yiyi ŋwaa ni, na ba fa ŋwaa n asunma Banabasi ni Sɔɔlu ka bu fa kɔ ma Kristo jama nkpiɛn­kpiɛnm ni.
30 o que eles, com efeito, fizeram, enviando-o aos presbíteros por intermédio de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.