1 Coríntios 7

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tɔ, jɔrɛ n bo am kɛrɛ maari m ni, am ŋa, “I ti ye ni ka má biɛsɔ si bara.”
1 Ora, quanto às coisas que me escrevestes, bom seria que o homem não tocasse em mulher;
2 I ti nahɔrɛ wɔ, ama, mini dɔ, sakaraya dɛɛ ti, i ti ye ni ka biɛsɔ kɛrɛ la i tiɛŋgu yi, na bara kɛrɛ la i tiɛŋgu hun.
2 Mas, por causa da fornicação, cada um tenha a sua própria mulher, e cada uma tenha o seu próprio marido.
3 I ti má ye ni ka biɛsɔ kete na má i ni i yi saŋga, i kaaki ti má ye ni ka bara kete na má i ni i hun saŋga.
3 O marido pague à mulher a devida benevolência, e da mesma sorte a mulher ao marido.
4 Má bara n dɛɛ la i ŋuniɛ­mbaa ni, i ti i hun n dɛɛ wɔ, sɔ ye i kaaki ti a, má biɛsɔ n gusu dɛɛ la i ŋuniɛ­mbaa ni, i ti i yi n dɛɛ wɔ.
4 A mulher não tem poder sobre o seu próprio corpo, mas tem-no o marido; e também da mesma maneira o marido não tem poder sobre o seu próprio corpo, mas tem-no a mulher.
5 Má am kete am beŋgu daari, má ka am ayo anɔɔkun ka am fa nyini saŋga kaan sere Nyɛmɛ, nyini sin, na am kaaki saŋga bekun, adena má Sitana yo am niɛ na i nya am, dama am koro tara má am ŋu dɛɛ ti.
5 Não vos priveis um ao outro, senão por consentimento mútuo por algum tempo, para vos aplicardes ao jejum e à oração; e depois ajuntai-vos outra vez, para que Satanás não vos tente pela vossa incontinência.
6 I ti má ka m suma am nɔɔ ka am yaki i wɔ, ama, m suma am atin ka am koro yo sɔ ɔ.
6 Digo, porém, isto como que por permissão e não por mandamento.
7 Mini dɔ, nzɛn má sɔnɔ kɛrɛ wo kabo m wo ni, i yo m fiɛ, ama, sɔnɔ kɛrɛ ni i aceeri bo Nyɛmɛ afa ama i, be dɛɛ wo i ŋgumi, na be gusu dɛɛ wo i ŋgumi, i kɛrɛ ti má kun.
7 Porque quereria que todos os homens fossem como eu mesmo; mas cada um tem de Deus o seu próprio dom, um de uma maneira e outro de outra.
8 Kisa m sujɔjɔ ambɛrɛ nbiɛsɔm ni nbaram bo am nya ja má ni dɔ a, ni nkuna­fɔm, nzɛn má am wo kabo m wo ni, na am ja má, i ti kpa.
8 Digo, porém, aos solteiros e às viúvas, que lhes é bom se ficarem como eu.
9 Ama, nzɛn am koro tara má am ŋu, am ja. Nzɛn am yo sɔ, i ti ye ni bo saŋga kɛrɛ am la konviki agaya fa kɔ bara ni biɛsɔ dika, na am koro tara má am ŋu ni.
9 Mas, se não podem conter-se, casem-se. Porque é melhor casar do que abrasar-se.
10 Ahin ti nbiɛsɔm ni nbaram ajaa­fɔm dɛɛ jɔrɛ ye m sukan i n a, má mini suse a, ama, i ti Nyɛmɛ nɔaniɛ maa­wa a, ka má bara yaki i hun ajaa.
10 Todavia, aos casados mando, não eu mas o Senhor, que a mulher não se aparte do marido.
11 Ama, nzɛn i kɔ yoori ka be afite i hun dika, má i ja kun, i tana sɔ, wara i kaaki kɔ i hun n dika. Má biɛsɔ n gusu se ka i yaki i yi ajaa.
