Apocalipse 6

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na ma ŋu ka Bɔmbaa n aba acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nso n bo bu fa mataari kadasi n nu kun. Na ma ti deke ŋgɔɔ­fɔ nnam n nu kun konvi ŋga, kabo nzue tiɛntiɛn barasu ni, ka, “Fite.”
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 M niɛɛri na ma ŋu ka, kpɔŋgɔ fofoe lɛɛ. Bo i fun i n bita taa ni awiɛ, na ba butu i fɛmɛya kere, na wɔ kɔ ka luɛ­kun­fɔ na i di nasara.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nnyɔ su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔ­fɔ nnyɔ su ni suse ka, “Fite.”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Na kpɔŋgɔ kɔkɔrɛ afite, na ba ma i fun­fɔ n takobe tintiin, na ba ma i yiko ka i yi tana­laifiɛ fite durunya n nu, na minɛm kun bu beŋgum.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nsan su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔ­fɔ nsan su n suse ka, “Fite.”
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Na ma ti akonvi be ŋga deke ŋgɔɔ­fɔ nnam n nu, i ŋa, “Ŋgani ayaba ŋgboroko kun ti juma­yo­fɔ le­kun ŋkatɔ ɔ. Na abuwe ayaba ŋgboroko nsan ti juma­yo­fɔ le­kun ŋkatɔ. Ama, má am saaki ŋguin ni nzan ni.”
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nna su ni, na ma ti ka deke ŋgɔɔ­fɔ nna su n suse ka, “Fite.”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 M niɛɛri na ma ŋu kpɔŋgɔ nzuin faa, i fun­fɔ n duma la Yiwee, na bo bu fere i ka Yiwee­fɔm Woo­biri n gusu su i su. Na Nyɛmɛ ama bu durunya kpaaki nu nna buekun yiko ka bu fa luɛ, ni ahɔɛ, ni tukpaki, ni boro neŋge­ndɔrɛ tiɛm, na bu kun bu.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Na Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nnu su ni, na ma ŋu minɛm awiɛwiɛ Mikun yoo­wa yoo­biri n bu, bɛrɛ la minɛm bo bu yo kuunri bu fa kɔ bu Nyɛmɛ jɔrɛ kaan­wa, ni bu daani dii­wa n dɛɛ ti.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 Na bu sutiɛn faŋga su ka, “Ya Mi Nyɛmɛ Fɛmɛ casi, nahɔrɛ­fɔ, cɛɛn nzu ye a dí minɛm bo bu yo kuunri ya n jɔrɛ na a cín bu sui ma ya?”
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Na Nyɛmɛ awura bu kun kun kɛrɛ sutura fofoe, na wɔ se bu ka, “Am yi am ŋumi kaan ka, na bu bá kun am beŋgu akɔɔm, ni am beŋgu Kristo­fɔm kɛrɛ kɔ wie ka, kabo bu yo kuunri am barasu ni, na m dí bu jɔrɛ.”
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Na ma ŋu ka Bɔmbaa n acin aŋmaŋgi wiɛ mɛnɛ nsɛn su ni, na asiɛn akpisi faŋga su, na wiɛ akaaki biri didiki ka nambiri ŋuma, na sara n akaaki kɔkɔrɛ ka mbunja dɛɛ su.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Na asara­mbaam afite aŋgoro ati atɔtɔ kabo aŋuma ba kpisi damba baka na i poorim titi tɔtɔ barasu ni.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Na aŋgoro n kɛrɛ anyanya kabo bu nyanya biɛ ni, na wɔ mini, na bukam, ni nzue nu lui bambakam kɛrɛ ayasu bu tanaa­biri.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Na durunya n nu nfɛmɛm, ni tere­tere­fɔm, ni soja nkpiɛn­kpiɛnm, ni neŋge­fɔm, ni nfaŋga­fɔm, ni akɔɔm, ni sɔnɔ kɛrɛ akɔ afiɛ yabuɛ ŋgbiŋgbirim buɛm nu, ni yabuɛ bambakam bu, bukam su.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Na ba se ka, “Má bukam bereki gɔ ya ŋu, na má yabuɛ ŋgbiŋgbirim kata ya ŋu, má i ti ye, adena má sɔnɔ n bo i tana fɛmɛya biɛ n su n ŋu ya, na má Bɔmbaa n gusu cin ya sui.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Dama cɛɛn bo Nyɛmɛ ni Bɔmbaa ni cin sɔnɔ kɛrɛ sui n aju, ye ŋma koro jina bu nyunu a?”
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.