Apocalipse 6
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA
1 Na ma ŋu ka Bɔmbaa n aba acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nso n bo bu fa mataari kadasi n nu kun. Na ma ti deke ŋgɔɔfɔ nnam n nu kun konvi ŋga, kabo nzue tiɛntiɛn barasu ni, ka, “Fite.”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 M niɛɛri na ma ŋu ka, kpɔŋgɔ fofoe lɛɛ. Bo i fun i n bita taa ni awiɛ, na ba butu i fɛmɛya kere, na wɔ kɔ ka luɛkunfɔ na i di nasara.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nnyɔ su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔfɔ nnyɔ su ni suse ka, “Fite.”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Na kpɔŋgɔ kɔkɔrɛ afite, na ba ma i funfɔ n takobe tintiin, na ba ma i yiko ka i yi tanalaifiɛ fite durunya n nu, na minɛm kun bu beŋgum.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nsan su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔfɔ nsan su n suse ka, “Fite.”
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Na ma ti akonvi be ŋga deke ŋgɔɔfɔ nnam n nu, i ŋa, “Ŋgani ayaba ŋgboroko kun ti jumayofɔ lekun ŋkatɔ ɔ. Na abuwe ayaba ŋgboroko nsan ti jumayofɔ lekun ŋkatɔ. Ama, má am saaki ŋguin ni nzan ni.”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nna su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔfɔ nna su n suse ka, “Fite.”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 M niɛɛri na ma ŋu kpɔŋgɔ nzuin faa, i funfɔ n duma la Yiwee, na bo bu fere i ka Yiweefɔm Woobiri n gusu su i su. Na Nyɛmɛ ama bu durunya kpaaki nu nna buekun yiko ka bu fa luɛ, ni ahɔɛ, ni tukpaki, ni boro neŋgendɔrɛ tiɛm, na bu kun bu.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nnu su ni, na ma ŋu minɛm awiɛwiɛ Mikun yoowa yoobiri n bu, bɛrɛ la minɛm bo bu yo kuunri bu fa kɔ bu Nyɛmɛ jɔrɛ kaanwa, ni bu daani diiwa n dɛɛ ti.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Na bu sutiɛn faŋga su ka, “Ya Mi Nyɛmɛ Fɛmɛ casi, nahɔrɛfɔ, cɛɛn nzu ye a dí minɛm bo bu yo kuunri ya n jɔrɛ na a cín bu sui ma ya?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Na Nyɛmɛ awura bu kun kun kɛrɛ sutura fofoe, na wɔ se bu ka, “Am yi am ŋumi kaan ka, na bu bá kun am beŋgu akɔɔm, ni am beŋgu Kristofɔm kɛrɛ kɔ wie ka, kabo bu yo kuunri am barasu ni, na m dí bu jɔrɛ.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Na ma ŋu ka Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nsɛn su ni, na asiɛn akpisi faŋga su, na wiɛ akaaki biri didiki ka nambiri ŋuma, na sara n akaaki kɔkɔrɛ ka mbunja dɛɛ su.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Na asarambaam afite aŋgoro ati atɔtɔ kabo aŋuma ba kpisi damba baka na i poorim titi tɔtɔ barasu ni.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Na aŋgoro n kɛrɛ anyanya kabo bu nyanya biɛ ni, na wɔ mini, na bukam, ni nzue nu lui bambakam kɛrɛ ayasu bu tanaabiri.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Na durunya n nu nfɛmɛm, ni tereterefɔm, ni soja nkpiɛnkpiɛnm, ni neŋgefɔm, ni nfaŋgafɔm, ni akɔɔm, ni sɔnɔ kɛrɛ akɔ afiɛ yabuɛ ŋgbiŋgbirim buɛm nu, ni yabuɛ bambakam bu, bukam su.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Na ba se ka, “Má bukam bereki gɔ ya ŋu, na má yabuɛ ŋgbiŋgbirim kata ya ŋu, má i ti ye, adena má sɔnɔ n bo i tana fɛmɛya biɛ n su n ŋu ya, na má Bɔmbaa n gusu cin ya sui.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Dama cɛɛn bo Nyɛmɛ ni Bɔmbaa ni cin sɔnɔ kɛrɛ sui n aju, ye ŋma koro jina bu nyunu a?”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.