11 Se, porém, se apartar, que fique sem casar, ou que se reconcilie com o marido; e que o marido não deixe a mulher.
12 Minɛm bo ba ka ni, m dɛɛ fɔ ye m sufa tu am n a, má Nyɛmɛ seeri sɔ a. Nzɛn Kristo­fɔ be yi ti má yarada­yo­fɔ, na wɔ soro su ka i tana i hun n ajaa bu, má i yaki i ajaa, i bita i.
12 Mas aos outros digo eu, não o Senhor: Se algum irmão tem mulher descrente, e ela consente em habitar com ele, não a deixe.
13 Nzɛn bara be ti Kristo­fɔ, na i hun ti má yarada­yo­fɔ, na biɛsɔ n asoro su ka i ni i yi n saŋga tana, má bara n yaki i ajaa, i tana.
13 E se alguma mulher tem marido descrente, e ele consente em habitar com ela, não o deixe.
14 Dama biɛsɔ n bo i yo má yarada ni, Nyɛmɛ ade i ayo i dɛɛ sɔnɔ, i yi n bo i ti Kristo­fɔ n dɛɛ ti, na bara n gusu bo i yo má yarada ni, Nyɛmɛ ade i ayo i dɛɛ sɔnɔ, i hun n bo i ti Kristo­fɔ n dɛɛ ti. Nzɛn má nyini, Nyɛmɛ dé má bu nbaam, ama, kabo i ti ni, Nyɛmɛ ade bu.
14 Porque o marido descrente é santificado pela mulher; e a mulher descrente é santificada pelo marido; de outra sorte os vossos filhos seriam imundos; mas agora são santos.
15 Ama, nzɛn bo i ti má yarada­yo­fɔ n kete ka i ja má, yaki i na i kɔ, nyini saŋga, Kristo­fɔ n la má ŋgasi be. Nyɛmɛ afere ya ka ya wo ni tana­laifiɛ wɔ.
15 Mas, se o descrente se apartar, aparte-se; porque neste caso o irmão, ou irmã, não está sujeito à servidão; mas Deus chamou-nos para a paz.
16 Wɔrɔ bara ni, beni, wɔrɔ dɛɛ ti, u hun ni nyá tii­de, na wɔrɔ biɛsɔ n gusu, beni, wɔrɔ dɛɛ ti, u yi ni nyá tii­de.
16 Porque, de onde sabes, ó mulher, se salvarás teu marido? ou, de onde sabes, ó marido, se salvarás tua mulher?
17 Tɔ, am ma sɔnɔ kɛrɛ wo kabo Mibiɛ n kereeri i saŋga bo Nyɛmɛ fereeri i ni. Deke kɛrɛ bo m kɔ Kristo jamam n nu, kabo m kere bu ka bu yo lɛɛ.
17 E assim cada um ande como Deus lhe repartiu, cada um como o Senhor o chamou. É o que ordeno em todas as igrejas.
18 Nzɛn be wo bɛrɛ, na wɔ du mɔ awura kɛnkɛnnɛ ka, ye Nyɛmɛ ba fereeri i, i ti ye ni ka i mi yaki i kɛnkɛnnɛ yoo­wa n sɔ. Nzɛn be gusu wo bɛrɛ, na wɔ wura má kɛnkɛnnɛ, ye Nyɛmɛ afere i, i ti ye ni ka i mi wo sɔ, má i se ka i wura kɛnkɛnnɛ.
18 É alguém chamado, estando circuncidado? fique circuncidado. É alguém chamado estando incircuncidado? não se circuncide.
19 Bo wɔ wura kɛnkɛnnɛ n ni bo wɔ wura má kɛnkɛnnɛ ni, i be mmɔɔ ti má pui, ama, deke bo i ti jɔrɛ nahɔrɛ su n la ka, sɔnɔ bita Nyɛmɛ nɔaniɛ maa­wam ni.
