Apocalipse 16
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVI
1 Na ma ti akonvi bambaka be ŋga Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, i sujɔjɔ mɛrɛkɛ nsom dɔ, i ŋa, “Am kɔ na am kɔ kaaki Nyɛmɛ ahore yasu ayaba nsom n gɔ durunya n nu.”
1 Então ouvi uma forte voz que vinha do santuário dizendo aos sete anjos: "Vão derramar sobre a terra as sete taças da ira de Deus".
2 Na mɛrɛkɛ ciciri su n akɔ akaaki i ayaba n agɔ durunya n nu, na kani tiɛm, bo bu yo ya agaya, akpiɛ minɛm bo bu la boro neŋgendɔrɛ n nyaari seewa n na bu su i amɔɛ n ni.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça pela terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.
3 Na mɛrɛkɛ nnyɔ su n akaaki i ayaba n agɔ tieku nzue n nu, na tieku nzue n akaaki ka sɔnɔ bo wɔ wu mbunja. Na deke ŋgɔɔfɔ kɛrɛ bo bu wo tieku n nu awu.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de um morto, e morreu toda criatura que vivia no mar.
4 Na mɛrɛkɛ nsan su n akaaki i ayaba n agɔ kunmam nzue ni buram nzue nu, na i kɛrɛ akaaki mbunja.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de águas, e eles se transformaram em sangue.
5 Na ma ti ka mɛrɛkɛ n bo i niɛ nzue n su n ase ka,
5 Então ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer: "Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras, porque julgaste estas coisas;
6 Dama ba kun u dɛɛ minɛm, ni u nɔaniɛ kanfɔm
6 pois eles derramaram o sangue dos teus santos e dos teus profetas, e tu lhes deste sangue para beber, como eles merecem".
7 Na ma ti akonvi be ŋga ka i fite Mikun yoowa yoobiri n bi, i ŋa,
7 E ouvi o altar responder: "Sim, Senhor Deus todo-poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos".
8 Na mɛrɛkɛ nna su n akaaki i ayaba, n agɔ wiɛ n ŋu, na Nyɛmɛ ama i kɛkɛrɛ agaya suyara minɛm ka sin dɛɛ su.
8 O quarto anjo derramou a sua taça no sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo.
9 Na sin n kɛkɛrɛ ayara minɛm, na ba kpiɛ Nyɛmɛ nzukɔ, yiri bo i la yiko na i ma bu di nyini wahara ni, na ba kete ka bu kaaki má bu wo na bu ma i jirima.
9 Estes foram queimados pelo forte calor e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem domínio sobre estas pragas; contudo se recusaram a se arrepender e a glorificá-lo.
10 Na mɛrɛkɛ nnu su n akaaki i ayaba n agɔ boro neŋgendɔrɛ n fɛmɛya biɛ n su, na i fɛmɛya asiɛn n kɛrɛ asi biri didiki. Na minɛm sukan bu saa, yaari n ti.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua,
11 Kambue n ni yaari n bo i wo bu ŋu n dɛɛ ti, ye bu sukpiɛ Nyɛmɛ bo i wo aŋgoro ni nzukɔ a, haari ni nyini mmɔɔ, ba kaaki má bu wo na bu yaki bu satiɛ ni.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, recusaram-se a arrepender-se das obras que haviam praticado.
12 Na mɛrɛkɛ nsɛn su n akaaki i ayaba n agɔ kunma kpiri n bo bu fere i ka Yufarati n su, na nzue n kɛrɛ anu, na wɔ kpiɛ atin ama nfɛmɛm bo bu fite wie afiiri ni.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Na ma ŋu awiɛwiɛ tiɛ nsan nbem, bu ti ka pɔntirim wɔ, kun sufite woo tiɛ n nɔɔ nu, kun sufite boro neŋgendɔrɛ n nɔɔ nu, na kun gusu sufite sɔnɔ bo wɔ yi i ŋu ka i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ n nɔɔ nu.
13 Então vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Bu ti Sitana dɛɛ awiɛwiɛ barasu nbem wɔ, na bu suyo alekutura sam, na bu kɔ durunya n nu nfɛmɛm kɛrɛ dɔ kɔ tiɛn bu nɔɔ, na bu cici luɛ ŋminda ya Mi Nyɛmɛ Fɛmɛ Kpiri n jina cɛɛn.
14 São espíritos de demônios que realizam sinais miraculosos; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus todo-poderoso.
15 Ya Mi Nyɛmɛ ŋa o, “Am ti fɛn, m ba ni yó am fura nu ka awiefɔ dɛɛ su wɔ, terefiɛ wo sɔnɔ kɛrɛ bo i ŋminda fa kɔ m ba n dɛɛ su, i fa má i ŋu ti má, na i wura i sutura, adena má i nati i bu ŋgbɛɛn, na má minɛ ŋu i, na nyinsɛ ti i.”
15 "Eis que venho como ladrão! Feliz aquele que permanece vigilante e conserva consigo as suas vestes, para que não ande nu e não seja vista a sua vergonha".
16 Na Sitana awiɛwiɛm n atiɛn nfɛmɛm nɔɔ dika n bo bu fere i Hiburu aniɛ nu ka, Amagɛdon n ni.
16 Então os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.
17 Na mɛrɛkɛ nso su n akaaki i ayaba n agɔ aŋuma n nu. Na akonvi bambaka be ajɔjɔ afite fɛmɛya biɛ n nu, Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, i ŋa, “Wɔ yo awie.”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do santuário saiu uma forte voz que vinha do trono, dizendo: "Está feito! "
18 Na nzue sukpɛkpɛsɛ, na i sutiɛntiɛn, na i suyo naŋmiɛ, na asiɛn sukpisi faŋga su. Kabo Nyɛmɛ yiiri adamande ni, be nya ŋu má nyini asiɛn kpisiiwa n ŋusu sɔ.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca havia ocorrido um terremoto tão forte como esse desde que o homem existe sobre a terra.
19 Na miɛ kpiri n ati nu nsan, na miɛm kɛrɛ bo bu wo durunya n nu n atɔtɔ, dama Nyɛmɛ ateŋge Babilɔn miɛ kpiri n jɔrɛ su, nyini ti ye wɔ fa yaa i ŋu, sucin i sui n a.
19 A grande cidade foi fracionada em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Na lui bambakam kɛrɛ bo bu da nzue afiɛn, ni bukam kɛrɛ amini.
20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas desapareceram.
21 Na nzue yabuɛm sutɔtɔ minɛm ŋu, i kun kun nɔnɔɔri la ŋma. Na minɛm sukpiɛ Nyɛmɛ nzukɔ, dama nzue yabuɛ n bo i tɔtɔ ni sukere bu wahara agaya.
21 Caíram sobre os homens, vindas do céu, enormes pedras de granizo, de cerca de trinta e cinco quilos cada; eles blasfemaram contra Deus por causa do granizo, pois a praga fora terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.