Apocalipse 16
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARC
1 Na ma ti akonvi bambaka be ŋga Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, i sujɔjɔ mɛrɛkɛ nsom dɔ, i ŋa, “Am kɔ na am kɔ kaaki Nyɛmɛ ahore yasu ayaba nsom n gɔ durunya n nu.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Na mɛrɛkɛ ciciri su n akɔ akaaki i ayaba n agɔ durunya n nu, na kani tiɛm, bo bu yo ya agaya, akpiɛ minɛm bo bu la boro neŋgendɔrɛ n nyaari seewa n na bu su i amɔɛ n ni.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Na mɛrɛkɛ nnyɔ su n akaaki i ayaba n agɔ tieku nzue n nu, na tieku nzue n akaaki ka sɔnɔ bo wɔ wu mbunja. Na deke ŋgɔɔfɔ kɛrɛ bo bu wo tieku n nu awu.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Na mɛrɛkɛ nsan su n akaaki i ayaba n agɔ kunmam nzue ni buram nzue nu, na i kɛrɛ akaaki mbunja.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Na ma ti ka mɛrɛkɛ n bo i niɛ nzue n su n ase ka,
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Dama ba kun u dɛɛ minɛm, ni u nɔaniɛ kanfɔm
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Na ma ti akonvi be ŋga ka i fite Mikun yoowa yoobiri n bi, i ŋa,
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Na mɛrɛkɛ nna su n akaaki i ayaba, n agɔ wiɛ n ŋu, na Nyɛmɛ ama i kɛkɛrɛ agaya suyara minɛm ka sin dɛɛ su.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Na sin n kɛkɛrɛ ayara minɛm, na ba kpiɛ Nyɛmɛ nzukɔ, yiri bo i la yiko na i ma bu di nyini wahara ni, na ba kete ka bu kaaki má bu wo na bu ma i jirima.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Na mɛrɛkɛ nnu su n akaaki i ayaba n agɔ boro neŋgendɔrɛ n fɛmɛya biɛ n su, na i fɛmɛya asiɛn n kɛrɛ asi biri didiki. Na minɛm sukan bu saa, yaari n ti.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Kambue n ni yaari n bo i wo bu ŋu n dɛɛ ti, ye bu sukpiɛ Nyɛmɛ bo i wo aŋgoro ni nzukɔ a, haari ni nyini mmɔɔ, ba kaaki má bu wo na bu yaki bu satiɛ ni.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Na mɛrɛkɛ nsɛn su n akaaki i ayaba n agɔ kunma kpiri n bo bu fere i ka Yufarati n su, na nzue n kɛrɛ anu, na wɔ kpiɛ atin ama nfɛmɛm bo bu fite wie afiiri ni.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Na ma ŋu awiɛwiɛ tiɛ nsan nbem, bu ti ka pɔntirim wɔ, kun sufite woo tiɛ n nɔɔ nu, kun sufite boro neŋgendɔrɛ n nɔɔ nu, na kun gusu sufite sɔnɔ bo wɔ yi i ŋu ka i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ kanfɔ n nɔɔ nu.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Bu ti Sitana dɛɛ awiɛwiɛ barasu nbem wɔ, na bu suyo alekutura sam, na bu kɔ durunya n nu nfɛmɛm kɛrɛ dɔ kɔ tiɛn bu nɔɔ, na bu cici luɛ ŋminda ya Mi Nyɛmɛ Fɛmɛ Kpiri n jina cɛɛn.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ya Mi Nyɛmɛ ŋa o, “Am ti fɛn, m ba ni yó am fura nu ka awiefɔ dɛɛ su wɔ, terefiɛ wo sɔnɔ kɛrɛ bo i ŋminda fa kɔ m ba n dɛɛ su, i fa má i ŋu ti má, na i wura i sutura, adena má i nati i bu ŋgbɛɛn, na má minɛ ŋu i, na nyinsɛ ti i.”
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Na Sitana awiɛwiɛm n atiɛn nfɛmɛm nɔɔ dika n bo bu fere i Hiburu aniɛ nu ka, Amagɛdon n ni.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Na mɛrɛkɛ nso su n akaaki i ayaba n agɔ aŋuma n nu. Na akonvi bambaka be ajɔjɔ afite fɛmɛya biɛ n nu, Nyɛmɛ Sereebiri Awuru n nu, i ŋa, “Wɔ yo awie.”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Na nzue sukpɛkpɛsɛ, na i sutiɛntiɛn, na i suyo naŋmiɛ, na asiɛn sukpisi faŋga su. Kabo Nyɛmɛ yiiri adamande ni, be nya ŋu má nyini asiɛn kpisiiwa n ŋusu sɔ.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Na miɛ kpiri n ati nu nsan, na miɛm kɛrɛ bo bu wo durunya n nu n atɔtɔ, dama Nyɛmɛ ateŋge Babilɔn miɛ kpiri n jɔrɛ su, nyini ti ye wɔ fa yaa i ŋu, sucin i sui n a.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Na lui bambakam kɛrɛ bo bu da nzue afiɛn, ni bukam kɛrɛ amini.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Na nzue yabuɛm sutɔtɔ minɛm ŋu, i kun kun nɔnɔɔri la ŋma. Na minɛm sukpiɛ Nyɛmɛ nzukɔ, dama nzue yabuɛ n bo i tɔtɔ ni sukere bu wahara agaya.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.