19 A circuncisão é nada e a incircuncisão nada é, mas, sim, a observância dos mandamentos de Deus.
20 I ti ye ni ka sɔnɔ kɛrɛ wo kabo i yo ti barasu na Nyɛmɛ nya ba fereeri i ni.
20 Cada um fique na vocação em que foi chamado.
21 Nzɛn a ti akɔɔ, ye Nyɛmɛ afere u, má a ma i yo u yaa, ama, nzɛn a si ka a koro nya atin na a de u tii, a koro yo sɔ.
21 Foste chamado sendo servo? não te dê cuidado; e, se ainda podes ser livre, aproveita a ocasião.
22 Dama sɔnɔ kɛrɛ bo i ti akɔɔ na Mibiɛ n afere i, i ti Mibiɛ n dɛɛ sɔnɔ bo wɔ de i tii aji wɔ, sɔnɔ kɛrɛ gusu bo i ti má akɔɔ na Mibiɛ n afere i, sɔ ye wɔ kaaki Kristo akɔɔ a.
22 Porque o que é chamado pelo Senhor, sendo servo, é liberto do Senhor; e da mesma maneira também o que é chamado sendo livre, servo é de Cristo.
23 Nyɛmɛ ato am atɔ kaari wɔ, nyini dɛɛ ti, má am yo adamandem akɔɔm.
23 Fostes comprados por bom preço; não vos façais servos dos homens.
24 Nyini ti, m ninbaam, kabo sɔnɔ kɛrɛ ti na Nyɛmɛ afere i ni, i ti ye ni ka i mi wo sɔ ni Nyɛmɛ.
24 Irmãos, cada um fique diante de Deus no estado em que foi chamado.
25 Fa kɔ minɛm bo ba nya aja má ajaa n dɔ ni, m la má keree­wa bo i fite Mibiɛ n dɔ fa kɔ nyini n dika, ama, Mibiɛ n asi m aŋunfɔ na m la dabuŋu n dɛɛ ti, ye m koro ka m se am deke bo i wo m sunsunni nu n a.
25 Ora, quanto às virgens, não tenho mandamento do Senhor; dou, porém, o meu parecer, como quem tem alcançado misericórdia do Senhor para ser fiel.
26 Miɛ n bo ya wo nu kisa n dɛɛ ti, mini dɔ, nzɛn má sɔnɔ kɛrɛ koro wo i wo, má i ti kpa.
26 Tenho, pois, por bom, por causa da instante necessidade, que é bom para o homem o estar assim.
27 Nzɛn a du mɔ aja bara, má a kpini atin na a yaki ajaa ni. Nzɛn a nya ja má gusu, má a kpini atin na a ja.
27 Estás ligado à mulher? não busques separar-te. Estás livre de mulher? não busques mulher.
28 Nzɛn a ti biɛsɔ ye a ja bara, a yo má satiɛ, nzɛn a ti suŋguru gusu ye a ja biɛsɔ, a yo má satiɛ. Ama, wahara n bo ajaaja­fɔm di i durunya n nu n ye m koro má ka am di i be a.
28 Mas, se te casares, não pecas; e, se a virgem se casar, não peca. Todavia os tais terão tribulações na carne, e eu quereria poupar-vos.
29 M ninbaam, deke bo m suse n la ka, saŋga n waari má kun. Nyini ti, fa kisa fa kɔ, bo bu la nbaram ni, i ti ye ni ka bu wo ka bu la má be.
29 Isto, porém, vos digo, irmãos, que o tempo se abrevia; o que resta é que também os que têm mulheres sejam como se não as tivessem;
30 Na bo bu sun ni, ma bu wo ka bu sun má, na bo bu ahore ajɔ ni, ma bu wo ka bu ahore ajɔ má, na bo bu to neŋgem ni, ma bu wo ka má bu dɛɛ la neŋge ni.
30 E os que choram, como se não chorassem; e os que folgam, como se não folgassem; e os que compram, como se não possuíssem;
31 Na bo bu fa durunya n nu neŋgem fa yo bu jumam ni, ma bu wo ka bu cɛcɛ wo má bu nu, dama ahin durunya n ni deke kɛrɛ bo i wo nu n ti siin­wa a.
31 E os que usam deste mundo, como se dele não abusassem, porque a aparência deste mundo passa.
32 M koro má ka deke be miɛ am, am sunsunni nu. Sɔnɔ bo i la má bara ni, i sunsunni kɛrɛ wo Mibiɛ n dɛɛ juma ni su a, i dɛɛ la ka, i yo sa bo i sun Nyɛmɛ nu wɔ.
