2 Coríntios 7
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs VC
1 M ninbaa koroowam, ahin deke n kɛrɛ bo Nyɛmɛ ase ka i yó ma ya n dɛɛ ti, am ma ya kpakpara ya ŋu fite deke kɛrɛ bo i ma ya ŋuniɛmbaa n ni ya awiɛwiɛ n yo fin ni, na am ma ya soro Nyɛmɛ na ya woowa kɛrɛ ti kabo Nyɛmɛ koro ka i ti ni.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Am teke am ahorembaa na am de ya. Ya do má am be ŋgasi, ya saaki má am be, ya sisi má am be.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Deke bo i ti na m se ahin sɔ ni, i ti má ka m sujaraki am wɔ, dama ma du mɔ ase am ka am jɔrɛ wo ya ahore su, ya ni ambɛrɛ ti kun wɔ, haari yiwee nu wara ŋgɔɔ nu.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 M la ahoresi agaya fa kɔ am dɔ, na m fa am fɔ agaya, na m la ahoreda agaya ambɛrɛ dɛɛ ti, haari ni wahara n bo ya di i n kɛrɛ ni, m la ahorejɔ bo i la má aŋusu.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Dama saŋga bo ya ba juuri Makɛdoniya awɔrɛ n nu ni, ya nya má ŋumiyi haari kaan sɔ mmɔɔ, ama, ya ŋuuri kekereke wɔ deke kɛrɛ nu. Minɛm fa aluwa kpura ya sɔ ɔ, na sɛrɛ suti ya, ya ahore su.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ama, Nyɛmɛ yiri, yiri dada minɛm bo bu ahore asaaki n ahore a, yiri adada ya ahore a, Titosi baawa n dɛɛ ti.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Má ka i baawa ni ŋgumi dɛɛ ti a, ama, ahoreda n bo am ni yiri kɛrɛ nyaari i n dɛɛ ti a. Wɔ se ya kabo am wara ado m na am koro ka am ŋu m barasu ni, ni kabo am ahore asaaki fa kɔ jɔrɛ n su ni, ni kabo am ahore abi m busu barasu ni, nyini ma m ahore ajɔ akɔ asin su n a.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Haari nzɛn kadasi n bo m yo kɛrɛ maari am n asaaki am ahore, ma yo má m si i n sɔ, fa kɔ nyini n dika. Nzɛn má m ŋuuri kabo nyini kadasi n ama am ahore asaaki, haari ni bo wɔ cɛ má ni, má m yoori m si i n sɔ.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Kisa m ahore ajɔ, má ka am ahore asaaki n dɛɛ ti a, ama, am ahoresaaki ni, wɔ ma am akaaki am wo n dɛɛ ti a. Nyini ahoresaaki ni, yiri ama am akaaki kabo Nyɛmɛ koro n a, adena má am kpaasi fieo, yɛrɛ dɛɛ ti.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Dama ahoresaaki bo i ti kabo Nyɛmɛ koro ni, yiri ma ya kaaki ya wo ye ya nya tiide a, na ya yo má m si i n sɔ a. Ama, durunya n nu dɛɛ ahoresaaki n fa yiwee ba.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Am niɛ sa bo Nyɛmɛ ma am ayo i a, nyini ahoresaaki n dɛɛ ti, kabo am nyunu aboro ka am yo jɔrɛ n dɔŋgu na má be jaraki am ni, ni kabo yaa ti am fa kɔ yiri n bo wɔ do ŋgasi n su ni, ni kabo jɔrɛ n ama sɛrɛ ati am ni, ni kabo am wara ado m na am koro ka am ŋu m ni, ni kabo am ahore abi m busu ni, ni kabo am nyunu aboro ka am fa nahɔrɛ cin i sui ni. Deke n kɛrɛ nu, am akere ka am la má ŋgasi be lɛɛ, fa kɔ nyini jɔrɛ n su.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Deke bo i ti na m yo kɛrɛɛri kadasi n maari am ni, má yiri n bo i doori ŋgasi n dɛɛ ti a, wara sɔnɔ n bo wɔ do i ŋgasi n dɛɛ ti a, ama, deke n bo i ti na m yo kɛrɛɛri i sɔ n la ka, adena Nyɛmɛ ma am si kabo am cɛcɛ wo ya nu ni anyumboro su barasu ni.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Nyini n kɛrɛ adada ya ahore a.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nyini ma ya ahore ajɔ sɔ a, dama ma du mɔ afa am afɔ kabo am ti barasu n akere yiri Titosi, na am ama ma di má nyinsɛ. Kabo jɔrɛ n kɛrɛ bo ya kan kereeri am n ti nahɔrɛ ni, sɔ ye minɛm koro ŋu kabo ya fɔɔri am ŋusu jɔrɛ n kereeri Titosi n gusu n ti nahɔrɛ a.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Deke bo i ma yiri Titosi koro am agaya ni, maala bo i teŋge su kabo am kɛrɛ deeri i nɔaniɛ n ni, ni kabo am deeri i ni am saa nnyɔ n na sɛrɛ ti am agaya na am ŋuniɛ subobo am ni.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 M ahore ti jɔɔwa, dama deke n kɛrɛ nu, m la ahoresi fa kɔ am dɔ.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.