32 E bem quisera eu que estivésseis sem cuidado. O solteiro cuida das coisas do Senhor, em como há de agradar ao Senhor;
33 Ama, sɔnɔ bo wɔ ja bara, i sunsunni kɛrɛ wo durunya n nu dɛɛ dekem ni su a, i dɛɛ la ka, i yo sa bo i sun i yi nu wɔ,
33 Mas o que é casado cuida das coisas do mundo, em como há de agradar à mulher.
34 nyini ti, i sunsunni ti nnyɔ nnyɔ ɔ lɛɛ. Na bara bo i ja má, wara suŋguru bo i si má biɛsɔ, i sunsunni kɛrɛ wo Mibiɛ n juma ni su a, adena i wo casi i ŋuniɛ­mbaa ni i awiɛwiɛ nu. Ama, bara bo i la hun, i sunsunni kɛrɛ wo durunya n nu dɛɛ dekem ni su a, i dɛɛ la ka, i yo sa bo i sun i hun nu wɔ.
34 Há diferença entre a mulher casada e a virgem. A solteira cuida das coisas do Senhor para ser santa, tanto no corpo como no espírito; porém, a casada cuida das coisas do mundo, em como há de agradar ao marido.
35 M koro ka m buka am wɔ, nyini ti ye m se sɔ n a, i ti má ka m koro ka m kanda am atin wɔ. Ama, m koro ka am yo sa kɛrɛ bo i kɔ atin su wɔ, na am fa am ŋu ma Mibiɛ n nahɔrɛ su, na am su i nyunyumi.
35 E digo isto para proveito vosso; não para vos enlaçar, mas para o que é decente e conveniente, para vos unirdes ao Senhor sem distração alguma.
36 Ama, nzɛn suŋguru be wo bɛrɛ na wɔ nya si má biɛsɔ, na ba ce i, na i ni biɛsɔ n kɛrɛ ayo bu sunsunni nu ka bu ja má, ama, kasin na biɛsɔ n ba ŋu ka i koro tara má i ŋu, na bara n aju ajaa, i koro ja i, i ti má satiɛ.
36 Mas, se alguém julga que trata indignamente a sua virgem, se tiver passado a flor da idade, e se for necessário, que faça o tal o que quiser; não peca; casem-se.
37 Ama, nzɛn wɔ jina su kekereke i sunsunni nu, na i ti má deke bo bu miɛ i, na i koro tara i ŋu fa kɔ i kunnu koroo­wa su, na wɔ yo i sunsunni nu ka i ja má suŋguru ni, ama, bu wo ka bu ti danfoya a, bo bu si má bu beŋgu ka bara ni biɛsɔ, nyini ti kpa a.
37 Todavia o que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas com poder sobre a sua própria vontade, se resolveu no seu coração guardar a sua virgem, faz bem.
38 Nyini ti, sɔnɔ kɛrɛ bo i jaari i suŋguru cee­wa ni, nyini ti kpa, ama, bo i ja má i fieo ni, i mi yo sakpa tara bo i ja i ni.
38 De sorte que, o que a dá em casamento faz bem; mas o que não a dá em casamento faz melhor.
39 Nzɛn bara ni i hun wo bɛrɛ, na biɛsɔ n nya wu má, bara n la má atin bo i fite i ajaa n bu, ama, nzɛn i hun wuuri, i la atin bo i kɔ ja sɔnɔ kɛrɛ bo i koro, ama, wɔ yo daka ka i mi ti Mibiɛ n dɛɛ sɔnɔ.
39 A mulher casada está ligada pela lei todo o tempo que o seu marido vive; mas, se falecer o seu marido fica livre para casar com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 M dɛɛ sunsunni nu, nzɛn má i wo sɔ na i ja má, má i la tere­fiɛ agaya tara bo i ja. M niɛ ka mini mmɔɔ ni m tii la Nyɛmɛ Awiɛwiɛ ni.
40 Será, porém, mais bem-aventurada se ficar assim, segundo o meu parecer, e também eu cuido que tenho o Espírito de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.